Кіріспе
Джордж Райт (28 тамыз 1920, Орланд, Калифорния – 10 мамыр 1998, Глендейл, Калифорния) – американдық музыкант, қазіргі заманғы театр органының ең белгілі виртуозы. Райт Сан-Францискодағы Маркет-стриттегі танымал Фокс театрында және Нью-Йорк пен Оклендтегі сәнді Парамаунт театрларындағы үлкен Вурлитцер театр құбырлы органдарындағы виртуоздық өнерлерімен әйгір болды. 1940-жылдардың басында ол радиода белсенді өнер көрсетті, алдымен Батыс жағалауында; 1944 жылы ол NBC арқылы Нью-Йоркке ауыстырылды және 1944 жылдан 1951 жылға дейін көптеген радиошоуларда ойнады. 1948 жылы ол Таймс-сквердегі Парамаунт театрында жеке органшы болып жұмысқа қабылданды. 1951 жылы ол Нью-Йорктен кетті. 1950-жылдардың басында ол HIFI Records-тағы атақты жазбалары арқылы танымал болды, ол бастапқыда Чикагодағы Paradise Theatre-дан алынған 5 мануалды Wurlitzer-ді пайдаланып, HIFI иесі Ричард Вонның үйіне орнатылды. 1960-жылдары ол Лесли орган динамиктерін ойлап тапқан Дон Леслидің қолдауымен және Оңтүстік Пасаденадағы С. Фейр Оукс бульварындағы қоймасына орнатылған органмен (негізінен DOT лейблінде) жазбалары арқылы одан да көп танылды. 1970-жылдары ол Голливуд Холмдарындағы үйіне театр құбырлы органы орнатып, BANDA лейблінде көптеген CD-лер жазды. Ол АҚШ бойынша кеңінен концерттер берді. Ол сонымен қатар Ұлыбританияда екі концерт өткізді (біреуі Конн электронды органында, Коннның жарнамалық акциясы ретінде, екіншісі Лондонның Килберн қаласындағы Гомонт Мемлекеттік Театрындағы Вурлитцер органында).
George Wright (August 28, 1920 in Orland, California – May 10, 1998 in Glendale, California) was an American musician, possibly the most famous virtuoso of the theatre organ of the modern era. Wright was best known for his virtuoso performances on the huge Wurlitzer theater pipe organs at the famed Fox Theater on Market Street in San Francisco and the ornate Paramount Theaters in both New York City and Oakland. In the early1940s he was an active performer on radio, first on the west coast; in 1944 he was transferred to New York City by NBC, and played numerous radio shows from 1944 1951. In 1948 he was hired as solo organist at the Paramount Theatre in Times Square. He left New York in 1951. The early 50s brought fame via his iconic recordings on HIFI Records, using the 5 manual Wurlitzer originally from the Paradise Theatre, Chicago, installed in the home of HIFI owner Richard Vaughn. The 60s brought more fame through his recordings (primarily on the DOT label) on the organ sponsored by Leslie organ speaker inventor Don Leslie and installed in his warehouse on S. Fair Oaks Blvd. in South Pasadena. In the 70s, he installed a theatre pipe organ in his home in the Hollywood Hills, and recorded numerous CDs on the BANDA label. He concertized widely across the United States. He also played two concerts in the UK (one on a Conn electronic organ, as a Conn promotional event, the other on the Wurlitzer organ in the Gaumont State Theatre, Kilburn, London).
Алғашқы жылдар
Джордж Райт жас кезінде әпкесінен фортепианода ойнауды үйренді, әпкесі жеке музыка мұғалімі болған. Оның анасы Орланд театрында көрсетілетін нұсқаусыз фильмдерге фортепианода сүйемелдеуші болған. Ол Стоктон және Сакраменто қалаларында өсті, 1938 жылы Грант Юнион орта мектебін бітірді. Оның алғашқы жобаларының бірі сол жерге театр органы орнату болды, ол әлі күнге дейін сол жерде тұр және ойнатылады.
