Шығыс Хань әскербасы Ян Феннің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Шығыс Хан әулетінің генералы (197 жылы қайтыс болған)

Ян Фэн (197 жылы қайтыс болған) – Қытайдың Шығыс Хан әулетінің соңғы кезеңінде өмір сүрген әскери генерал.

Өмір

Ян Фэн Ақ толқын тонаушыларының басшысы болды. Кейін Ли Цзюдің қол астындағы адамға айналды. 192 жылы Ли Цзюэ, Гуо Си және соғыс әміршісі Дун Чжуоның бұрынғы ізбасарлары бірігіп, Хан империясының астанасы Чанъаньға шабуыл жасап, орталық үкіметті және император Сяньді басып алды. 195 жылы Ли Цзюэ мен Гуо Си арасындағы қақтығыс кезінде Ли Цзюэ император Сяньды тұтқынға алды, ал Гуо Си императордың азаматтарын кепілге алып, бір-бірін қорқытты. Осы уақытта Ян Фэн және Сонг Гуо (果), Ли Цзюенің тағы бір бағыныштысы, өздерінің басшыларын өлтіруге тырысты, бірақ сәтсіз аяқталып, Чанъаньнан кетуге мәжбүр болды. Үш айдан кейін Чжан Цзи Ли Цзюэ мен Гуо Сиді татуласуға көндіріп, император Сяньға ескі императорлық астана Луоянға оралуға мүмкіндік берді. Ян Фэн «Әділдікті қайта тірілтетін генерал» (興義將軍) болып тағайындалды, содан кейін ол Гуо Си, Ян Дин (定) және Дун Ченгпен бірге императорды Луоянға аттандырды. Олар Синьфэн (新豐) және Балин (霸陵) маңына жеткенде, Гуо Си ойын өзгертіп, император Сяньды Мэй округіне (郿縣) алып кетуді ниеттенді. Император Ян Фэннің лагеріне қашып келді. Гуо Си императорды қайтаруға тырысқанда Ян Фэн, Ян Дин және Дун Ченг оны қорғады. Гуо Си жеңілгеннен кейін шегінді, ал император Ян Фэннің күзетімен Луоянға сапарын жалғастырды. 195 жылы Ли Цзюэ мен Гуо Си император Сяньды Чанъаньдан шығарып жібергендеріне өкініп, әскерлерін императорды қууға жіберді. Ян Фэн әскерін Ли Цзюэ мен Гуо Сиге қарсы соғыстырды, бірақ жеңілді. Содан кейін ол Ли Лэ (李樂), Хан Сянь, Ху Цай (胡才) және басқалар бастаған Ақ толқын тонаушыларын император Сяньге көмектесуге шақырды. Сюнну күштері, Қубэй басшылығымен, де шақыруға жауап беріп, император Сяньге көмекке келді. Содан кейін олар Луоянға қарай жолын жалғастырды. Ли Цзюэ көп ұзамай көбірек әскермен оралып, Ян Фэнді жеңіп, император Сяньмен бірге қашқан бірнеше шенеунікті өлтірді. Император Сары өзеннен өтіп, Аньи (安邑) қаласына жетті. 196 жылдың тамызында император Сянь Ян Фэн мен Дун Ченгтің сүйемелдеуімен Луоянға оралды. Олардың еңбегін мойындап, ол Ян Фэнді «Күйме және ат әскерінің генералы» (車騎將軍) етіп тағайындады және оған Лян мемлекетінде (梁國) гарнизонға баруға бұйырды. Сол кезде Цао Цао әскерін Луоянға бастап келді, император Сяньді тауып, оны жаңа императорлық астанаға айналған Сю (許; қазіргі Сючан, Хэнань) қаласына алып барды. Ян Фэн Цао Цаоны тоқтатуға тырысты, бірақ оны жеткізуге үлкермеді. Император Сянь мен жаңа орталық үкіметті толық бақылауына алғаннан кейін, Цао Цао 196 жылдың қараша айында Ян Фэнгә шабуыл жасап, оны жеңді. Ян Фэннің қол астындағыларының бірі Сюй Хуан Цао Цаоның қол астындағы генерал болды. Ян Фэн Юань Шуға қосылу үшін оңтүстікке қашып кетті, ал Цао Цао Лян мемлекетін (Ян Фэннің бұрынғы базасы) жаулап алды. Юань Шуға қосылғаннан кейін Ян Фэн мен Хан Сянь Ян және Сю провинцияларындағы бірнеше округтерді тонады. 197 жылы Юань Шу өзін император деп жариялағысы келді және көршілес әскербасы Лю Буды одақтас ретінде алғысы келді. Сондықтан ол өзінің ұлы мен Лю Будың қызын үйлендіруді ұсынды. Алайда Лю Бу Чен Гуидің кеңесін тыңдағаннан кейін бұл ұсыныстан бас тартты. Ашуланған Юань Шу өзінің генералы Чжан Сюньге (張勳), Ян Фэн мен Хан Сяньмен бірге Лю Буға шабуыл жасауға әскерді бастап жүруге бұйрық берді. Лю Бу Чен Гуидің ұсынысын тыңдап, Ян Фэн мен Хан Сяньді Юань Шуға қарсы шығуға итермеледі. Ян Фэн мен Хан Сянь Лю Буға қосылып, Чжан Сюнь бастаған Юань Шудың әскеріне шабуыл жасап, жауды жеңді. Чжан Сюньді кері қайтарғаннан кейін Ян Фэн мен Хан Сянь өздерінің әскерін бірнеше аумақты тонап, Чжунлиге (鍾離) дейін жетіп, содан кейін кері қайтты. 197 жылы Лю Бу оларға әскерлерін алып, Лю Бэйдің қорын тонауға бұйырды. Алайда Лю Бэй оларды тұзаққа түсіріп, Ян Фэнді өлтірді, ал Хан Сянь қашып құтылды.

