Британ әскерінің генералы Александр Адамс өмірі мен еңбегі
Alexander Adams (British Army officer)
Александр Адамс: британдық әскери генерал, Екінші Англо-Марат соғысында көзге түскен. Веллингтонның қолбасшысы оның қызметіне алғыс айтқан. Java және Индиядағы қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-лейтенанты Александр Адамс (4 сәуірде 1772 жылы крещение алған – 12 қыркүйекте 1834 жылы қайтыс болған) – британдық армия офицері. Ол Екінші Англо-Маратха соғысында өзін ерекше көзге түсірді, Үндістанда 78-ші Хайлендерлер полкімен қызмет етті. Оның қолбасшысы, генерал Уэлсли (кейін Веллингтон герцогы), оған бірнеше рет қызметтері үшін алғыс айтқан. 1811 жылы Яваға жасалған шабуылдан кейін ол әскерге қолбасшы болып тағайындалды, сондай-ақ императордың, немесе IV Сусухунан Пакубувононың сарайындағы министр қызметіне тағайындалды.
British Army general
Lieutenant General Alexander Adams (baptised 4 April 1772 – 12 September 1834) was a British army officer. He distinguished himself in the Second Anglo Maratha War, serving with the 78th Highlanders in India. His commander, General Wellesley (later Duke of Wellington), thanked him for his services on several occasions. After the 1811 invasion of Java, he was appointed to a command in the army, and also as minister at the court of the emperor or Susuhunan Pakubuwono IV.
Отбасы
Александр Адамс Пемброкширдегі Холилендте ежелгі жер иелері отбасында, майор Джозеф Адамс пен Элизабет (Кэмпбелл) Адамстың ұлы ретінде дүниеге келді.
Alexander Adams was born into an ancient landed Pembrokeshire family in Holyland, Pembrokeshire, the son of Major Joseph Adams and Elizabeth (née Campbell) Adams.
Гибралтар
Адамс бастапқыда Корольдік сақшылар полкіне энсайн ретінде қабылданды және сол полкте лейтенант және адъютант немесе орынбасар адъютант қызметін ұзақ уақыт атқарды, көбінесе Гибралтарда, ол кезді зор қуанышпен еске алды.
Adams originally joined the Queen's Royals as an ensign, and served in that regiment as a lieutenant and adjutant, or acting adjutant, for a considerable time, chiefly at Gibraltar, a period he remembered with much pleasure.
Үндістан
Ол 78-ші жоғарғы жаяу әскер полкіне, оның құрылуынан көп ұзамай, капитан шенімен қосылды. 1796 жылы Бенгалиядағы полктің төлем жөнелтушісі болды. Ол 1788 жылғы Дэвид Дандастың онша танылмаған жаттығу нұсқаулығын басшылыққа алып, сарбаздарды жаттықтырды және жоғары деңгейдегі тәртіпті орнатқаны үшін мақталады. 1801 жылы ол майор болып тағайындалды және Бенгалиядағы Форт-Уильямдағы полкке қолбасшылық етті. 1803 жылғы екінші англо-маратха соғысы кезінде 78-ші полк Бомбей арқылы Пунаға, генерал-майор Артур Уэлсли (кейін Веллингтон герцогы) басқаратын Мадрас армиясының дивизиясына қосылу үшін жіберілді. Уэлсли ерекше жаяу жүріс арқылы қаланы қираудан сақтап қалды. Адамс Ахметнагардағы Петтаға жасаған сәтті шабуылында өзін таныстырды. Шайқастың қайнаған кезінде 78-ші полк, саптың сол жағында және одан біршама алшақтағандықтан, екі колонна тұрақты жаяу әскер мен артиллерияға қарсы шабуыл жасауға тиіс болды, сол жақтағы үлкен атты әскерді бақылап тұрып, сонымен бірге өз артиллериясының арт жағынан атылуына ұшырады. 78-ші полктің артиллериясы, жаумен жылдам жақындасу қажеттілігіне байланысты қалдырылып, 78-ші полк пен бригаданың қалған бөлігі арасындағы саңылаудан өткен топ басып алып, оларға қарсы бұрылды. 78-ші полк жаудың артиллериясын басып алғаннан кейін, генерал Уэлсли атпен келіп, подполковник Адамсқа "бірден кері бұрылып, осы жігіттерді біздің артиллериямыздан қуғын сүр" деп бұйрық берді, бұл дереу орындалды. Келесі ірі шайқаста Адамс сол жылдың 29 қарашасында Аргаумда Сциндхия мен Берар раджасының біріккен әскерлеріне қарсы шабуыл жасады. Бұл жерде ол, бөлімнің бригадирінің ауруына байланысты, жетекші бригаданың қолбасшылығын өз мойнына алды, ол көп ұзамай қайтыс болды. Жау әскерлері кеңінен созылған қатарға тұрып, екі жағынан атты әскерлермен қоршалған, көлбеу жазық далада орналасты. Олар британдық колоннаның өз алдыңғы қатарымен қатар, ешқандай қарсылықсыз өте қысқа қашықтыққа дейін алға жылжуына рұқсат берді. Жаудың көп бөлігін саз кірпіштен салынған ауылдың алдындағы жолдың бір бөлігіне шоғырландырып, сепоилердің алдыңғы батальондарына кенеттен от ашты, олардың шегінуіне себеп болды. Жағдайды анықтау үшін келген генерал Уэлсли Адамс орындаған нұсқауларын берді, ол колоннаны ауылдың екінші жағымен айналып өтуге бағыттап, жергілікті тұрғындарды осы қорғаныстың артында жинап, қатарға