Маргарет Аер Барнс: Американ драматургі және жазушысы

Кіріспе

Американдық драматург Маргарет Айер Барнс (8 сәуір 1886, Чикаго, Иллинойс – 25 қазан 1967, Кембридж, Массачусетс) – американдық пьесашы, романист және әңгімелер авторы. Оған Пулитцер сыйлығы берілді.

Өмірбаян

Маргарет Айер Чикаго қаласында, Иллинойс штатында төрт бауырдың ең кішісі болып өсті. Бала кезінде ол театр мен оқуға қатты қызығушылық танытқан. Ол драматур Эдвард Шелдонмен достық қарым-қатынас орнатты, ол көп жылдардан кейін оны жазушы болуға ынталандырды. Айер Брин-Мор колледжінде оқып, 1907 жылы «А» бағасымен бітірді. 1936 жылы Оглеторп университетінен әдебиет докторының құрметті дәрежесін алды. Ол 1910 жылы Сесил Барнсқа үйленді және үш ұлы болды. 1920 жылы Барнс Брин-Мордың түлектер директоры болып сайланды және үш жыл қызмет етті. Директор ретінде ол «Bryn Mawr Summer School for Women Workers in Industry» индустриядағы әйелдерге арналған жазғы мектепті ұйымдастырды, ол дәстүрлі білім беру ұйымының аясында әйелдерге балама білім беру бағдарламасын ұсынды. Бағдарламаның көп бөлігі жас, жалғыз иммигрант әйелдерден тұрды, олардың көпшілігінде академиялық білімі болмады, жазғы курстар прогрессивті білім беру, гуманитарлық ғылымдар және экономика бойынша сабақтарды қамтыды. Бағдарламаға қатысушы әйелдер өздерін сөйлеуші, жазушы және жұмыс орнындағы көшбасшы ретінде дамытуға ынталандырылды. 1926 жылы, 40 жасында Барнс жол апатында арқасын сындырды. Досы және драматург Эдвард Шелдонның қолдауымен ол уақытын өткізу үшін жазуға кірісті. 1926 жылдан 1930 жылға дейін ол бірнеше әңгімелер жазды, олардың барлығы журналдарда жарияланды, кейін «Prevailing Winds» атты жинақта топтастырылды, сондай-ақ үш пьеса жазды. Оның алғашқы пьесасы, Эдит Уортонның 1920 жылғы «Аналықтың жасы» романының бейімделуі, 1928 жылы Кэтрин Корнелл сатып алды. Гилберт Миллер оны Бродвейде Корнеллдің күйеуі Гатри МакКлинтик режиссерлігімен қойды; пьеса 207 қойылымға дейін сахналады. Корнелл кейін Бродвейде «Ар-ұятсыз әйел» (1930) пьесасында ойнады, бұл пьеса Барнс пен Шелдонның бірлесіп жазған, атақты Мадлен Смит ісіне негізделген туындысы еді. Бұл пьеса Бродвейде 16 апта бойы көрсетілді, содан кейін ұзақ гастрольдік турмен жалғасты. Барнстың 1929 жылғы «Дженни» пьесасы да Шелдонмен бірлесіп жазылған. Комедия Бродвейде Джейн Коулдың қатысуымен қойылды. 1931 жылы Барнс өзінің алғашқы романы «Грейс жылдары» үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. 1936 жылы Metro Goldwyn Mayer компаниясына қарсы авторлық құқықты бұзу туралы сот процесінде MGM-нің «Летти Линтон» (1932) фильмі үшін қолданған сценарийі Эдвард Шелдон мен Барнстың «Ар-ұятсыз әйел» пьесасынан материалды плагиаттаған деген айып тағылды. Осы сот процесіне байланысты фильмге қазірге дейін қол жеткізу мүмкін емес.

Margaret Ayer grew up the youngest of four siblings in Chicago, Illinois. As a child, she had a keen interest in theater and reading. She befriended Edward Sheldon, a playwright who would encourage her to become a writer many years later. Ayer attended Bryn Mawr College, where she earned an A. B. degree in 1907. In 1936, she received an honorary degree in Doctor of Letters from Oglethorpe University. She married Cecil Barnes in 1910, and had three sons. In 1920, Barnes was elected alumnae director of Bryn Mawr and served three years. As director, she helped to organize the Bryn Mawr Summer School for Women Workers in Industry, which offered an alternative educational program for women workers within a traditional institution. Consisting mainly of young, single immigrant women with little to no academic background, the summer program offered courses in progressive education, liberal arts and economics. Women in the program were encouraged to develop confidence as speakers, writers and leaders in the workplace. In 1926, at age 40, Barnes broke her back in a traffic accident. With the encouragement of friend and playwright Edward Sheldon, she took up writing as a way to occupy her time. Between 1926 and 1930 she wrote several short stories — all of them published by magazines and later collected in a volume titled Prevailing Winds — and three plays. Her first play, an adaptation of Edith Wharton's 1920 novel The Age of Innocence, was purchased by Katharine Cornell in 1928. Gilbert Miller produced it on Broadway with Cornell's husband Guthrie McClintic directing; the play ran for 207 performances. Cornell next starred in a Broadway production of Dishonored Lady (1930), a play that Barnes wrote with Sheldon based on the famous case of Madeleine Smith. It was a popular melodrama that ran 16 weeks on Broadway followed by a long tour. Barnes' 1929 play Jenny was also written in collaboration with Sheldon. The comedy was produced on Broadway starring Jane Cowl. In 1931 Barnes won the Pulitzer Prize for her first novel, Years of Grace. A 1936 lawsuit against Metro Goldwyn Mayer for copyright infringement claimed that the script MGM used for the motion picture Letty Lynton (1932) plagiarized material from the play Dishonored Lady by Edward Sheldon and Barnes. The film is still unavailable today because of this lawsuit.

Жеке өмір

Барнс Чикагоның көрнекті адвокаты Сесил Барнстың әйелі болды, олардың үш ұлы болған, соның ішінде танымал сәулетші Эдвард Ларраби Барнс та бар еді. Оның үлкен әпкесі сайлау құқығы үшін күрескен әйел және қатарлас автор Джанет Айер Фэрбанк болды; оның қызы Джанет Фэрбанк белгілі опера әншісі еді. Барнс 1967 жылдың 25 қазанында Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы үйінде 81 жасында дүние салды.