Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссиялық ханзада (1809–1872)
Prussian prince (1809–1872)
Пруссиялық ханзада Фридрих Генрих Альберт (Фридрих Генрих Альбрехт; 4 қазан 1809 – 14 қазан 1872) – Пруссия королі Фридрих Вильгельм III және Мекленбург-Штрелиц герцогинясы Луизаның бесінші ұлы және ең кіші баласы. Оның ата-анасы Наполеон Берлинді басып алғаннан кейін Шығыс Пруссияға қашқан, ал Альберт Кенигсбергте дүниеге келген. Альберттің екі ағасы – 1840-1861 жылдар аралығында Пруссия королі болған Фридрих Вильгельм IV және 1861-1888 жылдар аралығында Пруссия королі, ал 1871-1888 жылдар аралығында Германия императоры болған Вильгельм I.
Prince Frederick Henry Albert of Prussia (Friedrich Heinrich Albrecht; 4 October 1809 – 14 October 1872) was the fifth son and youngest child of King Frederick William III of Prussia and Louise of Mecklenburg Strelitz. His parents had fled to East Prussia after the occupation of Berlin by Napoleon, and Albert was born in Königsberg. Two of Albert's elder brothers were Frederick William IV, King of Prussia from 1840 till 1861, and William I, King of Prussia from 1861 to 1888 and German Emperor from 1871 until 1888.
Мансап
1819 жылы ол прус әскеріне лейтенант болып қабылданды және 1852 жылы кавалерия генералы шеніне жетті. 1866 жылғы австрия-пруссия соғысында Гитчин және Кенигграц шайқастарында ат әскері корпусының командирі ретінде қатысты. 1870/71 жылдардағы франко-пруссия соғысында Виссембург, Вёрт және Седан шайқастарында ат әскері дивизиясын басқарды. Кейіннен ол немере інісі, Пруссияның принці Фридрих Карл және Мекленбург-Швериннің ұлы герцогы Фридрих Франциск II-нің әскерлеріне қосылды, олар Луар армиясына қарсы наурыз жорығына қатысты. Соғыстан кейін Альбертке генерал-оберст атағы берілді. Ол Берлинде қайтыс болды және Шарлоттенбург сарайы паркіндегі мавзолейге жерленді. Ол Тау және Қылыш орденінің 74-ші Ұлы кресті болды.
In 1819 he joined the Prussian Army as a lieutenant and held the rank of a general of cavalry in 1852. He took part in the 1866 Austro Prussian War as a cavalry corps commander at the battles of Gitschin and Königgrätz. In the Franco Prussian War of 1870/71 he led a cavalry division at the battles of Wissembourg, Wörth and Sedan. He later joined the forces of his nephew Prince Frederick Charles of Prussia and Frederick Francis II, Grand Duke of Mecklenburg Schwerin in the campaign against the Armée de la Loire. After the war Albert was awarded the title of a Generaloberst. He died in Berlin, where he is buried at the Charlottenburg Palace Park Mausoleum. He was the 74th Grand Cross of the Order of the Tower and Sword.
Отбасы
Гаагада 1830 жылдың 14 қыркүйегінде Альберт Нидерланды королі Вильгельм I-нің қызы Марианна ханшайымына үйленді. Некелері 1849 жылдың 28 наурызында бұзылды. Олардың бес баласы болды:
In The Hague, on 14 September 1830 Albert married Princess Marianne, daughter of King William I of the Netherlands. The marriage was dissolved on 28 March 1849. They had five children:
Шарлотта (Schloss Schönhausen, Берлин маңы, 21 маусым 1831 ж. туған, Meiningen, 30 наурыз 1855 ж. қайтыс болған), 1850 жылдың 18 мамырында болашақ Георг II, Саксония-Майнинген герцогына үйленді. Бір ұлы (Принц Альбрехт сарайы, Вильгельмштрассе, Берлин маңы, 4 желтоқсан 1832 ж. туған). Ол өлі туған немесе бірнеше сағат өмір сүрген. Альберт (Берлин, 8 мамыр 1837 ж. туған, Каменц, 13 қыркүйек 1906 ж. қайтыс болған), Саксония-Альтенбург принцессасы Марияға үйленді, 3 ұлы болды. Елизавета (Каменц, 27 тамыз 1840 ж. туған, Каменц, 9 қазан 1840 ж. қайтыс болған). Александрин (Берлин, 1 ақпан 1842 ж. туған, Schloss Marley, Потсдам маңы, 26 наурыз 1906 ж. қайтыс болған), 9 желтоқсан 1865 жылы Мекленбург-Шверин герцогы Вильгельмге тұрмысқа шықты. Берлинде 1853 жылдың 13 маусымында Альберт Гюстав фон Раухтың қызы Розалия Вильгельмина Йоханна фон Раухқа үйленді. 1853 жылдың 28 мамырында Хохэнау графинясі атанды. Олардың екі ұлы болды:
