Жон Д. Грэм: Украиндық суретші және американдық модернизмнің қайта жаңғыртушысы
John D. Graham
Жон Д. Грэм: украиналық-американ суретші, модернизмнің жақтаушысы, абстрактілі экспрессионизмге ықпал еткен суретшілердің ұстазы. Туған жылы, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші, тәуекелді бағалаушы және саясатты талдаушы Джон Д. Грэм (1886 жылдың 27 желтоқсанында Киевте, Украинада туған – 1961 жылдың 27 маусымында Лондонда, Англияда қайтыс болған) – украиналық тегі американдық модернист және бейнелі суретші, өнер жинаушы және Нью-Йорктегі модернист суретшілердің ұстазы. Киевте Иван Грацианович Домбровский болып туған ол 1920 жылы Нью-Йоркқа көшкен. Ол 30 жасында алғаш рет сурет салуды оқып, модернизмге терең қызығушылық танытқан. Өзінің туындыларымен ғана емес, сонымен қатар коллекционер және куратор ретінде де жаңа бағытты қолдады. Ол Нью-Йорк аймағында абстрактілі экспрессионизм стилін дамытқан американдық суретшілердің жас буынына ұстаздық етті. 1940-1950 жылдары Грэм классикалық шеберлерден бастау алған жаңа бейнелі стильді жасады, оны алғаш рет орыс әскерлерінің суреттері мен салынған шығармаларында көрсетті. Ол Лондонда дүние салды.
American painter
risk assessor and policy analyst
John D. Graham (December 27, 1886, Kyiv, Ukraine – June 27, 1961, London, England) was a Ukrainian–born American modernist and figurative painter, art collector, and a mentor of modernist artists in New York City. Born Ivan Gratianovitch Dombrowsky in Kyiv, he immigrated to New York in 1920. He studied painting for the first time in his 30s, becoming deeply interested in modernism. In addition to gaining attention for his own work, he championed the new movement as a collector and curator. He was a mentor to a younger generation of American artists, who developed the style of Abstract Expressionism in the New York area. In the 1940s and 1950s, Graham developed a new figurative style derived from classical masters, which he first showed in paintings and drawings of Russian soldiers. He died in London, England.
Ерте өмір және мансап
Домбровский шляхталық аристократиялық отбасында дүниеге келді, оның ата-анасы Грациан Игнатий Домбровский мен Юзефа Домбровская (құрметті әкесі Брезинская) болған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ресей императорлық армиясының Черкес полкінде әскери офицер болып қызмет етті. Соғыстағы еңбегі үшін Георгий кресімен марапатталды. 1918 жылы Ресей революциясы кезінде большевиктер патша Николай II мен оның отбасын өлімге кесіп тастағаннан кейін Домбровский ақсүйек тегінен болғандықтан қысқа мерзімге түрмеге қамалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ресей империясынан тәуелсіздік алған анасының туған жері Польшаға қашып кетті. Ол Варшавада тұрды. Кейін ол "ақтар" қатарында, яғни контрреволюционерлермен бірге Қырымда соғысуға оралды, бірақ қарсылық күші әлсіреген кезде келіп кетті. Олар Нью-Йорк қаласына қоныстанды. АҚШ-та ол өзін Джон (ағылшын тілінде Иван) деп атай бастады және 1927 жылы АҚШ азаматы болғаннан кейін ресми түрде Джон Д. Грэм деп өзгертті.
Dombrovsky was born into an aristocratic family of Szlachta descent to parents Gratian Ignatius Dombrovsky and Youzefa Dombrovsky (née Brezinska). He went on to serve as a cavalry officer under Czar Nicholas II during World War I in the Circassian Regiment of the Russian Imperial army. For his efforts in the war, he earned the Saint George's Cross. After the execution of Czar Nicholas II and his family in 1918 by the Bolsheviks during the Russian Revolution, Dombrovsky was briefly imprisoned due to his noble class. He fled for a time to his mother's native Poland, which gained independence from the Russian Empire for a time after WWI. There he lived in Warsaw. He returned to fight in the Crimea with "the Whites", counter revolutionaries, but decided to leave when the resistance collapsed. They settled in New York City. He began calling himself John (Ivan in English) in the United States, and had his name officially changed to John D. Graham upon becoming a United States citizen in 1927.
