Кіріспе
Ағылшын суретшісі (туған 1964) Лиам Гиллик (1964 жылы туған, Айлсбери, Букингемшир) – Нью-Йоркте тұратын және жұмыс істейтін британдық суретші. Гиллик құрылған әлемнің эстетикасын көрнекі ету үшін түрлі формаларды пайдаланады және жаһандану мен неолиберализммен бірге пайда болған идеологиялық бақылау жүйелерін зерттейді. Ол күнделікті құрылыстарға ұқсайтын материалдарды қолданады, оларды әлеуметтік конструкцияларға түсініктеме беретін минималистік абстракцияларға айналдырады, сонымен қатар модернизм идеяларын қарастырады. Компания Джереми Деллер және Аня Галлаччо сияқты суретшілердің шектеулі басылымдарын шығарды. 1990 жылдардың басында Гиллик Soho тобының мүшесі болды және олардың тікелей эфирлерінде үлгілерді ұсынды. Дэмиен Хирст, Сара Лукас, Анжела Буллох және Генри Бондпен бірге ол 1990-шы жылдары британдық өнерді басып алған жас британдық суретшілер тобының ("жас британдық суретшілер" - YBA) алғашқы өкілі болды. Гиллик 1996 жылы Николас Буррио басқарған "Трафик" көрмесіне қатысты, онда алғаш рет Реляциялық эстетика термині енгізілді. 2002 жылы Гиллик Лондонның Маршем-стрит көшесіндегі Ұлыбритания үкіметінің ведомствосы болған, жаңадан аяқталған Ішкі істер министрлігі ғимаратының шатырына, шыны қасбетіне, киоскілеріне, кіреберіс иконасына және витриналарына сурет салу үшін таңдалды. 2002 жылы Гиллик жылдық Британдық Тернер сыйлығына үміткер болды. 2006 жылғы қазан айының қысқы санында (№ 115) Гилликтің Клэр Бишоптың "Антагонизм және реляциялық эстетика" мақаласына жауабы "Қиын жағдайлар: Клэр Бишоптың "Антагонизм және реляциялық эстетикасына" жауап" деген атпен жарияланды. Гиллик Frieze және Artforum көркемөнер журналдарына мақалалар жазды. 2008 жылы Гиллик Амстердамдағы Стеделик мұражайының Винсент сыйлығына үміткер болды. 2009 жылы Гиллик Германияны Венеция биенналесіндегі Giardini павильондарында көрсетті. 2010 жылдың 1 қазанында Британ үкіметінің мәдениет министрі Джереми Хантқа жолданған ашық хатында (оған бұрынғы Тернер сыйлығының 27 үміткері және 19 жеңімпазы қол қойған) Гиллик өнерге мемлекеттік қаржыландыруды кешіруге қарсылық білдірді. Хатта қол қойғандар Ұлыбританиядағы өнерді "мәдениет пен шығармашылықтың ерекше және құнарлы кеңістігі" деп сипаттады. 2010 жылдың қазанында Гиллик Райан Гандердің "Райанның бары" атты өнер жобасына қатысып, арақ пен лимон шырынынан жасалған коктейльдің рецептін ұсынды. "Біз екі жарым адамнан тұратын топтарда жұмыс істесек, жақсы болар еді" деп аталған сусын бір порциясы 50 фунтқа сатылды. 2010 жылы ол өзінің бұрынғы әйелі Сара Моррис түсірген "Пекин" атты суретшілер фильмі үшін "қуатты электроника" музыкасын жазды. 2019 жылы Гиллик пен New Order "Σ(No,12k,Lg,17Mif)" атты жаңа концерттік альбомын шығарды. Альбом 2017 жылы Манчестер халықаралық фестивалінде тікелей орындалған. Онда New Order классикасының жаңа нұсқалары, сондай-ақ топтың көп жылдар бойы орындамаған сирек туындылары бар.
