Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үнді ұлттық қауымдастығымен шатастырмау керек. Ұлттық үнді қауымдастығы Мэри Карпентердің Бристольде құрған ұйымы еді. Келесі жылы Лондон бөлімшесі ашылды. Мэри Карпентер қайтыс болғаннан кейін Элизабет Аделаида Мэннинг (Э. А. Мэннинг) хатшы болып тағайындалды және ұйым Лондонға көшірілді, сол жерде оның қызметі Мэннинг есімімен байланыстырылды.
Should not be confused with the Indian National Association
The National Indian Association was formed in Bristol by Mary Carpenter. The London branch was formed the following year. After the death of Mary Carpenter, Elizabeth Adelaide Manning (E. A. Manning) became secretary and the organisation moved to London where its activities became synonymous with Manning.
Тарих
Үндістандағы әлеуметтік прогреске көмек көрсету жөніндегі Ұлттық үнді қауымдастығы Мэри Карпентердің бастамасымен 1870 жылы Бристольде құрылды. Карпентер 1866 жылы Үндістанды аралап, ол жерде өткізген алты айы туралы жазбалар қалдырған. Оны ең көп алаңдатқан мәселе – индус қыздарын оқытуға жеткілікті әйел мұғалімнің болмауы еді. Ал келесі жылы Шарлотта Мэннинг және оның келіні Элизабет Аделаида Мэннинг Лондон бөлімшесін құрды. Ұлыбритания мен Үндістан қалаларында осы қоғамның жергілікті бөлімшелері ашылды. 1881 жылы қоғам, бұрынғы Үндістан вице-падишасы Нортбрук графының құрметіне, Нортбрук үнді қоғамын (NIA) құрды. Ол қоғамның құрметті президенті болды. Нортбрук қоғамы екі жыл бұрын жоспарланған еді, ал 1880 жылы жаңа қоғам ағылшын және үнді газеттерімен жабдықталған оқу бөлмесін ашты. Содан кейін қоғам Үндістаннан келген студенттерге тұруға орын берді. 1882 жылы NIA «Үндістандағы әйел дәрігерлер» жобасын бастады, мақсаты – әйелдерге медициналық көмек көрсету үшін әйел дәрігерлерді даярлау. NIA сонымен қатар Ұлыбританияда оқып жүрген үндістандық студенттерге де қызығушылық танытты. Э. А. Мэннинг «Үндістандық студенттерге арналған университет және кәсіби білім туралы нұсқаулық» атты кітап жазды. Мэннингтің көмегі тек теориялық болған жоқ, 1888 жылы Корнелия Сорабжи білімін аяқтау үшін Ұлттық үнді қауымдастығына хат жазды. Бұл мәселені Мэри Хобхаус қолға алды, ал Мэннинг Флоренс Найтингейл, сэр Уильям Веддерберн және басқалармен бірге қаржы жинады. Сорабжи 1889 жылы Англияға келіп, Мэннинг пен Хобхауста тұрды. Ол Оксфордта заңгерлік білімі бар алғашқы әйел болды және мансабының кезеңінде NIA-мен байланыста болды. 1904 жылы Э. А. Мэннинг британдықтарға көрсеткен қызметтері үшін патшадан «Кайсар-и-Хинд» медалін алды. Ол келесі жылы қайтыс болды, ал Эмма Жозефина Бек жаңа хатшы болып тағайындалды. Бек 1909 жылы Уильям Хатт Керзон Уиллидің Мадан Лал Дхинграмен өлтірілуіне куә болды. 1910 жылы қоғам Оңтүстік Кенсингтондағы Кромвелл көшесіндегі 21-үйге көшті, онда Нортбрук қоғамымен және Үнді студенттері ақпарат бюросымен бірге орналасты. Қауымдастық 1920 жылдары құлдырап, 1966 жылға дейін ресми түрде таратылмады. Ұйым Үндістан Британ империясынан шыққаннан кейін Шығыс Үндістан қауымдастығымен бірікті, соңында Үндістан, Пәкістан және Цейлон Корольдік қоғамының бір бөлігіне айналды.
The National Indian Association in Aid of Social Progress in India was formed by Mary Carpenter in 1870 in Bristol. Carpenter had visited India in 1866 and she had written about her six months there. She was particularly concerned by the lack of female teachers to educate Hindu girls. The London branch of the association was formed the following year by Charlotte Manning and her step daughter Elizabeth Adelaide Manning. Cities in both the UK and India had local branches of the society. In 1881 the society spawned an offshoot named the Northbrook Indian Society (NIA) after the Earl of Northbrook, ex viceroy of India, who was the new society's Honorary President. The Northbrook society had been conceived two years before and in 1880 the new society was running a reading room stocked with both English and Indian newspapers. This society grew to also supply lodgings for visiting Indian students. In 1882 the NIA launched Medical Women for India which was an initiative to train female doctors so that they could work on assisting women in India. The NIA also took an interest in students from India who were studying in Britain. E. A. Manning created a book of guidance called Handbook of information relating to university and professional studies etc. for Indian students in the United Kingdom. Manning's help was not just theoretical, in 1888 Cornelia Sorabji wrote to the National Indian Association from India for assistance in completing her education. This was championed by Mary Hobhouse, and Manning contributed funds together with Florence Nightingale, Sir William Wedderburn and others. Sorabji arrived in England in 1889 and stayed with Manning and Hobhouse. Sorabji became the first woman to complete a law degree at Oxford and kept in contact with the NIA during her later career. In 1904 E. A. Manning was awarded the Kaisar i Hind Medal by the King for services to the British Raj. She died the following year and Emma Josephine Beck was appointed as the new secretary. Beck was at an NIA event in 1909 where William Hutt Curzon Wyllie was assassinated by Madan Lal Dhingra. In 1910 the society was at 21 Cromwell Street in South Kensington where it shared premises with the Northbrook Society and the Bureau for Information for Indian Students. The association went into a decline in the 1920s but it did not formally end operations until 1966. The organisation had merged with the East India Association after India left the British Empire and it eventually became part of the Royal Society for India, Pakistan and Ceylon.