Ауғанстандық дін тастаған азаматтың ісі

Кіріспе

Ауған азаматы (1965 жылы туған)

Абдул Рахман (1965 жылы туған) – 2006 жылдың ақпан айында тұтқындалып, сотталған ауған еркегі, оның тұтқындалуы мен соты халықаралық қауымдастықта кең пікір таласына себеп болды. Рахман діннен бас тартқаны үшін Ауғанстан билігі тарапынан тұтқындалды және оған өлім жазасы төндірілуі мүмкін еді. Ол Пәкістанның Пешавар қаласында Ауғанстаннан келген босқындарға медициналық көмек көрсету кезінде ислам дінінен христиан дініне ауысты. 2006 жылдың 26 наурызында шетелдік үкіметтердің күшті қысымымен Ауғанстан соты "тергеп-тексерудегі кемшіліктерді" айта отырып, істі прокуратураға қайтарды. Рахман түрмеден босатылып, 27 наурыз күні кешке отбасына қайтарылды. 29 наурызда Абдул Рахман Италия үкіметі саяси баспана бергеннен кейін Италияға келді. Ауғанстан үкіметінің өкілдері мен көптеген ауған азаматтары Рахманды өлім жазасына кесуді талап етті, ал оның әйелі оның дін ауысқаннан кейін көп ұзамай ажырасып, екі баласының қамқорлығы үшін сәтсіз күреске әкелді. Бұл оқиға халықаралық деңгейде, әсіресе Батыс әлемінде кеңінен танымал болды. АҚШ және Ұлыбритания бұл жағдайды қатаң сынап, сол кезде Ауғанстанға халықаралық көмек көрсетудегі ең ірі донорлар еді. Ауғанстан үкіметінің адалдығы күмәнді болып қалыптасты, себебі ол Ауғанстандағы соғыс аясында құрылған еді, ал АҚШ басқаратын әскери коалиция елдегі Талибан үкіметін құлатқан болатын.

Ерте өмір

Абдул Рахман 1965 жылы дүниеге келген. 1990 жылы Пәкістанның Пешавар қаласында Ауғанстаннан келген босқындарға медициналық көмек көрсететін католик үкіметтік емес ұйымның қызметкері болып жұмыс істеген кезде ол христиан діні туралы біліп, кейін Рим католик шіркеуіне шомылдырылды. Дінгерден кейін ол Киелі кітаптағы Жоел есімін қабылдады. 1993 жылы Германияға көшіп кетті, содан кейін Бельгияда пана сұрап, 2002 жылы Талибан үкіметі құлағаннан кейін Ауғанстанға қайтарылды. Абдул Рахманның әйелі оның католик дініне ауысқаны үшін одан ажырасып кетті. Анасының туыстары оның дінін оның баланы тәрбиелеу құқығынан айырудың негізі ретінде келтірді. Ауғанстанға оралғанда, ата-анасы одан бас тартты, олар: «Ол исламнан басқа дінге ауысқандықтан, біз оны үйімізге кіргізбейміз» және «Абдул Рахман менің балаларым мен отбасымның моральдық қағидаларын өзгертуге тырысты. Ол дұрыс жолда жүрмейді. Мен оны үйімнен қудым» деді. Ал қыздары: «Ол бізбен жаман қарым-қатынас жасайды, бізді қорқытады және қорлайды. Оның жұмысы жоқ, маған киім де, нан да берген емес. Ол әкем екенін айтады, бірақ Ауғанстанға келгеннен бері әкемдей болған емес. Ол бізді қорқытады, біз одан қорқамыз және ол ислам дініне сенбейді» деді. Полиция оның Киелі кітапты ұстағанын анықтағаннан кейін оны тұтқындады. Кабулде өзін қорғауға дайын адвокат таба алмады. Билік Associated Press ақпарат агенттігінің онымен кездесу әрекеттерін тоқтатып қойды. Прокурорлар Абдул Рахманды «микроб» деп атап, оған өлім жазасын талап етті. 16 наурызда басталған және 19 наурызда халықаралық баспасөзde кеңінен таралған Абдул Рахманның сот процесін Кабул қалалық сотының қоғамдық қауіпсіздік трибуналының үш судьясы қадағалады. Бұл істің бас судьясы Ансарулла Мавлавизада Абдул Рахманға дінін қайта қарастыруды сұрайтынын айтты: «Біз оны қайта шақырамыз, себебі ислам діні – төзімділік діні. Одан ойы өзгергені туралы сұраймыз. Егер солай болса, оны кешіреміз». Ансарулла Мавлафизада сондай-ақ: «Мұхаммед пайғамбар исламнан шығып, қайта оралмағандарды өлтіру керек деп бірнеше рет айтқан. Ислам – бейбітшілік, төзімділік, мейірімділік және адалдық діні. Сондықтан біз оған егер ол жасаған ісіне өкім көрсететін болса, кешіреміз дедік» деді. Сотталушы тағы да: «Егер ол өкім көрмесе, оның қандай жазаға тартылатынын өздерің көресіздер» деді. Өлім жазасына кесілу қаупіне қарамастан, Абдул Рахман өз нанымында тұрып: «Олар мені өлім жазасына кесуді қалайды және мен оны қабылдаймын. Мен христианмын, яғни Ұш Тұрғанға сенемін, Иса Мәсіхке сенемін» деді.