Liam Gillick (born 1964, Aylesbury, Buckinghamshire) is a British artist who lives and works in New York City. Gillick deploys multiple forms to make visible the aesthetics of the constructed world and examine the ideological control systems that have emerged along with globalization and neoliberalism. He utilizes materials that resemble everyday built environments, transforming them into minimalist abstractions that deliver commentaries on social constructs, while also exploring notions of modernism. The company produced limited editions by artists including Jeremy Deller and Anya Gallaccio. In the early 1990s Gillick was a member of the band Soho and is credited with providing samples during their live performances. Together with Damien Hirst, Sarah Lucas, Angela Bulloch and Henry Bond, he was "the earliest of the YBAs" — the Young British Artists who dominated British art during the 1990s. Gillick was included in the 1996 exhibition Traffic, curated by Nicholas Bourriaud, which first introduced the term Relational Aesthetics. In 2002, Gillick was selected to produce artworks for the canopy, the glass facade, the kiosks, the entrance ikon, and the vitrines, of the then recently completed Home Office building, a United Kingdom government department, at Marsham Street, London. In 2002, Gillick was nominated for the annual British Turner Prize. In the Winter 2006 edition of October (No. 115) Gillick's response to Claire Bishop's October article "Antagonism and Relational Aesthetics", was published as "Contingent Factors: A Response to Claire Bishop's 'Antagonism and Relational Aesthetics'." Gillick has contributed written articles to fine art journals Frieze and Artforum. In 2008, Gillick was short listed for the Vincent Award of the Stedelijk Museum Amsterdam. In 2009, Gillick represented Germany in the Giardini Pavilions of the Venice Biennale. On 1 October 2010, in an open letter to the British Government's culture secretary Jeremy Hunt — co signed by a further 27 previous Turner Prize nominees, and 19 winners—Gillick opposed any future cuts in public funding for the arts. In the letter the co signatories described the arts in Britain as a "remarkable and fertile landscape of culture and creativity." In October 2010, Gillick contributed a recipe for a vodka and lime juice based cocktail as his participation in the Ryan Gander art project "Ryan's Bar". The beverage titled "Maybe it would be better if we worked in groups of two and a half," was sold for £50 per serving. In 2010, he composed a score of "zingy electronica" for the artists' film Beijing, made by his ex wife, Sarah Morris. In 2019, Gillick and New Order released a new live album, "Σ(No,12k,Lg,17Mif)". The album was recorded live at the 2017 Manchester International Festival. It features new renditions of New Order classics, as well as rarities that the band had not performed in years.
Өнерге арналған практика
Гилликтің шығармашылығы әртүрлілігімен ерекшеленеді. Дублин университетінің профессоры Каомин МакДжолла Литтің айтуынша, "Гилликтің қазіргі уақытқа дейінгі тәжірибесі кең ауқымды медиа және іс-шараларды қамтиды (скульптура, жазу, сәулет және графикалық дизайн, фильм және музыка), сондай-ақ түрлі сын және кураторлық жобаларды. Оның жұмысы тұтастай алғанда, бұрмалаулар мен алаңдатуларға, жанама жолдар мен уклонениелерге деген бейімділігімен де ерекшеленеді". Гилликтің практикасының негізгі бағыты – тұтыну емес, өндіріс тәсілдеріне назар аудара отырып, әлеуметтік жүйелердің эстетикасын бағалау. Ол әлеуметтік ұйымдастыру нысандарымен қызығушылық танытады. Өзінің жазбалары мен өнер туындыларында нақты материалдарды пайдалану арқылы Гиллик салынған әлемнің әлеуметтік, саяси және экономикалық жүйелердің іздерін қалай сақтайтынын зерттейді. Өнер сыншысы Ина Бломның айтуынша, "Лиам Гиллик сияқты суретшілер енді абстракцияны ерекше минималистік нысандар жасау принципі ретінде қарастырмайды, керісінше, дизайн арқылы ашық әлеуметтік өзара әрекеттесу үшін кеңістіктерді құруға тырысады [өнер туындылары], олардың нақты қолданылуы көрме жағдайында үнемі қайта анықталады, міндетті түрде қарым-қатынастық эстетикалық қоғамдық модельдерді жасамай". Гилликтің практикасының орталық бөлігі – оның өнер туындыларымен қатар жұмыс істейтін жарияланымдар. Осы "Allbooks" антологиясы 2009 жылы Book Works баспасында жарық көрді.
"Artists such as Liam Gillick no longer address abstraction as the principle for the creation of distinct minimalist objects, but rather try to create through design spaces for open social interaction [artworks] whose actual use is to be constantly redefined within the situation of the exhibition without necessarily producing relational aesthetic models of community." Central to Gillick's practice are the publications that function in parallel to his artworks. An anthology of these "Allbooks" was published by Book Works, in 2009.
