Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Папаның жер бетіндегі қасиетті өмір сүрген адам туралы салтанатты жариялануы, бір нәрсені әдемі ету процесі.
Solemn declaration by the pope about the holy life of a person on earth
the process of making something beautiful
Беатификация (латынша beatus, "қылықты" және facere, "жасау") – Католик шіркеуінің қайтыс болған адамның жұмаққа кіргенін және оның атынан дұға тілейтіндерге шапағат ету қабілетін мойындауы. Беати – көпше түрі, беатификация процесінен өткен адамдарға қатысты қолданылады; олар өз аттарының алдынан "Қылықты" (Bl.) атағын алады және ағылшын тілінде көбінесе "Қылықты" немесе көпше түрінде "Қылықтылар" деп аталады.
Beatification (from Latin beatus, "blessed" and facere, "to make") is a recognition accorded by the Catholic Church of a deceased person's entrance into Heaven and capacity to intercede on behalf of individuals who pray in their name. Beati is the plural form, referring to those who have undergone the process of beatification; they possess the title of "Blessed" '/b//l//ɛ//s//ɪ//d/ (abbreviation "Bl.") before their names and are often referred to in English as "a Blessed" or, plurally, "Blesseds".
Тарих
Жергілікті епископтар 1634 жылға дейін құттықтау билігіне ие болды, бірақ 6 шілдедегі «Cœlestis Jerusalem» апостолдық конституциясында Папа VIII Урбан бұл билікті Киелі Таққа берді. 1983 жылғы реформалардан бері, әдетте, құттықталуға үміткер адамның шаفاعәті арқылы бір ғана керемет орын алғаны расталуы керек. Кереметтер көбінесе түсіндіріле алмайтын медициналық жазылулар болып табылады және оларды дәрігерлер мен дінтанушылардан құралған комиссиялар ғылыми тұрғыдан зерттейді. Егер адам шіркеу тарапынан шейіт деп жарияланса, құттықталу үшін кереметтің болуы талап етілмейді. Құттықталу алған адамның мерекесі жалпыға ортақ емес, тек сол адамға ерекше құрмет көрсетілетін аймақтарда, діни институттарда немесе қоғамдастықтарда ғана атап өтіледі. Мысалы, Катери Текаквита Блессинг дәрежесінде АҚШ және Канадада ерекше құрметке ие болды. Джон Дунс Скот францискандар, Кельн архиепископтығы және басқа да жерлерде құрметтелді. Сол сияқты, Киара Баданоға көрсетілетін құрмет Фоколяре қозғалысына тән. Халықтың қолдауымен (vox populi) сайланған құттықталу алған адамдар тек жергілікті құрметке ие болды. Римдегі папалық билік XII ғасырдан бастап қасиеттілер қатарына қосу рәсімін жүргізсе, құттықтау рәсімі XIII ғасырға дейін жергілікті деңгейде жалғасты, содан кейін Трент соборында папаға кімді құрметтеуге болатынын шешу құқығы берілді.
Local bishops had the power of beatifying until 1634, when Pope Urban VIII, in the apostolic constitution Cœlestis Jerusalem of 6 July, reserved the power of beatifying to the Holy See. Since the reforms of 1983, as a rule, one miracle must be confirmed to have taken place through the intercession of the person to be beatified. Miracles are almost always unexplainable medical healings, and are scientifically investigated by commissions comprising physicians and theologians. The requirement of a miracle for beatification is waived in the case of someone whose martyrdom is formally declared by the church. The feast day for a beatified person is not universal, but is celebrated only by territories, religious institutes, or communities in which the person receives particular veneration. For instance, Kateri Tekakwitha was especially honored in the United States and Canada during her time as Blessed. John Duns Scotus was honored among the Franciscans, in the Archdiocese of Cologne and other places. Similarly, veneration of Chiara Badano is particular to the Focolare movement. The blessed, elected by popular acclamation (the vox populi) enjoyed only local veneration. While the procedure of canonization was taken in hand from the twelfth century by the papacy in Rome, that of beatification continued on a local scale until the thirteenth century before settling at the Council of Trent, which reserved to the pope the right to say who could be venerated.
Папалар тұсындағы тәжірибелер
Иоанн Павел II (1978–2005) бұрынғы католиктердің киелендіру тәжірибасын едәуір өзгертті. 2004 жылдың қазанына дейін ол 1340 адамды киелендірді, бұл бүгінгі күнге ұқсас киелендіру рәсімін орнатқан Папа Сикст V (1585–1590) кезінен бері барлық алдыңғы папалардың жиынтығынан асып түсті. Иоанн Павел II-нің ізбасары, Папа Бенедикт XVI (2005–2013) өзінің ізашарының киелендіру миссасын Әулие Петр базиликасында, Пасханың екінші жексенбісінде, яғни Құдайдың мейірімділік күнінде, 1 мамыр 2011 жылы жеке өзі тойлады, бұл шараға бір миллионнан астам адам қатысты.
Pope John Paul II (1978–2005) markedly changed previous Catholic practice of beatification. By October 2004, he had beatified 1,340 people, more than the sum of all of his predecessors since Pope Sixtus V (1585–1590), who established a beatification procedure similar to that used today. John Paul II's successor, Pope Benedict XVI (2005–2013), personally celebrated the Beatification Mass for his predecessor at St. Peter's Basilica, on the Second Sunday of Easter, or Divine Mercy Sunday, on 1 May 2011, an event that drew more than one million people.