Кіріспе

Италиялық рим-католик қасиеттісі

Ерте өмір

Саули 1534 жылдың 15 ақпанында Милан қаласында танымал ломбардтық отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Доминик және Томмасина Спинола Саули еді. Әкесі Тортона аймағындағы Поццуоло маркизі және герцог Франческо II Сфорцаның көмекшісі болған. Император, сол кезде Миланның Жоғарғы сотының төрағасы, маркизді жоғары бағалаған. Оның екі ата-анасы да Генуяның ежелгі және ақсүйек отбасыларынан тегін шығарған. Бұл әлеуметтік жағдай Александрға беделді және сәнді мансапқа қол жеткізуге зор мүмкіндік берді. Ол Павияда жақсы білім алды. 1551 жылы, 17 жасында Саули Миландағы император Карл V сарайында паж болды.

Діни тәрбие

Он жеті жасында Александр Барнабиттер қауымына қабылдануды сұрады. Ол кезде қауым құрылғанның өзінде тұрақсыздыққа, өте кедейлікке және ауыр сынақтарға тап болды. Ол Венеция Республикасынан екі ай бұрын ғана қуылған еді. Әкелер Александрға доминикан, францискан және капуцин сияқты басқа діни қауымдарды қарастыруды кеңес берді, олар қасиеттілік пен даналықта ерекшеленетін мүшелерге толы болды. 17 мамыр 1551 жылы, Пентикост мерекесінің алдындағы күні, Барнабиттер жас Саулиден Милан көшелерінде үлкен айқышпен жүруді, императорлық паж ретінде киінуді және Құдайға деген махаббат пен дүниеден бас тарту туралы жұртқа уағыз айтуды өтінді. Бұл оларға оның таңдауының шынайы екендігіне көз жеткізуге көмектесер еді. Ол ауыр айқышты иығына артып алып, қаланың көшелерімен өтті. Piazza dei Mercanti алаңына жеткенде, ол бір сатушыдан орын сұрады. Ол айқышты орынға орнатып, зор құлшыныспен Құдайға құлшынып, көршіге деген махаббат туралы айтты. Саули осы міндетті орындағаннан кейін Барнабиттер үйіне оралғанда, ол постлант ретінде қабылданды, философия мен теологияны оқыды. Оған сондай-ақ шіркеуде Пауылдың хаттарын оқыту тапсырылды. Ол көптеген тыңдаушыларды, соның ішінде сол кездегі белгілі уағыздаушыларды өзіне тартты, бірақ Саули уағыз айту жолын таңдамады. Үш жылдан кейін ол декан болды. Университетте тұрақты жұмыс орнына Саули орденнің жеке мектебінде білім беруді жөн көрді. Павия епископы Ипполито де Росси оны жеке теологы, дін қызметкерлерін тексеруші, ар-ұждан мәселелерін оқытушы және пасторлық сапарларда серік етіп тағайындады. Университетте ол теология профессорларының жиналыстарына қатысып, арнайы лекциялар оқыды және кітаптарды қайта қараумен айналысты. Оқу үйінде Саули толық оқу бағдарламасын әзірлеуге күш салды. Оның «оңай түсіндіру» қабілеті болды. Ол өзінің ойын қысқа сөздермен өте жақсы жеткізе білді. Олардың қаншалықты күрделі болғаны маңызды емес еді», - деп куәлік берді дін мұғалімі Белламино Апостолдық сотта. Ол кезде кітаптар өте сирек болғандықтан, ол Савонароланың «Confessionale» еңбегін қайта басып шығарды, оны Трент соборының құжаттарына бейімдеп, Неке туралы трактат, профессорлар мен дінге қабылданатындар үшін Энхиридион, «Моральдық шешімдер» бойынша нұсқаулық жазды. Ол олардың барлығын анонимді түрде жариялады, бірақ екінші басылымда Де Росси нағыз авторының атын ашты. Саулидің профессор ретіндегі ерекше қабілеттерінің бірі – ол жаңа және жаңа ойларға мүмкіндік берді. 1563 жылы ол философия кафедрасын Базилио Бонфантиге, латын, грек және еврей тілдерін жақсы білетін жас дін қызметкеріне тапсырды. Екі жылдан кейін Саули Бонфантидің 200 философиялық және теологиялық тезистерін қоғамдық түрде қорғағанда оның кеңесшісі болды, оларды Бонфанти Александрдың әкесі Доминик Саулиге арнады, ол Павиядағы үйінен ұлының жетістіктерін үлкен мақтанышпен бақылап отырды. Бір жыл бұрын ол Барнабиттерге өзінің бай жеке кітапханасын сыйға тартқан еді.

Бас ұстаз (15661569)

