Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mercado Adolpho Lisboa, сондай-ақ Mercado Municipal немесе Mercadão (үлкен базар) деп аталады, Бразилияның Манаус қаласында орналасқан базар. Ол Рио-Негро өзенінің жағасында жатыр. Базар 1880-1883 жылдар аралығында салынған. Бұл ғимарат Париждегі (Франция) Les Halles базар алаңының үлгісімен салынған. Ғимараттың металл конструкциялары Парижде жасалып, кемемен Манаусқа жеткізілген. Оның екі толыққандай әртүрлі фасады бар, біреуі Рио-Негроға, екіншісі қалалық жолға қараған. Қаланың маңызды тарихи және сәулеттік ескерткіші болып табылатын Муниципальдік базар бүгінде мәдени және туристік орталық ретінде де көзге түседі. Бұл базар Манаус қаласындағы ең ірі ашық базарлардың бірі, ол жерде таза жеміс-жидектер, дәмдеуіштер, балық, сувенирлер, дәстүрлі халықтық медицина және басқа да тауарлар сатылады. Ғимарат 2006 жылы қайта жаңарту жұмыстары үшін жабылып, жеті жылдан кейін 2013 жылғы 23 қазанда қайта ашылды.
The Mercado Adolpho Lisboa, also called Mercado Municipal or Mercadão (big market), is a marketplace located in Manaus, Brazil. It lies on the shore of the Rio Negro. The market was constructed between 1880 and 1883. The building was based on the Les Halles marketplace of Paris, France. The building's metallic structures were built in Paris and sent to Manaus by ship. It has two completely different facades, one facing the Rio Negro and the other facing the public road. An important historical and architectural building of the city, the Municipal Market also stands out today as a cultural and tourist center. The market is one of the largest open markets in the city of Manaus, offering fresh fruits, spices, fish, souvenirs, traditional indigenous medications and among other products. The building was interdicted in 2006 for restoration works and was delivered after seven years on October 23, 2013.
Тарих
XIX ғасырда азық-түлік саудасының гигиеналық жағдайларына қатысты алаңдаушылық Манаус сияқты бірнеше қалада қоғамдық базарлар салу қажеттігін тудырды. Сол кездегі деректерге сәйкес, "Адольфо Лисбоа" деген ат сол кезеңде Манаус қаласын басқарған қала әкімінің есімі. Орталық павильон 1883 жылдың 15 шілдесінде провинция президенті Хосе Паранагуа тарапынан ашылды, сол кезде Манаус қаласы резеңке өрісінің қарқынды дамуын басынан өткеріп жатқан еді. Базар Париждегі ескі Les Halles базарының ерекшеліктерін сақтай отырып, модерн стилінде салынған. 1908 жыл шамасында, сол кездегі Амазония дәмдеуіштерін сату үшін темір павильон салынды, ол керосинмен жарықтандырылды және бас ғимараттың сәулеттік стиліне ұқсас болды. Сол кезден бастап бас ғимараттың сипаттамасы белгілі болды – ол темір конструкциядан тұрғызылған, ұзындығы шамамен 45 метр, ені 42 метр болатын ғимарат. Құрылымды 28 бағана ұстап тұр, оларға тірелетін парапеттер және тас пен кірпіштен жасалған екі бүйір бөлме бар. Бүйір бөлмелерде әрқайсысы ағаштан жасалған, мрамор үстелшесі бар темір торлармен бөлінген 20 "бөлімше" орналасқан. 1890 жылы тағы екі бірдей өлшемдегі бүйір павильон (ғимарат) салынды, олар да темір конструкциядан және мырыш шатырдан тұрды.
In the nineteenth century, concerns about the hygienic conditions of food marketing created the need to build public markets in several cities, such as Manaus. According to records of the time, the name "Adolpho Lisboa" is the same name of the mayor who administered the city of Manaus in that period. The central pavilion was inaugurated, on July 15, 1883, by the president of the Province, José Paranaguá, at a time when the city of Manaus was experiencing the rubber boom. The market was built in Art Nouveau style, following the characteristics of the old market Les Halles, of Paris, France. Around 1908, an iron pavilion was built for the commercialization, in that time of Amazonian spices, of which it had kerosene lighting and following the same architectural style of the main building. From that time the main building was dated, being a shed of approximately 45 meters of length and 42 meters of width, constructed with iron structure. The structure is supported by 28 columns, being the parapets where these lean, and the two side rooms, in masonry of stone and brick. The side rooms have twenty "boxes", separated from each other, by iron grills each having wooden counters, with marble top. In 1890, two other equally sized side pavilions (sheds) were built, also with iron structures and zinc roofs.
Құрылымы
Базар екі павильонға бөлінген, бірінші және ең көнесі қаланған, екіншісі темірден тұрғызылған. Сол кездегі Амазония аймағының топырағы дерлік зерттелмеген, ал шикізаттың жеткіліксіздігі болғандықтан, құрылысқа қажетті барлық материалдарды Еуропадан импорттауға тура келді. Екінші павильонның да құрылысы Глазголық Уолтер Макфарлейнмен салынған. Бұл құрылысты Густав Эйфель жобалаған деген әңгіме бар, бірақ бұл, көрінетін болса, аңыз ғана. Бразилияның тарихи және көркем мұра институты өз сайтында Белен қаласынан Bakus&Brisbit, Ливерпульден Francis Morton Engineers және Глазгодан Уолтер Макфарлейн компанияларын құрылыстың авторлары деп көрсеткен.
The market is divided into two pavilions, the first and oldest is made of masonry, the second is composed of iron, the Amazon region at that time had an almost unexplored soil and an insufficient amount of raw material, this motivated the importation almost all materials of the building from Europe, as was the second pavilion which had the entire structure built by Walter Macfarlane of Glasgow. It is said that the structure was designed by Gustave Eiffel, but apparently this is just a legend. The Brazilian National Institute of Historical and Artistic Heritage listed on its website Bakus&Brisbit from Belén, Francis Morton Engineers from Liverpool and Walter Macfarlane from Glasgow as the authors of the constructions.