Лондонның Смитфилд аймағы: тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Тауэр-Хэмлетс ауданындағы және жолындағы Смитфилд, дәлірек айтқанда Батыс Смитфилд, Орталық Лондонда орналасқан аудан. Бұл Англияның Лондон қаласының ең батыс бөлігі – Фаррингдон Уитсиздің құрамына кіреді. Смитфилдте қалалық институттардың көптеген нысандары бар, мысалы, Сент-Бартоломей ауруханасы және ливрея залдары, оның ішінде Касапшылар және Хабердашерлер компаниялары. Аймақ ең көп танымал Смитфилд ет базарымен, ол 10-ғасырдан бастап бар және орта ғасырдан бері үздіксіз жұмыс істеп келеді. Қазір ол Лондонның жалғыз көтерме сауда базары. 12-ғасырдан 19-ғасырға дейін аймақта Бартоломей жәрмеңкесі өткізілген. Смитфилдтің басты көшесі Батыс Смитфилд деп аталады, сонымен қатар аймақта 1123 жылдан бері сақталған қаланың ең көне шіркеу ғимараты – Ұлы Бартоломей орналасқан (қаланың көптеген шіркеулері 1666 жылғы Ұлы өртте қираған). Ғасырлар бойы аймақта дінге қарсылар мен саяси бүлікшілердің көптеген жазалау орындары болған, сондай-ақ шотланд рыцары сэр Уильям Уоллес және шаруалар көтерілісінің жетекшісі Уот Тайлер, және тағы да көптеген діни реформаторлар мен қарсыластар болды. Смитфилд базары – II санаттағы жабық базар ғимараты, ол 19-ғасырдың екінші жартысында викториялық сәулетші сэр Хорас Джонс жобалаған және аймақтың басты сәулеттік ерекшелігі болып табылады. Оның бастапқы базар ғимараттарының бір бөлігі 20-ғасырдың соңында қолданудан шығып, бұзу қаупіне тап болды. 2012 жылы Лондон корпорациясының өткізген қоғамдық тыңдауы Смитфилдтің тарихи ерекшеліктерін сақтауға бағытталған қалалық жаңғырту жоспарына кең қолдау көрсетті.

Смитфилд ауданы

Орта ғасырларда бұл Лондон қабырғасынан шығысқа қарай Флит өзенінің жағалауына дейін созылған, Smooth Field деп аталатын кең, шөпті алап болды. Жаюға және суға қол жеткізудің ыңғайлылығының арқасында Смитфилд Лондонның мал базары ретінде қалыптасты және шамамен 1000 жыл бойы солай болды. Көптеген жергілікті топонимдер мал саудасымен байланысты: "Си Крос Стрит" және "Кок Лэйн" сияқты кейбір көше аттары қазірге дейін қолданылып келеді, ал "Чик Лэйн", "Дақ Лэйн", "Си Лэйн", "Фейзант Корт", "Гуз Алле" сияқты көптеген атаулар Виктория дәуірінде аймақтың кең масштабты қайта құрылысынан кейін картадан жойылды.

