Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Педро департаменті – Аргентинаның Мисьонес провинциясындағы ең ірі және ең сирек қоныстанған департамент. Оның ауданы 3407 шаршы километрді құрайды және 24 000 адам тұрады. Сан-Педро Парана өзенінің су алабының, Уругвай өзенінің су алабының бір бөлігін және осы екі жүйенің арасын бөліп тұратын Сьерра-Централь тауларын қамтиды.
San Pedro Department is the largest and most sparsely populated department in the Misiones Province, Argentina. It covers an area of 3407 square kilometres and has a population of 24,000 people. San Pedro includes part of the Paraná River watershed, part of the Uruguay River watershed, and the Sierra Central that divides these two systems.
Елорда
Сан-Педро департаментінің астанасы Сан-Педро қаласы. Ол Сьерра-Централь тауларында, 26°38' оңтүстік ендігі, 54°07' батыс бойламында, теңіз деңгейінен 575 метр биіктікте орналасқан. Қаланың ерекшелігі – үйлер мен шағын бизнестер арасында сирек кездесетін жергілікті Парана қарағайлары немесе Кури (Araucaria angustifolia).
The capital of San Pedro Department is the town of San Pedro. It is situated in the Sierra Central, at 26°38'S 54°07'W, 575 m a. s. l. The town is characterized by native Parana Pines or Kuri'y (Araucaria angustifolia) scattered amongst the houses and small businesses.
Шығу тегі
Сан-Педроның алғашқы тұрғындары Парана өзенінің жағалауындағы Мбя гуаранимен шатастырылмайтын, жергілікті Каингангуес тайпасы болды. Каингангулер аң аулау, жинау және орманның кішкентай жазықтарында егін өндіру арқылы күн көріп өмір сүрген. Олардың қаһарлы жауынгерлер ретінде танылуы 19-ғасырдың соңына дейін еуропалықтарды Мисионестің орталық аймағына жоламай қойды. Осы қорқынышқа қарамастан, 1840 жылы ерба-мате тапшылығы (және оның нәтижесінде бағаның өсуі) Мисионестің орталық аймағына экспедиция ұйымдастыруға себеп болды. Ерба-мате – инфузия дайындау үшін қолданылатын жергілікті өсімдік, сол кезде Атлантика орманында жабайы өсетін. Басшысы Фракран басқаруымен Каингангулер экспедиция мүшелерін қырғынға ұшыратты. Экспедициядан аман қалған жалғыз адам – Бонифасио Майдана есімді жас бала болды, ол Каингангу тайпасының ықпалды өкілімен асыралып алынды. Келесі он жылдықтарда еуропалықтар Мисионестің орталық аймағынан және Каингангулерден қашықтап жүрді. Майдана өсіп, Каингангу қауымдастығында билікке ие болды. Соңында ол Фракранның басшылығына қарсы шықты. Фракран Бразилияға қашып кетті, ал Майдана оның орнына басшылыққа келді. Осы кезден бастап Каингангулер оңтүстіктегі еуропалық отарлаушылармен бейбіт қарым-қатынас орнатуға ұмтылыс жасады, және 1876 жылы Майдана «пакто де ла сэльва» немесе «орман келісіміне» қол қойды, бұл еуропалықтарға бүгінгі Сан-Педро аймағында ерба-мате жинауға рұқсат берді. Алайда, келісім орындалмады және жойқын соғыс басталды. Көптеген Каингангулер қаза тапты. Сан-Педро ауылы құрылды. Кейбір Каингангулер сол жерге қоныстанды, ал қалғандары Бразилияға кетіп қалды.
