Кішкентай діл және жаңару рухы ("Kishkentay dil jane zhanaru ruhy")
El padrecito
«El padrecito» (1964) – мексикалық комедиялық фильм. Кантинфлас басты рөлде! Жаңа шамасы келген дін қызметкерінің келгеніне қалай бейімделетінін көріңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
El padrecito ("Кішкентай діни қызметкер") – 1964 жылы түсірілген мексикалық комедиялық фильм, режиссері Мигель М. Дельгадо, басты рөлдерде Кантинфлас, Анхель Гараса және Роза Мария Васкес.
El padrecito ( "The Little Priest") is a 1964 Mexican comedy film directed by Miguel M. Delgado, starring Cantinflas, Ángel Garasa and Rosa María Vázquez.
Сюжет
Қарт діни қызметкер, отец Дамиан, оның орнына жас діни қызметкердің келетінін естігенде, ол шіркеуді тастап кетуден қорқатынын айтады, бірақ оның келуін қабылдамайды, алайда кейін ол келіседі. Оның орнына Сан-Жеронимо-эль-Альтодағы приходқа тағайындалған жас діни қызметкер – отец Себастьян (Кантинфлас сомдады) келеді, бірақ қала тұрғындары оның келуіне бейжай қарады. Айналасындағылардың бәрі, соның ішінде отец Дамиан (Анхель Гараса сомдады) және әсіресе Дамианның қарындасы Сара, оған салқын қарайды. Оған бірден жылы қарайтын жалғыз адам – Сараның қызы Сусана. Бұл қиындықтарға қаланың байы Дон Сильвестр мен оның ұлы Маркостың жаулығы да қосылады. Бастапқыда отец Себастьян ортаға бейімделуге тырысады, бірақ ақырында оның дәстүрден тыс кеңестері қала тұрғындарының көңілін жеңе бастайды, оларға қазіргі қоғамдағы міндеттері туралы уағыз айтады. Ол өзінің ерекшелігіне қарамастан, католик идеалдарына адал болып қалады. Кейде оның іс-әрекеттері күмәнді болып көрінеді, мысалы, балаға жағымсыз естілген есіммен крещение беруден бас тартқанда немесе Маркосқа біршама қатыгездік танытқанда. Бірақ, кейде оның іс-әрекеттері құрметті болады, мысалы, қаланың байлығын тең бөлу үшін жиналған ақшаны қайта бөліп беруі. Коммунизмді таратуда айыпталып, ол 1891 жылғы әлеуметтік мәселелерге арналған Rerum novarum энцикликасынан цитата келтіреді. Ол тіпті саясатқа араласып, муниципалитет президентіне қарсы сырттай шабуыл жасайды. Соңында ол Дон Сильвестрмен өзінің приходының кедейлері үшін жеңілдіктер алу үшін келісімге келеді. Приходты бақылайтын епископ Хуан Хосе Ромеро отец Себастьянның орнын бекіту үшін келгенде, отец Себастьян шіркеу үшін одан да радикалды идеялары бар екенін көрсетеді. Ромеро оларды абсурдты деп есептейді және отец Дамианға қызметін жалғастыруға рұқсат береді. Кетіп бара жатқанда, отец Себастьян көптеген адамдарды қоштасуға жинады, ал епископ Себастьянның хитролықтарының емес, оның энергиясы мен құлшынысының отец Дамианды қызметте қалдырғанын айтады.
When an elderly priest, Father Damián receives word that he will be replaced by a younger priest, he states his dread at leaving the parish refuses to accept his arrival, though he relents. Coming to replace him is the young priest Father Sebastián (played by Cantinflas) who is assigned to the parish in San Jerónimo el Alto, where the town is indifferent to his arrival. Everyone around him gives him the cold shoulder, including Father Damián (played by Ángel Garasa), and particularly Damián's sister, Sara. The only resident to instantly warm up to him is Sara's daughter Susana. Added to the woes are the forthcoming enmity from the town's cacique Don Silvestre and his son Marcos. Father Sebastián is at first struggling to adapt to the environment, but eventually his unconventional counsels begin to win over the townspeople, lecturing them on their duties in a modern society. Despite his unorthodox ways he manages to stay true to his Catholic ideals. Sometimes his actions are somewhat questionable, as when he refuses to baptize a child under a name that sounded too ugly, and by facing Marcos in a somewhat violent fashion. Still, other times his actions are noble, such as when he used the collection plate to redistribute the town's wealth more evenly. When accused of spreading communism, he quotes the 1891 socially conscious encyclical Rerum novarum. He even ventures into politics, with a veiled attack on the municipal president couched into a sermon. Eventually, he brokers an irregular deal with Don Silvestre for some concessions for the poor of his parish. When the overseeing bishop Juan José Romero arrives to confirm Father Sebastián's place in the parish, Father Sebastián pretends to have even more radical ideas for the church. Considering them too ludicrous Romero allows Father Damián to remain. In leaving, Father Sebastián gets the farewell crowd in a ten fold, with the bishop revealing that Sebastián's tricks were not really what made him allow Father Damián to remain, but Father Sebastián's infuse of energy and determination.
