Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1950 жылы Уолтер Ланг түсірген фильм. "Дюжинаның арзаны" – 1950 жылы түсірілген американдық комедиялық фильм. Ол Франк Бункер Гилбрет-младший мен Эрнестин Гилбрет-Кэридің 1948 жылғы "Дюжинаның арзаны" атты автобиографиялық кітабы негізінде жасалған. Фильм мен кітап Монклер қаласында, Нью-Джерси штатында он екі бала тәрбиеленген отбасының өмірін көрсетеді. Атау фильмде де орын алатын Гилбреттің әдеттегі әзілінен алынған: отбасысымен көлікпен келе жатып қызыл шамға тоқтағанда, жаяу өтетін адам: "Эй, мырза, неге сізде осыншама көп бала?" – деп сұрайды. Гилбрет сұраққа ойланып жатқандай болып, шам жасыл түске енгенде: "Олар ондағанда арзанға түседі, білесіз бе", – деп айтып, кетеді. Гилбрет отбасының тарихы 1952 жылы фильмге түсірілген "Беллс на их ногах" кітабында жалғасады, онда түпкілікті актерлердің кейбіреуі де қатысқан.
1950 film by Walter Lang
Cheaper by the Dozen is a 1950 American comedy film based upon the autobiographical book Cheaper by the Dozen (1948) by Frank Bunker Gilbreth Jr. and Ernestine Gilbreth Carey. The film and book describe growing up in a family with twelve children, in Montclair, New Jersey. The title comes from one of Gilbreth's favorite jokes, which played out in the film, that when he and his family were out driving and stopped at a red light, a pedestrian would ask: "Hey, mister! How come you got so many kids?" Gilbreth would pretend to ponder the question carefully, and then, just as the light turned green, would say: "Well, they come cheaper by the dozen, you know", and drive off. The story of the Gilbreth family is continued in the book Belles on Their Toes, which was adapted as a film in 1952, with some of the original cast.
Сюжет
Фильм уақыт пен қозғалысты зерттеу және тиімділік сарапшысы Фрэнк Бункер Гилбрет аға мен оның әйелі, психолог Лилиан Моллер Гилбреттің 1920-жылдардағы Род-Айленд штатындағы Провиденс және Нью-Джерси штатындағы Монтклэрде 12 баланы тәрбиелеу оқиғасын баяндайды. Фильм барысында Фрэнк балаларына дәстүрден тыс оқыту әдістерін қолданады, ал балалар ата-аналарымен келіспейді. Фрэнк әр мүмкіндікті пайдаланып, қозғалысты зерттейді және тиімділікті арттыруға тырысады, тіпті балаларының тонзиллэктомиясын түсіріп, операцияны оңайлату жолдары бар ма деп қарастырады. Ол қызының кешкі кешін қадағалаушы ретінде сүйемелдейді, бірақ оның қыз достарымен әңгімелесіп, билейді. Фрэнк Прага мен Лондонды көруді күтіп, Еуропаға лекциялық сапарға жіберіледі. Ол Лилианға станциядан қоңырау шалады, бірақ жүрек талмасы салдарынан байланыс үзіледі. Фрэнк күтпеген өлімінен кейін, отбасы Лилианның күйеуінің жұмысын жалғастыруға келіседі, ол Еуропада лекция оқудан бастайды; бұл отбасы Калифорниядағы әжелеріне көшпей, өз үйінде қалуға мүмкіндік береді, бірақ жесір және жалғыз табысы бар ана болғандықтан, балалардың үлкен жауапкершілікті мойындауына тура келеді.
