Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1979 жылы Мюррей А. Штраус жасаған конфликттік тактика шкаласы (CTS) отбасылық зорлық-зомбылықты зерттеуде қолданылады. CTS-тің екі нұсқасы бар: CTS2 (түпнұсқалық CTS-тің кеңейтілген және өзгертілген нұсқасы) және CTSPC (CTS Parent Child). 2005 жылы CTS шамамен 600 ғылыми мақалада, соның ішінде ұзындығына қарай туған ұрпақтарды зерттеулерде қолданылған. АҚШ-та жүргізілген ұлттық зерттеулерге екі Ұлттық отбасылық зорлық-зомбылық зерттеуі (1975 және 1985 жылдар), әйелдерге қарсы зорлық-зомбылық жөніндегі ұлттық зерттеу (1998 жыл) кіреді. Штраус айтуынша, бұл зерттеуде әйелдердің серіктес зорлық-зомбылығы (IPV) туралы деректерді азайту мақсатында CTS-тің «феминистік нұсқасы» қолданылған, сондай-ақ Балалар мен жасөспірімдердің әл-ауқаты жөніндегі ұлттық зерттеу де жүргізілді. CTS-ті пайдаланған ірі халықаралық зерттеу – 2006 жылғы Халықаралық танысу кезіндегі зорлық-зомбылық зерттеуі, ол отыз екі елдегі 13 601 студент арасында IPV-ді зерттеді. 2005 жылы «Жеке адамдар арасындағы зорлық-зомбылық» журналында жарияланған мақалада Дженнифер Лангинриксен Ролинг CTS-ті IPV зерттеу саласындағы маңызды жетістіктердің бірі деп атады, оның сөзіне göre, ол «революциялық болды, себебі зерттеушілерге мәдени тұрғыдан көбінесе назардан тыс қалған және көбінесе жеке орындалатын оқиғаларды сандық түрде зерттеуге мүмкіндік берді». Дегенмен, CTS зорлық-зомбылықты өлшеу құралдарының бірі болып табылады, себебі ол зорлық актілерін түсінудегі жағдайлар мен мотивациялық факторларды ескермейді. Ұлттық Әділет институты CTS-тің IPV зерттеулері үшін қолайлы болмауы мүмкін екенін ескертеді, «өйткені ол бақылауды, мәжбүрлеуді немесе қақтығыс тактикасының себептерін өлшемейді».
The conflict tactics scale (CTS), created by Murray A. Straus in 1979, is used in the research of family violence." There are two versions of the CTS; the CTS2 (an expanded and modified version of the original CTS) and the CTSPC (CTS Parent Child). As of 2005, the CTS has been used in about 600 peer reviewed scientific or scholarly papers, including longitudinal birth cohort studies. National surveys conducted in the USA include two National Family Violence Surveys (1975 and 1985), the National Violence Against Women Survey (1998), which, according to Straus, used a "feminist version" of the CTS in order to minimize data on female perpetration of intimate partner violence (IPV), and the National Survey of Child and Adolescent Well Being. A major international survey to use the CTS was the 2006 International Dating Violence Study, which investigated IPV amongst 13,601 college students across thirty two different countries. In a 2005 article in the Journal of Interpersonal Violence, Jennifer Langhinrichsen Rohling listed the CTS amongst the most important advances in the field of IPV research, stating it "was revolutionary because it allowed researchers to quantitatively study events that had often been ignored culturally and typically took place in private." However, the CTS is one of the most widely criticized domestic violence measurement instruments due to its exclusion of context variables and motivational factors in understanding acts of violence. The National Institute of Justice cautions that the CTS may not be appropriate for IPV research "because it does not measure control, coercion, or the motives for conflict tactics."