Мансап
1938 жылы ол алғашқы ойын жұмысын Оклендтегі қытай түнгі клубында, «Жаңа Шанхай кафесі мен Террас боулингі» деп аталған жерде бастады, онда 2 мануалды, 6 рангты Вурлитцер болды; шоуды Окленд радиостанциясы түнде тарататын. 1941 жылы Сан-Франциско радиостанциясы KFRC-ге қосылды, ал 1942 жылы Blue Network желісінде жұмыс істеді. 1942 жылдың желтоқсанында ол сенбі күндері кешке Сан-Францискодағы Фокс театрында өнер көрсетуін бастады. 1944 жылдың соңында ол Нью-Йоркке NBC радиосында органшы болып жұмыс істеу үшін көшті. Ол осы кезде жазуды бастады, алдымен Сид Натанның King Records және Regent Records үшін 78 RPM пластинкаларын жазды, сондай-ақ Thesaurus, Associated және Muzak лейблдерімен транскрипциялық дискілерге келісімшарт жасады. Нью-Йоркте ол Пол Уайтманның «Жұлдыздарға жол» радио бағдарламасында (21 мамыр 1946 ж.) және Перси Фейтте, сондай-ақ Бинг Кросби мен Перри Комоның желілік шоуларында қонақ болды. Ол Роберт К. Льюис шоуында өзінің оркестрін басқарды және жеті жыл бойы Шарль Маганте, аккордеоншы, және Тони Моттола, гитаристпен бірге триода ойнады. Басист Бобби Хаггарт қосылған трио бес «Soundies» жазды. 1948 жылы Нью-Йорктегі Парамаунт театрында үй органшысы болып жұмыс істеді. Ол онда сол кездегі көптеген атақты джаз және поп-артистермен, соның ішінде Фрэнк Синатра, Фрэнки Лэйн және Элла Фицджеральдпен бірге ойнады. Нью-Йоркте ол Нью-Йорк Парамаунт театрындағы органмен және театрдың үстіндегі студиядағы органмен бірнеше жазбалар жасады – Джесси Кроуфорд өзінің ең танымал жазбаларының көп бөлігін жасаған органмен. Бұл жазбалар алдымен 78 RPM синглдері ретінде шығарылды, кейіннен King (театрдағы орган) және Regent (студиядағы орган, барабанда Cozy Cole қосылды) лейблдерімен LP форматта жинақталды. 1951 жылы ол Лос-Анджелеске көшіп, 50-ші жылдардың ортасында Ричард Вонның High Fidelity Recordings, Inc. лейблі үшін 5 мануалды, 21 рангты Вурлитцер органмен жазды. Вон Райттың HIFI Records үшін шығарған алғашқы жеті альбомы алғашқы екі жылда 1 миллион дана сатылды деп мәлімдеді. Ол HiFi лейбліне 20 альбом жазды. 1950 жылдардың соңында Райт өзінің жеке орган концерттері үшін жанкүйерлердің ықыласын қоздырды және сол кездегі үлкен театрларды толтыра алды. Райт театрлық органшылар арасында пиротехникалық шеберлігімен, жаңа эффекттер ойлап табуымен және мол жылдамдықпен тоқтатуларды өзгертуімен танымал болды. 1963 жылы ол ABC-нің Батыс жағалауындағы музыкалық директоры болды, соның ішінде студиялық органшы (және ақыры музыкалық директор) болды. 1970 жылдары тікелей эфирден бейнетаспаға ауысқаннан кейін де Райт шоуда болды, ал музыкалық әуендер жаңартылған кезде ол тіпті GH-нің астындағы музыкасына фортепианолық аранжировкалар жасауды бастады. Саупанмен бірге өткен жылы Райттан GH үшін жаңа тақырыптық музыка жасауды сұрады, ол 1975 жылдың сәуірінде бағдарламада дебют жасаған фортепианомен үстемдік құрған күй болды. Бір жылдан кейін, 1976 жылдың шілдесінде, атқарушы продюсер Том Донован Райттың музыкасын басқа режиссердің стилімен ауыстыруды шешті. Райт, оның ноталары және GH тақырыптық әні тарихқа кетті (соңғысы GH тарихындағы ең жақын байланыс болып саналатын Джек Урбонттың «Күзгі желі» әнімен ауыстырылды). Ұзақ мансабында Джордж Райт театрлық орган музыкасына қызығушылықты қайта жандандыруда маңызды рөл атқарды. Ол 60-тан астам альбом жазды. Райт Ричард Вонның HIFI Records-імен келісімшартқа қол қойған алғашқы орындаушы болды және 1963 жылы Dot Records-ке ауысудан бұрын 20 альбом жазды. HIFI альбомдарында Райт лейблдің жұлдызы Артур Лайманға өте жақсы толықтырады. Оның Dot альбомдары аздап әлсіз, бірақ ол ескі стандарттардан Дейв Брубектің «It's a Raggy Waltz» әніне дейін көптеген материалдармен жұмыс істеуді жалғастырады. 