Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ласья – санскрит тіліндегі әйел биінің атауы. Бұл би түрi Индияда пайда болған. Инду мифологиясында Ласья – Парвати қадірлісінің өнертапқылықпен жасаған және орындаған биі, ол нәзік және әдемі деп сипатталады. Натья-шастрада сипатталған Парвати билеген әйелдік Ласья, оның күйеуі Шиваның еркектік Тандава биінен өзгеше.
Sanskrit term for a female dance
Lasya is a female dance form that originated in India. In Hindu mythology, Lasya refers to the dance innovated and performed by the goddess Parvati, described to be gentle and graceful. Described in the Natya Shastra, the feminine Lasya danced by Parvati is contrasted by the masculine Tandava dance of her consort, Shiva.
Этимология
Лася термині "лас" түбірінен шыққан, ол ойнау немесе көңіл көтеру деген мағынаны білдіреді. Ол сондай-ақ, жанды, шалқар деп те аударылады.
The term lāsya is derived from the root ‘las’ meaning to play or to frolic. It is also translated as lively.
Аңыз
Аңыз бойынша, Ласьяны Парвати Банасураның қызы Ушаға үйреткен. Уша бұл биді гопикалар деп аталатын сауыншы қыздарға үйреткен делінеді, олар осы өнерді елдің түкпір-түкпіріндегі әйелдерге таратыпты деп есептеледі.
According to legend, the Lasya was taught by Parvati to Usha, the daughter of Banasura. Usha, in turn, is regarded to have taught the dance to the milkmaids known as the gopikas, who are believed to have spread the technique to women throughout the land.
Сипаттама
Әйелдер биінің прототипі ретінде сипатталатын Ласья биі әр түрлі формада орындалады, олардың көпшілігі аяқтардың ұсақ және сүйкімді қозғалыстарынан тұрады. Ласьяның кейбір түрлері эротикалық саналып, ұсақ қадамдардың жылдам тізбегінен құралады. Би орындалған кезде аяқтар бір-біріне жақын және параллель ұсталады, әр аяқ нақты уақытпен біріншісінен кейін келеді. Осы бидің мысалы – Кераланың Мохинияттам биі. Ласьяның төрт түрі бар: Шринкала, Лата, Пинди және Бхедьяка. Профессор Инайат Хан өзінің 1912 жылғы «Мункар Музыка» кітабында былай деп жазды: «Бұл биді әйелдер де, ерлер де орындайды және Үндістанда оның көптеген танымал шеберлері (устад) бар. Ласья биіне екі сарангиші және табид, кейде манджира (кішкентай үнді гонгтары) сүйемелдейді. Оны бір әйел немесе екеуі бірге билейді».
Described as the prototype of all female dancing, the Lasya is danced in a variety of forms, most of which comprise the small and seductive motions of the feet. Some forms of the Lasya consist of the rapid succession of minor steps, regarded to be erotic. During the performance of the dance, the feet are kept parallel and close to one another, each foot following the other with precision in time. An example of this dance is the Mohiniyattam of Kerala. There are described to be four forms of the Lasya: Srinkhala, Lata, Pindi, and Bhedyaka. Professor Inayat Khan in his book Munqar Musicar (1912) wrote: "Women and men both perform this dance and there are a number of recognized masters (ustad) of it in India. Lasya is accompanied by two sarangi players and a tabid, and sometimes a manjira (small indian cymbals). It is danced by one woman, or by two together".