Abdul Rahman was born in 1965. In 1990, while he was working as a staff member for a Catholic non governmental aid group which was providing medical assistance to Afghan refugees in Peshawar, Pakistan, he learned about Christianity and he was subsequently baptized into the Roman Catholic Church. After his conversion, he adopted the biblical name Joel. In 1993, he moved to Germany and later, he unsuccessfully sought asylum in Belgium before he was deported to Afghanistan in 2002, after the fall of the Taliban government. Abdul Rahman's wife divorced him because of his conversion to Catholicism. the mother's family raised the issue of his religion as grounds for their denial of his custody. When he returned to Afghanistan, he was disowned by his parents, who stated: "Because he has converted from Islam to another religion we don't want him in our house" and "Abdul Rahman wanted to change the ethics of my children and family. He is not going in the right direction. I have thrown him out of my house", while his daughters said that "He behaves badly with us and we were threatened and disgraced by him. He has no job and has never given me a stitch of clothing or a crust of bread. Just his name as a father" and "He said he was my father but he hasn't behaved like a father since he came back to Afghanistan. He threatens us and we are all afraid of him and he doesn't believe in the religion of Islam." He was arrested after police discovered that he possessed a Bible. After his arrest, he was unable to find a lawyer in Kabul willing to represent him. Authorities barred attempts by the Associated Press news agency to see him.</blockquote>

Prosecutors asked for the death penalty for Abdul Rahman, calling him a "microbe". Abdul Rahman's judicial proceedings, which began on 16 March and became widely known in the international press on 19 March, were overseen by three judges in the public security tribunal of Kabul's primary court. Ansarullah Mawlawizadah, the chief judge in the case, said that Abdul Rahman would be asked to reconsider his conversion: "We will invite him again because the religion of Islam is one of tolerance. We will ask him if he has changed his mind. If so we will forgive him." Ansarullah Mawlafizada also said "the Prophet Muhammad has said several times that those who convert from Islam should be killed if they refuse to come back, Islam is a religion of peace, tolerance, kindness and integrity. That is why we have told him if he regrets what he did, then we will forgive him". The judge added more conditions: "If [he] does not repent, you will all be witness to the sort of punishment he will face." Even though he was facing a possible death sentence, Abdul Rahman held firm to his convictions: "They want to sentence me to death and I accept it I am a Christian, which means I believe in the Trinity I believe in Jesus Christ."