Генри Бондпен бірге құжаттар сериясы
1990 және 1994 жылдар аралығында Гиллик суретші Генри Бондпен бірге «Құжаттар» сериясін жасады – 83 көркем туындыдан тұратын топтама, олар жаңалықтар жинау тобының жұмыс әдісін пайдаланып, қарым-қатынас өнерін жасауға тырысты. Бұл жұмыстың үшін олар жаңалықтарды баяндайтын команда ретінде танысты – яғни, фотограф және журналист. Олар Пресс-ассоциациясының «Газетінде» жарияланған шараларға жиі қатысты. Бонд басқа баспасөз фотографтарымен бірге әдеттегі фотожурналист ретінде жұмыс істеді, ал Гиллик журналист рөлінде, әудіо жазу құрылғысын дайындамас бұрын, барлық жерде қолжетімді пресс-китті жинады. 1992 жылы олар М. Пейлидің «Interim Art» галереясында, сондай-ақ YBA өнер қозғалысының дамуына үлкен үлес қосып, көрме ұйымдастырды. Бұл серия кейіннен 2001 жылы Тейт Модернде өткен «Century City» көрмесінде және 2006 жылы Хейвард галереясындағы «Дүниеді қалай жақсартуға болады» көрмесінде көрсетілді.
Көрмелер
Негізгі жеке көрмелері: Лиам Гиллик: Эннли Ю ұсынады, Tate Modern, Лондон, 2001–2002; The Wood Way, Whitechapel Gallery, Лондон, 2002; Жобалар 79: Лиам Гиллик, Шын мәнінде, Нью-Йорк қаласындағы қазіргі заманғы өнер мұражайында, 2003; Париж, Токио сарайында балама экономика құру мүмкіндігі туралы қысқа мәтін, 2005; және ретроспективті жоба Лиам Гиллик: Үш перспектива және қысқаша сценарий, 2008–2010 жылдары Цюрихтің Kunsthalle, Роттердамдағы Witte de With, Мюнхендегі Kunstverein München және Чикаго қаласындағы қазіргі заманғы өнер мұражайында көрсетілді. Көрменің АҚШ-тағы көрсетілімі – Гилликтің американдық мұражайдағы ең толық жұмысы болды. MCA-дағы жеке көрмесімен бірге «Жүз жиырма үшінші қабат: Лиам Гиллик коллекцияны таңдайды» көрмесі де ұсынылды, оны Гиллик MCA коллекциясынан іріктеді. 2016 жылы Гиллик Портодағы Serralves заманауи өнер мұражайында «Кампания» атты жеке көрмесін ұсынды.
Басқа қызмет түрлері
Гиллик "Артисттер кеңістігі" басқармасында қызмет етеді. Ингрид Шаффнер, Тирдад Золгадр және басқалармен бірге Гиллик Нью-Йорк штатының Хадсон қаласындағы Аннандейлдегі Бард колледжінің қазіргі заманғы мәдениеттегі кураторлық зерттеулер және өнер орталығының аспирантура комитетінің мүшесі. Ол 1997 жылдан бері Нью-Йорктегі Колумбия университетінің өнер мектебінде оқытушы болып жұмыс істейді. 2017 жылдан бастап ол ICA-ның американдық достарының негіс қалаушы мүшесі, Қазіргі заманғы өнер институтының (ICA) қолдау тобы. 2018 жылы Гиллик Капвани Киванганы Фриз суретшілер сыйлығына іріктеген қазылар алқасының құрамына кірді.
Өнер нарығы
Гилликтің өкілі Ұлыбританияда Морин Пэйли, АҚШ-та Кейси Каплан, ал Ирландияда Керлин галереясы болып табылады.
Жеке өмір
Гиллик – британдық суретшілер Джеймс пен Теодор Гилликтердің туысы. Ол 1998 жылы Майамиде өткен салтанатта суретші Сара Моррисқа үйленді. Олар 2012 жылы ажырасты. Басқа туыстарының ішінде мүсінші Эрнест Гиллик, медальдар жасаушы Мэри Гиллик және абортқа қарсы белсенді Виктория Гиллик бар.