1567 жылы Саули қауымның бас superior general болып сайланды. Оrazio Premoli, 1904 жылы Саули қасиетті деп жарияланғанда жазған өмірбаянында былай деді: "Ол 33 жасында діни қауымның басшысы болып сайланғандықтан, мүшелері көбінесе егде жастағы адамдар болғандықтан, ол бірден түсінді: басшы болу – ең алдымен қауымды Ережелерді қатаң сақтауға және серттерге адал болуға бастау дегенді біледі". 5 тамызда Новаралық Attilio Gritti, St. Barnabas шіркеуі мен үйіне иелік етуді талап ететін паптық құжаттармен келіп, Саулиді жағымсыз жағдайға түсірді. Саули дереу талапқа және құжаттардың заңдылығына қарсы шықты, өйткені Gritti-дің ағасы бұл шіркеу мен үйді Папа Павел III кезінде Барнабиттерге сыйлаған болатын. Ол бұл мәселені Милан архиепископы Charles Borromeo-ға тапсырды, ол Папа Pius IV-тен мәселені шешуге қол жеткізді. Ол жақсы канондық заңгер болғандықтан, барлық ережелер Trent соборынан туындаған жаңа нұсқауларға сәйкес келетініне көз жеткізді. 1568 жылы ол Divine Office мәселесін қарастыру үшін ерекше капітул шақырды. Қауым recto tono әуенімен оқылатын breviary-дің Quinones нұсқасын қабылдаған еді. 1568 жылы Папа Pius V барлық бұрынғы басылымдарды жойған жаңа breviary-ді жариялады. Капитул (10-15 қыркүйек) жаңа breviary-ді қабылдады, recto tono оқуын сақтап қалды. Ол жаңадан келгендер үшін ережелер жазып, қасиетті және әлемдік ғылымдардың оқу жоспарына және уағыз айтуға қатысты нұсқаулар берді. Саули St. Paul-дың Angelic Sisters монастырының және "Сыбайласқан Құдайға бағышталған" монастырының басшысы болды, оларға тұрақты конференциялар өткізіп, тіпті Корсикада болғанда да үнемі хат алмасып отырды. 1554 жылы графиня Torelli Angelic Sisters-ті тастап, монастырға берілген барлық игіліктерді өзімен алып кеткенде, Julia Sfondrati-дің жомарттығы арқасында олар аман қалды, бірақ екі әйелдің арасында үлкен шиеленіс болды. Borromeo, дауды шешу үшін Саулиден St. Paul-дың Angelic Sisters-ін, ал иезуит Leonetto Clavonio-дан Torelli-ді сұрады. 1569 жылдың сәуір айында Vicenza епископы, Borromeo-ның ұсынысымен, монастырларды реформалау үшін Барнабиттерді өз қаласына қайтаруға көндіруге тырысты. Саули: "Иә, егер Serenissima (Venice) 1552 жылғы тыйымды алып тартса", - деп жауап берді. Venice жауабында бұл мәселе ұмытылғандықтан, оларды Республикаға қайта қарсы алатындарын айтты. Александр бұл шарттарды қабылдамады, бірақ епископқа құрмет көрсетіп, Fr. Berna-ны бірнеше айға жіберді. Саулидің басшылық ету кезеңі – Орден үшін нағыз жаңару кезеңі болды, бұл жаңару толыққанды St. Charles-пен жүзеге асырылды. 1552 жылғы дүрбелеңнен кейін бәрі жаңартылды: жақсырақ құрылымдар, бастапқы құлшынысты қайта жандандыру, мүшелердің сапасы жақсарды. Кейбірлері St. Barnabas-қа қайтып келді. Апостолдық қызмет жаңа негіздерге дейін кеңейді. Саули Орденге жаңа күш бергендігі үшін "екінші негізін қалаушы" деп есептеледі.

Қасиетті Шарль Борромеоның серіктесі

Саулиді Шарль Борромео Милан соборында уағыз айтуға шақырды, онда ол Борромео мен болашақ Папа Григорий XIV-ке үлкен әсер етті. Олар мұндай апаттың алдын алу үшін кардинал Борромеодан көмек сұрады. Ол Римдегі өкіліне, мсье Орманетоға: «Біздің Иеміз Корсикадағы Алерия шіркеуін басқаруды Сент-Барнабаның басшысына тапсыру туралы шешім қабылдағаннан кейін, ол өзінің қарапайымдылығынан оған лайық емес екенін айтты, бірақ мен оған келіспеймін, өйткені оның қабілетін жақсы білемін. Осы орайда, мен оның қасиетті әкелерінің үлкен алаңдауын оған жеткізуге мәжбүрмін, себебі бұл адамның жоғалтылуымен олардың қауымына зор зиян тиеді, өйткені олар оның салмақты басшылығына және біліміне үлкен сенеді, оған теңдес жоқ. Сонымен қатар, қаланың да қатты зардап шегетінін білемін, өйткені басшы көптеген жағдайларда, мысалы, конференциялар мен құлық берулер, сондай-ақ рухани қызметтер мен ақылды кеңестерімен қалаға пайдалы болды, мен оның кеңесін үнемі пайдаланамын. Егер Иеміз оның жаңа қызметінде Құдайға көбірек қызмет ете алады деп сенсе, онда ол мойынсұнғыш ұл» деп жазды. Саули, Қасиетті Карлмен бірге, Құдайдың еркіне бойұсынуға дайындық үшін Карниньянодағы картузиандық монастыріне рухылық іздеуге барды. Әкесіне жазған хатында Александр: «Генерал-иегер ретіндегі қызметім, енді епископ ретінде бастаған қызметіме қарағанда, гүлдерге ұқсайды» деді. Салтанатты рәсім 12 наурызда Милан соборында өтті. Саулиді Миландық кардинал Борромео, оның досы, Павия епискобы Ипполито де Росси және Бергамо епискобы Федерико Комер епископқа бекітті. Бір адам оның өміріне қастандық жасады. Ол зорлық-зомбылықты тоқтатуға жасаған күш-жігері үшін халық оны «Тыныштық періштесі» деп атады. Пьер Пюже жасаған «Бақытты Алессандро Саули» мүсіні Генуяның Кариньяно қаласындағы Санта-Мария-Ассунта шіркеуінде сақталған. Терракотадан жасалған көшірмесі Кливленд өнер мұражайында немесе Сент-Луис өнер мұражайында кездеседі.