Ауғанстан мәсіхшілерінің күш салуы

Абдул Рахман сотталу барысында, бірқатар ауғандық христиандар халықаралық бұқаралық ақпарат құралдарының назарын ауғандық христиандардың, әсіресе Абдул Рахманның қасіретіне жегізуге тырысты.

Шығару

2006 жылдың 24 наурызында Ауғанстан билігі Абдул Рахманды жақын арада босатуды қарастырып жатқанын мәлімдеді. Келесі күні оның ісі бойынша арнайы үкімет отырысы өтті, онда президент Хамид Карзай бірнеше министрмен Абдул Рахманды өлімге кесуді талап еткен елдің ықпалды консервативті мұсылман дін қызметкерлерін наразылыққа ұшыратпай, оны босатудың жолдарын іздестірді. Отырыстан кейін аты-жөні аталмаған жоғары лауазымды шенеунік Абдул Рахманның 26 наурызда бостандыққа шығуының "жоғары ықтималдығы" бар екенін айтты. Бірақ прокурор Абдул Рахманның босатылуы туралы кез келген мәлімдемені жоққа шығарды. Сол күні судья былай деп мәлімдеді: "Іс, бірқатар техникалық және заңдық кемшіліктер болғандықтан, прокуратураға қайта жіберілді". Дін қызметкерлері президент Карзайдың Абдул Рахманды босатуға бұйрық беру құқығына күмән келтіруде. Ауғанстанның Жоғарғы сотының мүшесі, дін қызметкері Ходжа Ахмад Седики, сот ісіне араласуға қарсы ескертіп, "Құран өте нақты, және пайғамбарымыздың сөздері де өте нақты. Бір ғана нәтиже болуы мүмкін: өлім. Егер Карзай оны босатып жіберсе, ол біздің жауымыздың қолына тиеді және көтеріліс болуы мүмкін" деді. 2006 жылдың 28 наурызында AP агенттігі Абдул Рахман босатылғанын хабарлады. Бұл туралы БҰҰ мәлімдегендей, ол Ауғанстаннан тыс жерде пана сұраған. 2006 жылдың 29 наурызында Италияның премьер-министрі Сильвио Берлускони оның кабинеті Рахманның пана сұрауын мақұлдағанын және Рахман Италияға келгенін мәлімдеді.

