Кіріспе

Эфиопияның император әйелі (1922–2009)

Медферияшворк Абебе (амхар тілінде: መድፈሪያሽወርቅ አበበ; 1922 – 13 наурыз 2009), крещениедегі есімі Амет Марьям, Эфиопияның эмиграциядағы императоры Амха Селассидің титулды император әйелі болды. Монархистерде оның толық титулы «Оның императорлық салтанаттылығы, император Медферияшворк» деп есептелген, бірақ Эфиопиядағы Дергтен кейін ол ресми түрде «Оның императорлық билігі принцесса Медферияшворк Абебе» деп танылған.

Өмірбаян

Оның әкесі Дежазмах және генерал-майор Абебе Дамтев болғандықтан, ол өзінің қарындасының бірінші күйеуі, Рас Деста Дамтевтің немересі, Тененверк ханшайымының күйеуі болды. Осылайша ол Адише аристократиялық руының мүшесі еді. Оның анасы Войзеро Восеньелеш Мангаша, ол өз кезегінде Дамоттың Рас Битводад Мангаша Атикам мен Годжамның вице-королі Агаумедердің қызы, император Менелик II билігі кезінде оның екінші әйелі Сифраш Бизу Ифрумен туған еді. Медфериашворк Эфиопияның ең беделді екі ақсүйек отбасының мүшесі болды. Императрица Медфериашворк – император Хайле Селассиенің келіні. Медфериашворк Әбебе Дамтев 1945 жылы тәж мұрагері Асфау Воссен Хайле Селассиеге үйленді, олардың үш қызы (Принцесса Марьям Сенна, Принцесса Сехин Азебе және Принцесса Сифраш Бизу) және бір ұлы, Принц Зера Якоб болды. Принцесса Медфериашворк 1960 жылы император Хайле Селассиеге қарсы жасалған төңкеріс әрекетіне қарсы оппозицияны ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды. Оның күйеуі радио арқылы мәлімдеме жасауға мәжбүр болды, онда ол әкесінің тағына «айлық алатын монарх» ретінде отыратынын және ауқымды саяси реформалар жариялайтынын айтты. Тәж мұрагер ханшайымы – императорлық отбасының тұтқындалмаған аздаған мүшелерінің бірі болды және төңкеріс жасаған Императорлық гвардияны басып тастау үшін әскер басшыларымен бірге тұтқындалмаған ақсүйектердің өкілдерін жинауға қатысты. 1973 жылы күйеуі ауыр инсульт алғанда, ол онымен бірге Швейцарияның Женева қаласына емделуге барды. Бұл кезде Эфиопия үкіметі наразылықтың күшеюімен және тәж мұрагерінің денсаулығына қатысты үмітсіздікпен күресіп жатқандықтан, Премьер-министр императорды «уақытша тәж мұрагерін» немесе мұрагерді тағайындауға көндірді, мұрагердің көп уақыт өмір сүрмейтіні күтілуде. Оның ұлы Зера Якоб император Хайле Селассие тарапынан мұрагерлік міндетін атқарушы және мұрагер деп жарияланды. Бірақ, керісінше, Дерг билікті басып алып, күйеуін «атаулы патша» деп жариялады, бірақ ол бұл жариялауды мойындаудан бас тартқандықтан, жұбайлар тәж мұрагері мен тәж мұрагер ханшайымы атағын және құрметін сақтап қалды. Тәж мұрагері Асфау Воссен жеткілікті жазылып, жұбайымен бірге балаларымен Лондонға көшіп, оннан астам жыл эмиграцияда өмір сүрді. 1989 жылы ханзада Асфау Воссен «Амха Селассие I» деген атпен «көшірілген император» атағын алғанда, ол Медфериашворкке императрица атағын берді. Амха Селассие мен Медфериашворк 1990 жылы Вашингтонның Вирджиния маңындағы үлкен эфиопиялық қауымға жақын болу үшін көшіп кетті. Императордың әйеліне көрсетілетін құрмет пен сыйластықпен Медфериашворк күйеуімен бірге Вирджинияда 1997 жылдың ақпанында қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Ол балаларымен бірге оның денесін Эфиопияға қайтарып әкеліп, революциядан кейін Эфиопияда өткен алғашқы патшалық жерлеу рәсімін өткізді. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін ол тыныш өмір сүрді және ақырында Аддис-Абебаға қоныстанды. 2000 жылы қарашада қайын атасы Хайле Селассиенің қайта жерлеу рәсіміне, ал 2005 жылы қарындасы және күйеуінің әпкесі, принцесса Тененверктің жерлеу рәсіміне қатысты. Медфериашворк 2009 жылдың 13 наурызында ұзақ аурудан кейін қайтыс болды. Соңғы дәстүрден ауытқып, оның тілегіне сәйкес, императрица Медфериашворк Киелі Үштік соборының криптасында императорлық отбасының басқа мүшелерімен бірге жерленбеді. Оның орнына ол собордың шіркеу ауласында анасының қасында итальяндық оккупациядан сүйісіп кеткендерге арналған бөлімде жерленді. Императрица 1936 жылдан 1941 жылға дейін Эфиопияны оккупациялаған кезде Иерусалимде ата-анасы мен қарындасымен бірге эмиграцияда өмір сүрген.

Қорғаушылық

Гишендегі Әулие Мария монастырының қамқоршысы.

Ұлттық марапаттар

Сүлеймен орденінің ұлы алқасы және шынжыры. Сүлеймен жұлдызы орденінің үлкен кордоны. Шеба патшайымы орденінің үлкен кордоны (1945 жылғы 8 сәуір). Юбилейлік медаль (1955). Юбилейлік медаль (1966).

Шетелдік марапаттар

Серафимдер орденінің мүшесі (Швеция Корольдігі, 19 желтоқсан 1959 ж.). Сент-Олаф орденінің Үлкен крестінің Дамы (Норвегия Корольдігі, 1956 жылғы қаңтар). Қайырымдылық орденінің Үлкен крестінің Дамы (Грекия Корольдігі, 1959 жылғы сәуір).