Итальяндық қасиетті Джованни Антонио Фарина – кедейлерге көмектескен, білім беруді қолдаған епископ. Папа Франциск қасиетті деп жариялады. (158 characters)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық римдік католик әулие Джованни Антонио Фарина (11 қаңтар 1803 – 4 наурыз 1888) – итальяндық католик епископы, кедейлерге деген қайырымдылығымен және білім беру саласындағы прогрессивті көзқарастарымен танымал. Оны кейде "Кедейлердің епискобы" деп атаған. Ол Виченца және кейін Тревизо епископы қызметін атқарды; сонымен қатар болашақ Папа Пий X-ті священникке рукоположение еткенімен де белгілі. 2001 жылғы 4 қарашада Иоанн Павел II оны мақұлдады, ал 2014 жылғы 23 қарашада Папа Франциск оның шаفاعтына байланысты туған кереметтерді мойындағаннан кейін қасиетті деп жариялады. Оның литургиялық мерекесі әр жыл сайын 4 наурызда, оның қайтыс болған күнінде тойланады. Ол өз діни орденінің, туған қаласының және өзі қызмет еткен епархиялардың қамқоршысы болып табылады.
Italian Roman Catholic saint
Giovanni Antonio Farina (11 January 1803 – 4 March 1888) was an Italian Catholic bishop known for his compassionate treatment of the poor and for his enlightened views of education; he was sometimes dubbed as the "Bishop of the Poor". He served as the Bishop of Vicenza and later as the Bishop of Treviso; he is also known for ordaining the future Pope Pius X to the priesthood. He was beatified on 4 November 2001 by Pope John Paul II and was canonized on 23 November 2014 by Pope Francis following the recognition of miracles attributed to his intercession. His liturgical feast day is celebrated annually on 4 March, the date of his death. He remains the patron saint of his religious order and of his hometown as well as the dioceses in which he served.
Жас шағы мен отбасы
Джованни Антонио Фарина Венеция провинциясының Гамбеллара қаласында Педро Фаринаның (30 қаңтар 1768 – 22 қыркүйек 1824) және Франческа Белламе отбасында дүниеге келген. Фаринаның он бауырласы болған: Джакомо (туған 28 наурыз 1792), Тереза (туған 17 наурыз 1793), Гио Батта (туған 6 қаңтар 1795), Маддалена (туған 30 қаңтар 1796), Гироламо (туған 14 ақпан 1801), Пьетро (туған 2 наурыз 1806), Люция Фортуната Фарина (туған 18 тамыз 1807), Джанбатиста (туған 18 қазан 1809) және Пальма (туған 17 қазан 1811). 1824 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Фаринаны анасының інісі, дін қызметкері Антонио тәрбиелеген. 15 жасында Виченцадағы семинарияға түсті. 1851 жылдың 19 қаңтарында Виченца епискобы Джованни Джузеппе Каппеллари, Адрия епискобы Бернардо Антонино Скварицина және Фамагуста епискобы Федерико Манфрединидің көмегімен епископтыққа бекітілді. Жаңа епархияға ресми түрде 1851 жылдың 16 ақпанында тағайындалды. 1858 жылдың 18 қыркүйегінде Фарина болашақ Папа Пий X Джузеппе Мелхиорре Сартоны дін қызметкері етіп тағайындады. 1860 жылдың 18 маусымында Фарина Виченца епископы болып тағайындалды және 1888 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Келесі жылдың 16 желтоқсанында жаңа епархияға ресми түрде орналастырылды. 1869 және 1870 жылдары Бірінші Ватикан соборында қатысып, Папаның қатесіздігін анықтауды қолдағандардың бірі болды. 1888 жылдың 4 наурызында 85 жасында инсульттан қайтыс болды. 1886 жылы ауыр науқасқа шалдыққаннан кейін күші әлсіреп, қайтыс болғанға дейін денсаулығы нашарлап тұрды. Оның денесі 1898 жылы орденнің бас үйіне көшірілді. Ордені 1839 жылдың 1 наурызында Папа Григорий XVI-дан мақтау қағазын, ал 1905 жылдың 2 мамырында Папа Пий X-тен бекіту алды. Әулиелікке жариялану үшін екінші керекулді бекіту қажет болды, ал мұндай керекул 2003 жылдың 4 сәуірінде зерттелді, ал 2005 жылдың 14 сәуірінде медициналық кеңес оны мақұлдады. Теологтар да 2006 жылдың 24 қаңтарында, ал C.C.S. кейін 2014 жылдың 18 наурызында келісті. Папа Франциск 2014 жылдың 3 сәуірінде Фаринаның шаفاعәтімен болған керекулді мойындап, оның қасиеттілікке ие болуына жол ашты. Ол 2014 жылдың 23 қарашасында Петір алаңында тағы бес адаммен бірге қасиетті деп жарияланды. Оның қасиеттілікке ие болу процесіндегі постуляторы – Альбароса Инес Бассани әпкесі болды.