Мемлекеттік қызметкерлер

Франс Пресс агенттігі (AFP) аты-жөнін атамаған ауғандық ресми өкілдің айтуынша, президент Хамид Карзай Абдул Рахманның ісіне жеке араласып, оның босатылуын қамтамасыз етуге тырысып жатыр. "Президент мәселені бейбіт жолмен шешу үшін жеке өзі жұмыс істеп жатыр. Бұл мәселені шешудің жолы бар", - деді ол. "Бұл бір-екі күнге созылуы мүмкін." Ауғанстанның бұрынғы Сыртқы істер министрі доктор Абдулла АҚШ-тың Саяси істер жөніндегі орынбасары Р. Николас Бернспен өткен баспасөз мәслихатында: "Бұл өте сезімтал мәселе екенін жақсы білемін және американдықтардың алаңдаушылығын түсінеміз. Біздің елшілігімізге жүздеген осындай хабарламалар келіп түсті. Менің түсінгенімше, істің мәні мынада: мырзаның әйелі күйеуіне қарсы сотқа шағымданыпты. Ал Ауғанстан үкіметінің бұл іске қатысы жоқ. Бұл заңдық және сот ісі. Бірақ конституциялық процеске үміт артамын, ол процестен қанағаттанарлық нәтиже шығады деп ойлаймын." Ол сондай-ақ: "Әрбір осындай жағдай - дабыл қағу сияқты. Дін бостандығы мен шариғат арасындағы осы қайшылықтар бір-екі жағдаймен шешілмейді." Ансарулла Мавлавизада халықаралық қысымның оның шешімдеріне әсер етпейтінін мәлімдеді: "Әзірге біздің сотқа тікелей қысым жоқ, бірақ егер осындай жағдай туса, оны араласу деп есептейміз. Бізде конституция мен заң бар. Ешкімнің бізге қысым жасауға құқығы жоқ." Маулаузида AFP-ге берген сұхбатында өз ұстанымын растады: "Біздің дипломатиялық мәселелерге қатысымыз жоқ. Біз өз жұмысымызды тәуелсіз түрде атқарамыз." Көптеген дін қызметкерлері Абдул Рахманға бас көтеру үшін өлім жазасы берілуі керек деп мәлімдеді. Кабулдағы негізгі мешіттердің бірінде сөйлеген діндар Енайатұлла Балиғ: "Біз барлық діндерді құрметтейміз, бірақ британдық немесе американдық елшілікке олардың қандай дінді ұстанатынын білу үшін бармаймыз. Біз ешкімнің дінімізге араласуына жол бермейміз, ол жазалануы керек", - деді. Ахмад Шах Ахмадзай, көрнекті моджахиддер көшбасшысы және Хизб и Иктадар и Ислами Афганистанның басшысы, 1996 жылы Талибан билікке келгенге дейін Бурхануддин Раббани үкіметінде бұрынғы премьер-министр қызметін атқарған адам: "Сот шешіміне қарамастан [оның асылып өлтірілуіне немесе өлтірілмеуіне қарамастан], Ауғанстанның солтүстігінен оңтүстігіне, шығысынан батысына дейінгі барлық діни ғалымдар Абдул Рахманның өлім жазасына кесілуі керек дегенге бір ауыздан келісті. Көпшілік арасында христиан миссионерлерінің қызметіне қарсылық кең тараған. Бұл миссиялар афғандықтардың кедейлігін пайдаланып, оларға дінін өзгерту үшін ақша төлейді. Бұл әрекеттер тек қана қатал наразылыққа әкеледі, өйткені афғандықтар өз діндеріне қарсы ештеңеге төзбейді. Абдул Рахман Панджширден келгендіктен, жергілікті тұрғындар оған қарсылық білдіру үшін Кабулға келіп, соттың оны өлім жазасына кесуін талап етуде." Ауғанстанның басты ислам ұйымы - Ауғанстанның Ұламалар кеңесі мүшесі, мұсылман дінбасы Абдул Рауф: "Исламды қабылдамау - Құдайды қорлау. Біз Құдайды қорлауға жол бермейміз. Бұл адам өлуге тиіс." Рауфты "орташа" деп сипаттаған AP: "Оның басын кесіп тастаңдар!" және "Біз халықты оны бөлшектеуге шақырамыз, сонда ештеңе қалмайды" деген сөздерін келтіреді. Рауф Абдул Рахманның тірі қалуы үшін елден кетуі керектігін айтты. 2006 жылғы 24 наурызда Герати мешітіндегі уағызында Рауф 150-ге жуық адам алдында Абдул Рахман "ең үлкен күнә жасағаны үшін өлімге лайық" деді. "Ал мына Абдул Рахман - жолдан тайған адам", - деді ол. "Егер оған Батыс елінде өмір сүруге рұқсат етілсе, онда басқалар да өздерін христианмын деп атайды", - деді ол. "Біз үлгі көрсетуіміз керек. Оны асып тастау керек."

