Кіріспе

Анатомияда Шпее қисығы (сондай-ақ фон Шпее қисығы немесе Шпее қисықтығы деп те аталады) – тіс қанатынан басталып, артқы тістердің беткей төмпешіктерімен жалғасып, соңғы молярға дейінгі мандибулалық окклюзиялық жазықтықтың қисықтығы. Басқа анықтама бойынша, Шпее қисығы – төменгі тіс қанатының ұшынан басталып, табиғи премолярлар мен молярлардың беткей төмпешіктерін және рамустың алдыңғы жиегіне дейін жалғасатын тістердің окклюзиялық қатарлануының анатомиялық қисықтығы. Ол неміс эмбриологы Фердинанд Граф фон Шпее (1855–1937) есімімен аталады, ол адам тістерінің сагитталь жазықтықтағы анатомиялық байланыстарын алғаш сипаттаған.

Егжей-тегжейлер

Массатор – басты шайнау бұлшығының тартылысы тістерге қолайлы күш түсіру үшін Спие қисығымен перпендикуляр бұрышта орналасады. Әрбір төменгі тістің бойлық осі жеке жабылу доғасына шамамен параллель бағытталады. Спие қисығы – негізінен, еңкейген тіс жанасу нүктелерінің тізбегі. Бұл ортодонттар үшін маңызды, себебі ол тіс бітелуінің артуына әсер етуі мүмкін. Жүйке немесе аз еңкейген Спие қисығы – идеалды тіс бітелуі үшін қажетті жағдай. Спие қисығы Вильсон қисығынан ерекшеленеді, ол – коронал жазықтықтағы жоғарғы және төменгі жақ тіс бітелу жазықтықтарының жоғары қарай (U тәрізді) иілуі. Спие қисығы негізінен 8 дюймдік диаметрі бар шеңбердің бөлігі болып табылады, оның шеңбері мандибуланың алдыңғы бөлігімен сәйкес келеді. Идеалды жағдайда, бұл доғаның жалғасы кондилдер арқылы өтетіндей етіп орналасады. Бұл доғаның қисықтығы, орташа есеппен, 4 дюймдік радиусы бар шеңбердің бөлігімен байланысты. Бұл – тіс бітелуінің жалғыз алдыңғы-артқы қисығы.