Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Aucassin et Nicolette (12 немесе 13 ғасыр) – авторсыз ортағасырлық француздық ойдан шығарылған әңгіме. Бұл – әнді-дастанды, нақтырақ айтқанда, "жырланған оқиғаны" білдіретін, проза мен өлеңнің (прозиметрумге ұқсас) ерекше үйлесіміне жататын жалғыз мысал.
Aucassin et Nicolette (12th or 13th century) is an anonymous medieval French fictional story. It is the unique example of a chantefable, literally, a "sung story", a combination of prose and verse (similar to a prosimetrum).
Тарих
Бұл еңбек 12 ғасырдың соңы немесе 13 ғасырдың басында жазылған болуы мүмкін, және ол 1752 жылы ортағасырлық зерттеуші Жан Батист де Ла Курн де Сент-Палае (BnF, Fonds Français 2168) тапқан, қазірге дейін сақталған жалғыз қолжазба арқылы белгілі. Стильдік тұрғыдан, шантефабль көптеген ежелгі француз жанрларының элементтерін біріктіреді, мысалы, шансон де жест (мысалы, «Ролан әні»), лирикалық өлеңдер және ақылы романдар – 12 ғасырда толыққанды қалыптасқан әдеби формалар. Ол алдымен пролог ретінде әнмен басталады, содан кейін повестьті проза жалғастырады. Онда Бокайр графы Гариннің ұлы Аукассиннің хикаясы айтылады. Ол Бокайр виконтына сатылған, крещениеден өткен және оның қабылдаған қызы, сарацен Николетттің махаббатына берілгендіктен, рыцарлық дәрежеден және батырлықтан бас тартып, тіпті әкесінің жерлерін жаулардан қорғаудан да бас тартқан. Сондықтан әкесі виконтқа Николеттті жіберуге бұйрық берді, бірақ виконт оны өз сарайының мұнарасына қамады. Аукассин сүйікті Николеттке жетуіне бөгет қою үшін әкесі тарапынан түрмеге қамалады. Бірақ Николетт қашып, Аукассиннің түрмеде зарлап есіктіргенін естіп, оны мейірімді сөздермен жұбатады. Ол қала қақпасынан тыс орманға қашып, Аукассиннің адалдығын сынау үшін оның келуін күтетін қарапайым үй салады. Аукассин түрмеден босатылғаннан кейін, қойшы балалардан Николетттің жасырынған жерін естіп, оның шатырын іздейді. Ғашықтар бірігіп, елден кетуге шешім қабылдайды. Олар кемеге мініп, (құбылмалы) «Торлелор» патшалығына жеткізіледі, онда патша бала тууға дайын болып жатыр, ал патшайым әскермен бірге. Торлелорде үш жыл өткеннен кейін, оларды сарацен қарақшылары тұтқынға алып, айырысады. Жел Аукассиннің қайығын Бокайрге қайтарады, ол Гариннің иелігіне ие болады. Ал осы арада тағы бір жел Николеттті «Картажға» (мүмкін, Карфаген немесе Картагена туралы ойын) жеткізеді.
The work probably dates from the late 12th or early 13th century, and is known from only one surviving manuscript, discovered in 1752 by medievalist Jean Baptiste de La Curne de Sainte Palaye (BnF, Fonds Français 2168). Stylistically, the chantefable combines elements of many Old French genres, such as the chanson de geste (e. g., The Song of Roland), lyric poems, and courtly novels—literary forms already well established by the 12th century. with a song which serves as prologue; and then prose takes up the narrative. It recounts the tale of Aucassin, son of Count Garin of Beaucaire, who so loved Nicolette, a Saracen maiden, who had been sold to the Viscount of Beaucaire, baptized and adopted by him, that he had forsaken knighthood and chivalry and even refused to defend his father's territories from enemies. Accordingly, his father ordered the Viscount to send Nicolette away, but instead the Viscount locked her in a tower of his palace. Aucassin is imprisoned by his father to prevent him from going after his beloved Nicolette. But Nicolette escapes, hears Aucassin lamenting in his cell, and comforts him with sweet words. She flees to the forest outside the gates, and there, in order to test Aucassin's fidelity, builds a rustic home to await his arrival. When he is released from prison Aucassin hears from shepherd lads of Nicolette's hiding place, and seeks her bower. The lovers, united, resolve to leave the country. They board a ship and are driven to the (fictional) kingdom of "Torelore", whose king they find in child bed while the queen is with the army. After a three years' stay in Torelore they are captured by Saracen pirates and separated. The wind blows Aucassin's boat back to Beaucaire where he succeeds to Garin's estate. Meanwhile another wind carries Nicolette to "Cartage" (perhaps a play on Carthage or Cartagena
Кейінгі атаулары
Бұл туралы Уолтер Патердің "Ренессанс" еңбегінде сөз болады. Оқиға Симон де Бовуардың "Ерекелік жасы" атты әңгімесінде еске алынады. Ғалымдар бұл оқиғаның Мари Мадлен де Любер жазған француз әдеби әкияты – "Étoilettе" (Жұлдызша) сюжеті ретінде қайта жазылғанын көрсетеді. Бұл әкият 1753 жылы Генриетт Джули де Мураттың "Кернози сарайының әуешілдері" (Les Lutins du château de Kernosy) романының қайта жаңартылған нұсқасына енгізілген. 1975 жылы Канаданың Ұлттық кино басқармасы осы әңгіме бойынша 15 минуттық анимациялық фильм шығарды: "Аукассин мен Николетт", оны Вольф Кениг пен Гай Гловер өндірді, ал неміс кинорежиссері және анимация пионері Лотте Рейнигер режиссерлік жұмысын жүзеге асырды.
Dealt with in Walter Pater's work on "The Renaissance". The story is mentioned in the Simone de Beauvoir short story "The Age of Discretion". Scholars note that the story was reworked as the plot of Starlight (French: Étoilette), a French literary fairy tale penned by Marie Madeleine de Lubert and included in her 1753 revision of Henriette Julie de Murat's novel, Les Lutins du château de Kernosy (The Sprites of Kernosy Castle, 1710). In 1975, the National Film Board of Canada released a 15 minute animated film of the tale: Aucassin and Nicolette, produced by Wolf Koenig and Guy Glover and directed and animated by the German filmmaker and animation pioneer Lotte Reiniger.