Agence France Presse (AFP) quoted an unidentified Afghan official as saying that President Hamid Karzai has personally interfered in Abdul Rahman's case to secure the convert's release. "The president is personally working to resolve it peacefully. There is a way out of it", said the official. "I believe it'll take one or two days." Former Afghanistan Foreign Minister Dr. Abdullah said during a press conference with US Under Secretary for Political Affairs R. Nicholas Burns, "I know that it is a very sensitive issue and we know the concerns of the American people. In fact, in our embassy we received hundreds of messages of such kind. As far as I understand the nature of the case has been that the wife of the gentleman has registered a lawsuit against her husband. And then the Government of Afghanistan has nothing to do in it. It's a legal and judicial case. But I hope that through our constitutional process there will be a satisfactory result out of that process." He also stated: "Every time we have a case it is like an alarm. These contradictions [between freedom of religion and sharia] will not go away with one or two cases." Ansarullah Mawlawizadah announced international pressure will not affect his rulings in the case, saying: "There is no direct pressure on our court so far, but if it happens we will consider it as an interference. We have a constitution and law here. Nobody has the right to put pressure on us." In an interview to AFP, Mawlawizadah confirmed his position: "We have nothing to do with diplomatic issues. We'll do our job independently." Many clerics have spoken out to the media saying that Abdul Rahman should receive the death penalty for apostasy. Cleric Enayatullah Baligh, speaking at one of Kabul's main mosques said, "We respect all religions but we don't go into the British embassy or the American embassy to see what religion they are following. We won't let anyone interfere with our religion and he should be punished." Ahmad Shah Ahmadzai, a prominent mujahidin leader and head of the Hizb i Iqtadar i Islami Afghanistan, and former acting prime minister in the government of Burhanuddin Rabbani before the Taliban came to power in 1996, said, "Regardless of the court decision [whether or not he is hanged], there is unanimous agreement by all religious scholars from the north to the south, the east to the west of Afghanistan, that Abdul Rahman should be executed. There is widespread dissent among the masses against the activities of Christian missionaries. These missions exploit the poverty of Afghan people and they pay them to convert. These activities will only translate into fierce reaction as Afghans do not tolerate anything against their religion. Since Abdul Rahman comes from Panjshir, people of the area are coming down to Kabul to show their dissent against him and demand that the court execute him." Muslim cleric Abdul Raouf, a member of Afghanistan's main Islamic organization, the Afghan Ulama Council, stated "Rejecting Islam is insulting God. We will not allow God to be humiliated. This man must die." Raouf, who is described by the AP as "moderate", is quoted as saying: "Cut off his head!" and "We will call on the people to pull him into pieces so there's nothing left." Raouf said Abdul Rahman will only survive if he goes into exile. During his sermon at Herati Mosque on March 24, 2006, Raouf told around 150 worshippers that Abdul Rahman deserved death since he had "committed the greatest sin. God's way is the right way, and this man whose name is Abdul Rahman is an apostate." Mirhossain Nasri, the top cleric at Hossainia Mosque, said "If he is allowed to live in the West, then others will claim to be Christian so they can too", he said. "We must set an example. He must be hanged."

Ауған жұртшылығы

Би-би-сидің бағалауынша, Ауғанстан халқының көптеген өкілдері Абдул Рахманның өлім жазасына кесілуін жақтап айтады, бірақ олардың көпшілік құрайтыны белгісіз. "Сот оны жазалап, өлімге кесуі керек", - деді Кабул тұрғыны Абдул Захид Паймен. Мұхаммед Кадир оның өлім жазасын алуы керек екенімен келіседі: "Ислам заңдары бойынша, ол өлім жазасына кесілуі тиіс, себебі христиан діні біздің жерімізде тыйым салынған".