Yang Feng was a leader of the White Wave Bandits. Later, he became a subordinate of Li Jue. In 192, Li Jue, Guo Si and other former followers of the warlord Dong Zhuo banded together and attacked the Han imperial capital, Chang'an, and seized control of the central government and the figurehead Emperor Xian. In 195, when internal conflict broke out between Li Jue and Guo Si, the former took Emperor Xian hostage while the latter took the emperor's subjects hostage to threaten each other. During this time, Yang Feng and Song Guo (宋果), another of Li Jue's subordinates, plotted to assassinate their superior but failed and were forced to leave Chang'an. After three months, Zhang Ji managed to persuade Li Jue and Guo Si to make peace, and allow Emperor Xian to return to the old imperial capital, Luoyang. Yang Feng was appointed as General Who Revives Righteousness (興義將軍), after which he joined Guo Si, Yang Ding (楊定) and Dong Cheng in escorting the emperor back to Luoyang. Just as they reached the vicinity of Xinfeng (新豐) and Baling (霸陵), Guo Si changed his mind and wanted to bring Emperor Xian to Mei County (郿縣) instead. The emperor fled to Yang Feng's camp for shelter. Yang Feng, Yang Ding and Dong Cheng protected the emperor when Guo Si tried to seize him back. Guo Si retreated after his defeat, while the emperor resumed his journey to Luoyang under Yang Feng's protection. Later in 195, Li Jue and Guo Si regretted their earlier decision to let Emperor Xian leave Chang'an, so they led their troops to pursue the emperor. Yang Feng led his troops to fight Li Jue and Guo Si but lost. He then summoned the White Wave Bandits, led by Li Le (李樂), Han Xian, Hu Cai (胡才) and others, to come to Emperor Xian's aid. Xiongnu forces led by Qubei also responded to the call and came to help Emperor Xian. They continued on their journey towards Luoyang after that. Li Jue quickly returned with more troops and defeated Yang Feng and killed several officials who fled with Emperor Xian. The emperor escaped across the Yellow River and reached Anyi (安邑). Around August 196, Emperor Xian returned to Luoyang under the escort of Yang Feng and Dong Cheng. In recognition of their contributions, he appointed Yang Feng as General of Chariots and Cavalry (車騎將軍) and ordered him to garrison at Liang State (梁國). Around the same time, the warlord Cao Cao led his forces into Luoyang, found Emperor Xian, and escorted him to his base in Xu (許; present day Xuchang, Henan), which became the new imperial capital. Yang Feng tried to stop Cao Cao but could not catch up in time. After having Emperor Xian and the new central government firmly under his control, Cao Cao led his troops to attack Yang Feng in November 196 and defeated him. Xu Huang, one of Yang Feng's subordinates, surrendered and became a general under Cao Cao. While Yang Feng fled south to join the warlord Yuan Shu, Cao Cao proceeded to conquer Liang State (Yang Feng's previous base). After joining Yuan Shu, Yang Feng and Han Xian pillaged and looted several counties in Yang and Xu provinces. In 197, Yuan Shu wanted to declare himself emperor and desired to have a neighbouring warlord, Lü Bu, as an ally. So he proposed a marriage between his son and Lü Bu's daughter. However, Lü Bu rejected the proposal after listening to Chen Gui's advice. In anger, Yuan Shu ordered his general Zhang Xun (張勳), with Yang Feng and Han Xian as his subordinates, to lead troops to attack Lü Bu. Lü Bu heeded Chen Gui's suggestion and managed to induce Yang Feng and Han Xian to turn against Yuan Shu. Yang Feng and Han Xian then joined Lü Bu in attacking Yuan Shu's forces, led by Zhang Xun, and defeated the enemy. After driving back Zhang Xun, Yang Feng and Han Xian led their men to pillage several territories until Zhongli (鍾離) before turning back. Later in 197, they were ordered by Lü Bu to lead their troops to loot the warlord Liu Bei's supplies. However Liu Bei successfully lured them into a trap and killed Yang Feng while Han Xian managed to escape.