Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нийоги комитетінің "Христиандық миссионерлік қызметі туралы" есебі – 1956 жылы Мадхья-Прадеш үкіметі жариялаған есеп. Ол екі томдық және үш бөлімді құрайды. Бұл Үндістандағы даулы миссионерлік қызмет туралы есеп, ол 1954 жылы жиналып, аяқталып, 1956 жылы ғана жарияланды. Комитет төрағасы – Нагпур жоғары сотының бұрынғы бас судьясы М. Бхавани Шанкар Нийоги болды. Комитет құрамына М. Б. Патак, Ганшям Сингх Гупта, С. К. Джордж, Ратанлал Малвия және Бхану Пратап Сингх кірді. Конгресс партиясы үкіметі тапсырысымен жасалған есепте, діни сенім өз еркімен өтпеген жағдайда, "заңмен тыйым салу" ұсынылды. Алайда, бұл ұсыныс "Индия Конституциясында бекітілген діни бостандық қағидаларын бұзбастан жасау және қолдану қиын болғандықтан" іске асырылмады.
The Niyogi Committee Report On Christian Missionary Activities is a report published by the Government of Madhya Pradesh in 1956. It is divided into two volumes and three parts. It is a report on controversial missionary activities in India and was compiled and completed in 1954 and published only in 1956. The committee which was chaired by M. Bhawani Shankar Niyogi, a retired Chief Justice of the Nagpur High Court included five other members viz. M. B. Pathak, Ghanshyam Singh Gupta, S. K. George, Ratanlal Malviya and Bhanu Pratap Singh. The report, set up by a Congress Party government, recommended the "legal prohibition" of religious conversion not "completely voluntary", which was not implemented as it would have been "difficult to formulate and indeed to apply without violating the precepts of religious liberty enshrined in the Indian Constitution".
Нийоги комитетінің есебі
Комитет 11 360 адаммен байланысып, 700 түрлі ауылдан келген адамдармен сұхбаттасып, 375 жазбаша мәлімдеме және 385 сауалнамаға жауап алды. Олар 14 аудандағы ауруханалар, мектептер, шіркеулер және басқа да мекемелерді аралады. Сауалнама 99 сұрақтан тұрды және Жоғары Сот оны былай сипаттады: «ұзақ және терең зерттеу құжаты, көп жағдайда айыптауға тең. Кейбір сұрақтар инквизицияға ұқсас, ал олардың мақсаты сенімсіз жайттарды анықтау үшін «балық аулау экспедициясы» сияқты болуы мүмкін». Комитет «христиан емес тараптан мектептер мен ауруханалар дінді өзгерту мақсатымен пайдаланылып жатыр деген шағым түсті» деп жазды. Сондай-ақ, «Рим-католик діни қызметкерлерінің немесе уағыздаушыларының Иса атынан жаңа туған сәбилерге «ашиш» (бата) беру үшін баруы, сот дауларында немесе отбасылық жанжалдарда тарап алу, кәмілетке толмаған балаларды ұрлау, әйелдерді зорлықпен алып кету және Ассам немесе Андаман плантацияларында білімсіз және сауатсыз халық арасында христиан дінін тарату үшін жұмыс күшін жинау» туралы мәлімделді. (Goel 1998, 13-бет) Есепте, әсіресе Рим-католик миссиялары дінді тарату құралы ретінде ақша беруді пайдаланғаны айтылған. Олар несие беріп, кейіннен қарыз алушы христиан болған жағдайда қарызды жабуға келісіпті. (Goel 1998, 115-бет)
The committee contacted 11,360 persons, interviewed people from 700 different villages and received 375 written statements and 385 replies from a questionnaire. They visited hospitals, schools, churches and other institutions in 14 districts. The questionnaire had 99 questions, and was described by the High Court thus: a long and searching document in many places it amounts to an accusation. Some of the questions border on an inquisition, and may well be equated to a "fishing expedition" on the supposition that something discreditable can be discovered. The committee recorded that "there was a general complaint from the non Christian side that the schools and hospitals were being used as means of securing converts." It said that "Reference was also made to the practice of the Roman Catholic priests or preachers visiting newborn babies to give ‘ashish’ (blessings) in the name of Jesus, taking sides in litigation or domestic quarrels, kidnapping of minor children and abduction of women and recruitment of labour for plantations in Assam or Andaman as a means of propagating the Christian faith among the ignorant and illiterate people." (Goel 1998, p.13)
The report writes that especially Roman Catholic missions used money lending as a device for proselytisation. They gave loans which were later written off if the debtor became a Christian. (Goel 1998, p.115)
Дау
Комитет Бхаратия Жана Сангхтың "Шетелдік миссионерлерге қарсы апта" атты наразылық қозғалысына жауап ретінде құрылды; комитет құрылғаннан кейін қозғалыс тоқтатылды. Рим-католик шіркеуі комитетпен ынтымақтастығын тоқтатты және 1955 жылы Жоғарғы сотқа комитетке қарсы шағым түсірді. 1956 жылдың сәуір айында Жоғарғы сот бұл шағымды қабылдамады. Бұл есеп Үндістанда қырқыс дау тудырды. Оны дінтанушылар, христиандар және саясаткерлер сынға алды. Есептегі ұсыныстар штат үкіметтерінің мәжбүрлеп дін өзгертуге қарсы қабылдаған заңдарына әсер етті.
The Committee was set up in response to the Bharatiya Jana Sangh's protest movement, "The Anti Foreign Missionary Week"; the movement was suspended once the committee was formed. The Roman Catholic Church withdrew its co operation with the committee, and filed a petition against the committee at the High Court in 1955. The High Court dismissed the Petition in April 1956. The report stirred controversy in India. It was criticized by theologians, Christians and politicians. The recommendations of the report influenced Bills passed by the State Governments against forcible conversions.