Кіріспе

Американдық химик, физикалық химиядан органикалық химияға қарай әдістерді қолданып, екі саланың интеграциясын жүзеге асырған. Вестхаймер Джон Гэмбл Кирквудпен карбоксил қышқылдарының Бьеррум электростатикалық талдауын жүргізді; Джозеф Эдвард Майермен молекулалық механиканы есептеу бойынша жұмыс істеді; Биргит Веннесландпен ферменттік катализ механизмдерін зерттеді, сондай-ақ хром қышқылының тотығу механизмдерін және кинетикалық изотоп эффектілерін анықтады. Ол 1986 жылы Ұлттық ғылым медалімен марапатталды, себебі "Оның органикалық және ферменттік реакциялардың механизмдерін зерттеудегі ерекше, жаңа және терең ізденістері химиялық және биохимиялық процестердің қалай жүретіні туралы білімімізді дамытуға беспрецеденттік үлес қосты".

Ерте өмір және білім

Фрэнк Генри Вестхаймер 1912 жылғы 15 қаңтарда Мэриленд штатының Балтимор қаласында Генри Ф. Вестхаймердің (1870–1960) және Кэрри К. (Бургундер) Вестхаймердің (1887–1972) отбасында дүниеге келді. Ол 1932 жылы Дартмут колледжін бітірді. Содан кейін Гарвард университетіне оқуға түсіп, 1933 жылы химия ғылымдарының магистрі, ал 1935 жылы химия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Вестхаймер Гарвардқа Джеймс Брайант Конантпен бірге зерттеу жұмыстарын жүргізу ниетімен келді. Конант жаңа студенттерді қабылдамайтынын естігенде, Вестхаймер оны күтіп, ақыры соңғы аспиранты ретінде қабылданды. Вестхаймер Конанттың ұсынысымен семикарбазон бойынша жұмыс істеді. "Конанттың, шамамен, «Бұл мәселе жақсы, бірақ, құдай-ай, сіз одан да жақсы жасай аласыз» дегені маған өте маңызды болды. Содан бері мен кез келген мәселе туралы ойланып, оған уақыт жұмсауға тұрарлық екенін аныстауға тырыстым". 1935 және 1936 жылдары Ұлттық зерттеулер кеңесінің стипендиясы бойынша Вестхаймер Колумбия университетінде физикалық химик Луис П. Хамметпен бірге жұмыс істеді. Хаммет физикалық органикалық химия саласын қалағандардың бірі болды.

Марапаттар мен құрметтер

Вестхаймер 1954 жылы Ұлттық ғылым академиясының мүшесі, 1976 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі, ал 1983 жылы Лондон корольдік қоғамының шетелдік мүшесі болып сайланды. 1964-1965 жылдары химияны зерттеу жөніндегі Ұлттық ғылым академиясы комитетіне төрағалық етті. Комитет биохимияны медициналық және фармацевтикалық зерттеулер үшін үміт беретін және көзден тыс қалған сала ретінде анықтады. Вестхаймер 1973 жылдан 1975 жылға дейін және 1976 жылдан 1978 жылға дейін Ұлттық ғылым академиясының кеңесінде екі мерзім қызмет етті, сондай-ақ 1981-1984 жылдары Америка философиялық қоғамының кеңесшісі, ал 1985-1990 жылдары Америка өнер және ғылым академиясының хатшысы болды. Ол 1982 жылы Роберт А. Уэлч қоры сыйлығын, 1981 жылы Америка жетістіктері академиясының Алтын табақ сыйлығын, 1986 жылы АҚШ Ұлттық ғылым медалін, 1988 жылы Пристли медалін, 1992 жылы биологиялық процестер химиясы саласындағы Repligen сыйлығын және 1997 жылы Наканиси сыйлығын алды.

Отбасы

Фрэнк Х. Вестхаймер 1937 жылы Жанна Э. Фридманға үйленді. Олардың Еллен Вестхаймер және Рут Сьюзан Вестхаймер есімді екі баласы болды.