Абдул Рахманның босатылуын талап етеді

Бірқатар батыс елдері мен үкіметтік емес ұйымдар оның сотын адам құқықтарын бұзу деп айыптап, ауғандық дін өзгертушіге бостандық беруді талап етті. : Австралияның премьер-министрі Джон Ховард Абдул Рахманның жағдайы "өте қайғылы" екенін және "осы туралы хабарды көрген кезде шынымен ауырып қалғанын" айтты. "Адамды діни сенімі үшін жазалау және тіпті өлім жазасына кесу мүмкін деген ойға сенуге болмайды". "Мен президент Карзайға жеке телефон соғып, алаңдаушылығымды білдірдім. Ол маған мұндай жағдайдың орын алмауына көз жеткізілетінін айтты". Рахманның босатылуын талап ететін мәлімдемелерді Мұсылман Канада Конгресі де жасады. : Аустрияның сыртқы істер министрі Урсула Плассник Еуропалық Одақ атынан сөйлеген сөзінде: "Біз Абдул Рахманның негізгі құқықтарын қорғау және оның өмірін сақтау үшін барлық мүмкіндікті пайдаланамыз" (Осы кезде Аустрия Еуропалық Одақ Кеңесінің төрағасы болды). : Германияның канцлері Ангела Меркель журналистерге телефон арқылы сөйлескенде, Карзайдың Абдул Рахманға өлім жазасы берілмейтініне уәде бергенін айтты. Amnesty International Абдул Рахманды босатуға шақырып, оның "ішкі сенімге байланысты тұтқын" болуы мүмкін екенін және "оған тағылған айыптар алынып тасталуы керек, және қажет болса, ол қоғамдағы кез келген зұлымдықтан қорғалуы керек" деді. Лантостың бастамасымен бірқатар үкімет шенеуніктері Абдул Рахманның тұтқындалуына наразылық білдірді. Атап айтқанда, Президент Джордж Буш Рахманның тұтқындалуына қарсы сөйледі, "Біз азат етуге көмектескен елде адамды белгілі бір дінді таңдағандығы үшін жауапқа тартуы өте алаңдатады" деді. Мемлекеттік хатшы Кондолиза Райс президент Хамид Карзайға "қолайлы шешім" табуға шақырды, бірақ айыптарды тоқтатуды талап етпеді. Саяси істер жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары Р. Николас Бернс сот процесін "ашықтықпен" өткізуді сұрады және Ауғанстанға "адамдар өз дінін таңдауға құқылы екенін" еске салды. Жетінші күндік адвентистер шіркеуі Абдул Рахманды босатуға және оның дінін еркін ұстануына рұқсат беруге шақырды. АҚШ-тың Халықаралық діни бостандық жөніндегі комиссиясы (USCIRF) 2006 жылғы 22 наурызда АҚШ президенті Джордж Бушқа жолдаған хатында былай деп жазды: "Комиссия бұрын бірнеше рет Ауғанстан конституциясы елдегі басым мұсылман қауымының мүшелеріне дін мен сөз бостандығына жеткілікті кепілдік бермегендіктен, оларды діннен тайғанау және құдайды қорлау айыптарымен әділетсіз қылмыстық қудалауға алып келуі мүмкін екеніне алаңдаушылық білдірді. Барлық адамдардың діни бостандығына кепілдік берілмегендіктен және сот жүйесі ислам принциптерін және шариат заңдарын орындауға міндетті болғандықтан, діни сенімнің қатал, әділетсіз немесе тіпті зорлыққа толы түсіндірілуіне ресми түрде жол ашылады". : Рим папасы XVI Бенедикт Ауғанстан президентіне Абдул Рахманды кешіруге шақырды, "Ауғанстанның жаңа конституциясының преамбуласында бекітілген адам құқықтарын құрметтеуді" сұрады.