Дін тарихы

1123 жылы король Генрих I Альдерсгейт маңындағы жерді преор Рахердің өтініші бойынша Санкт-Бартоломей монастырының іргесін салу үшін берді. Монастырь үйі жерді шекараның жанында, Альдерсгейт Сыртқы (шығысқа қарай), Лонг Лейн (солтүстікке қарай) және қазіргі Ньюгейт көшесі (оңтүстікке қарай) арасында қоршап, өзінің басты батыс қақпасын Смитфилдке, ал Лонг Лейндегі екінші қақпасын орнатты. Смитфилдтің ашық кеңістігіне бет бұрып, Альдерсгейт көшесіндегі ғимараттарға қарайтын Приория, Смитфилд ауданы мен Альдерсгейт көшесі арасындағы байланыстың шектеулі болуына себеп болды. Кейін монастырь апталық жәрмеңкелерді өткізу құқығына ие болды, олар бастапқыда қазіргі Киім жәрмеңкесі орнындағы сыртқы ауласында өтті, соның нәтижесінде «Жәрмеңке қақпасы» пайда болды. 1133 жылы августиндік монахтар тағы бір жылдық мереке – Бартоломей жәрмеңкесін ұйымдастырды. Уақыт өте келе, бұл Лондонның ең танымал жазғы жәрмеңкесіне айналды, ол әр жылдың 24 тамызында ашылатын. Төрт күндік фестиваль киім мен басқа да тауарлар саудасымен қатар, көңіл көтеру ортасы болды және ағылшын қоғамының барлық топтарынан көптеген адамдарды тартты. Алайда, 1855 жылы қалалық билік Бартоломей жәрмеңкесін жапты, себебі ол азғындық пен қоғамдық тәртіпсіздіктің ошағына айналды деп есептеді. 1348 жылы Уолтер де Мэнни Лонг Лейннің солтүстігіндегі Шпитал Крофттегі жерді Сент-Бартоломей ауруханасының шебері мен бауырларынан қара өлімнен қаза тапқандарға арналған зират пен оба орны ретінде жалға алды. Шағын шіркеу мен усақ үй салынды, ол Жаңа шіркеу деп аталды; бірақ 1371 жылы бұл жер бастапқыда Картузиан монастыры болған Чартерхаус монастырының іргесін салу үшін берілді. Осы жердің солтүстігінде, Госпитальерлер ордені 12 ғасырдың ортасында Клеркенвеллде Сент-Джонға арналған командалық орнын құрды. 1194 жылы олар король Ричард I-ден орденге ресми жеңілдіктер берген жарғы алды. Кейіннен августиндік канонисттер Сент-Джон рыцарларының меншігінің солтүстігінде Сент-Мария монастырын құрды. 14 ғасырдың соңында бұл діни үйлерді қала саудагерлері қала қақпаларының біріне жақын жердегі ашық кеңістікті иеленетін бөгеттер ретінде қарады. Көптеген жағдайларда вандалдар Чартерхаусты бүлдіріп, ақырында оның ғимараттарын қиратты. 1405 жылы мүлікті қорғау және орденнің құпиялылығын сақтау үшін, әсіресе ерлер мен әйелдер ғибадат ететін шіркеу үшін берік қабырға салынды. Олардың жерлері бөлінді. Сент-Джон шіркеуі мен Сент-Джон қақпасы сақталды. Джон Хоутон (кейін Папа Павел VI-ның Қасиетті Джон Хоутон ретінде қадірленгені), Чартерхаус преоры Томас Кромвельге барып, өзінің қауымдары үшін қолайлы билік ант беруді сұрап, екі жергілікті преормен бірге келді. Оның орнына олар Лондон мұнарасына қамалды, ал 1535 жылы 4 мамырда олар Тибернге әкетіліп, асылды – олар Реформацияның алғашқы католик шейіттері болды. 29 мамырда қалған жиырма монах пен он сегіз ер бауырлар корольге адалдық ант беруге мәжбүр болды; бас тартқан он адам Ньюгейт түрмесіне әкетіліп, аштықтан өлтірілді. Монахтар шығарылғаннан кейін Чартерхаус реквизицияланды және 1611 жылы Томас Саттон қайырымдылық қоры ретінде қайта құрылғанға дейін жеке тұрғын үй ретінде қалды; ол Чартерхаус атындағы мектептің және бұрынғы орнында Шартерхауста Саттон ауруханасы деп аталатын қайыршылық үйлердің негізі болды. Мектеп 1872 жылы Годалмингке көшірілді. 1899 жылға дейін Чартерхаус қосымша приход болды; сол жылы ол Финсбери мегаполисінің құрамына енгізілген азаматтық приход болды. Мүліктердің кейбіреулері The Blitz кезінде зақымдалды, бірақ ол негізінен сақталды. Қазіргі уақытта бұл жердің бір бөлігін Бартс және Лондон медицина және стоматология мектебі иеленеді. Санкт-Бартоломей монастырының бастапқы кездерінен ауруларды емдеп келді. Реформациядан кейін ол табыссыз және монастырь тұрғындарысыз қалды, бірақ қалалық корпорацияның өтініші бойынша Генрих VIII оны 1546 жылдың желтоқсанында «Генрих VIII Қоры» Лондон қаласының маңындағы Батыс Смитфилдтегі кедейлер үйі» ретінде қайта құрды. Патент хаттары қалаға ұсынылды, келесі айда жаңа қорға мүлік пен табыс берілді. Король Генрих VIII-нің хирург-сержанты Томас Викари аурухананың бірінші суперинтенданты болып тағайындалды. Батыс Смитфилдке қарай ашылатын Король Генрих VIII қақпасы 1702 жылы аяқталды және аурухананың негізгі кіреберісі болып қала береді. Монастырьдің басты шіркеуі, Ұлы Бартоломей, монастырлар таратылғаннан кейін қайта құрылды, оның батыс үштен бір бөлігі жойылды. Англикандық приход шіркеуі ретінде қайта құрылған оның приход шекаралары ежелгі монастырь орнымен және шіркеу мен Лонг Лейн арасындағы кішкентай жер учаскесімен шектелді. Ұлы Бартоломей приходының приходы Либерти ретінде белгіленді, ол өзінің құрылысын және шекараларындағы жерді күтіп ұстауға және қорғауға жауапты болды. Көше шамдары, негізгі су және кәріз жүйелері пайда болған викториялық дәуірде, мұндай ежелгі приходты аз тұрғындарымен күтіп ұстау өте қиын болды. 1910 жылы ол Лондон корпорациясымен біріктірілуге келісті, ол қаржылық қолдау мен қауіпсіздікті кепілдеді. Ұлы Бартоломейдің қазіргі приход шекарасы Смитфилдтің тек 10 футын (3,048 м) қамтиды – бұл бұрынғы жол құқығын көрсетеді. Шіркеудің қызметі бұрынғы екі Бартоломей приходтарының ежелгі серігі, Ұлы Бартоломей монастырының шіркеуімен қайта біріктірілді. Ежелгі Приорияның ықпалы төмендегеннен кейін, екі Бартоломей приходтарының алдындағы титулдар мен салықтарға қатысты даулар туды, оларға Альдерсгейттегі ежелгі және байланысты приход Сент-Ботольфқа адал тұрғындар талап етті – бұл Генрих VIII-нің діни реформаларының күтпеген салдары және мұрасы болды. Жан Фруассар өзінің «Шығармалар» кітабының төртінші кітабында, алпыс рыцарь Лондонда екі күнге тілталасқа келеді, «алпыс сұлу әйелдермен бірге, зәулім әшекейленген және киінген» деді. Турнир Англия, Шотландия, Эно, Германия, Фландрия және Франция бойынша глашатайлармен жарияланды, соның нәтижесінде Францияның Шарлі Франциядағы Париж қаласында өткізген жарыстармен бәсекелестік туды, оған оның әйелі Бавариялық Изабелла келген кезде. Джеффри Чосер корольдің кеңсесіндегі хатшы ретінде турнирге дайындық жұмыстарын қадағалады. 1389 мен 1394 жылдар арасында қалада тағы бір үлкен турнир өткені айтылады, ол Джон Гонттың кастилиялық әйелі Констанция де Кастилияның күйеуі Португалия королі Жуан I-нің қызы Филиппа Ланкастермен үйленген кезде, португалдық «Англияның он екі рыцары» туралы аңызды тудырды, онда португалдық он екі рыцарь Джон Гонттың әйелдерінің абыройын қорғау үшін шақырылды. Оқиғаның қаншасы рас екені әлі де даулы. Тибернмен қатар, Смитфилд Лондондағы діншілдер мен диссиденттердің көптеген жылдар бойына қоғамдық жазалануының негізгі орны болды. Шотландия ақсүйегі Сэр Уильям Уоллес 1305 жылы Батыс Смитфилдте жазаланды. Нарық шаруалар көтерілісіне дейінгі кездесу орны болды және осы көтерілістің басшысы Уот Тайлер 15 маусым 1381 жылы Лондон лорды Сэр Уильям Уолвортпен Смитфилдте өлтірілді. Генрих VIII бастаған діни бағыттың өзгеруі кезінде діни диссиденттер (католиктер және басқа протестанттық конфессиялар, мысалы, анабаптистер) осы ауданда өлім жазасына кесілді. Мария I патшалығы кезінде Смитфилдте Марианык шейіттері деп белгіленген шамамен елу протестант және діни реформатор жазаланды.

