Кіріспе
Фредерик Фримен Проктор (17 наурыз 1851 – 4 қыркүйек 1929), сондай-ақ Ф. Ф. Проктор деген атпен танымал, үздіксіз водевиль әдісін алғаш қолданған водевиль импресариосы болды. Ол Нью-Йорк қаласында "23-ші көше театрын" ашты.
Биологиялық
Фредерик Фриман Проктор Альфей Проктор мен Люси Энн Тафтстың ұлы ретінде Мэн штатының Декстер қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі дәрігер болып жұмыс істеген. Водевиль тарихшысы Джо Лоридің айтуынша, Проктор шоу-бизнеске "Левантин" деген атпен танымал болған артист оны YMCA-да жаттығу жасап жатқанын байқағаннан кейін қадам басқан, ол оны аяқтарымен бочкаларды жонглирлеуді қамтитын өнерде серіктес ретінде шақырған. Кейін Проктор театрлық менеджментке көшуден бұрын "Левантин" есімімен еуропалық эстрадалық өнерге сәтті енген. 1880 жылдан 1889 жылға дейін ол және оның серіктесі Х. Джейкоб Олбани, Шенеқтади, Рочестер, Ютика, Буффало, Сиракуз, Бруклин, Трой, Нью-Хейвен, Бриджпорт, Хартфорд, Ланкастер, Линн, Уилмингтон және Ворчестер қалаларында театрлар ашқан. 1889 жылы ол Манхэттендегі Алтыншы және Жетінші авенюлер арасындағы Проктордың Жиырма үшінші көшесі деген ең танымал театрын ашты. Бостон қаласындағы Б. Ф. Киттің инновациясын үлгі етіп, Проктор 23-ші көшеде "үздіксіз водевиль" көрсетуді бастады. Кейін ол Кейтпен біраз уақыт бірлесіп жұмыс істеді, бірақ серіктестік бұзылды. Өзінің өркендеген кезеңінде Проктордың елу театрдан тұратын желісі болды. 1929 жылы ол қалған он бірін RKO (Radio Keith Orpheum) компаниясына сатты.
Ньюарк, Нью-Джерси
Уоррен Г. Харрис былай деп жазады: Ньюарк қаласының орталығындағы Маркет-стрит, 116 мекенжайында орналасқан Проктор театры сирек кездесетін "екі қабатты" театрлардың бірі болды. Архитектор Джон Уильям Мерроу жобалаған сегіз қабатты кешеннің бірінші қабатында 2300 орындық үлкен театры, ал төрт қабатында, шатыр астында 900 орындық кішкентай театры орналасқан. Бұл салыстырмалы түрде тар ғимаратта тек үлкен театрдың вестибюлі болды, ал оның залдары вестибюльдің артында жайғасқан. Жоғарғы қабаттағы театрдың жұмысы туралы ақпарат өте аз, ол 1960 жылдардың басына дейін көбінесе пайдаланылмады, содан кейін "шетелдік" фильмдер көрсету үшін Пентхаус кинотеатры ретінде қайта жаңартылды. Бірақ екі балконы бар негізгі театр әрқашан Ньюарктің жетекші театрларының бірі болды, бастапқыда тек водевиль өнерімен, кейіннен толығымен киноға көшті. F. F. Proctor театрларының барлығы Radio Keith Orpheum компаниясымен сатып алынғаннан кейін RKO Proctor's деп аталды. Театр ақырында Ньюарк қаласының құлдырауы мен RKO компаниясының Стэнли Уорнермен бірігуінің салдарынан құлдырады, ал Стэнли Уорнер жақын маңдағы, ірі Бранфорд театрын басқарды. Жаңа басшылық Проктор театрын жабу туралы шешім қабылдады және содан бері ол көбінесе қарапайым халде тұр.
Proctor's [at 116 Market Street] in downtown Newark was one of the rare 'double decker' theatres. Designed by architect John William Merrow, the eight story complex had a large 2,300 seat theatre at ground level and a smaller theatre of about 900 seats occupying the top four floors beneath the roof. This fairly narrow building contained only the lobby of the larger theatre, which had its auditorium behind it. Very little has been reported about the operation of the upstairs theatre, which was apparently seldom used until the early 1960s, when it was renovated for the presentation of "foreign" films as the Penthouse Cinema. But the main theatre, with its cavernous two balconies, was always one of Newark's leaders, first with vaudeville only and eventually taken over by movies exclusively. When all of F. F. Proctor's theatres were acquired by Radio Keith Orpheum, it became known as RKO Proctor's. The theatre eventually fell victim to the urban decline of Newark and to RKO's merger with Stanley Warner, which operated the nearby and larger Branford. The new management decided to close Proctor's, and it has been standing more or less derelict ever since.
Шенектади, Нью-Йорк
Проктор өзінің алғашқы театрын 1912 жылы Нью-Йорк штатының Шенектади қаласында, Эри каналына жақын жерде ашты. 1925 жылы 14 сәуірде Нью-Йорк штатының Шенектади қаласында "жаңа" Проктор театрының іргетасы қаланды. Атақты театр архитектор Томас В. Лэмб жобалаған театрдың құрылысы 1,5 миллион долларға бағаланып, 2700 орындыққа ие болды. 1926 жылы 27 желтоқсанда Проктор театры Бейби Дэниелс бас рөлде ойнаған "Парижде қалып қойған" атты үнсіз фильмін көрсету арқылы ашылды. Театрдың ішінде 50 мың долларлық Вурлитцер органы орнатылған еді. 7100-ден астам билет сатылды. 1928 жылы "сөйлейтін фильмдер" үшін дыбыс жабдықтары орнатылды. 1930 жылы 22 мамырда Проктор театрында теледидардың алғашқы халыққа көрсетілімі өтті. General Electric зертханасынан бір шақырымнан астам қашықтықтан жіберілген дирижердің бейнесімен басқарылған оркестр жеті футтық экранға проекцияланды. Экспериментті Эрнст Александерсон жүргізді.
РКО
1929 жылы желі Radio Keith Orpheum Corporation (RKO) компаниясына сатылды.
Өлім
Фредерик Ф. Проктор 1929 жылы Нью-Йорк штатының Ларчмонт қаласындағы үйінде 78 жасында қайтыс болды; өлімі өкпесінің қабынуынан туды.