Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрминьо Блотта (8 қараша 1892 – 23 қаңтар 1976) – итальяндық тегі бар, аргентиналық өзімен-өзі үйренген мүсінші.
Argentine self taught sculptor of Italian origin
Erminio Blotta (November 8, 1892 – January 23, 1976) was an Argentine self taught sculptor of Italian origin.
Өмірбаян
Ол Морано Калаброда (Косенца провинциясы, Калабрия) дүниеге келген. Оның туу туралы куәлігінде оның есімі Ерминио Антонио Блотта Майниери деп жазылған, бірақ Аргентинадағы жеке куәлігінде Кармен Ерминио Блотта деп көрсетілген. Блоттаның отбасы ол бала кезінде, 1894 жылдың басында, Аргентинаға итальяндық көші-қонның үлкен толқыны кезінде асырап алған еліне келді. Олар Буэнос-Айрестен солтүстік-батысқа қарай 280 шақырым жерде орналасқан Росарио қаласына қоныстанды. Әкесінің екі бауыры Аргентинада, Росариодан солтүстік-батысқа қарай 40 шақырым жердегі, кейін Лусио В. Лопес деп аталатын қалада тұрып жатқан. Блотта тоғыз баланы ең үлкені болды. Ол Феррокарилл Централь Аргентино теміржол компаниясында шәкірт болып жұмыс істеді, онда балшықтан мүсіндер жасау арқылы мүсін өнеріндегі негізгі дағдыларын жетілдірді. Содан кейін ол Маркос Ванцоның медальдар шеберханасында жұмыс істеді, тақталар мен қорымдық портреттер жасады. 1909 жылы мүсінші Хосе Нардиден оқу алды. 17 жасында Уругвайдың Монтевидео қаласына сапар шекті, онда бір жыл (1909–1910) тұрды, содан кейін Буэнос-Айресте тағы бір жыл (1911–1912) өмір сүрді. Ол Росариоға оралып, достарының көмегімен және өнерге құмар әуесқойдың қаржылық қолдауымен көрме галереясын ашып, қоладан жасалған алғашқы бас-рельефтерін көрсетті. Ол төрт жыл бойы конвентильоларда (арзан пансиондарда) тұрды, 1915 жылы жер участағысын алып, хирург Артемио Зеноның қаржысымен бірнеше досының тұратын шеберханасын құрды. Ол көптеген кедей зиялылар мен суретшілермен (ақындар, суретшілер, мүсіншілер) және анархистік қозғалыс өкілдерімен танысты.
He was born in Morano Calabro (province of Cosenza, Calabria). His birth certificate records his name as Erminio Antonio Blotta Mainieri, but his Argentine identity papers have Carmen Erminio Blotta instead. Blotta's family came to his adoptive country when he was only a child, at the beginning of 1894, during a major wave of Italian immigration to Argentina. They settled in Rosario, Santa Fe Province, about 280 km northwest of Buenos Aires. Two of his father's brothers were already living in Argentina, in the town which would then be called Lucio V. López, 40 km north west of Rosario. Blotta was the eldest of nine siblings. He was an apprentice worker in the Ferrocarril Central Argentino railway company, where he developed his basic sculpting skills by modelling figurines with clay. He then worked in a medal workshop with Marcos Vanzo, and modelled plaques and funeral portraits. In 1909 he studied with sculptor José Nardi. At only 17 he travelled to Montevideo, Uruguay, where he stayed for one year (1909–1910) and then another year in Buenos Aires (1911–1912). He returned to Rosario, and with the assistance of his friends and the financial support of an amateur art fan he opened an exhibition gallery and presented his first bass reliefs in bronze. He lived for four years in conventillos (cheap pensions), until in 1915 he managed to get a piece of land and set up a workshop, where several of his friends lived, at the expense of surgeon Artemio Zeno. He came in contact with many other poor intellectuals and artists (poets, painters, sculptors) and with the anarchist movement.
Соқырлық
1917 жылдың қарашасында ол Хуан Баутиста Альбердиге арналған ескерткішін аяқтағанда, мәрмәрдің бір сынығы (оның көмекшісі жұмыс істеп жатқанда) Блоттаның көзілдірігін сындырып, шынының ұсақ-ұсақ сынықтары екі көзін де жарақаттады. Ол бірнеше ай бойы толық бақытсыздыққа ұшырады, көру қабілетін жоғалтып, хирург доктор Педро Лаглизе операция жасағанға дейін. Ол тек сол көзімен ғана көре алды. Блотта кейіннен дәрігерге мүсін арнап алғыс айтты. Доктор Лаглизе оны Парагвайдың Асунсьон қаласынан оңтүстікке қарай 30 шақырым жердегі Вильте қаласындағы досының үйіне емделуге жіберді. Блотта іздеген адамын таба алмады, бірақ парагвайлық суретші Модесто Дельгадо Родастың әкесімен танысты, ол оны қонақ ретінде қабылдады. Вильтеде Блотта жас мектеп мұғалімі Кармен де Хесус Прието Руиспен танысып, бірнеше айдан кейін, 1918 жылдың 4 қыркүйегінде оған үйленді. Ол сол жерде тұрғанда ежелгі тупи-гуарани өнерін жинады және қазір Парагвайдың бірнеше қалаларында сақталған туындылар жасады. Кейін ол Парагвайдың құрметті азаматы деп жарияланды. 1970 жылы, өлімінен алты жыл бұрын Блотта газеттегі сұхбатында ең бағалы тілегі – парагвайлық болып қайтыс болу екенін айтты.
