Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазіргі заманғы полк – Корольдік ирландия полкі, 1881 жылға дейін 18-ші жаяу полкі болған, 1684 жылы құрылған британ армиясының қатардағы жаяу әскер полкі. 18-ші (Корольдік ирландиялық) жаяу полкі және 18-ші (Корольдік ирландиялық) жаяу полкі деп те белгілі, ол негізінен Ирландияда құрылған, үй базасы Клонмелде орналасқан сегіз ирландиялық полктің бірі еді. 1922 жылы тәуелсіз Ирландия еркін мемлекеті құрылып, Ирландия бөлінгеннен кейін, жаңа мемлекет аумағында дәстүрлі түрде сарбаз жинаған бес полк таратылды, ал полк екі жарым ғасыр бойы қызмет еткен соң таратылды.
the contemporary regiment
The Royal Irish Regiment, until 1881 the 18th Regiment of Foot, was an infantry regiment of the line in the British Army, first raised in 1684. Also known as the 18th (Royal Irish) Regiment of Foot and the 18th (The Royal Irish) Regiment of Foot, it was one of eight Irish regiments raised largely in Ireland, its home depot in Clonmel. It saw service for two and a half centuries before being disbanded with the Partition of Ireland following establishment of the independent Irish Free State in 1922 when the five regiments that had their traditional recruiting grounds in the counties of the new state were disbanded.
19-ғасырдың аяғына дейінгі қалыптасуы
Полк 1684 жылы Гранард графы Ирландиядағы тәуелсіз роталардан құрылды. Гамильтонның жаяу әскері ретінде ол Тоғыз жылдық соғыс кезінде Фландрияда қызмет етті және 1695 жылғы 31 тамызда Намур қаласында Terra Nova нығайтылған бекінісін басып алуға қатысты, бұл оқиға кейін "Британ гранадерлері" әнінде мәңгі есте қалды. Осы ерен еңбегі үшін III Уильям бұл бөлімді Ирландия Корольдік жаяу полкі деп атады. Ирландия құрамының бөлігі ретінде ол 1697 жылғы Рисвик шартынан кейін таратылудан құтылды. 1701 жылы Испания мұрагерлік соғысы басталғанда, полк Марлборо армиясының құрамында Фландрияға қайта оралды. Ол соғыс бойында сол жерде қызмет етті, соның ішінде Шелленберг, Бленхайм, Рамилли, Уденард және Мальплаке шайқастарына қатысты. Соғыс 1713 жылғы Утрехт бейбіт шартымен аяқталды. 1718 жылы полк британдықтар бақылауындағы Менорка аралының гарнизонына қосылды және 1742 жылға дейін онда тұрды, тек 1727 жылы Гибралтарға шағын отряд жіберілді. Полк келесі 25 жылдың көп бөлігін Ұлыбритания мен Ирландияда гарнизондық қызметте өткізді. 1751 жылы реформалар полктерді ағымдағы полковниктерінің атымен атау дәстүрін жойды және полк ресми түрде 18-ші жаяу полкі деп танылды. 1775 жылғы сәуірде Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда, бөлімнің көп бөлігі Бостонда болды. 50 жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет полк Лексингтон, Конкорд және Банкер-Хилл шайқастарына қатысты. 1776 жылдың басында Бостон тасталды және полк Нова-Шотландияға эвакуацияланды, онда оның көптеген сарбаздары басқа бөлімдерге, содан кейін Англиядағы Довер қамалына жіберілді. 1782 жылы полк Гернсиге көшірілді, онда 1783 жылы жергілікті жасақ Форт-Джорджда орналасқан 104-ші полк сарбаздарының бүліктерін басуға көмектесті. Гернси үкіметі екі бөлімге де алғыс айтып, оларға 100 гинеядан ақшалай сыйлық берді. Осыдан кейін полк сол жылдың соңында Гибралтарға оралды және 1793 жылы Француз революциялық соғыстары кезінде Тулон қамалына дейін онда қалды.
The regiment was formed in 1684 by the Earl of Granard from independent companies in Ireland. As Hamilton's Foot, it served in Flanders during the Nine Years War and at Namur on 31 August 1695, took part in the capture of the Terra Nova earthwork, later commemorated in the song 'The British Grenadiers.' In recognition, of this, William III renamed the unit as The Royal Regiment of Foot of Ireland. As part of the Irish establishment, it escaped disbandment after the 1697 Treaty of Ryswick and when the War of the Spanish Succession began in 1701, returned to Flanders as part of Marlborough's field army. It served there throughout the war, including major actions at Schellenberg, Blenheim, Ramillies, Oudenarde and Malplaquet. The war ended with the 1713 Peace of Utrecht and in 1718, the regiment joined the garrison of the British held island of Menorca, where it remained here until 1742, with the exception of a detachment sent to Gibraltar in 1727. The regiment spent most of the next 25 years on garrison duty in Britain and Ireland; in 1751, reforms ended the tradition of naming units after their current colonel and the regiment was officially ranked as the 18th Regiment of Foot. When the American War of Independence began in April 1775, most of the unit was in Boston; for the first time in over 50 years, it saw action at Lexington, Concord and Bunker Hill. Boston was abandoned in early 1776 and the regiment evacuated to Nova Scotia, where many of its men were drafted into other units, then to Dover Castle in England. In 1782, it moved to Guernsey where in 1783 it helped the local militia put down a mutiny by soldiers of the 104th Regiment based at Fort George. The Government of Guernsey publicly thanked both units and awarded them a cash bounty of 100 guineas. After this, the unit returned to Gibraltar later in the year, where it remained until the Siege of Toulon in 1793 during the French Revolutionary Wars.