Көркемдік мансап
Дөмбровский (Дабровский деп те жазылады) атымен бірге олардың Дэвид Грэм деген ұлы болды. Кейін ұлы Патриция Томпсонға үйленді және Флорида штатының Виндермир қаласында қайтыс болды. Дэвид Грэм әкесі қайтыс болғаннан кейін оның қалған шығармаларын алу үшін Еуропаға барған. Патриция Томпсон Грэм кейіннен Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайына әкесі жасаған көптеген жұмыстарды сыйға тартты. Грэмнің салыстырмалы түрде аз жинақталған қалған шығармалары оның әпкелері Кэтрин мен Джиннің портфолиоларында сақталған. Балтиморда Грэм "Модернистер" деп аталатын топқа қосылды. Ол олардың хатшысы болып қызмет етті және олардың галереясында көрмелер өткізді. Осы кезеңде Грэм сурет салумен қатар, өзін өнерді танитын және коллекционер ретінде таныстырды. Ол ең алдымен "Vanity Fair" журналының редакторы Франк Крауниншильдке африкалық өнердің коллекциясын жинады. Грэм өзі дәстүрлі африкалық өнерді жинады және ақырында Гринвич даңғылының 57-ші үйіндегі студиясының бір бөлігін ол Примитивті өнер галереясы деп атады. Ол өнер әлеміндегі жетістіктер мен өзгерістер туралы білімді дамытуға үлкен қызығушылық танытты және Еуропа мен АҚШ-та болып жатқан оқиғалармен байланыста болды. 1934 жылы Грэм мен Элинор Гибсон ажырасып, олардың ұлы Дэвидті Гибсон тәрбиеледі. Сол жылы Грэм американдық Констанс Веллманмен Парижде танысты; олар 1936 жылы Нью-Йоркте үйленді және Бруклин Хайтста тұрып қалды. Олар басқа суретшілер Адольф Готлиб, Дэвид Смит және Дороти Дехнердің жанында болды. Веллман Грэмнің 1937 жылы жарық көрген "Өнердің жүйесі мен диалектикасы" кітабын редакциялауға көмектесті. Грэм мен Веллман 1938 жылы Хилла Ребей үшін жұмыс істеді, оған кейіннен Соломон Р. Гуггенхайм мұражайына айналған Объективті емес кескіндеме мұражайының алғашқы көрмесін өткізуге көмектесті. Көптеген басқа адамдар сияқты, Грэм мен оның әйелі де Ұлы депрессия кезінде қаржы жағынан қиындықтарға тап болды. Олар өмір сүрудің арзан бағасы үшін Мексикаға көшіп барды және сол жерде өмір сүруді жалғастырды. 1942 жылы тамызда Велман мен Грэм бөлініп, өздерінің мүлкін тең бөліп алды. Веллман Грэмнің "ашығыс психикалық қатыгездік" жасағаны үшін ажырасу туралы іс қозғады. Невада штатында 1945 жылдың 16 шілдесінде ажырасу туралы шешім қабылданды. 1940 жылдары Грэм бесінші рет Марианна Шапира Страйтпен үйленді. Оның өскен қызы Илеана Соннабенд болды, ол Лео Кастеллиге үйленді. Олар екеуі де Нью-Йорк өнер әлемінде ықпалды болды және тәуелсіз галерея иелері мен дилерлері ретінде танылды. Грэм Джексон Поллок, Виллем де Кунинг және Аршиль Горький сияқты жас суретшілерге ақыл-кеңесші болды. Ол Илеана мен Лео Кастеллиді Нью-Йорк өнер әлеміндегі суретші достарына таныстырды. Ол сондай-ақ Ли Краснерге (Поллоктың әйелі және өз бетінше суретші), Дэвид Смитке, Дороти Дехнерге және Марк Роткоға ықпал етті деп саналады. Грэхам Пикассомен және басқа да көптеген еуропалық модернисттермен Парижде және Ресейде өмір сүрген кезде дос болғанын мәлімдеді. Ол Нью-Йорктегі жас американдық суретшілерді модернисттік идеялар туралы жиі көңілдестіріп, дәріс берді. Ол өнер мен шығармашылыққа қатысты жаңа, түбегейлі түсініктерді жиі жеткізді. Бұл 1940 жылдары өте ықпалды мәтін болды және модернисттік қозғалысты қолдады. Осы кезеңде және 1950 жылдары Грэм классикалық формалардан алынған "бірден-бір бейнелі стильді" дамыта отырып, сурет салуды жалғастырды; оған әсіресе Рафаэль, Леонардо да Винчи, Николас Пуссен және Жан-Огюст Доминик Ингрес шығармалары әсер етті. Ол суреттеріне Иоанн мен Иванның латыншасы "Ioannus" деп қол қойды. Бұл стильдегі алғашқы туындыларының арасында оның Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде император әскеріндегі тәжірибесі негізінде 1943 жылы аяқталған орыс сарбаздарының суреттері мен суреттері бар. Өлгеннен кейін Грэмнің соңғы 20 жылдағы шығармалары ғалымдар мен нарық қызығушылығының артуына себеп болды. 1968 жылы MOMA осы кезеңдегі Джон Д. Грэм / Суреттер мен суреттер атты көшпелі көрмені ұйымдастырды.