In November 1917, while he was finishing his monument to Juan Bautista Alberdi, a chip of marble (which was being worked by his assistant) broke Blotta's glasses, and glass splinters wounded both his eyes. He spent several months completely deprived of sight, until he was operated by surgeon Dr. Pedro Lagleyze. He only recovered the sight of his left eye. Blotta would later thank the physician with a sculpture. Dr. Lagleyze sent him to recover at a friend's house in Villeta, 30 km south of Asunción, Paraguay. Blotta did not find the person he was looking for, but instead met the father of Paraguayan artist Modesto Delgado Rodas, who took him in as a guest. In Villeta, Blotta also met Carmen de Jesús Prieto Ruiz, a young schoolteacher and a few months later, on September 4, 1918, he married her. During his stay, he collected aboriginal Tupi Guarani art, and created some works that can be found still in several cities of Paraguay. Years later he was declared Honorary Citizen of Paraguay. In 1970, six years before his death, Blotta confessed in a newspaper that his most fervent wish would be to die a Paraguayan.
Отбасы
Блотта 1920 жылдың ортасында зертханасы тоналыпты дегенді естіген соң Росариоға қайтып келді. Осы кезде оның тұңғыш ұлы Герминий дүниеге келді. Ол бірнеше рет көшіп, ақыры Маркос-Пас көшесі, 3160-үйге (Эчесорту ауданында) орналасты. Оның тағы бес баласы болды, соңғы баласы (қызы) нәресте кезінде қайтыс болды. Оның үйі біртіндеп парагвайлық туыстарының үйіне айналды.
Blotta moved back to Rosario in mid 1920, after learning that his study had been robbed. His first son, Herminio, was born at that time. He moved several times until finally settling in a house on 3160 Marcos Paz St. (in Barrio Echesortu). He had five other children, the last of whom (a daughter) died as a baby. His residence gradually became the home of his Paraguayan in laws.
Өнер туындылары
Блотта 1910-1930 жылдар аралығында Буэнос-Айрестегі "La Nación" газетінің әдеби сыншысы болды және онда үнемі жазды. Оның мақалалары "Герминьо Блотта" деген атпен жарияланды. Жастық шағында Блотта қыштан бөлек мәрмәр мен тасқа да қашап жұмыс істеді, бірақ 1920 жылдардың ортасынан бастап мәрмәрден жасалған бюсттерді азайтып, қыштан, кейін қоладан жасалған туындыларға көшті. Осы сияқты 200-ден астам жұмысы туралы мәліметтер бар (әсіресе "La Capital" газетінде). Блотта Росарио порты басқармасында хабаршы-терапевт ретінде де жұмыс істеді, сондай-ақ Парана өзенінің тальвегінің үлкен моделінде гипс шебері болып көмектесті. Ол сонымен қатар жерлеу өнерімен айналысып, мысалы, қабір тастары үшін жүздеген қола бұйымдар жасады, көбінесе әріптесі Педро Крестамен (1912–1970) бірге. Қартайған шағында Росарио қалалық әкімдігі оған көркемдік еңбегі үшін арнайы зейнетақы тағайындады. Ерминьо Блотта 1976 жылы Росариода, отбасының қамқорлығында 83 жасқа толғанда дүние салды.
Blotta was the literary commentator of the Buenos Aires newspaper La Nación, for which he wrote regularly, between the 1910s and the 1930s. His contributions were signed as "Herminio Blotta". In his youth Blotta worked on marble and stone, besides clay, but in the mid 1920s he started producing less marble busts and tends to produce more works in clay, then cast in bronze. There are records (especially from La Capital newspaper) of more than 200 works of this type. Blotta also worked as a Message Therapist in the Ports Direction of Rosario, and collaborated as a plaster artisan in the scale model of the thalweg of the Paraná River. Additionally, he earned a living with funeral art, producing (for example) several hundreds of bronze objects for headstones, often with his colleague Pedro Cresta (1912–1970). In his old age the Municipality of Rosario granted him a special pension for his artistic labors. Erminio Blotta died surrounded by his family in Rosario, in 1976, at the age of 83.
Мұра
Ерминьо Блоттаның туындыларын Аргентинаның Санта-Фе, Буэнос-Айрес, Мендоса, Кордова, Тукуман, Энтре-Риос (әсіресе Консепсьон-дель-Уругвай қаласында) және Чако (Резистенсия астанасында) провинцияларында, сондай-ақ Испанияның Сантьяго-де-Компостела қаласында және Израильдегі Мефалсим кибуцында кездестіруге болады. 1978 жылы Росариодағы шағын көше Эскультор Блотта (Түсірілген Блотта) деп аталды. Бұл бұрын Пасахе Меркадо деп белгілі бір блоктан тұратын өткел, Блоттаның Дж. Б. Альберди ескерткішінен 250 метр қашықтықта орналасқан.
Works by Erminio Blotta can be found in the Argentine provinces of Santa Fe, Buenos Aires, Mendoza, Córdoba, Tucumán, Entre Ríos (specifically in Concepción del Uruguay), and Chaco (in the capital city, Resistencia), as well as in Santiago de Compostela, Spain, and in the Mefalsim kibbutz in Israel. In 1978 a minor street in Rosario was renamed Escultor Blotta (Sculptor Blotta). It is a one block passage formerly known as Pasaje Mercado, located 250 m from Blotta's monument to J. B. Alberdi.