Құрылымы
Таразылар қақтығыс барлық адамдық қарым-қатынастың күшін жоймайтын ерекшелігі деген тұжырымға негізделген, бірақ қақтығысты шешу тәсілі ретінде мәжбүрлеу (күш және зорлық-зомбылықты қоса алғанда) қолдану зиянды. CTS «жанжал тактикасына» – қақтығыс ішінде өзінің мүддесін ілгерілету үшін қолданылатын әдіс – мінез-құлық ретінде назар аударады және жауап берушінің, сондай-ақ оның серігінің/негізгі күтушісінің жанжал тактикалық мінез-құлықтарын өлшейді. Дегенмен, CTS «қасақана түрде көзқарастарды, сезімдерді және мінез-құлықтарды танымдық бағалауды» өлшемейді. Себебі, зорлық-зомбылықтан зардап шеккендердің көпшілігі өздерін құрбан деп санамайды, сондықтан олардың жағдайды танымдық бағалауы CTS өлшемдеріне әсер етуі мүмкін. Штраус түсіндіреді: «Мінез-құлық пен мінез-құлықты танымдық бағалау арасындағы қарама-қайшылық отбасылық зорлық-зомбылықты түсіну және алдын алу мен емдеу бағдарламаларын жоспарлау үшін маңызды. Алайда, мұндай қарама-қайшылықты анықтауға тек CTS сияқты мінез-құлық деректерін жинауға қабілетті құрал болған жағдайда ғана болады». CTS-ке негізделген зерттеуде жауап берушілер мен олардың серіктерінен/негізгі күтушілерінен алынған деректерді қосу қажет, осылайша олардың жауаптары арасындағы симметрия немесе асимметрия дәрежесін зерттеуге болады. КТС жеке кездесуде, телефон арқылы, өзіне-өзі толтырылатын сауалнама арқылы және/немесе компьютерлік сауалнама арқылы жүргізілуі мүмкін.
The scales are based on the premise that conflict is an inevitable aspect of all human association, but that the use of coercion (including force and violence) as a conflict resolution tactic is harmful. The CTS focuses on "conflict tactics" – the method used to advance one's own interest within a conflict – as a behavior, and measures the conflict tactic behaviors of both the respondent and their partner/primary caregiver. However, the CTS "deliberately excludes attitudes, emotions, and cognitive appraisal of the behaviors" measured. This is because many victims of IPV do not see themselves as suffering abuse, and as such, their cognitive appraisal of their situation can affect the measurements of the CTS. Straus explains that the "discrepancy between the behavior and the cognitive appraisal of the behavior is important for understanding family violence and for designing programs of prevention and treatment. However, it is possible to identify the discrepancy only if there is an instrument such as the CTS which obtains the behavioral data." A CTS based study would ideally include data from respondents and their partners/primary caregivers in order to investigate the degree of symmetry or asymmetry between their responses. The CTS can be administered through an in person interview, telephone interview, self administered questionnaire, and/or computer administered questionnaire.
Сын
CTS сыншылары оны IPV деңгейін өлшеу үшін тиімді емес құрал деп санайды, себебі ол зорлық-зомбылық актілерінің санын есептегенімен, мұндай әрекеттердің орын алған жағдайын (басталуын, ниетін, тарихын немесе зорлық-зомбылықтың үлгісін) туралы ақпарат бермейді. Сыншылар мұндай жағдайларды әрекеттің өзінен бөліп қарастыруға болмайды дейді, сондықтан CTS серіктестер арасындағы зорлық-зомбылықтың ерекшеліктерін дұрыс көрсетпейді. Штраус бұл сынға жауап ретінде: «CTS физикалық шабуыл шкаласы зорлық-зомбылық актілерінің жағдайын, мағынасын, себептерін және салдарларын ескермейтіндіктен кемшікті деп санау, баланың нашар оқу себептерін (мысалы, үйде кітаптарға шектеулі қол жеткізілуі немесе емтиханға деген қорқыныш) немесе оқу қиындығының зиянды әсерлерін (мысалы, өзіне сенімсіздік немесе мектептен шығып қалу) ескермейтіндіктен оқу қабілетін тексеруді жарамсыз деп жариялаумен тең» дейді. Майкл Киммель бұл аргумент туралы: «Мұндай теңеу мүлдем жеткіліксіз. Бұл, оқушылардың жалкоға болуына қарағанда, мұғалімнің орфографиялық қателіктердің дәлдігіне немесе қателіктердегі үлгіге назар аудармай, оқу мәселелерін