1970 жылдың тамызында оның жеке құбырлы органы сақталған студиясы / қоймасы (органды сөйлеуші Дон Леслиге тиесілі) өртеніп, ол 10 жылдан астам уақыт бойы жазбалар жасауды тоқтатты. Райт Голливуд тауларындағы үйді оның орналасуы үшін емес, өзінің Wurlitzer құбырлы органына орналастыруға болатындығы үшін сатып алды. Ол үнемі жұмыс істеді, АҚШ-та саяхаттаған кезде жинаған бөлшектерін алмастырды. 1980 жылы оның досы Боб Пауэр Райтті жаздыру мақсатында BANDA Records-ты құрды, және оның көптеген альбомдары BANDA-дан қол жетімді болды. 1995 жылы ол Америка театрлық орган қоғамының алғашқы өмір бойына жетістіктері үшін марапат алды. Ол концерттерде ойнауды және соңғы сәттерге дейін жазбалар жасауды жалғастырды, ал көптеген жарияланбаған таспалар BANDA сатып алынғаннан кейін цифрлық форматқа аударылды. Ол өзінің соңғы альбомын, «Salon» альбомын, өлімінен 60 күн бұрын аяқтады. BANDA 2000 жылдардың басынан бері жаңа материал шығарған жоқ, бірақ BANDA-ның жаңа иесі (Джордж Райт туралы зерттеуші Уильям Л. Коул, Ph. D.) «Back to School» және «Gin & Tonic» сияқты көптеген жаңа материалдарды шығарды, оларды https://www.geniusofgeorgewright.com/store/c2/George Wright CDs htmlhhttps://www.geniusofgeorgewright.com/store/c2/George Wright CDs html мекенжайында қарауға болады. Райттың орган жазбалары Associated Program Service Transcriptions, Muzak, Thesaurus Transcription Service, Armed Forces Radio Service, RCA Custom (Жоселин Макнейл псевдонимдерімен), RCA Camden (Гай Меленди псевдонимдерімен), Malar, King, Regent, Lurite, Doric, Century, Hamilton, Reader's Digest, Essential, BANDA, HiFi, SOLO және DOT лейблдері арқылы таратылды. Джордж Райт 1998 жылдың 10 мамырында Лос-Анджелесте жүрек жеткішсіздігінен қайтыс болды. Оның денесі Neptune Society арқылы кремацияланды және ұйымның Гүлбақшасында шашылды.
In 1980, his friend Bob Power founded BANDA Records for the purpose of recording Wright, and many of his albums were available from BANDA. In 1995, he was presented with the first Lifetime Achievement Award by the American Theatre Organ Society. He continued to play at concerts and make recordings to the end, and many unreleased tapes have been digitized after the acquisition of BANDA. He finished his last album, Salon, just 60 days before his death. BANDA has released almost nothing since the early 2000s however, but the new owner of BANDA (George Wright biographer William L. Coale, Ph. D.) has issued numerous new offerings, including Back to School and an all piano offering Gin & Tonic'' viewable at https://www. geniusofgeorgewright. com/store/c2/George Wright CDs htmlhhttps://www. geniusofgeorgewright. com/store/c2/George Wright CDs html
Wright's organ recordings were distributed on the Associated Program Service Transcriptions, Muzak, Thesaurus Transcription Service, Armed Forces Radio Service, RCA Custom (under the pseudonym Jocelyn McNeil), RCA Camden (under the pseudonym Guy Melendy), Malar, King, Regent, Lurite, Doric, Century, Hamilton, Reader's Digest, Essential, BANDA, HiFi, SOLO, and DOT labels. Wright died of heart failure on May 10, 1998, in Los Angeles. His remains were cremated by the Neptune Society and scattered in the organization's Rose Garden.