Кіріспе

Варнадағы ең үлкен шіркеу ғимараты, Болгария.

Құдай анасының ұйықтауы соборы (Катедрален храм "Успение Пресвятия Богородици" немесе Катедрален храм "Успение Богородично", транслит. Katedralen Hram Uspenie Bogorodichno) – Варнадағы ең үлкен шіркеу ғимараты және Болгариядағы үшінші ірі собор (Софиядағы Әйгілі Александр Невский соборы мен Видиндегі Әйгілі Димитрий соборынан кейін). Ресми түрде 1886 жылдың 30 тамызында ашылды. Бұл Варна және Преслав епископтығының резиденциясы және Варнаның танымал нышандарының бірі.

Дайындық және жоспарлау

Ресей князі Дондуков Корсаковтың Варнаға сапары барысында, ол қаладағы өсіп келе жатқан православие христиандарының қажеттіліктерін қанағаттандыратын собор шіркеуінің қажеттігін байқады. Митрополит Симеон қауымды жинап, жаңа шіркеу құрылысын дайындау үшін комиссия сайлады, оның мақсаты жерді таңдау, қаржы жинау және ағаш және құрылыс материалдарын қамтамасыз ету болды. Құрылыс құны 300-400 мың француз франкісіне бағаланды, оның көп бөлігі ерікті сыйлықтар есебінен жиналатыны күтілді. Алғашында жиналған 15 мың франк тез жұмсалды, бірақ Болгария үкіметі 100 мың лев көмектесті, сондай-ақ 150 мың 2 левтік билеттерден лотерея ұйымдастырылды. Соборды салу үшін негізінен Варна маңындағы материалдар қолданылды. Қаланың бұрынғы бекініс қабырғаларынан тастар жиналды, қасбетке қажетті материал көршілес Любен Каравелово және Куманово ауылдарынан әкелінді, ал ішкі бағаналар жергілікті тастан жасалды. Терезе астындағы сыртқы бағаналар Руседен әкелінген тастан, ал аркалар әк тастан тұрғызылды. Шатырға арналған мыс жалаты мен тас блоктарын көтеруге қажетті құралдар Англиядан жеткізілді. Негізгі тас 1880 жылдың 22 тамызында Болгария князі Александрдың қатысуымен, болгарлар мен армян халқының көп алдында салтанатты рәсім мен дұғадан кейін қаланды. Князь түрмеде үш айға немесе одан да аз уақыт қалған барлық жергілікті тұтқындарға кешірім жасады. Шіркеуге таңдалған «Құдай ананың ұйықтауы» деген ат, Болгарияның игілігі үшін жасаған және Болгария князінің тәтесі болған, жақында қайтыс болған Ресей императрицасы Мария Александровнаның құрметіне берілді. Бастапқыда таңдалған жер князьға ұнаған жоқ, ол қаланың шетіндегі төбедегі жерді артық көрді, онда бақ құруға және соборды қаланың кез келген жерінен көруге болатын еді.

Құрылыс

Петргоф сарайындағы ғибадатхана үлгісінде салынған собордың жобасын одессалық сәулетші Маас жасады. Іргетасы қаланғаннан кейін құрылыс бірден басталды және алты жылға созылды. Бастапқыда жергілікті билік сәулетшімен 6000 левтік келісімшарт жасасты, бірақ ол көп ұзамай қосымша қаражат сұрады, сондықтан комиссия оның жобаларын сатып алып, құрылысқа қатыстырмауға шешім қабылдады. Осылайша, іргетас Маас жоспары бойынша салынды, ал ғимараттың өзі муниципалды сәулетші П. Купканың жоспарымен салынды. Жоба бойынша собор үш кемелі, крест тәрізді күмбезді базилика болып табылады, екі дәлізден тұрады және өлшемдері 35x35 метрге жетеді. Бас алтарь Құдай ананың ұйықтауына, солтүстік алтарь – Александр Невскийге, ал оңтүстік алтарь – Николай Чудотворға арналған. 1880 жылдың жазында бас құрылысшыны таңдау мәселесі талқыланды, бірақ Тарноволық Колю Фичетомен келіссөздер сәтті аяқталмады. Жергілікті шебер Василий Ивановқа уақытша басшылық жүктеліп, ұзақ іздеуден кейін жұмыс Янко Костандиге тапсырылды. 1884 жылдың 15 наурызында комиссия бұл міндетті Триявналық Генчо Канчевке тапсырды. Ғибадатхана келесі жылы бой көтерді, қыркүйекте шатыры аяқталды және алғашқы діни қызмет 1886 жылдың 30 тамызында өтті.

Жиһаз жасау

Алайда, интерьерді жабдықтау келесі жылдары да жалғасты. Нико Маврудидің еңбегімен епископ тағы 1897 жылы орнатылды, ал иконостас кейін Дебарлық шебер Иван Филипов жасады. Жаңа, жеке қоңырау мұнарасы салынудың орнына, күмбез көтеріліп, бастапқы ғимараттың бір бөлігі осы мақсатқа бейімделді. Оның салмағы 100 пуд (1,6 тонна) болуы және "Азат етушінің құрметіне" деген жазуы бар еді. 1901 жылы Николай II сыйлаған 42 кішкентай және 3 үлкен икона Ресейден әкелінді, ал 1904 жылы орталық және солтүстік есіктерге арналған тағы 8 икона жеткізілді. 1911 жылы шіркеудің едені әртүрлі түсті керамикалық плиткалармен жабылды, ал балконы төрт жылдан кейін аяқталды. 38 метрлік қоңырау мұнарасы 1941-1943 жылдары архитектор Стефан Венедикт Поповтың жобасымен толықтай тұрғызылды, күмбездер қазіргі түріне сол кезде келді, бумен жылыту жүйесі орнатылып, шатырдың құрылымы да өзгертілді. Бастапқыда жөндеу жұмыстарын жүргізуге және материалдарды жеткізуге мердігер табу қиын болды. Богородица соборының Успение шіркеуін безендіру 1949 жылдан кейін профессор Н. Ростовцев басшылығымен басталды, ол нартекс суреттерін сыйға берді. Сол кезде орнатылған шамдар ағаш кесуші П. Кушлевтің туындылары еді. Үлкен боялған терезелер 1960 жылдары орнатылды. Үлкен оңтүстік терезелерде (алаңға қарап тұрған) Кирилл мен Мефодий бейнеленген, ал солтүстік терезелерде Анджеларий және Охридтік Клименттің суреттері бар. 2000 жылдың көктемінде патинадан зақымданған мыс күмбездер қалпына келтіріліп, алтынмен жалатылды. Сол жылы ғимараттың фасады да жаңартылды.

Анықтамалар мен дереккөздер

"Успения Пресвятой Богородицы" кафедралық соборы. Варна. ақпарат. bg. 2006 жылғы 19 наурызда қарастырылды.