A number of Western countries and NGOs condemned his trial as a human rights violation and called for the release of the Afghan convert. : Australian Prime Minister John Howard said Abdul Rahman's case was "appalling" and that "when [he] saw the report about this [he] felt sick literally. The idea that a person could be punished because of their religious belief and the idea they might be executed is just beyond belief." and said in a written statement, "I phoned President Karzai personally yesterday to express our concern. He conveyed to me that we don't have to worry about any such eventual outcome". Statements calling for Rahman's release were also issued by the Muslim Canadian Congress. : Austrian Foreign Minister Ursula Plassnik, speaking on behalf of the European Union, said, "We will leave no stone unturned to protect the fundamental rights of Abdul Rahman and to save his life" (Austria held the presidency of the Council of the European Union at the time). : German Chancellor Angela Merkel told reporters she had received assurances from Karzai in a telephone call that Abdul Rahman would not be sentenced to death. Amnesty International called for Abdul Rahman's release, saying that he might be a "prisoner of conscience" and that "the charges against him should be dropped and if necessary he should be protected against any abuses within the community." Following Lantos's lead a number of government officials protested Abdul Rahman's arrest. Notably, President George W. Bush spoke out against Rahman's arrest, saying, "It is deeply troubling that a country we helped liberate would hold a person to account because they chose a particular religion over another". Secretary of State Condoleezza Rice appealed directly to President Hamid Karzai for a "favorable resolution", though she did not demand that the charges be dropped. Undersecretary of State for Political Affairs R. Nicholas Burns asked for the trial to be conducted with "transparency" and reminded Afghanistan that "people should be free to choose their religion." The Seventh day Adventist Church urged that Abdul Rahman be released, and allowed to practice his religion freely. The United States Commission on International Religious Freedom (USCIRF) wrote in a letter addressed to U. S. President George W. Bush on March 22, 2006 that: "On several previous occasions, the Commission has raised concern that the Afghan constitution's failure to include adequate guarantees of freedom of religion and expression for members of the country's majority Muslim community could lead to unjust criminal accusations of apostasy and blasphemy. With no guarantee of the right to religious freedom for all individuals, together with a judicial system instructed to enforce Islamic principles and Islamic law, the door is open for a harsh, unfair, or even abusive interpretation of religious orthodoxy to be officially imposed". : Pope Benedict XVI urged the president of Afghanistan to pardon Abdul Rahman. asking "for respect for human rights sanctioned in the preamble of the new Afghan constitution".

Ауғанстанға көмек көрсетуді тоқтату туралы қатерлер

Германия, БҰҰ-ның Ауғанстандағы Халықаралық қауіпсіздікке көмек көрсету күштеріне қатысып, сондай-ақ Ауғанстан полиция күшін жақсарту жөніндегі халықаралық күш-жігерді басқарады. Германия Абдул Рахман ісінің нәтижесіне байланысты Ауғанстанның қайта құруға арналған көмек немесе техникалық қолдаудан айырылуы мүмкін екенін ұсынды. Германияның ішкі істер министрі Вольфганг Шойбле: «Мен Ауғанстанға адам құқықтарын сақтау және қорғау, оның ішінде дін бостандығын [қорғауды] қамтитын міндеттемелерін, барлық жолдармен анық көрсету идеясын толық қолдаймын» деді. Шойбле сондай-ақ: «Біз Ауғанстанды қайта құруға және оның тұрақтылығына үлкен үлес қосамыз, сондықтан Ауғанстан дін бостандығына біздің талаптарымызды түсінуі керек деп есептеймін. Адамдарды дінін өзгерткені үшін жазалауға болмайды» деді. Ауғанстанның экономика министрі Амин Фарханг Шойбленің мәлімдемелеріне жауап ретінде Кабул үкіметі донор елдердің көмек пен техникалық қолдауды тоқтатуына кедергі жасай алмайтынын, бірақ мұндай шаралардың салдары Ауғанстанға қарағанда Батыс елдері үшін одан да ауыр болады деп мәлімдеді. Фарханг: «Менің ойымша, Батыстағы, соның ішінде Германиядағы саясаткерлер тым эмоционалды түрде әрекет етті. Мұндай болмауы керек. Ақпараттың жетіспеушілігі бар. Сонымен қатар, жағдай шешілмеген және соңғы шешім қабылданбаған кезде, олар қауіпсіздік күштерін немесе шетелдік көмекті кері тартумен қорқытуға құқығы жоқ. Бұл шантажға таяу» деді. Фарханг сондай-ақ, 2001 жылы АҚШ күштері Талибанды биліктен қуғаннан кейін Кабул демократия құруға тырысып жатқанын, бірақ Ауғанстан сияқты дәстүрлі ислам қоғамы үшін исламнан христиан дініне өту құқығы тым радикалды болып табылады, себебі исламда діннен бас тарту үшін жаза қарастырылған. Ол: «Ауғанстан бірден бір шектен екінші шекке секіріп өте алмайды» деді.