Кіріспе

Француз католик қасиеттісі және уағызшы (1060–1122)

Виталий Савиньский (– 16 қыркүйек 1122) – Савиньский аббаттығының және Савиньский қауымының (1112) қасиеттіленген негізін қалаушысы.

Ерте өмір және шапалақ ретінде жұмыс

Ол Нормандияда Бае қаласының жанындағы Тиерсевильде 1060-65 жылдары дворян отбасынан емес, қарапайым отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы Режефредус (Рейнфредус) және Рохардис (Рохес) болды, сондай-ақ кем дегенде бір қарындасы – Аделина және кейіннен монах болған Осберт есімді ағасы болды. Оның жас кезі туралы ештеңе белгілі емес; ол, мүмкін, Бае немесе Льежде оқығанға дейін, жергілікті ақсүйек отбасы Контевильдің отбасылық монастыры – Грэстеннің бенедиктиндік монастырына барған болуы мүмкін. Діни қызметке кіргеннен кейін, ол жоғары білім алғаннан соң Герцог Вильгельм Жеңімпаздың ағасы Роберт Мортеннің (1090 жылы қайтыс болған) жеке капелланы болды. Виталистің өмірбаянында (Vita) Роберттің әйелін ұрып-соққаны айтылады, бірақ Виталис араласып, Роберт өкініш білдірмесе, некені бұзумен қорқытты. Тағы бір жазбада Виталис Роберттің қызметінен күрт кетіп қалады, ал оны қайтадан Робертке әкелгеннен кейін, Роберт Виталистен өз ісі үшін кешірім сұрап жалбарынады. Виталис Роберттің құрметі мен сенімін жеңіп алды, ол оған 1082 жылы өзі құрған Мортендегі Сент-Эврольдің колледждік шіркеуінде канондық лауазым берді.

Савиньидің отаршысы, көшпелі уағыздаушысы және абысы

Виталис өмірдің толыққандырақ жағдайын қалады. Ол 1095 жылы канондық лауазымынан бас тартып, Мортеннен шығысқа қарай 19 миль қашықтықтағы Домпьерде қоныстанды және Бернард Тирон мен Роберт Арбриссельмен бірге Краон орманындағы шөлгештік колонияның жетекшілерінің бірі болды. Мұнда он жеті жыл бойы ол шешінішті өмір сүрді және әкесінің есімімен Vital le Vieux ("Ескі Виталис") деп аталды. Сонымен қатар, ол өзінің ұстазы Роберт Арбриссель сияқты, айналасындағы халықтың құтқарылуына көңіл бөлді, оның төңірегіне жиналған әлсіздерге нақты көмек көрсетті. 1112 және 1122 жылдар аралығында Виталис жаңадан құрылған Савиньи аббаттығының аббаты болды, оның қорғанысына 1119 жылдың қыркүйегінде Анжедегі Папа Калист II кепілдік берді. Виталис 1122 жылдың 16 қыркүйегінде Савиньиде қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде 140 дін қызметкеріне, ерлер мен әйелдерге, сондай-ақ кейбір аристократтардың ұрпақтарына басшылық етті. Виталис өлімінен кейін жергілікті халық тарапынан қасиетті тұлға ретінде танылса да, 1244 жылы ресми қасиеттілікке қол жеткізуге жасалған өтініш сәтті болмады, сондықтан Виталис 1738 жылы цистерциандардың бас шұрасымен қасиетті деп жарияланды.