In 1123, the area near Aldersgate was granted by King Henry I for the foundation of St Bartholomew's Priory at the request of Prior Rahere, in thanks for his being nursed back to good health. The Priory exercised its right to enclose land between the vicinity of the boundary with Aldersgate Without (to the east), Long Lane (to the north) and modern day Newgate Street (to the south), erecting its main western gate which opened onto Smithfield, and a postern on Long Lane. By facing the open space of Smithfield and by having 'its back to' the buildings lining Aldersgate Street, the Priory site has left a continuing legacy of limited connectivity between the Smithfield area and Aldersgate Street. The Priory thereafter held the manorial rights to hold weekly fairs, which initially took place in its outer court on the site of present day Cloth Fair, leading to "Fair Gate". An additional annual celebration, the Bartholomew Fair, was established in 1133 by the Augustinian friars. Over time, this became one of London's pre eminent summer fairs, opening each year on 24 August. A trading event for cloth and other goods as well as being a pleasure forum, the four day festival drew crowds from all strata of English society. In 1855, however, the City authorities closed Bartholomew Fair as they considered it to have degenerated into a magnet for debauchery and public disorder. In 1348, Walter de Manny rented of land at Spital Croft, north of Long Lane, from the Master and Brethren of St Bartholomew's Hospital, for a graveyard and plague pit for victims of the Black Death. A chapel and hermitage were constructed, renamed New Church Haw; but in 1371, this land was granted for the foundation of the Charterhouse, originally a Carthusian monastery. Nearby and to the north of this demesne, the Knights Hospitaller established a Commandery at Clerkenwell, dedicated to St John in the mid 12th century. In 1194 they received a Charter from King Richard I granting the Order formal privileges. Later Augustinian canonesses established the Priory of St Mary, north of the Knights of St John property. By the end of the 14th century, these religious houses were regarded by City traders as interlopers – occupying what had previously been public open space near one of the City gates. On numerous occasions vandals damaged the Charterhouse, eventually demolishing its buildings. By 1405, a stout wall was built to protect the property and maintain the privacy of the Order, particularly its church where men and women alike came to worship. and their lands broken up. The Priory Church of St John remains, as does St John's Gate. John Houghton (later canonized by Pope Paul VI as St John Houghton), The prior of Charterhouse went to Thomas Cromwell, accompanied by two other local priors, seeking an oath of supremacy that would be acceptable to their communities. Instead they were imprisoned in the Tower of London, and on 4 May 1535, they were taken to Tyburn and hanged – becoming the first Catholic martyrs of the Reformation. On 29 May, the remaining twenty monks and eighteen lay brothers were forced to swear the oath of allegiance to King Henry VIII; the ten who refused were taken to Newgate Prison and left to starve. With the monks expelled, Charterhouse was requisitioned and remained as a private dwelling until its reestablishment by Thomas Sutton in 1611 as a charitable foundation; it was the basis of the school named Charterhouse and almshouses known as Sutton's Hospital in Charterhouse on its former site. The school was relocated to Godalming in 1872. Until 1899 Charterhouse was extra parochial; that year it became a civil parish incorporated in the Metropolitan Borough of Finsbury. Some of the property was damaged during The Blitz, but it remains largely intact. Part of the site is now occupied by Barts and The London School of Medicine and Dentistry. From its inception, the Priory of St Bartholomew treated the sick. After the Reformation it was left with neither income nor monastic occupants but, following a petition by the City Corporation, Henry VIII refounded it in December 1546, as the "House of the Poore in West Smithfield in the suburbs of the City of London of Henry VIII's Foundation". Letters Patent were presented to the City, granting property and income to the new foundation the following month. King Henry VIII's sergeant surgeon, Thomas Vicary, was appointed as the hospital's first superintendent. The King Henry VIII Gate, which opens onto West Smithfield, was completed in 1702 and remains the hospital's main entrance. The Priory's principal church, St Bartholomew the Great, was reconfigured after the dissolution of the monasteries, losing the western third of its nave. Reformed as an Anglican parish church, its parish boundaries were limited to the site of the ancient priory and a small tract of land between the church and Long Lane. The parish of St Bartholomew the Great was designated as a Liberty, responsible for the upkeep and security of its fabric and the land within its boundaries. With the advent of street lighting, mains water, and sewerage during the Victorian era, maintenance of such an ancient parish with so few parishioners became increasingly uneconomical after the Industrial Revolution. In 1910, it agreed to be incorporated by the Corporation of London which guaranteed financial support and security. Great St Barts' present parish boundary includes just 10 feet (3.048 m) of Smithfield – possibly delineating a former right of way. The church benefice has since been joined again with its ancient partner, the Priory Church of St Bartholomew the Great. Following the diminished influence of the ancient Priory, predecessor of the two parishes of St Bartholomew, disputes began to arise over rights to tithes and taxes payable by lay residents who claimed allegiance with the nearby and anciently associated parish of St Botolph Aldersgate – an unintended consequence and legacy of King Henry VIII's religious reforms. Jean Froissart, in his fourth book of Chronicles, reported that sixty knights would come to London to tilt for two days, "accompanied by sixty noble ladies, richly ornamented and dressed". The tournament was proclaimed by heralds throughout England, Scotland, Hainault, Germany, Flanders and France, so as to rival the jousts given by Charles of France at Paris a few years earlier, upon the arrival of his consort Isabel of Bavaria. Geoffrey Chaucer supervised preparations for the tournament as a clerk to the King. It is told that, between 1389 and 1394, another large tournament was celebrated in the city which spawned the Portuguese legend of the Twelve of England, where twelve Portuguese knights were called to defend the honour of several ladies in waiting of John of Gaunt's castillian wife Constance of Castile. At the time, John of Gaunt's daughter Philipa of Lancaster was married to John of Aviz, King of Portugal, lending credence to the story, although how much and which parts of it are true is still debated. Along with Tyburn, Smithfield was for centuries the main site for the public execution of heretics and dissidents in London. The Scottish nobleman Sir William Wallace was executed in 1305 at West Smithfield. The market was the meeting place prior to the Peasants' Revolt and where the Revolt's leader, Wat Tyler, was slain by Sir William Walworth, Lord Mayor of London on 15 June 1381. Religious dissenters (Catholics as well as other Protestant denominations such as Anabaptists) were sentenced to death in this area during the Crown's changing course of religious orientation started by King Henry VIII. About fifty Protestants and religious reformers, known as the Marian martyrs, were executed at Smithfield during the reign of Mary I.