Giovanni Antonio Farina was born in Gambellara in the Venetian Province to Pedro Farina (30 January 1768 22 September 1824) and Francesca Bellame. Farina had ten siblings: Giacomo (b. 28 March 1792), Teresa (b. 17 March 1793), Gio Batta (b. 6 January 1795), Maddalena (b. 30 January 1796), Girolamo (b. 14 February 1801), Pietro (b. 2 March 1806), Lucia Fortunata Farina (b. 18 August 1807), Giambattista (b. 18 October 1809), and Palma (b. 17 October 1811). Following the death of his father in 1824, Farina was mentored by his maternal uncle Antonio who was a priest. At the age of 15, he entered the seminary in Vicenza. He received his episcopal consecration as a bishop on 19 January 1851, by Giovanni Giuseppe Cappellari, the Bishop of Vicenza, assisted by Bernardo Antonino Squarcina, the Bishop of Adria, and Federico Manfredini, the Titular Bishop of Famagusta. He was formally installed in his new diocese on 16 February 1851. On 18 September 1858, Farina ordained as a priest Giuseppe Melchiorre Sarto, the future Pope Pius X. On 18 June 1860, Farina was appointed as the Bishop of Vicenza, a position he held until his death in 1888, and he was formally installed in his new diocese on the following 16 December. In 1869 and 1870 he attended the First Vatican Council and was among the supporters for the definition of papal infallibility. He died on 4 March 1888 at the age of 85 from a stroke. He had suffered a serious illness in 1886 and his strength continued to decline until his death. His remains were transferred to the order's motherhouse in 1898. His order received the decree of praise from Pope Gregory XVI on 1 March 1839 and papal approval from Pope Pius X later after his death on 2 May 1905. The second miracle had to be approved for him to be sainted and one such miracle was investigated and then validated on 4 April 2003 before a medical board approved it on 14 April 2005. Theologians also assented to it on 24 January 2006 as did the C. C. S. sometime later on 18 March 2014. Pope Francis signed a decree on 3 April 2014 recognizing a miracle that had been attributed to Farina's intercession and allowed for his canonization to take place. He was canonized alongside five others on 23 November 2014 in Saint Peter's Square. The postulator at the time of his canonization was Sr. Albarosa Ines Bassani.
Ұрпағы
Оның әкесінің ата-анасы – Гироламо (9 қаңтар 1738 – 18 желтоқсан 1822) және Маддалена Дисконци (1734 – 31 қазан 1815). Оның әкесінің әпкелері – Паска (2 наурыз 1763 жылы туған), Анжела (28 тамыз 1778 жылы туған), Антония (10 қаңтар 1766 жылы туған) және Анна (23 ақпан 1770 жылы туған). Оның әкесінің әкесінің ата-анасы – Франческо (1 мамыр 1701 – 7 ақпан 1779) және Антония Капитанио. Оның әкесінің әкесінің әкесінің ата-анасы – Себастьяно Фарина (2 наурыз 1673 жылы туған) және Паска. Фаринаның әкесінің әкесінің әкесінің әкесі – Себастьяно (1580 жылы туған).
His paternal grandparents were Girolamo (9 January 1738 18 December 1822) and Maddalena Disconzi (1734 31 October 1815). His paternal aunts were Pasqua (b. 2 March 1763), Angela (b. 28 August 1778), Antonia (b. 10 January 1766), and Anna (b. 23 February 1770). His paternal great grandparents were Francesco (1 May 1701 7 February 1779) and Antonia Capitanio. His paternal great great grandparents were Sebastiano Farina (b. 2 March 1673) and Pasqua. Farina's paternal great great great grandfather was Sebastiano (b. 1580).