Штрунчон Хилл шлюзі: Йоркшир су жолының тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Йоркширдегі Дриффилд навигациясындағы құлып. Стрэнчон Хилл құлыбы Англияның Йоркширдің шығыс аймағындағы Дриффилд навигациясына кейіннен қосылған. Ол Халл өзенімен тоғысқанда, төмен су деңгейінде келесі су учаскесіне қол жеткізуді жақсартты. Оны кейде сол жерде орналасқан ірі сорғы станциясының атымен "Top Hill Low" деп те атайды.

Тарих

1803–1811 жылдардағы навигациялық жақсартулар кезінде Стрюнчон төбесінің айналасындағы Халл өзенінің кеңінен иіліп жатқан бөлігін айналып өту үшін жаңа шлюз жасалды. Жұмыстарды басқарған Уильям Чэпман, шлюзды навигацияның қалған бөлігімен бірдей стандартты өлшемдерде салды – 18 метрлік (60 фут) ұзындығы және 4 метрлік (14 фут) ені бар кемелерді қабылдау үшін. Бұл Йоркшир кемелері үшін қалыпты стандарт, алайда, қосымша зерттеулер шлюз ұзынырақ өлшемдермен салынғанын көрсетті. 2009 жылы Майкл Аскин 22 метрлік (71.5 фут) ұзындығы бар «Виктория» атты «Роялти» класындағы тар кемесін шлюз арқылы өткізді, бірақ су деңгейінің төмендігіне байланысты кеме тек ағысқа қарсы бағытта ғана сыйып өтті. Шлюз бастапқыда бір камералы болып салынған, бірақ «Снейкхолм» шлюзы сияқты, су тасқыны кезінде төменгі табалдырықтың үстінен өту үшін жеткілікті тереңдік болмағандықтан, екінші камера қосылды. Камераны босату үшін шлюздің бір қабырғасында үлкен тесік жасалып, ағаштан жасалған шлюз қолданылды. Төменгі шлюз жоғарғы шлюз босатылғанда толтырылды. Бастапқыда еменнен жасалған қақпалар мен қолмен басқарылатын механизмдермен жабдықталған, жоғарғы қақпалар Йоркшир су компаниясымен ауыстырылды. Бұл компания навигацияны дренаж және сумен жабдықтау үшін басқарды. Қақпаларда теңгерімдік сәулелердің орнына, желдік механизммен ашылатын күрделі тісті механизмдер болды. Жалақтар құлама шлюздері сияқты жасалған, оларды ашу үшін көптеген айналымдар қажет болды. Өзен деңгейін реттеу үшін шлюздің жанына бөгет салынды. Шамамен сол уақытта жоғарғы қақпалар ауыстырылғанда, бөгет автоматты түрде басқарылатын құрылыммен алмастырылды. Бөгеттің жанында су деңгейін өлшейтін және бөгетті басқару жүйелері орналасқан шағын ғимарат бар. Бастапқыда онда шыны терезе болды, одан деңгейі тіркелген қағаз рулонын көруге болады. Қазір ол вандализм салдарынан кірпішпен қапталған. Бөгет балық аулауға танымал орын, онда шабақ, мөңгү және суылдақ балықтары мекендейді. 1982 жылы төменгі қақпаларды Дриффилд навигациялық жабдықтар қауымдастығы болаттан жасалған қақпалармен ауыстырды, бірақ оларда теңгерімдік сәулелер сақталды. Құнының арзандығы үшін бұрандалы механизмдер қолданылды. Шлюздің төменгі жағында өзенге дренаждық суды көтеру үшін бумен жұмыс істейтін сорғы станциясы салынды. Бу машинасы кейін дизельмен ауыстырылды, бірақ қазандықтар құрылымда қалды. 1980 жылдардың соңында станция бұзылды.

During the navigation improvements of 1803–1811, a new lock cut was made to bypass a large meandering loop of the River Hull around Struncheon Hill. William Chapman, who looked after the works, built the lock to the standard dimensions of the rest of the navigation – to take vessels 60 feet (18 m) long, by 14 feet (4 m) wide. This is a standard known for Yorkshire Keels, however on further investigation it seems the lock was built to longer dimensions and in 2009 Michael Askin took a Royalty Class Narrow Boat Victoria of 71.5 feet (22 m) in length through the lock – though the boat would only fit pointing upstream due to low water levels not allowing enough depth over the top cill. The lock was originally built as a single lock, but like Snakeholme lock, it was found that at low tides there was not enough depth to get over the bottom cill, so a second chamber was added. To empty the chamber a large hole through one lock wall, and a wooden sluice was used. The lower lock was filled by emptying the upper lock. Originally made with oak gates, with handspike paddlegear, the top gates were replaced with unusual steel gates by Yorkshire Water, who looked after the navigation for drainage, and water supply. The gates instead of having balance beams to open them, had a complicated rack system which pulled them open with a windlass. The paddles were designed like weir sluices, and take many turns to open them. A weir was built at the lock to control the river level. Around the same time the top gates were replaced the weir was replaced by an automatically controlled structure. There is a small building next to the weir which houses water level meter, and control systems for the weir. Originally it had a glass window, and it was possible to look in and see a paper roll on which the level was recorded. It has now been bricked up due to vandalism. The weir is a noted fishing area, with a resident population of perch, gudgeon and pike. The bottom gates were replaced in 1982 by the Driffield Navigation Amenities Association with steel ones, but these had balance beams. As a concession to cost, screw style paddles were used. Just below the lock a steam powered pumping station was built to lift drain water to the river. The steam engine was replaced by diesels at some point, but the boilers were left in the structure. It was finally demolished in the later 1980s