XIX ғасыр
1801 жылы наурыз айында Александрия шайқасында да әскери қимылдарға қатысты. 1-ші батальон Ямайкада, ал 2-ші батальон Наполеон соғыстары кезінде Кюрасаода дислокацияланды. 1807 жылдың 19 қарашасында «HM Packet Ship Prince of Wales» кемесі Дублин шығанағында батып, 18-ші жаяу полкінің 120 әскери қызметкері қаза тапты. Олар Бельвьюдегі Меррион зиратында жерленген. Қытайдағы Бірінші опиум соғысы кезінде полк келесі шайқастарға қатысты: 1840 жылдың шілдесінде Чусанды басып алу, 1841 жылдың мамырында Кантон шайқасы, 1841 жылдың тамызында Амой шайқасы, 1841 жылдың қазанында Чусанды екінші рет басып алу, 1842 жылдың наурызында Нингпо шайқасы, 1842 жылдың наурызында Тэки шайқасы, 1842 жылдың мамырында Чапу шайқасы, 1842 жылдың маусымында Вусон шайқасы және 1842 жылдың шілдесінде Чинкиан шайқасы. Полк Қырым соғысы кезінде Севастопольді қоршауға қатысты; капитан Томас Эсмонде оқ-дәрілерден әріптестерін құтқарғаны үшін Виктория орденімен марапатталды. Полк Екінші ағылшын-афған соғысына да қатысты. 1857 жылдың 18 қыркүйегінде қайта құрылған 2-ші батальон 1863 жылдың 4 шілдесінен бастап Жаңа Зеландияға жетіп, Жаңа Зеландия соғыстарының Вайкато және Таранаки кампанияларында дислокацияланды. Полк 1870-ші жылдардағы Кардуэлл реформаларына елеулі өзгерістер енгізбеді, ол 1873 жылдан бастап Клонмелдегі Виктория казармасындағы депосын сақтап қалды, сондай-ақ 1881 жылғы Чилдерс реформаларына да әсер етпеді – өйткені оның екі батальоны болғандықтан, басқа полкпен бірігу қажеттігі тумады. Реформалар нәтижесінде полк 1881 жылдың 1 шілдесінде Корольдік ирланд полкі болып қайта аталды. Ол Типперри, Уотерфорд, Вексфорд және Килкенни округтік полкі ретінде дислокацияланды. Әскери тұрғыдан алғанда, Ирландияның барлық аймағы Ұлыбритания құрамындағы жеке басқару ретінде басқарылды, бас штабы Дублиндегі Паркгейтте (Феникс паркі) орналасқан және тікелей Лондондағы Соғыс министрлігіне бағынышты болды. 1-ші батальон 1875 жылдан 1884 жылға дейін Британдық Үндістан мен Ауғанстанда дислокацияланды, содан кейін Нил экспедициясына қатысу үшін Мысырға ауыстырылды. Ол 1885 жылдан 1891 жылға дейін үй казармаларында болды, содан кейін 1899 жылдың соңында Екінші Бур соғысына күштерді нығайту ретінде Оңтүстік Африкаға жіберілді. Батальон бірнеше шайқастарға қатысты және 1900 жылдың шілдесіндегі Слабберт Нек шайқасында маңызды рөл атқарды. 2-ші батальон 1882 жылы Англия-Мысыр соғысы кезінде Мысырда әрекет етті. 1908 жылы еріктілер мен милиция ұлттық деңгейде қайта ұйымдастырылды, бұрынғысы аумақтық күштерге, ал соңғысы арнайы резервке айналды; полк қазір екі резервке ие болды, бірақ аумақтық батальоны болған жоқ.