Қабылдау
Тәбіршілер фильмді Кантинфластың кейінгі фильмдерінің типік үлгісі ретінде қарастырды, бұл фильм моральдық нұсқауларға толы болғанымен, жаңалыққа кедей еді. Дегенмен, кейбіреулер діни тақырыптарды Латын Америкасы католиктерінің рухын көрсететін белгі деп санады. Рим папасы Иоанн XXIII Екінші Ватикан кеңесін бар болғаны екі жыл бұрын шақырған еді, ал Кантинфлас Мексиканың кедейлігіне қарсы күресте кеңес ұсынған реформаларды қолдағандай көрінді. Кейбіреулер Кантинфласты дін мен дін қызметкерлерін қысымға алды деп айыптады, бірақ ол көрермендеріне "менің хабарламаым тек оң, құрылысшыл, қуаныш сыйлайтын, адамгершілік, христиандық болады" деп сендірді. Римдегі Латын Америкасы семинариясының студенттері оның пікірімен келісіп, оған алғыс хат жолдады. Алайда, Кантинфластың кейбір биографтары фильмде саяси мән жатқанын байқады. "Фильмдер тарихы" кітабында Кантинфлас фильмде Мексиканың сол кездегі биліктегі партиясы – Революциялық институционалдық партияға (ПРИ) тікелей көмектескені айтылады. ПРИ "кедей мексикалықтардың санының артуынан қауіп көргенде", Кантинфлас "фильм арқылы ағымдағы әлеуметтік пікірталасқа араласты", оның кейіпкері бастапқыда "Екінші Ватикан кеңесінің реформалық рухында" ұсынылса, соңында "жабық есіктердегі саяси махинацияларды қолдап, Дон Сильвестрден жеңіске жетіп, халықты өздерін азат етуге шақырудың орнына карта тастау арқылы жеңіске жетті" делінген. "Мексиканы іздеу: қазіргі заманғы бейне мәдениеті және ұлттық сәйкестік" кітабында Джон Мраз Кантинфлас фильмде "идеологиялық емес" деген сылтаумен Мексиканың проблемаларына қарсы саяси емес шешімді ашық түрде қолдады, саясатқа араласу – ең үлкен күнә" екенін көрсетті.
Critics generally viewed the film as typical of the later Cantinflas films, a moralizing feature slim on originality. However, some found the religious themes indicative of the spirit of Latin American Catholicism. Pope John XXIII called the Second Vatican Council only two years earlier, and Cantinflas seemed to be embracing the reforms it espoused as the remedy for Mexico's poverty. Some accused Cantinflas of mocking the faith and the priesthood, but he assured his audience that his "message would be only positive, constructive, happy, human, Christian." The Latin American contingent of seminarians in Rome apparently shared his assessment, and wrote him a grateful letter. Some Cantinflas biographers, however, saw political overtones in the film. The book Filmhistoria claims that in the film Cantinflas implicitly helped Mexico's then ruling party, the Institutional Revolutionary Party (PRI), stating that when the PRI was "threatened by the growing numbers of impoverished Mexicans", Cantinflas "intervened in the current social debate through his film", noting that, while his character was initially presented "in the reformist spirit of the Second Vatican Council", in the end he "gives his approval to closed door political machinations, winning concessions from the boss [Don Silvestre] by cutting a deck of cards, rather than by leading the people to liberate themselves." In Looking for Mexico: Modern Visual Culture and National Identity, John Mraz stated that "under the guise of being nonideological", in the film Cantinflas "openly encouraged an antipolitical solution to Mexico's problems, suggesting [ ] that entering into politics is a cardinal sin."