Г.К. Честертон ирониямен байқады:

15 қараша 1558 жылы бірнеше протестант діншілдері королева Марияның ағаш отындарды жаққанға дейін қаза тапқанын хабарлаған король глашатайының уақтылы хабарламасымен құтқарылды...

Батыс Смитфилд барлары

19 ғасырға дейін аймақта Батыс Смитфилд Барлары (немесе жай ғана Смитфилд Барлары) деп аталатын шекара белгілері болды. Олар Лондон қаласының солтүстік шекарасын көрсететін және қазіргі Чартерхаус көшесі мен Сент-Джон көшесінің қиылысына жуық жерде орналасқан, бұл тарихи тұрғыдан Ұлы Солтүстік жолының бастапқы бөлігі еді. Барлар бұрынғы Фэгсвелл бұлағының арнасында жатқан, ол Флит өзенінің саласы болып табылады және осы аймақта қаланың солтүстік шекарасын анықтаған. Барлар туралы алғашқы жазбалар 1170 жылға дейін барады және олар қоғамдық атылулар орыны болған.

Бүгін

1990 жылдардың соңынан бері Смитфилд және көршілес Фаррингдон жас мамандар үшін мәдени орталық ретінде танымал болды, олар оның барларын, мейрамханаларын және түнгі клубтарын ұнатады. Fabric және Turnmills сияқты түнгі клубтар аймақтың трендтік түнгі өміріне деген беделін қалыптастырды, апта ішінде жақын орналасқан Холборн, Клеркенвелл және Ситиден кәсіби мамандарды тартты. Демалыс күндері аймақтағы клубтар мен барлар кешкі уақытқа дейін жұмыс істеуге лицензия алғандықтан, Лондоннан тыс жерлерден де адамдарды қызықтырады. Смитфилд сонымен қатар спорттық іс-шараларға да арналған орынға айналды. 2002 жылға дейін Смитфилд жыл сайынғы Miglia Quadrato автошолуының түнгі ортада басталуына үй иесі болды, бірақ Смитфилд маңындағы түнгі клубтардың қызметі күшейгеніне байланысты UHULMC (автомобиль клубы) іс-шараның басталуын Финсбери циркіне көшіруге шешім қабылдады. 2007 жылдан бері Смитфилд жыл сайынғы жол велосипеді жарыстарына арналған Smithfield Nocturne іс-шарасын қабылдап келеді. No1, Батыс Смитфилд – Шіркеулерді сақтау қорының бас кеңсесі.