шешпей, жалкоға арналған сабақтан кейінгі бағдарламаларға қаражат жұмсауына ұқсайды» дейді. Тағы бір жиі кездесетін сын – CTS тұрмыстық зорлық-зомбылыққа қатысты идеологиялық көзқарастарды қамтиды, мысалы, серіктес зорлық-зомбылығы серікті бақылауға талпынудың нәтижесі емес, «даудың» салдары деген түсінік. Бұдан әрі, CTS соңғы он екі айдағы жиілікті ғана сұрайды және жүйелі түрде орын алатын зұлымдық үлгілерін анықтауға қабілетсіз. Сонымен қатар, CTS экономикалық зұлымдықты, балаларды араластыруды, оқшаулауды немесе қорқытуды өлшемейді – бұл құрбандықты қолдау тұрғысынан зорлық-зомбылықтың маңызды өлшемдері болып табылады. Тағы бір әдістемелік мәселе – бақылаушылар арасындағы сенімділік (өлшенген жұптың екі мүшесінің ұқсас жауап беру ықтималдығы) сынақтан өткен күйеу-әйел жұптары үшін нөлге жуық. Яғни, бір жұптың бірлесіп бастан өткерген оқиғалар туралы ұқсас жауап беру мүмкіндігі кездейсоқтықтан аспайды. Ең ауыр CTS сұрақтары бойынша күйеу-әйел келісімі тіпті кездейсоқтықтан төмен: ««Ұрып-сапалаған» деген сұраққа жауапта келісім болған жоқ: екі жынысты респонденттер ұрып-сапалағанын, ал екі жынысты респонденттер ұрып-сапалағанын мойындаған, бірақ бірде-бір жұптың бірі ұрып-сапалағанын, ал екіншісі ұрып-сапалағанын мойындаған жоқ».
Critics of the CTS argue it is an ineffective tool with which to measure IPV rate because, although it counts the number of acts of violence, it does not provide information about the context in which such acts occur (including the initiation, intention, history, or pattern of violence). Critics say such contexts cannot be divorced from the act itself, and therefore the CTS misrepresents the characteristics of violence between partners. Straus responds to this criticism by stating "the idea that the CTS physical assault scale is defective because it does not take into account the context, meaning, causes, and consequences of the violent acts is analogous to declaring a reading ability test invalid because it does not provide data on why a child reads poorly (such as limited exposure to books at home or test anxiety), or for not measuring the harmful effects of reading difficulty (such as low self esteem or dropping out of school)." Michael Kimmel says of this argument, "such an analogy is utterly inadequate. It is more akin to a teacher who doesn't look at how far off the spelling mistakes are or whether there is a pattern in the mistakes that might point to a physiological problem like dyslexia or some other learning disability, as compared to academic laziness, and thus leaving the learning problems untouched and misdirecting funds away from towards punitive after school programs for lazy students." Another common criticism is that the CTS carries ideological assumptions about domestic violence, such as the notion that partner violence is the result of an "argument" rather than an attempt to control one's partner. Furthermore, the CTS asks about frequency only in the past twelve months and fails to detect ongoing systematic patterns of abuse. The CTS also does not measure economic abuse, manipulation involving children, isolation, or intimidation – all common measures of violence from a victim advocacy perspective. Another methodological problem is that interobserver reliability (the likelihood that the two members of the measured dyad respond similarly) is near zero for tested husband and wife couples. That is, the chances of a given couple reporting similar answers about events they both experienced is no greater than chance. On the most severe CTS items, husband wife agreement is actually below chance: "On the item "beat up," concordance was nil: although there were respondents of both sexes who claimed to have administered beatings and respondents of both sexes who claimed to have been on the receiving end, there was not a single couple in which one party claimed to have administered and the other to have received such a beating."