Оссиах аббаттығы – Австрияның Каринтиясындағы ежелгі бенедиктин монастыры. 878-де негізі салынған, ежелгі тарихы мен «Каринтия жазы» фестиваліне танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оссиах монастыры (Stift Ossiach) – Австрияның Каринтия жеріндегі Оссиах қаласындағы бұрынғы бенедиктин монастыры. Бұл орын жыл сайын өткізілетін «Каринтия жазы» музыка фестивалінің алаңдарының бірі болып табылады.
Former Benedictine monastery in Ossiach
Ossiach Abbey (Stift Ossiach) is a former Benedictine monastery in Ossiach, in the Austrian state of Carinthia. The site is one of the venues of an annual music festival called "Carinthian Summer".
Тарих
878 жылы Баварияның шығыс франк патшасы Карлман Оссиах көлі маңындағы Треффен иеліктерін Эттинг бенедикт монастырына арнады. 10 ғасырдың соңында осы жерлер Пассау епископтарына, кейіннен император Генрих II-ге өтті, ол оларды Стириялық Отакар әулетіне жататын және Патриарх Поппоның әкесі болған граф Озиге сыйлады. 1024 жылы граф Ози Бенедикт аббаттығын құрған кезде, Оссиахта шіркеу болған болуы мүмкін, ол ортағасырлық Каринтия герцогтығындағы алғашқы монастырь болды. Алғашқы монахтар, әлдебір, Бавариядағы Нидеральтайх аббаттығынан келген. Озидің ұлы Поппо монастырды Зальцбург архиепископтарының ықпалынан шығарып, 1028 жылы император Конрад II бекіткен Аквилея патриархатымен байланыстыруға қол жеткізді. 1192 жылы Стириялық Отакарлар әулетінің тоқырауынан кейін, Георгенберг шарты бойынша Оссиахтың вогттығы Австриялық Бабенберг әулетіне өтті. 1282 жылы ол, ақыры, Габсбургтардың иелігіне көшті. Роман стиліндегі шіркеу алғаш рет 1215 жылы айтылды, ол базилика жоспары бойынша салынған, ал мұнарасы қиылыстың үстінде орналасқан. 1484 жылы болған өрттен кейін кеш готика стилінде қайта жаңартылған, 1641 жылдан бастап Бенедикт Зальцбург конгрегациясының мүшесі болған аббаттық, барокко дәуірінде, соның ішінде Вессобруннер мектебінің әшекейлік жұмыстарымен бірге, кеңінен өзгертілді. Оссиах аббаттығы 1783 жылы император Иосиф II-нің бұйрығымен таратылды, содан кейін ғимараттар казарма ретінде пайдаланылды. 1816 жылы ғимараттың көп бөлігі бұзылды. 1872 мен 1915 жылдар аралығында қалған аз ғимараттар қайтадан казарма және жылқы қорасы ретінде қолданылды. 1995 жылдан бері ғимарат Каринтия әкімшілігінің меншігінде. Шіркеу таратылғаннан бері жергілікті приходқа қызмет етеді. 1905 жылы Карл Май екі әйнек терезені сыйлады, бірақ соңғы зерттеулерге сәйкес, танымал жазушы, мүмкін, ешқашан Оссиахқа келмеген.
In 878 the East Frankish king Carloman of Bavaria dedicated the Treffen estates around Lake Ossiach to the Benedictine monastery of Ötting. In the late 10th century the lands passed to the Bishops of Passau and later to Emperor Henry II, who conferred them to a certain Count Ozi, affiliated with the Styrian Otakar dynasty and father of Patriarch Poppo of Aquileia. A church probably already existed at Ossiach, when Count Ozi about 1024 established the Benedictine abbey, the first in the medieval Duchy of Carinthia. The first monks probably descended from Niederaltaich Abbey in Bavaria. Ozi's son Poppo succeeded in removing the proprietary monastery from the influence of the Salzburg archbishops and to affiliate it with the Patriarchate of Aquileia, confirmed by Emperor Conrad II in 1028. Upon the extinction of the Styrian Otakars in 1192, the Vogtei of Ossiach according to the Georgenberg Pact passed to the Austrian House of Babenberg. In 1282 it finally fell to the Habsburgs. The Romanesque church itself was first mentioned in 1215, built on the groundplan of a basilica, with the tower above the crossing. Restored in a Late Gothic style after a fire in 1484, the abbey, a member of the Benedictine Salzburg Congregation from 1641, was extensively altered in the Baroque period, including stucco decoration of the Wessobrunner School. Ossiach Abbey was dissolved by order of Emperor Joseph II in 1783, after which the buildings were used as a barracks. In 1816 the premises were largely demolished. Between 1872 and 1915 the few remaining buildings were again used as a barracks and as stabling. Since 1995 the premises have been owned by the administration of Carinthia. The church since the dissolution has served the local parish. Two stained glass windows were donated by Karl May in 1905, though according to recent research the popular writer had probably never visited Ossiach.
Болеслав туралы аңыз
Аңыз бойынша, Польшаның патшасы Болеслав II Батыл 1079 жылы Шчепановтың әулие Станиславын өлтіргені үшін елден қуылғаннан кейін, Венгрияға қашып, сосын Еуропаны шарлап, 1081 жылы Оссиахқа келгенде ғана тыныштық тапты. Сол жерде патша сегіз жыл бойы үнсіз, өкінішпен шалғайдағы монастырда қарапайым, төмен жұмыстарды кішіпейілділікпен атқарып өмір сүрді. Өлім төсегінде ол рухани кеңесшісіне кім екенін және қандай күнәсі үшін өкініш тартқанын айтты. Бұл аңыз 15 ғасырдан бері жазылған, бірақ Болеславтың Оссиахта өмір сүргеніне нақтылық жеткіліксіз. Болеславтың бейіті деп есептелетін шіркеу қабырғасының солтүстік жағында римдік мәрмәр рельефі бейнеленген, онда латынша жазу бар: REX BOLESLAVS OCCISOR SANCTI STANISLAI EPISCOPI CRACOVIENSIS ("Болеслав, Польша патшасы, әулие Станиславты өлтіруші, Краков епископы"). Оның үстінде патшаның тағдырына байланысты бірнеше суреттер салынған эпитафия орналасқан. 1946 жылы польшалық әскерилер ескерткіш тасын қосты.
According to legend, King Bolesław II the Bold of Poland, after he was banished in 1079 for the murder of Saint Stanislaus of Szczepanów and had fled to Hungary, then wandered through Europe and found peace at last when he arrived at Ossiach in 1081. There the king is said to have lived in the remote monastery as a mute penitent for eight years humbly doing the meanest and lowliest jobs, until on his death bed he told his father confessor who he was and what he had been doing penance for. The legend is documented since the 15th century; whether Bolesław actually ever lived at Ossiach could not be conclusively clarified. Bolesław's alleged tomb is embedded in the northern side of the church wall, a Roman marble relief depicting a horse with the Latin inscription: REX BOLESLAVS OCCISOR SANCTI STANISLAI EPISCOPI CRACOVIENSIS ("Boleslav, King of Poland, Murderer of Saint Stanislav, Bishop of Cracow"). Above it, a painted epitaph shows several illustrations of the king's fate. A memorial stone was added by Polish servicemen in 1946.