The regiment also saw action at the Battle of Alexandria in March 1801. The 1st Battalion served in Jamaica and the 2nd Battalion served in Curaçao during the Napoleonic Wars. On 19 November 1807, 120 members of the 18th Regiment of Foot were drowned when HM Packet Ship Prince of Wales sank in Dublin Bay. They were buried at Merrion Cemetery, Bellevue. During the First Opium War in China, the regiment next saw action at the Capture of Chusan in July 1840, Battle of Canton in May 1841, Battle of Amoy in August 1841, Second Capture of Chusan in October 1841, Battle of Ningpo in March 1842, Battle of Tzeki in March 1842, Battle of Chapu in May 1842, Battle of Woosung in June 1842, and Battle of Chinkiang in July 1842. It took part in the Siege of Sevastopol during the Crimean War; Captain Thomas Esmonde was awarded the Victoria Cross for saving a party of colleagues from a fire of shell and grape. The regiment also took part in the Second Anglo Afghan War. The 2nd Battalion, which was re formed on 18 September 1857, began to arrive in New Zealand from 4 July 1863 and served in the Waikato and Taranaki campaigns of the New Zealand Wars. The regiment was not fundamentally affected by the Cardwell Reforms of the 1870s, which gave it a depot at Victoria Barracks in Clonmel from 1873, or by the Childers reforms of 1881 – as it already possessed two battalions, there was no need for it to amalgamate with another regiment. Under the reforms the regiment became The Royal Irish Regiment on 1 July 1881. It served as the county regiment of Tipperary, Waterford, Wexford and Kilkenny. Militarily, the whole of Ireland was administered as a separate command within the United Kingdom with Command Headquarters at Parkgate (Phoenix Park) Dublin, directly under the War Office in London. The 1st Battalion was stationed in British India and Afghanistan from 1875 to 1884, when it were transferred to Egypt to take part in the Nile Expedition. It was back in home barracks from 1885 to 1891, then in Ireland until it was sent to South Africa as part of reinforcements for the Second Boer War in late 1899. The battalion took part in several battles, and played an important role at the Battle of Slabbert's Nek in July 1900 during the war. The 2nd Battalion saw action in Egypt during the Anglo Egyptian War in 1882. In 1908, the Volunteers and Militia were reorganised nationally, with the former becoming the Territorial Force and the latter the Special Reserve; the regiment now had two Reserve but no Territorial battalions.]]
Әдеттегі әскер
1-ші батальон 1914 жылдың желтоқсанында 27-ші дивизияның 82-ші бригадасының құрамында Батыс майданында қызмет ету үшін Гаврға түсті, бірақ 1915 жылдың қарашасында Салоникаға ауыстырылды. 2-ші батальон 1914 жылдың тамызында 3-ші дивизияның 8-ші бригадасының құрамында Батыс майданында қызмет ету үшін Булонь-сюр-Мерге түсті, бірақ 1914 жылдың қазан айында Ла-Бассе шайқасында көптеген әскерлері тұтқынға алынып, дерлік толығымен жойылды. Көбінесе жергілікті дублиндерден құралған 3-ші (резерв) батальон, Пасха көтерілісі кезінде ирланд көтерілісшілерімен алғашқы әскерлік қақтығысқа түсті: көтерілісшілер Дублинде Ирландия Республикасын құруға тырысты. Корольдік ирланд полкінің сегіз сарбазы қаза тауып, тағы он алты жараланды. Олардың кейбіреулері Грангегорман әскери бейіттерінде жерленген. Корольдік ирланд полкінің бір офицері "олар кез келген адамды дұрыс емес, жау деп санап, қозғалған әр нәрсеге атып отырды" деп хабарлады.
The 1st Battalion landed at Le Havre as part of the 82nd Brigade in the 27th Division in December 1914 for service on the Western Front but moved to Salonika in November 1915. The 2nd Battalion landed at Boulogne sur Mer as part of the 8th Brigade in the 3rd Division in August 1914 for service on the Western Front but was almost completely destroyed at the Battle of La Bassée in October 1914 with many men being taken as prisoners of war. The 3rd (Reserve) Battalion, largely made up from local Dubliners, were the first army troops to engage the Irish rebels during the Easter Rising: the rebels were fighting to establish an Irish Republic in Dublin. Eight of the Royal Irish Regiment were killed and sixteen more wounded. Some of these are buried in Grangegorman Military Cemetery. A Royal Irish Regiment officer reported that "they regarded, not unreasonably, everyone they saw as an enemy, and fired at anything that moved".
Жаңа әскерлер
5-ші (қызмет) батальоны (пионерлер) 1915 жылдың тамызында 10-шы (ирланд) дивизиясының пионерлік батальоны ретінде Сувла шығанағына қонды, бірақ 1915 жылдың қыркүйегінде Салоникаға көшірілді, оның ішінде Корольдік ирланд полкі де болды. 12 маусымда Виндзор сарайының Сент-Джордж залында король Георг V-нің қатысуымен бес полк туы салтанатты түрде сақталды. Алты полк 1922 жылдың 31 шілдесінде таратылды.
The 5th (Service) Battalion (Pioneers) landed in Suvla Bay as pioneer battalion for the 10th (Irish) Division in August 1915 but moved to Salonika in September 1915. including the Royal Irish Regiment. On 12 June, five regimental colours were laid up in a ceremony at St George's Hall, Windsor Castle in the presence of HM King George V. The six regiments were then all disbanded on 31 July 1922.