Кіріспе

Эрминьо Блотта (8 қараша 1892 – 23 қаңтар 1976) – итальяндық тегі бар, аргентиналық өзімен-өзі үйренген мүсінші.

Өмірбаян

Ол Морано Калаброда (Косенца провинциясы, Калабрия) дүниеге келген. Оның туу туралы куәлігінде оның есімі Ерминио Антонио Блотта Майниери деп жазылған, бірақ Аргентинадағы жеке куәлігінде Кармен Ерминио Блотта деп көрсетілген. Блоттаның отбасы ол бала кезінде, 1894 жылдың басында, Аргентинаға итальяндық көші-қонның үлкен толқыны кезінде асырап алған еліне келді. Олар Буэнос-Айрестен солтүстік-батысқа қарай 280 шақырым жерде орналасқан Росарио қаласына қоныстанды. Әкесінің екі бауыры Аргентинада, Росариодан солтүстік-батысқа қарай 40 шақырым жердегі, кейін Лусио В. Лопес деп аталатын қалада тұрып жатқан. Блотта тоғыз баланы ең үлкені болды. Ол Феррокарилл Централь Аргентино теміржол компаниясында шәкірт болып жұмыс істеді, онда балшықтан мүсіндер жасау арқылы мүсін өнеріндегі негізгі дағдыларын жетілдірді. Содан кейін ол Маркос Ванцоның медальдар шеберханасында жұмыс істеді, тақталар мен қорымдық портреттер жасады. 1909 жылы мүсінші Хосе Нардиден оқу алды. 17 жасында Уругвайдың Монтевидео қаласына сапар шекті, онда бір жыл (1909–1910) тұрды, содан кейін Буэнос-Айресте тағы бір жыл (1911–1912) өмір сүрді. Ол Росариоға оралып, достарының көмегімен және өнерге құмар әуесқойдың қаржылық қолдауымен көрме галереясын ашып, қоладан жасалған алғашқы бас-рельефтерін көрсетті. Ол төрт жыл бойы конвентильоларда (арзан пансиондарда) тұрды, 1915 жылы жер участағысын алып, хирург Артемио Зеноның қаржысымен бірнеше досының тұратын шеберханасын құрды. Ол көптеген кедей зиялылар мен суретшілермен (ақындар, суретшілер, мүсіншілер) және анархистік қозғалыс өкілдерімен танысты.

Соқырлық

1917 жылдың қарашасында ол Хуан Баутиста Альбердиге арналған ескерткішін аяқтағанда, мәрмәрдің бір сынығы (оның көмекшісі жұмыс істеп жатқанда) Блоттаның көзілдірігін сындырып, шынының ұсақ-ұсақ сынықтары екі көзін де жарақаттады. Ол бірнеше ай бойы толық бақытсыздыққа ұшырады, көру қабілетін жоғалтып, хирург доктор Педро Лаглизе операция жасағанға дейін. Ол тек сол көзімен ғана көре алды. Блотта кейіннен дәрігерге мүсін арнап алғыс айтты. Доктор Лаглизе оны Парагвайдың Асунсьон қаласынан оңтүстікке қарай 30 шақырым жердегі Вильте қаласындағы досының үйіне емделуге жіберді. Блотта іздеген адамын таба алмады, бірақ парагвайлық суретші Модесто Дельгадо Родастың әкесімен танысты, ол оны қонақ ретінде қабылдады. Вильтеде Блотта жас мектеп мұғалімі Кармен де Хесус Прието Руиспен танысып, бірнеше айдан кейін, 1918 жылдың 4 қыркүйегінде оған үйленді. Ол сол жерде тұрғанда ежелгі тупи-гуарани өнерін жинады және қазір Парагвайдың бірнеше қалаларында сақталған туындылар жасады. Кейін ол Парагвайдың құрметті азаматы деп жарияланды. 1970 жылы, өлімінен алты жыл бұрын Блотта газеттегі сұхбатында ең бағалы тілегі – парагвайлық болып қайтыс болу екенін айтты.

Отбасы

Блотта 1920 жылдың ортасында зертханасы тоналыпты дегенді естіген соң Росариоға қайтып келді. Осы кезде оның тұңғыш ұлы Герминий дүниеге келді. Ол бірнеше рет көшіп, ақыры Маркос-Пас көшесі, 3160-үйге (Эчесорту ауданында) орналасты. Оның тағы бес баласы болды, соңғы баласы (қызы) нәресте кезінде қайтыс болды. Оның үйі біртіндеп парагвайлық туыстарының үйіне айналды.

Өнер туындылары

Блотта 1910-1930 жылдар аралығында Буэнос-Айрестегі "La Nación" газетінің әдеби сыншысы болды және онда үнемі жазды. Оның мақалалары "Герминьо Блотта" деген атпен жарияланды. Жастық шағында Блотта қыштан бөлек мәрмәр мен тасқа да қашап жұмыс істеді, бірақ 1920 жылдардың ортасынан бастап мәрмәрден жасалған бюсттерді азайтып, қыштан, кейін қоладан жасалған туындыларға көшті. Осы сияқты 200-ден астам жұмысы туралы мәліметтер бар (әсіресе "La Capital" газетінде). Блотта Росарио порты басқармасында хабаршы-терапевт ретінде де жұмыс істеді, сондай-ақ Парана өзенінің тальвегінің үлкен моделінде гипс шебері болып көмектесті. Ол сонымен қатар жерлеу өнерімен айналысып, мысалы, қабір тастары үшін жүздеген қола бұйымдар жасады, көбінесе әріптесі Педро Крестамен (1912–1970) бірге. Қартайған шағында Росарио қалалық әкімдігі оған көркемдік еңбегі үшін арнайы зейнетақы тағайындады. Ерминьо Блотта 1976 жылы Росариода, отбасының қамқорлығында 83 жасқа толғанда дүние салды.

Мұра

Ерминьо Блоттаның туындыларын Аргентинаның Санта-Фе, Буэнос-Айрес, Мендоса, Кордова, Тукуман, Энтре-Риос (әсіресе Консепсьон-дель-Уругвай қаласында) және Чако (Резистенсия астанасында) провинцияларында, сондай-ақ Испанияның Сантьяго-де-Компостела қаласында және Израильдегі Мефалсим кибуцында кездестіруге болады. 1978 жылы Росариодағы шағын көше Эскультор Блотта (Түсірілген Блотта) деп аталды. Бұл бұрын Пасахе Меркадо деп белгілі бір блоктан тұратын өткел, Блоттаның Дж. Б. Альберди ескерткішінен 250 метр қашықтықта орналасқан.