Charlotte (b. Schloss Schönhausen, near Berlin, 21 June 1831 d. Meiningen, 30 March 1855), married on 18 May 1850 with the future Georg II, Duke of Saxe Meiningen. A son (Prinz Albrecht Palais, Wilhelmstraße, near Berlin, 4 December 1832). He was either stillborn or lived only a few hours. Albert (b. Berlin, 8 May 1837 d. Kamenz, 13 September 1906), married Princess Marie of Saxe Altenburg, had 3 sons. Elisabeth (b. Kamenz, 27 August 1840 d. Kamenz, 9 October 1840). Alexandrine (b. Berlin, 1 February 1842 d. Schloss Marley, near Potsdam, 26 March 1906), married on 9 December 1865 to Duke William of Mecklenburg Schwerin. In Berlin on 13 June 1853, Albert married secondly Rosalie Wilhelmine Johanna von Rauch, daughter of Gustav von Rauch, chief of the Prussian General Staff 1812 1813 and Prussian Minister of War 1837–1841. She was created Countess of Hohenau on 28 May 1853. They had two sons:
Георг Альбрехт Вильгельм, Хохэнау графы (Albrechtsberg қамалы, 25 сәуір 1854 ж. туған, Bad Flinsburg, 28 қазан 1930 ж. қайтыс болған). Ол Гюго цу Гохенлоге-Эрингеннің қызы, Хохенлоге-Эринген ханшайымы Маргаретке (1865 – 1940) үйленді. Бернхард Вильгельм Альбрехт Фредерик, Хохэнау графы (Альбрехтсберг қамалы, 21 мамыр 1857 ж. туған, Ochelhermsdorf, 15 сәуір 1914 ж. қайтыс болған). Бұл екінші одақ морганаттық неке саналғандықтан, ерлі-зайыптылар Пруссия сарайынан уақытша қашуға мәжбүр болды. Альберт 1854 жылы салынған Альбрехтсберг қамалындағы резиденциясын сатып алды.
Georg Albrecht Wilhelm, Count of Hohenau (b. Albrechtsberg Castle, 25 April 1854 d. Bad Flinsburg, 28 October 1930). He married Princess Margarethe of Hohenlohe Öhringen (1865 1940), daughter of Hugo zu Hohenlohe Öhringen. Bernhard Wilhelm Albrecht Frederick, Count of Hohenau (b. Albrechtsberg Castle, 21 May 1857 d. Ochelhermsdorf, 15 April 1914). As this second union was considered a morganatic marriage, the couple temporarily had to avoid the Prussian court. Albert acquired a vineyard in Loschwitz near Dresden, Saxony, where he had a residence, Albrechtsberg Castle, erected in 1854.
Салдары
1830 жылы Альберт Берлинде Вильгельмштрасседегі қала сарайын сатып алды, ол кезде Принц Альбрехт сарайы деп аталды. 1891 жылы Вильгельмштрасседен жақын жерде салынған көшеге Принц Альбрехт көшесі деп ат қойылды. Нацистер билікке келгеннен кейін (Machtergreifung) ол Гестапо мен Рейхсфюрер СС штаб-пәтері орналасқан жер ретінде танымал болды. Принц Альбрехт сарайы 1934 жылдан бастап Рейнхард Гейдрих басқаратын СС Sicherheitsdienst штаб-пәтеріне, ал 1939 жылдан бастап Рейхссібірлігінің бас басқармасына (Reichssicherheitshauptamt) айналды. 1944 жылы ғимарат әуе шабуылдарынан ауыр зақым көрді және 1955 жылы толығымен қиратылды, нәтижесінде іргетастары мен жертөлелері ашыққа шықты. Олар бүгінгі күнге дейін сол күйінде сақталған және "Террор топографиясы" жобасының бір бөлігі ретінде қолданылуда.
In 1830 Albert had acquired a city palace in Berlin on Wilhelmstraße, then called Prinz Albrecht Palais. An adjacent street off Wilhelmstraße laid out in 1891 was named Prinz Albrecht Straße. After the Nazi Machtergreifung it became notorious as the seat of the Gestapo and the Reichsführer SS. The Prinz Albrecht Palais itself from 1934 served as the headquarters of the SS Sicherheitsdienst under Reinhard Heydrich, from 1939 the Reichssicherheitshauptamt. In 1944 the building was heavily damaged by air raids and finally razed to the ground in 1955, leaving the foundations and cellars exposed to the open air. They remain so today, and are used as part of the Topography of Terror project.