Шығу тегі

Смитфилд нарығында ет 800 жылдан бері саудаланып келеді, бұл оны Лондонның ең көне базарларының бірі етеді. Мал базарлары ғасырлар бойы қала халқының өсіп келе жатқан сұранысын қанағаттандыру үшін кеңейді. 1710 жылы базар малдың шығуын шектеу үшін ағаш қоршаумен қоршалды. Базар таратылғанға дейін Киіз жәрмеңкесіндегі қақпа үйі ("Fair Gate") базар күндері тізбекпен (le cheyne) жабылатын. Қолда бар мәліметтер оның айтқанын растайды. 1740 және 1750 жылдар аралығында Смитфилдтегі жылдық орташа сату көлемі шамамен 74 000 бас ірі қара және 570 000 қойды құрады. Жол Сент-Джон көшесі бойымен солтүстікке қарай жүріп, ақырында Эдинбургке жетті. Бұрынғы сарай ғимаратын бастапқы нүкте ретінде пайдалану 1829 жылы Сент-Мартин-ле-Грандта Бас пошта кеңсесінің ашылуымен тоқтатылды. Бұл жаңа бастапқы нүкте болды, маршрут Госвелл жолынан өтіп, содан кейін Ислингтон-Хай-стритке қосылып, тарихи жолға қайта оралды.

Викториандық Смитфилд: ет және құс базарлары

Қазіргі Смитфилд ет базары Чартерхаус көшесінде Парламент актісімен құрылды: Метрополитен ет және құс базарлары туралы 1860 жылғы Заң (23 және 24 Vict. c. cxciii). Бұл тұрақты ғимараттары бар үлкен базар, оны сәулетші сэр Хорас Джонс жобалаған, ол сонымен қатар Биллингсгейт пен Лиденхолл базарларын жобалаған. Итальяндық сәулет өнерінен шабыттанған Орталық базардағы жұмыстар 1866 жылы басталып, 1868 жылдың қарашасында 993 816 фунт стерлинг (£) шығынмен аяқталды. Қазір ол Thameslink теміржол қызметіне пайдаланылады. Смитфилд паркі астында кең теміржол құрылысы жануарлардың денелерін суық қоймаға және тікелей ет базарына жеткізуді жеңілдетті. Бұл жолдар 1960 жылдары жабылды. Олар қазір автокөлік тұрағы ретінде пайдаланылады, оған Смитфилд паркі орталығында тас төселген төмендеу арқылы кіруге болады. Бүгінде еттің көп бөлігі жол арқылы жеткізіледі. Смитфилдтің ет базарының алғашқы кеңейтілуі 1873 және 1876 жылдар аралығында Орталық базардың батысына құс базарының құрылысымен болды. Бұрынғы Базар алаңына (қазіргі Батыс Смитфилд) базар ғимаратының астындағы станцияға баратын бақшалар, фонтан және пандуспен жүріп өтетін жолдан тұратын ротонда салынды. Кейіннен нарыққа тағы да ғимараттар қосылды. 1879 және 1883 жылдар аралығында салынған Жалпы базардың мақсаты – ескі Фаррингдон нарығын ауыстыру. Ол жақын жерде орналасқан және жеміс-жидек пен көкөністерді сату үшін құрылған, өйткені бұрынғы Флит базары 1826-1830 жылдар аралығында Фаррингдон көшесін салу үшін тазартылған. Тағы бір блок (сонымен қатар, Анексиялық нарық немесе Үшбұрышты блок деп те аталады) екі бөлек құрылымнан тұрады (Балық нарығы және Қызыл үй), 1886 және 1899 жылдар аралығында салынған. Джон Моулем және компаниясы салған Балық базары 1888 жылы, сэр Хорас Джонстың қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткенде аяқталды. Қызыл үй, оның қызыл кірпіш пен Портленд тас қасбетімен 1898 және 1899 жылдар аралығында Лондон орталық базарлары суық сақтау Co. Ltd үшін салынған. Бұл Лондон доктарынан тыс салынған алғашқы суық сақтау орындарының бірі болды және 1970 жылдардың ортасына дейін Смитфилд базарына қызмет көрсетуді жалғастырды. Джеффри Пайктың ықпалымен және Хабакук жобасының бір бөлігі болып, пикреттің Атлантикада жүзуші ұшу-қону жолақтарын салу үшін материал ретінде жарамдылығын сынауға арналған, бұл адмирал граф Маунтбеттеннің операциясын қолдауға арналған жүк ұшақтарына жанармай құюға мүмкіндік береді. Эксперименттерді Перуц және оның әріптестері Смитфилд базарының ет сатушысының жертөледегі тоңазытылған ет шкафында, тоңазытылған жануарлардың денелерінің қорғаныш экраны артында жүргізді. Бұл эксперименттер ұзын қашықтықты ұшақтарды жасау барысында ескірген, нәтижесінде жобадан бас тартты. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында V 2 зымыраны Фаррингдон жолымен (1945 ж.) қиылысқан жердегі Чартерхаус көшесінің солтүстік жағына тиді. Жарылыс базар ғимараттарына үлкен залал келтірді, төмендегі теміржол туннелі құрылымына әсер етті және 110-нан астам адамның өліміне себеп болды. 1958 жылы 23 қаңтарда Смитфилд құс базарының "Union Cold Storage Co" компаниясының жертөлесінде өрт шықты. Өрт базардың астындағы жертөлелердің лабиринтіне таралып, үш күн бойы жанды. Өртті сөндіру үшін 389 өрт сөндіру машинасы бар 1700 өрт сөндіруші қажет болды. Екі өрт сөндіруші қаза тауып, 50 адам зардап шекті немесе түтін жұтқандықтан емделді. Базардың көп бөлігі қирады, ал өрттен тікелей зардап шекпеген үлкен бөліктер жертөлелері құлаған. Лондон өрт сөндіру бригадасының тыныс алу аппаратын енгізуі өрттің тікелей нәтижесі болды. Өрттің 60 жылдығына орай базарда екі өрт сөндірушінің есімімен жазылған қызыл тақташа ашылды. 1962-1963 жылдары сэр Томас Беннетт алмастыратын ғимаратты жобалады. Бұл ІІ дәрежелі мұражай. Негізгі зал эллипстік параболоид пішіндес, көлемі 69 метрден 38 метрге дейін жететін және ортасында ғана қалың болатын үлкен бетон күмбезімен жабылған. Бұл күмбез сол кезде Еуропадағы ең үлкен бетонды қабырғалы құрылым болған деп есептеледі.