The original inhabitants of San Pedro were the indigenous Kaingangues, not to be confused with the Mbya Guarani on the coast of the Paraná River. The Kaingangues lived by hunting, gathering, and planting crops in small clearings in the forest. They had a reputation as fearsome warriors, which kept Europeans out of central Misiones until the late 19th century. Despite this fear, in 1840, a shortage of yerba mate(and resulting high prices) inspired an expedition to central Misiones. Yerba mate is a native plant used in infusions, and harvested, at that time, from the Atlantic forest, where it grew wild. Under the leadership of their chief, Fracran, the Kaingangues massacred the expedition members. The only survivor of the expedition was a young boy, Bonifacio Maidana, who was adopted by an influential member of the Kaingangues. Over the next decades, Europeans kept away from central Misiones and the Kaingangues. Maidana grew up and gained power in the Kaingangue community. Finally, he disputed Fracran's leadership. Fracran escaped to Brazil, and Maidana replaced him as chief. From that time on, the Kaingangues began seeking peace with the European colonists in the south, and finally, in 1876, Maidana signed the "pacto de la selva" or "treaty of the forest", permitting Europeans to harvest yerba mate in the area that today is San Pedro. The Treaty however failed to work and a War of extermination occurred. Many Kaingangues were killed. The village of San Pedro was established. Some Kaingangues settled there; others left for Brazil.
Өнеркәсіп
Сан-Педроның өнеркәсіп саласы, жақында ғана, негізінен табиғи ресурстарды өндіруге негізделген: бірінші жабайы ерба-мате, содан кейін кури'й немесе Парана қарағайы. 1983 жыл шамасында елорданың төңірегіндегі мемлекеттік жерлер шағын шаруалармен мекенделді. Қазіргі кезде экономика көбінесе ағаш және темекі өндірісіне негізделген.
San Pedro's industry, until recently, was based almost entirely on harvesting natural resources: first wild yerba mate, and later kuri'y or Parana Pine. Around 1983, the public land around the capital was colonized by small holder farmers. Now, the economy is based mostly on wood and tobacco.
Халық саны
Бүгінде Сан-Педро тұрғындарының көпшілігі жеке шаруалықтарда немесе орман шаруашылығында жұмыс істейді. Сан-Педро Мисионес облысының аудандары арасында ең жоғары кедейлік деңгейіне ие: халықтың 40% ең қажетті заттармен қамтамасыз етілмейді. Сан-Педро қаласының сыртындағы шаруалардың бар болғаны 15% өз жерлеріне ие.
Today, most people in San Pedro have subsistence farms or work in forestry. San Pedro has the highest rate of poverty among Misiones' departments: 40% of people do not have their basic needs satisfied. Outside the town of San Pedro, only 15% of farmers own their own land.
Табиғи мұра
Сан-Педроның жергілікті өсімдіктері Атлантикалық орман немесе Mata Atlantica, әлемдегі ең әртүрлі және қауіп төндіккен экожүйелердің бірі (Myers et al. 2000 ж.). Сан-Педрода қалған орманның көп бөлігі бес провинциялық паркте және ЮНЕСКО-ның Яботи биосфералық қорығында қорғалады. Крусе Кабальеро провинциялық паркі, бар болғаны 6 шаршы километрді алып жатыр, Мисьонес штатындағы соңғы қалған біріншілік орманның бір бөлігін қорғайды. Сан-Педро өзінің Парана қарағайы (Araucaria angustifolia) орманымен танымал, ол Крусе Кабальеро және Араукария провинциялық парктерінде қорғалады. Бұл орманмен байланысты қауіп төндірілген жануарлар түрлеріне Араукария Тит Спинтейлі (Leptasthenura setaria), Қоңыр Үгінетін Маймыл (Alouatta guariba) және Жүзімді Амазон (Amazona vinacea) жатады.
San Pedro's native vegetation is Atlantic forest or Mata Atlantica, one of the world's most diverse and endangered ecosystems (Myers et al. 2000). In San Pedro, much of the remaining forest is protected in five provincial parks and the UNESCO Yaboti Biosphere Reserve. Cruce Caballero Provincial Park, just 6 square kilometres, protects some of the last remaining primary forest in Misiones. San Pedro is famous for its Parana Pine (Araucaria angustifolia) forest, protected in Cruce Caballero and Araucaria Provincial Parks. Threatened animal species associated with this forest include the Araucaria Tit Spinetail (Leptasthenura setaria), the Brown Howling Monkey (Alouatta guariba), and the Vinaceous Amazon (Amazona vinacea).