Екінші дүниежүзілік соғысындағы румындық әскери ұшқыш – Александру Шербэнеску
Alexandru Șerbănescu
Румыниялық батыр ұшқыш Александру Шербэнеску (1912-1944) туралы мақала. 2-дүниежүзілік соғыста 47 ұшақты жойған, үздік авиатор. Истребитель, Сталинград шайқасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александру "Алеку" Шербанеску (17 мамыр 1912, Колонешти, Олт округі – 18 тамыз 1944, Русавац, Бузэу округі) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы Румынияның жетекші ұшқышы және әуе аспірі. Румынияның Окпан жағындағы науқанының соңында Шербанеску елдің үздік ұшқышы болды және ел жақын ауысқанға дейін 5 күн бұрын қаза тапты. Оған 47 ұшақты құлатқандығы (3 американдық) және 8 күмәнді құлатқандығы (1 американдық) расталды. 1942 жылдың көктемінде ол 7-ші истребитель дивизионының құрамына ұшқыш ретінде қабылданды, ол Шығыс майданында, соның ішінде Сталинград шайқасында неміс әскерлерімен бірге шайқасты. Ол көбінесе IAR 80 және Messerschmitt Bf 109 истребительдерін ұшқан.
Alexandru "Alecu" Șerbănescu (17 May 1912 in Colonești, Olt County – 18 August 1944 in Rușavăț, Buzău County) was a leading Romanian fighter pilot and flying ace in World War II. At the end of Romania's campaign on the side of the Axis, Șerbănescu was the country's leading ace, dying only 5 days before the country changed sides. He was credited with 47 aircraft confirmed destroyed (3 American) and 8 probables (1 American). In the spring of 1942 he was assigned as a pilot to the 7th Fighter Group, which fought with the German forces against the Soviet Union on the Eastern Front, including at the Battle of Stalingrad. He flew mostly IAR 80 and Messerschmitt Bf 109 fighters.
Ерте өмір
Александру Шербанеску 1912 жылдың 17 мамырында Олт облысының Колонешти қаласында дүниеге келген. 1933 жылы жаяу әскерінің сублокитененті болып бітірді және Брашовтағы тау соғысы бөліміне қосылды. 1939 жылы әуе бақылаушылары мектебіне, ал 1940 жылы ұшқыштар мектебіне қабылданды, 31 қазанда жауынгер ұшқыш куәлігін алды. Ол түрлі истребительдерде ұшқан: PZL P.11, IAR 80 және содан кейін Bf 109E.
Alexandru Şerbănescu was born on 17 May 1912 in Colonești, Olt County. He graduated as an infantry Sublocotenent in 1933 and joined a mountain warfare unit at Brașov. He joined the aerial observers' school in 1939 and the pilots' school in 1940, obtaining his combat pilot brevet on 31 October. He flew on various fighters: PZL P.11, IAR 80 and then Bf 109E.
Шығыс майдан
1942 жылы 7-ші жауынгерлік топ Сталинград майданына жіберілді. Шербанеску Сталинград маңындағы әуежайлардан шегіну кезіндегі қаһарлы шайқастарда көзге түсті. 1942 жылдың қараша айында Қызыл Армия неміс және румын қорғанысын бұзып, 7-ші жауынгерлік топтың орналасқан румын әуежайына жақындағанда, Шербанеску өз жаяу әскер тәжірибесінің көмегімен әуе базасын кеңес күштерінен қорғауды табысты ұйымдастырды. Оның табельінде тек екі зениттік қару (бір Rheinmetall 37 мм және бір 75 мм Vickers Reșița зеңбірегі), Bf 109Es ұшақтарындағы 20 мм-лік пушкалар және жабдығы нашар және оқытылмаған сарбаздар ротасы болды. Румындардың жасырылған позициялары мен тиімді қорғанысы екі күн бойы әуежайға шабуыл жасаған кеңес танктерін тоқтатты. Bf 109 ұшақтарының 20 мм-лік пушкалары жердегі танкіге қарсы қару ретінде қолданылды (ұшақтың құйрығын бөшкелерге көтеріп), бұл ұшақ пен танк арасындағы жекпе-жекке ерекше мысал болды. 1942 жылдың 23 қарашасында румын әскерлері сегіз Bf 109E ұшағын эвакуациялады (тағы үш ұшақ атыс кезінде ұшып кетуге тырысқанда жойылды). Әр ұшақта екі-үш адам болды. Осыдан кейін Шербанескудің бөлімшесінің қалдықтары Морозовская әуежайына орналасты және жақын арада Румынияға демалыс пен емделу үшін қайтарылды. Жердегі жауынгерлік тәжірибесін пайдаланып, Шербанеску 1942 жылдың 22 қарашасында Карповка әуежайына жасалған кеңес шабуылын тойтару үшін әскерлерін ұйымдастырды. Содан кейін, оның басшылығымен эскадрильяның ұшуға жарамды ұшақтары таң атпай ұшып кетті. Шербанеску 1943 жылы екі рет, шілде айында және тағы 20 тамызда бетінен жарақат алды, соңғы жарақат оның бетінде қалыпты із қалдырды.