The present Smithfield meat market on Charterhouse Street was established by act of Parliament: the Metropolitan Meat and Poultry Market Act 1860 (23 & 24 Vict. c. cxciii). It is a large market with permanent buildings, designed by architect Sir Horace Jones, who also designed Billingsgate and Leadenhall markets. Work on the Central Market, inspired by Italian architecture, began in 1866 and was completed in November 1868 at a cost of £993,816 (£ as of ). and is now used for Thameslink rail services. The construction of extensive railway sidings, beneath Smithfield Park, facilitated the transfer of animal carcasses to its cold store, and directly up to the meat market via lifts. These sidings closed in the 1960s. They are now used as a car park, accessed via a cobbled descent at the centre of Smithfield Park. Today, much of the meat is delivered to market by road. The first extension of Smithfield's meat market took place between 1873 and 1876 with the construction of the Poultry Market immediately west of the Central Market. A rotunda was built at the centre of the old Market Field (now West Smithfield), comprising gardens, a fountain and a ramped carriageway to the station beneath the market building. Further buildings were subsequently added to the market. The General Market, built between 1879 and 1883, was intended to replace the old Farringdon Market located nearby and established for the sale of fruit and vegetables when the earlier Fleet Market was cleared to enable the laying out of Farringdon Street between 1826–1830. A further block (also known as Annexe Market or Triangular Block,) consisting of two separate structures (the Fish Market and the Red House), was built between 1886 and 1899. The Fish Market, built by John Mowlem & Co., was completed in 1888, one year after Sir Horace Jones' death. The Red House, with its imposing red brick and Portland stone façade, was built between 1898 and 1899 for the London Central Markets Cold Storage Co. Ltd It was one of the first cold stores to be built outside the London docks and continued to serve Smithfield Market until the mid 1970s. inspired by Geoffrey Pyke and part of Project Habakkuk, was meant to test the viability of pykrete as a material to construct floating airstrips in the Atlantic to allow refuelling of cargo planes in support of Admiral the Earl Mountbatten's operations. The experiments were carried out by Perutz and his colleagues in a refrigerated meat locker in a Smithfield Market butcher's basement, behind a protective screen of frozen animal carcasses. These experiments became obsolete with the development of longer range aircraft, resulting in abandonment of the project. Towards the very end of the Second World War, a V 2 rocket struck the north side of Charterhouse Street, near the junction with Farringdon Road (1945). The explosion caused massive damage to the market buildings, affected the railway tunnel structure below, and caused more than 110 deaths. On 23 January 1958, a fire broke out in the basement of Union Cold Storage Co at the Smithfield Poultry Market. The fire spread throughout the maze of basements under the market and burned for three days. Over 1,700 fire fighters with 389 fire engines were required to bring the blaze under control. Two firefighters were killed and 50 were injured or treated for smoke inhalation. The market was largely destroyed, and large portions not directly affected by fire collapsed as basements caved in. The introduction of breathing apparatus by the London Fire Brigade was a direct result of the fire. A red plaque commemorating the two firefighters who died was unveiled at the market on the 60th anniversary of the fire. A replacement building was designed by Sir Thomas Bennett in 1962–63, with a reinforced concrete frame, and external cladding of dark blue brick. It is Grade II listed. The main hall is covered by an enormous concrete dome, shaped as an elliptical paraboloid, spanning 225 feet (69 m) by 125 feet (38 m) and only thick at the centre. The dome is believed to have been the largest concrete shell structure built at that time in Europe.

