Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Адалбольд II Утрехтский (1026 жылғы 27 қарашада қайтыс болды) – Утрехт епископы (1010–1026 жылдары).
Adalbold II of Utrecht (died 27 November 1026) was a bishop of Utrecht (1010–1026).
Өмірбаян
Ол 975 жылы, шамамен, Төменгі елдерде дүниеге келген, ал білімін Лиеждік Ноткерден алған. Лаубахтың каноны болған, сондай-ақ онда мұғалім болған көрінеді. Киелі Рим императоры Генрих II оны өте жоғары бағалап, сарайына шақырды және 1010 жылы Утрехт епископы етіп тағайындады. Ол епархияның аумақтық иеліктерінің негізін қалаушы саналады, әсіресе 1024 және 1026 жылдары Дренте және Тейстербант графтықтарын сатып алу арқасында. Епископтық тек нормандардың жиі шабуылдарына ғана емес, сонымен қатар көршілес ақсүйектердің агрессиясына қарсы қорғау міндеті оның үстіне жүктелді. 1018 жылы Влаардинген шайқасында Голландия графы Дирк III-ке қарсы Маас және Вааль өзендерінің сағалары арасындағы Мерведе аймағының иелігін қорғауға тырысты, бірақ сәтті болмады. Императорлық бұйрық бойынша бұл аумақ епископқа қайтарылуы және Дирк Маас өзенінің кеме жолын бақылау үшін салған бекініс бұзылуы тиіс еді; алайда, бұл шешімді орындауға тырысқан Брабанттың Годфри бастаған экспедициясы жеңіліске ұшырады. Келесі келісімде даулы жер Дирк иелігінде қалды. Адалбольд епархиясында шіркеулер мен монастырлар салуды белсенді түрде қолдады. Оның ең маңызды жетістігі – бірнеше жылдың ішінде Утрехттегі ұлы романдық стильдегі Сент-Мартин соборын аяқтауы болды. Тиль монастырын қалпына келтірді және өзінің ізашары Ансфрид бастаған Хохорст монастырын аяқтады. Соңғысына Стаблолық Поппоны тағайындап, осылайша епархияға Клунийлік монастырь реформасын енгізді. Адалбольд сонымен қатар автор ретінде де белгілі. Генрих II-нің өмірбаяны – Vita Heinrici II imperatoris оған жатқызылған, бірақ оны оған авторлық ету үшін нақты дәлелдер жоқ. Ол сфераның көлемін анықтау туралы математикалық еңбек жазды – Libellus de ratione inveniendi crassitudinem sphaerae, оны өзі де көрнекті математик болған Папа Сильвестр II-ге арнады. Боэцийдің бір мәтінін философиялық тұрғыдан түсіндірді. Музыка теориясы жөніндегі Quemadmodum indubitanter musicae consonantiae judicari possint еңбегі, Хоук пікірінше, жеткіліксіз негізде оған жатқызылған.
He was born in 975 probably in the Low Countries, and received his education partly from Notker of Liège. He became a canon of Laubach, and apparently was a teacher there. Henry II, Holy Roman Emperor, who had a great regard for him, invited him to the court, and nominated him as Bishop of Utrecht in 1010, and he is regarded as the principal founder of the territorial possessions of the diocese, especially by the acquisition in 1024 and 1026 of the counties of Drente and Teisterbant. He was obliged to defend the bishopric not only against frequent inroads by the Normans, but also against the aggressions of neighboring nobles. He was unsuccessful in the attempt to vindicate the possession of the district of Merwede, between the mouths of the Maas and the Waal, against Dirk III, Count of Holland, in the Battle of Vlaardingen in 1018. The imperial award required the restitution of this territory to the bishop and the destruction of a castle which Dirk had built to control the navigation of the Maas; but the expedition under Godfrey of Brabant which undertook to enforce this decision was defeated; and in the subsequent agreement the disputed land remained in Dirk's possession. Adalbold was active in promoting the building of churches and monasteries in his diocese. His principal achievement of this kind was the completion within a few years of the great romanesque Cathedral of Saint Martin at Utrecht. He restored the monastery of Tiel, and completed that of Hohorst, begun by his predecessor Ansfried. To the charge of the latter he appointed Poppo of Stablo, and thus introduced Cluniac monastic reform into the diocese. Adalbold is also mentioned as an author. A biography of Henry II, Vita Heinrici II imperatoris, has been ascribed to him; but the evidence for attributing this to him is not decisive. He wrote a mathematical treatise on establishing the volume of a sphere, Libellus de ratione inveniendi crassitudinem sphaerae, which he dedicated to Pope Sylvester II, who was himself a noted mathematician. He wrote a philosophical exposition of a passage of Boethius. A music theory discussion, Quemadmodum indubitanter musicae consonantiae judicari possint, seems, according to Hauck, to have been ascribed to him on insufficient grounds.