The 7th Fighter Group was detached in 1942 to the Stalingrad front. Șerbănescu distinguished himself in the fierce battles during the retreat from the airfields around Stalingrad. When the Red Army broke the German and Romanian defenses in November 1942 and approached the Romanian airfield where the 7th Fighter Group was stationed, Șerbănescu successfully organized the defense of the airbase against the Soviet forces, helped by his infantry experience. He had at his disposal only two anti aircraft guns (one Rheinmetall 37mm and one 75mm Vickers Reșița gun), the 20mm guns on the Bf 109Es and a company of ill equipped and trained soldiers. The Romanians' camouflaged positions and well led defense stopped the Soviet tanks attacking the airfield for two days. The Bf 109's 20 mm guns were used as antitank weapons on the ground (by lifting the airplane's tail on barrels), this being a unique case of airplane tank duel. On November 23, 1942, the Romanian troops evacuated eight Bf 109E (another 3 were lost while they tried to take off under fire). Each airplane carried two or three people in the cockpit. After this, what remained of Șerbănescu's unit was stationed on the Morozovskaya airfield and was soon withdrawn to Romania for rest and recuperation. Using his ground combat experience, Şerbănescu organised his troops to repulse the Soviet attack on the airfield at Karpovka on 22 November 1942. Subsequently, under his leadership, the squadron's airworthy machines took off before dawn. Șerbănescu was twice wounded in the face in 1943, once in July and again on 20 August, the latter occasion leaving him with a permanent scar.
Румынияға оралу
1943 жылдың 29 наурызында Шербанеску жаңа Messerschmitt Bf 109G ұшақтарымен жабдықталған 57-ші истребитель эскадрильясының командирі болып тағайындалды және капитан шеніне көтерілді. 1943 жылдың маусым және тамыз аралығында ол 28 одақтас ұшағын атып түсірді және Румынияның ең жоғары әскери наградасы – 3-дәрежелі Батыл Михаил орденін алды. 23 қазанда 9-шы истребитель тобы, соғысқа шаршаған 7-ші истребитель тобының орнын басты, бірақ Шербанеску және басқа да үздік ұшқыштар қалып қойды. Ол одақтастардың ұшақтарына қарсы күресін жалғастырып, оларды атып түсірді және нәтижесінде 1944 жылдың 13 ақпанында топтың командирі болып тағайындалды. 1944 жылдың мамыр айында Қызыл Армия Румынияға кіріп, Солтүстік Бессарабия және Солтүстік Молдавияны басып алды, бірақ олар қатал шайқастардан кейін тоқтатылды (қараңыз: Тыргул Фрумос шайқасы), мұнда ұшқыштар да маңызды рөл атқарды. 1944 жылдың 11 маусымында Шербанеску алғашқы USAAF ұшағын, B-17 Flying Fortress атып түсірді. Одан кейін шілде айының соңғы күні мен 4 тамызда екі P-51 Mustang ұшағы атып түсірілді, бұл оның соңғы жеңісі болды. Ол сондай-ақ 22 шілдеде P-38 Lightning атып түсіргенін мәлімдеді, бірақ бұл факт расталмады.
On March 29, 1943, Șerbănescu was appointed commander of the 57th Fighter Squadron, equipped with the new Messerschmitt Bf 109G, and promoted to the rank of Captain. Between June and August 1943 he shot down 28 Allied aircraft, and received the highest Romanian military decoration, Order of Michael the Brave, 3rd Class. On October 23, the 9th Fighter Group replaced the battle exhausted 7th Fighter Group, but Șerbănescu and the other aces remained. He kept fighting and shooting down airplanes of the Allies and, as a result, he was named the Group's commander on February 13, 1944. In May 1944 the Red Army entered Romania and occupied northern Bessarabia and northern Moldavia, but they were stopped after some fierce fighting (see also: Battle of Târgul Frumos), in which the pilots also played a very important role. On 11 June 1944, Șerbănescu shot down his first USAAF aircraft, a B 17 Flying Fortress. This was followed by two P 51 Mustangs shot down on the last day of July and on 4 August respectively, which were his last kills. He also claimed a P 38 Lightning on 22 July, however this remains unconfirmed.