Бүгін

Смитфилд – Лондон қаласының жалғыз ірі көтерме сауда нарығы (қазіргі уақытта Лиденхолл нарығы көбірек туристік қызығушылық тудырады), ол Лондонның орталық бөлігінен арзан жерге, жақсы көлік инфрақұрылымына және заманауи жабдықталған нысандарға көшірілмей сақталған. (Ковент-Гарден, Спиталфилдс және Биллингсгейт нарықтары көшірілген). Бұл нарық қала ішіндегі ет дүкендері, тікелей сатушылар мен мейрамханаларды сапалы жаңа етпен қамтамасыз етеді, сондықтан оның негізгі сауда уақыты әр апта күні таңғы сағат 4:00-ден түскі сағат 12:00-ге дейін. Көшіп кетудің орнына, Смитфилд нарығы қазіргі орнын жаңғыртуды жалғастыруда: оның әсем Виктория стиліндегі ғимараттарына жүк көліктерін тиеу-түсіруге арналған қосымша кіреберістер салынған. Ғимараттар туннельдер желісінің үстінде орналасқан: бұрын тірі малдар аяқпен базарға жеткізілді (19 ғасырдың ортасынан бастап теміржол арқылы келді) және сол жерде сойылды. Бұрынғы теміржол туннельдері енді қойма, тұрақ және жертөле ретінде пайдаланылады. Батыс Смитфилдтегі қоғамдық бақты айналдыратын әдемі тас жол спираль тәрізді төмен түседі, ал 1999 жылы Метрополитен суық қоймалары «Fabric» түнгі клубына және «Смитфилдтің Смиттері» барлары мен мейрамханаларына айналдырылды. Смитфилд нарығын өзінің орталық бөлігі ретінде қарастырсақ, оны үш жағынан көптеген ескі ғимараттар қоршап тұрады, ал Батыс Смитфилдте ашық қоғамдық кеңістік (немесе Ротонда бағы) бар, оның астында қоғамдық тұрақ орналасқан. Оңтүстік жағында Сент-Бартоломей ауруханасы (көбінесе «Бартс» деп аталады), ал шығыс жағында Ұлы Сент-Бартоломей шіркеуі орналасқан. Кіші Сент-Бартоломей шіркеуі аурухананың бас кіреберісі – Король Генрих VIII қақпасының жанында орналасқан. Алаңның солтүстік және оңтүстік бөліктері қаланың қауіпсіздік және бақылау шеңберінің – «Темір сақина» деп аталатын бөлігі ретінде көлік қозғалысына жабық. Нарықтың қауіпсіздігін нарық полициясы қамтамасыз етеді.

Болашақ

2019 жылдың басында Лондон қалалық корпорациясының басқару органы – Жалпы кеңес соты ұсынған жоспарларда Биллингсгейт балық базары, Жаңа Спиталфилдс базары және Смитфилд базары Дагенхэм догындағы жаңа біріктірілген орынға көшірілуі көзделіпті. 2020 жылдың маусым айында ресми жоспарлауға қатысты өтініш берілді және 2021 жылдың наурызында оған принциптік келісім берілді.

Құлату және дамыту жоспарлары

2005 жылдан бері Смитфилд базарының Виктория кешенінің бөлігі болып табылатын Жалпы базар (1883 ж.) және оған іргелес Балық базары мен Қызыл үй ғимараттары (1898 ж.) қирату қаупінде. Лондон қаласының корпорациясы, мүліктің түпкілікті иелері, өздерінің пайдаланылмаған мүліктерін қайта дамыту және аумақты жаңартудың ең жақсы жолын анықтау үшін қоғамдық тыңдаулар өткізіп жатыр. Бұрынғы жылжымайтын мүлік әзірлеушілері Thornfield Properties тарихи орынды бұзуды және жеті қабатты кеңсе үйін салуды жоспарлаған, онда кеңсе кеңістігі және бірінші қабатта сауда орындары болар еді. "Англия мұрасы" және "Британия мұрасын сақтау" ұйымдары Лондонның Виктория дәуіріндегі мұрасының осы бөлігі туралы хабардарлықты арттыру үшін бірнеше науқандар жүргізді. 2005 жылы сол кездегі Мәдениет министрі Тесса Джоуэлл Red House Cold Store ғимаратына II санатты қорғау мәртебесін берді, себебі жаңа тарихи деректер кешенді "мақсатты түрде салынған, қуатпен жұмыс істейтін ең көне суық қойманың мысалы" ретінде тануға мүмкіндік берді. Базар сауда-саттық жүргізіп жатқанмен, 2007 жылы Үкіметтің жоспарлау министрі Рут Келли ірі қоғамдық сауалнама бастағаннан кейін оның болашағы белгісіз болып қала береді. Жалпы базар ғимаратын бұзу және қайта құру бойынша қоғамдық сауалнама 2007 жылғы 6 қараша мен 2008 жылғы 25 қаңтар аралығында өтті. 2008 жылдың тамызында Қоғамдар хатшысы Хейзел Блирс Жалпы базарды қайта дамытуға рұқсат берілмейтінін мәлімдеді, себебі қауіп төндірілген ғимараттар Фаррингдон мен айналасындағы аумақтың ерекшелігіне және сыртқы келбетіне "маңызды үлес қосып" тұрған. 2012 жылғы 12 қазанда Хендерсон тобы Орталық базардың батыс жағын қайта дамыту жоспарын, құны 160 миллион фунт стерлингті жариялады. Хендерсон балық базары, Жалпы базар және Қызыл үй ғимараттарын – барлығы бір ғасырдан астам уақытқа дейін салынған ғимараттарды – ресторандар, сауда орындары мен кеңсе үйлерін салу үшін бұзуды ұсынды, ал базар ғимаратының бастапқы периметрі қабырғаларының көп бөлігін сақтап, қалпына келтіруді және Жалпы базарда жаңа алаң құруды жоспарлады. "Британия мұрасын сақтау" науқан тобының өкілі Маркус Бини: "Бұл ұсыныс Виктория дәуіріндегі ескерткіштерге соңғы 30 жылда жасалған ең ауыр зиянды келтіреді" деді. 2010 жылы Lindsey Street-тегі бірнеше ғимараттар Farringdon-дағы жаңа Elizabeth желісі станциясын салу үшін бұзылды. Бұзылған ғимараттардың ішінде Смитфилд үйі (ХХ ғасырдың басында салынған, тізімге енбеген Хеннебик бетон ғимараты), Эдмунд Мартин ЛТД дүкені (бұрынғы ғимарат, 1930 жылдары өзгертілген) және олардың артындағы екі Виктория дәуіріндегі қойма бар. 2015 жылдың наурыз айында Лондон мұражайы 150 London Wall мекенжайындағы Барбикан алаңын босатып, Жалпы базар ғимаратына көшу жоспарларын жариялады. Барбикан алаңы келесі көшуге дайындық үшін 2022 жылғы 4 желтоқсанда жабылды. Жаңа Вест-Смитфилд ғимаратының іргетасы 2023 жылғы 16 қазанда салынды, мұражайдың жаңа орында ашылуы 2026 жылға жоспарланған.