Still under the name Dombrovsky (also spelled Dabrowsky), They had a son David Graham. The son later married Patricia Thompson, and died in Windermere, Florida. David Graham had gone to Europe to retrieve the remainder of his father's work upon the latter’s death. Patricia Thompson Graham later gave numerous works by his father to the Museum of Modern Art in New York. Other of Graham's relatively small collection of remaining works are in her sisters Kathryn and Jean's portfolios. While in Baltimore, Graham joined a group called The Modernists. He served as their secretary and exhibited in their gallery. In this period, in addition to painting, Graham established himself as an art connoisseur and collector. He most notably established a collection of African art for Vanity Fair editor Frank Crowninshield. Graham himself also collected traditional African art, and eventually developed part of his studio at 57 Greenwich Avenue into what he called the Primitive Arts Gallery. He was greatly interested in developing knowledge of advances and changes in the art world, and kept in touch with what was taking place in Europe as well as the US. Graham and Elinor Gibson were divorced in 1934, and she kept custody of their son David. That year Graham met American Constance Wellman in Paris; they married in New York City in 1936 and lived in Brooklyn Heights. They were near other artists Adolph Gottlieb, David Smith, and Dorothy Dehner. Wellman was instrumental in editing Graham's book System and Dialectics of Art, which he published in 1937. Graham and Wellman worked for Hilla Rebay in 1938, helping her execute the first exhibition of the Museum of Non Objective Painting, which later developed to become the Solomon R. Guggenheim Museum. Along with many others, Graham and his wife struggled financially during the Great Depression. They moved to Mexico for its lower cost of living, and continued to live there on and off. Wellman and Graham separated in August 1942, dividing their assets equally. Wellman initiated subsequent divorce proceedings, on the grounds of "extreme mental cruelty" committed by Graham. The divorce was finalized in the state of Nevada on July 16, 1945. During the 1940s Graham married for the fifth time, to Marianne Schapira Strate. She had a grown daughter, Ileana Sonnabend, who was then married to Leo Castelli. They both became influential in the New York art world and were known as independent gallery owners and dealers. Graham served as a mentor to younger artists such as Jackson Pollock, Willem de Kooning, and Arshile Gorky. He introduced Ileana and Leo Castelli to his artist friends in the New York art world. He was also considered influential to Lee Krasner (Pollock's wife and an artist in her own right), David Smith, Dorothy Dehner, and Mark Rothko. Graham claimed to have befriended Picasso and many other important European modernists while living in Paris and in Russia. He often entertained and lectured the younger American artists in New York City about modernist ideas. He was frequently the bearer of radical new insights into art and creativity. It was an enormously influential text during the 1940s and supported the modernist movement. During this period and into the 1950s, Graham also continued to paint, developing a "unique figurative style" derived from classical forms; he was especially influenced by the works of Raphael, Leonardo da Vinci, Nicolas Poussin, and Jean Auguste Dominique Ingres. He signed these paintings with "Ioannus", the Latin form of John and Ivan. Among his first works in this style were paintings and drawings of Russian soldiers completed about 1943, drawn from his own experience in the imperial army during World War I. After his death, Graham's art of his last two decades was the subject of increasing scholarly and market interest. In 1968, MOMA circulated a traveling exhibition of his works from this period, John D. Graham/Paintings and Drawings.