Өлім
1944 жылдың 18 тамызында Шербанеску соңғы миссиясына ұшып шықты. Сол күні ол өзінің он екі қанаттас серігімен бірге, 9-шы истребитель дивизиясының тағы он екі ұшағымен бірлесіп, Mustang және Lightning ұшақтарының көп тобына шабуыл жасады. Лейтенант Добран мен адъютант Даржан оның құйрығын қорғауға тырысқанда, кеш қалды. Оның соңғы сөздері: "Мен құлап бара жатырмын" болды. Көрініп тұрғанындай, оның радио байланысы дұрыс жұмыс істемеді және ол қанаттастарының ескертулерін ести алмады. Шербанескудің қазасына байланысты, барлық румын истребительлеріне жаңа стратегия қабылданғанша американдықтармен қақтығысудан бас тарту туралы бұйрық берілді. Бес күннен кейін, 1944 жылдың 23 тамызында, Румыния королі Михаил басқарған мемлекеттік төңкеріс маршал Ион Антонескуді биліктен қулатты және Румыния одақтастар тарапына өтті. Шербанеску ешқашан B-24 ұшағын түсірген жоқ, бірақ бір B-17 Flying Fortress, екі P-51 Mustang және бір расталмаған P-38 Lightning ұшағын түсірді. Александру Шербанеску – Остік Румынияның ең табысты ұшқышы болды: ел оның қаза болғаннан кейін бес күн өткен соң жақындығын ауыстырды, ал ол қайтыс болған кезде Румынияның ең табысты ұшқышы еді. Түсірілген ұшақтардың саны бойынша, оған 47 расталған және 8 болжамды жеңіс тіркелді. Технологиялық және сандық артықшылығы бар жаумен күресте қаза тапқан және Остік күштерге қарсы науқанға тікелей қатыспаған Шербанеску румындар арасында аңызға айналды. Бухаресттегі оның есімімен аталатын бульвар – румын соғыс уақытындағы ұшқышына жасалған ерекше құрмет. Бүгінде Бухаресттегі бір бульвар оның есімін алып, Аурель Влайку әуежайына жақын орналасқан. Жыл сайын 18 тамызда ветерандар, әскери-әуе күштерінің офицерлері және авиация әуесқойлары оның қабірінде жиналып, оны еске алады. 2004 жылдың 18 тамызында 30-шы сақшы полкі капитан Шербанескудің соғыста қаза болған күнінің 60 жылдығын әскери салтанатпен атап өтті. 2006 жылдың 1 желтоқсанында Румыния әуе күштерінің 95-ші базасы капитан А.В. Александру Шербанеску құрметті атағын алды.
On August 18, 1944, Șerbănescu took off on his last mission. On that day, he and his twelve wingmen, together with twelve other fighters from the 9th Fighter Group, attacked a swarm of Mustangs and Lightnings. When Lieutenant Dobran and Adjutant Dârjan tried to clear his tail, it was too late. His last words were: "I'm going down ". Apparently his radio was not functioning properly and he could not hear his wingmen's warnings. Following Șerbănescu's death, all Romanian fighters were issued orders to refrain from engaging the Americans until a new strategy would be adopted. Five days later, on August 23, 1944, a coup d'état led by King Michael of Romania deposed Marshal Ion Antonescu and Romania switched to the Allied side. Şerbănescu never shot down any B 24s, but a B 17 Flying Fortress and two P 51 Mustangs, plus an unconfirmed P 38 Lightning. Alexandru Şerbănescu was the top scoring ace of Axis Romania: the country changed sides five days after his death and at the time of his death he was the top scoring Romanian ace. In terms of the number of aircraft destroyed, he was credited with 47 confirmed victories and 8 probables. Having died fighting an enemy which enjoyed both technological and numerical supremacy, and not being "tainted" by any contribution to the campaign against the Axis, Şerbănescu became a legend among Romanians. The boulevard in Bucharest that today bears his name is a unique tribute to a Romanian wartime pilot. Today, a boulevard in Bucharest bears his name and passes very close to Aurel Vlaicu Airport. Each year, on 18 August, veterans, air force officers and aviation enthusiasts gather at his tomb to commemorate him. On August 18, 2004, the 30th Honor Guard Regiment commemorated, with military honors, the sixty years that had passed since Capt. Şerbănescu was killed in action. On December 1, 2006, the 95th Air Base of the Romanian Air Force received the honorific title Cpt. Av. Alexandru Șerbănescu.