Кіріспе

АҚШ Әуе күштері офицері және ұшқыш аса (1918-1956)

Дэвид Карл Шиллинг (15 желтоқсан 1918 – 14 тамыз 1956) – АҚШ Әуе күштері офицері, 22½ расталған жеңісі бар ұшқыш аса және ұзын қашықтықтағы реактивтік ұшқыштарды қолданудың белсенді жақтаушысы. Канзастағы Шиллинг әуе базасы оның құрметіне аталды.

Ерте өмір

Дэвид Шиллинг 1918 жылдың 15 желтоқсанында Канзас штатының Левенворт қаласында дүниеге келген. Оның отбасы Миссури штатының Канзас-Сити қаласына көшіп, ол сол жерде орта мектепті бітірді. 1939 жылдың маусымында ол Дартмут колледжін геология ғылымдарының бакалавры дәрежесімен аяқтады. Шиллинг 1939 жылдың қыркүйегінде АҚШ армиясына авиация курсанты ретінде қабылданып, 1940 жылдың мамырында ұшқыш дайындығын аяқтағаннан кейін әуе корпусына офицер болып кірді. Келесі жазда ол 56-шы истребитель дивизиясының алғашқы құрамының мүшесі болды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Шиллинг 1943 жылдың қаңтарында 62-ші истребитель эскадрильясының командирі ретінде Англияға топпен бірге келді және сәуір айында P-47 Thunderbolt ұшағымен жауынгерлік миссияларын бастады, алғашқы жоюын 1943 жылдың 2 қазанында тіркеді. 1943 жылдың тамызында Шиллинг топтың бас атқарушы офицеріне, ал 1944 жылдың 12 тамызында топ командиріне тағайындалды, 1945 жылдың 27 қаңтарына дейін 56-шы истребитель тобын басқарды. 1944 жылдың 1 қазанында 25 жасында толық полковник атағын алды. "Шыңсыз Джо", LM S кодымен белгіленген, 1944 жылдың шілдесінен бастап 1945 жылдың 5 қаңтарындағы соңғы тіркелген жауынгерлік миссиясына дейін оның жеке P-47 ұшағы болды. Ұлыбританияда болған кезінде ол 8-ші әуе армиясының алтыншы аса ұшқышы атанды, Люфтваффе ұшақтарына қарсы 22½ ұшақты жойды. 1944 жылдың 23 желтоқсанында ол бес неміс истребителін атып түсіріп, 38 әскери-әуе күшінің "Бір күндегі аса" ұшқыштарының бірі болды. Шиллинг 56-шы топпен екі жауынгерлік турда 132 жауынгерлік миссияға қатысты. Ол сонымен қатар жаудың әуежайларын шабуылдағанда 10.5 жау ұшағын жерде жойды.

Әскери-әуе күштері мансабы

Соғыстан кейін ол қайтадан 56-шы истребительдер тобының құрамына басшылық етті және P-80 Shooting Star истребителімен ұзақ қашықтықтағы реактивтік ұшу операцияларын бастады. 1948 жылдың басында Шиллинг «Fox Able» («Fighter Atlantic» фонетикалық атауы) деп аталатын операцияны жоспарлады, онда реактивтік ұшақтар кемемен Еуропаға жеткізіліп, 900 мильдік кезеңдермен Исландия және Шотландия арқылы Атлантиканы кесіп өтетін болды, және бұл жобаны Әуе күштерінің Бас штабының бастығы, генерал Карл А. Спаатцқа ұсынды. 1948 жылдың жазында Шиллинг «Fox Able» жобасын іске асырып, Берлин блокадасына жауап ретінде күш көрсету үшін 56-шы истребительдер тобын Германияға жеткізді. Осыған дейін, RAF-тың LIV эскадрильясына қарасты de Havilland Vampire истребителі Ұлыбританиядан Солтүстік Америкаға алғашқы реактивтік ұшуды жасаған еді. 1950 жылы ол Ұлыбританиядағы RAF Манстоннан АҚШ-тың Мэн штатына тоқтамай ұшты, бұл реактивтік истребительмен Атлантиканы алғашқы рет кесіп өту болды. Шиллинг, F-84E Thunderjet және полковник Уильям Ричи басқарған тағы бір F-84E Thunderjet ұшақтарын жанармаймен қамтамасыз ету үшін зондты және ұшақтың көмегімен жанармай құю жүйесін пайдаланды. Алдымен, олар Шотландияның Прествик қаласының жанындағы Flight Refuelling Ltd (FRL) Lancaster жанармай құюшысынан, содан кейін Исландияның жанындағы FRL-дың тағы бір жанармай құюшысы – Lincoln ұшағынан жанармай алды. Үшінші және соңғы жанармай құю кезінде Ричидің мұрыздық зонды, Lincoln ұшағынан жанармай алғанда зақымданғандықтан, Лабрадордан тыс жердегі АҚШ Әуе күштерінің KB-29 жанармай құюшысынан отын ала алмады, нәтижесінде ол отыны бітіп Лабрадор үстінде катапульдануға мәжбүр болды. Ричи жақын арада қауіпсіз түрде құтқарылды. Шиллингтің жанармай құюы жоспарланғандай өтті және ол он сағат сегіз минут ұшқаннан кейін Мэн штатының Лаймстоун қаласындағы әуе базасына қонды. Осы ұшуы үшін Шиллинг Хармон кубогымен марапатталды. 1952 жылы ол Джорджия штатындағы Тернер әуе базасында F-84 Thunderjet истребителімен 31-ші истребительдер-эскорт қанатының құрамына басшылық етті және «Fox Peter One» операциясы аясында Тынық мұхиты арқылы Жапонияға тоқтамай ұшуды жүргізді.

Өлім

1956 жылы 14 тамызда, Стратегиялық әуе командалығының жетінші әуе дивизиясында бас инспектор болып қызмет етіп жүрген кезде, Шиллинг Англиядағы тарыңқы, екі жолақты елді жер жолында автокөлік апатында қаза тапты. Бұл апат RAF Lakenheath және RAF Mildenhall арасында болды – бұл әуе базалары АҚШ Әуе күштері қолданысындағы Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің базалары еді. Қаза болған күнінен бір күн бұрын ол B-47 ұшағымен соңғы рет ұшқан. Ол қайтыс болған кезде Оңтүстік Руислиптегі 7-ші әуе дивизиясы штабынан RAF Lakenheath-ке уақытша міндеттемемен (TDY) жіберілген болатын. Ол Арлингтон ұлттық зиратында толық әскери салтанатпен жерленді. 1957 жылы 15 наурызда Канзас штатының Салина қаласындағы Смоки Хилл әуе күштері базасы оның құрметіне Шиллинг әуе күштері базасы деп аталды. Шиллинг 1952 жылы жеңіп алған Әуе күштері қауымдастығының үздік ұшуға арналған сыйлығы оның өлімінен кейін оның атымен аталатын болды. Ол Дэвид Швиммер мен Мэтью Перридің туысы екені айтылады.