Since 2005, the General Market (1883) and the adjacent Fish Market and Red House buildings (1898), part of the Victorian complex of the Smithfield Market, have been facing a threat of demolition. The City of London Corporation, ultimate owners of the property, has been engaged in public consultation to assess how best to redevelop their disused property and regenerate the area. Former property developers Thornfield Properties had planned to demolish the historic site and build a seven storey office block, offering of office space, with a retail outlet on the ground floor. Several campaigns, promoted by English Heritage and Save Britain's Heritage were run to raise public awareness of this part of London's Victorian heritage. Grade II listed building protection was approved for the Red House Cold Store building in 2005 by then Culture Secretary Tessa Jowell, on the basis of new historical evidence qualifying the complex as "the earliest existing example of a purpose built powered cold store". Whilst the market continues to trade, its future remains unclear following government Planning Minister Ruth Kelly's instigating a major public inquiry in 2007. The public inquiry for the demolition and redevelopment of the General Market Building took place between 6 November 2007 and 25 January 2008. In August 2008, Communities Secretary Hazel Blears announced that planning permission for the General Market's redevelopment had been refused, stating that the threatened buildings made "a significant contribution" to the character and appearance of Farringdon and the surrounding area. On 12 October 2012, Henderson Group unveiled its £160 million plan for redeveloping the western side of the Central Market. Henderson proposed that the fish market, General Market and Red House buildings, all over a century old, be demolished to make way for restaurants, retailers and office buildings, while they would restore and retain much of the market building's original perimeter walls, with a new piazza being created in the General Market. Marcus Binney of the campaign group Save Britain's Heritage said: "This proposal constitutes the worst mutilation of a Victorian landmark in the last 30 years." Some of the buildings on Lindsey Street opposite the East Market were demolished in 2010 to allow the construction of the new Elizabeth line station at Farringdon. The demolished buildings include Smithfield House (an early 20th century unlisted Hennebique concrete building), the Edmund Martin Ltd. shop (an earlier building with alterations dating to the 1930s), and two Victorian warehouses behind them. In March 2015, the Museum of London revealed plans to vacate its Barbican site at 150 London Wall and move into the General Market Building. The Barbican site closed on 4 December 2022, to prepare for the subsequent move. The foundation stone for its new West Smithfield site was unveiled on 16 October 2023, with the reopening of the museum at the new site still planned for 2026.

Сөздер мен сөз тіркестері

Смитфилд саудасы бастапқыда сатып алушының есесінен жасалған мәмілені білдірген. Кейін бұл термин (ет базарына қатысты) күйеу жігіттің қаржылық мүддесі үшін жасалған некеге сипаттама берді. Мұндай жағдайда бұл «Смитфилд жұптасуы» деп те аталды. Соңынан бұл термин заңсыз іс-әрекеттерге, мысалы, депутаттардың өз дауыстарын сатуға жол беруіне қатысты қолданыла бастады. Смитфилд жарыстары – ескі жылқы базарының тағы бір атауы. Бұл атау алыс өткенде, Смитфилдте ат жарыстары өткен кезден бастау алған. Айналасы үнемі дамығандықтан жарыстар тоқтатылса да, атауы көп уақыт бойы сақталды.

Фильмде

"Шығармашылық" телесериалының 1-ші бөлімі, "Емделмейтін" (1963 жылдың 5 қазанында Ұлыбританияда көрсетілді), Стивен Хилл мен Ингрид Тулиннің аймаққа қарай, базардан өтіп, одан шығып келе жатқан кадрларын қамтиды.