The film follows time and motion study and efficiency expert Frank Bunker Gilbreth Sr. and his wife, psychologist Lillian Moller Gilbreth, as they raise 12 children in 1920's Providence, Rhode Island and Montclair, New Jersey. Throughout the film, Frank employs unorthodox teaching methods on his children and the children clash with their parents. Frank takes every opportunity to study motion and increase efficiency, including filming his children's tonsillectomies to see if there are ways to streamline the operation. He escorts his daughter to her prom as a chaperone but ends up chatting and dancing with her female friends. Frank is sent on a lecture tour to Europe, expecting to visit Prague and London. He phones Lillian from the station but the line goes dead as he has had a heart attack. After Frank's sudden death, the family agree that Lillian will continue with her husband's work, beginning with giving his lectures in Europe; this enables the family to remain in their house, rather than move to their grandmother's in California, although, with a widowed working mother and one income, the children will have to assume much greater responsibilities.
Нақты өмірмен салыстыру
"Cheaper by the Dozen" фильмінде кей балалардың туған реті шын Гилбрет балаларының туған ретімен сәйкес келмейді. Мысалы, Роберт (1920 жылы туған) 1922 жылы туған деп көрсетілген, Джейннен (1922 жылы туған) кейінгі соңғы бала ретінде. Бұл фильмнің жалғасында өзгертілген. Шындықта Мэри, екінші бала, 1912 жылы 5 жасында қайтыс болды. Дегенмен, "Cheaper by the Dozen" фильмінде Мэри Эрнестиннен кейінгі үшінші бала ретінде бейнеленген, оның сөзі шамалы немесе жоқ. Франк пен Лилиан Гилбрет өмірде маңызды тұлғалар болды. Фильмнің соңындағы дауыссыз түсіндіруде Лилиан әлемдегі ең белгілі тиімділік сарапшысы болғаны және 1948 жылы Буффало қаласының ХХ ғасыр клубы оған "Жыл әйелі" атағын бергені айтылады.
The birth order in which Cheaper by the Dozen portrays some of the children is not the same order in which the real Gilbreth children were born. For example, Robert (who was born in 1920) is shown as being born in 1922, as the last child after Jane (who was born in 1922). This is reversed in the movie's sequel. In real life, Mary, who was the second child, died in 1912, aged 5. However, in the film Cheaper by the Dozen, Mary is placed as the third child after Ernestine, and has few or no lines. Both Frank and Lillian Gilbreth were important figures in real life. The voice over at the end of the film informs the audience that Lillian went on to become the world's leading efficiency expert and Woman of the Year in 1948, a title bestowed by the Twentieth Century Club of Buffalo.
Қабылдау
Тәнтігерлердің пікірлері көбінесе оң болды. "Нью-Йорк Таймс" газетінің сыншысы Босли Кроутер "бұл кең, еркін және әдемі ойын-сауыққа толы" деп жазды. Variety журналы оны "көп көңіл көтеруге арналған", "көп әзіл-қалжыңға және кез келген көрерменді қуантуға жеткілікті сезімталдыққа" толы деп сипаттады. Harrison's Reports журналы оны "керемет әзілге толы" деп атады, "комедиясы бойын күлдіріп, кейде қатты күлкіге дейін жетеді". "Жағымды, жеңіл ойын-сауық" деп хабарлады The Monthly Film Bulletin. "Нью-Йоркер" журналының Джон Маккартені бұл фильмге онша құмар болған жоқ, "конфликт болмағандықтан драма да жоқ, ал бұл туынды Америкадағы үй өмірі туралы әдеттегі жеңіл комедиялардың біріне тоғады" деп жазды.
Reviews from critics were mostly positive. Bosley Crowther of The New York Times wrote that "it all adds up to entertainment of a broad, brash and innocent sort." Variety called it "a lot of fun" with "a lot of humor, and just enough clutching at the heart to please any audience." Harrison's Reports called it "delightfully amusing" with comedy "that keeps one chuckling throughout and at times reaches hilarious proportions." "Pleasant light entertainment", reported The Monthly Film Bulletin. John McCarten of The New Yorker was less enthused, writing that "since nothing much happens in the way of conflict, there just isn't any drama, and the piece boils down to one of those typical fluffy comedies about home life in America."