тұрғызып, шабуылға көтерді. Құдайға адал Госсайн дінінің жүздерше өкілдері оларға қарсы шығып, оқ атып, 78-ші және бұрынғы шайқаста ауыр зардап шеккен 74-ші полктің қалдықтарына қылыштармен шабуыл жасады, бірақ олардың барлығы жойылды. Британдықтар көп ұзамай даланың, артиллерияның, жүктің және барлық мүліктің иесі болды. Осы жетістігінен кейін Уэлсли Адамстың іс-әрекетін жоғары бағалады. Адамс сондай-ақ Гавилгурдың мықты төбе бекінісін қоршауға және шабуылға қатысты. Екінші англо-маратха соғысы осыдан кейін дереу аяқталды. Адамстың басшылығындағы 78-ші полк пен жергілікті әскерлердің және артиллерияның бір бөлігінен тұратын күшті жасақ, губернаторы жаулық танытқан Лхогур төбе бекінісін басып алуға жіберілді. Бірақ бекініске шабуыл жасауға дайындық жасалып жатқанын естіген губернатор қорқып, бас иді. Уэлсли Адамсқа тағы да алғыс айтты, бұл жолы оның дайындықтарының және бас игізуге келіссөздер жүргізуінің салмақтылығы үшін, өйткені бекініс дерлік бұзылмас деп есептелді. 1804 жылдың ортасында 78-ші полк Бомбейдегі казармаларға орналасты, онда 1806 жылға дейін болды, содан кейін Гоаға жіберілді. Адамс Португалияны француздар басып алған кезде, өте қиын жағдайда, осы португалиялық қоныста британдық көмекші күштердің қолбасшылығына тағайындалды. Бір кезде британдық күштерге қажет болған жағдайда колонияны басып алуға дайын болу бұйрығы берілді. 1811 жылы 78-ші полк Мадрасқа, Мадрас президентілігінің бас қолбасшысы Сэр Сэмюэл Аухмутидің Яваға жорыққа шығатын күшін күшейту үшін жіберілді.
He joined the 78th Highlanders, not long after its formation, with the rank of captain. Around 1796, he was the paymaster of the regiment in Bengal. He trained the men using David Dundas's then little known drill book of 1788 as a guide and is credited with instilling a high degree of discipline. He was promoted to major and given command of the regiment at Fort William, Bengal, in 1801. During the Second Anglo Maratha War of 1803, the 78th was sent via Bombay to Poona to join a division of the Madras Army commanded by Major General Arthur Wellesley (later Duke of Wellington). Wellesley, by an extraordinary march, had saved the city from destruction. Adams distinguished himself at the successful escalade of the Pettah of Ahmednagar. During the heat of the action, the 78th, on the extreme left of the line and somewhat separated from it, had to charge a double column of regular infantry and artillery, while keeping a large body of cavalry in check on the left and, at the same time, being fired upon from the rear by their own guns. The 78th's guns, left behind by the necessity of closing quickly with the enemy, had been seized and turned against them by a party that had passed through the gap between the 78th and the rest of the brigade, along with some stragglers. Once the 78th had captured the enemy guns to its front, General Wellesley rode up and instructed Lieutenant Colonel Adams to "face about, and drive those fellows from our guns", which was immediately done. In his next general action, Adams was engaged against the combined armies of Scindiah and the Rajah of Berar at Argaum on 29 November later the same year. Here he took command of the leading brigade, owing to the illness of the unit's brigadier, who soon after died. The enemy troops were drawn up in an extended line, flanked by masses of cavalry, on a gently sloping plain. They permitted the British column to advance parallel to their front to within a very short distance without opposition. Having concentrated the greater number of their guns to bear upon one point of the road in front of a mud walled village, the enemy suddenly opened fire on the leading battalions of sepoys, causing them to give way. General Wellesley, riding up to ascertain the situation, gave his directions, which were implemented by Adams, to lead the column round by the other side of the village. The natives were rallied behind this shelter, formed a line, and charged. Several hundred of the devoted sect of Gossains advanced to meet them, discharged their firearms, and attacked with swords the 78th and the remains of the 74th Regiment (which had suffered severely in the former action), but were wiped out. The British were soon in possession of the field, artillery, baggage, and all. After this achievement, Wellesley expressed his appreciation of Adams's conduct. Adams also participated in the subsequent siege and storming of the strong hill fort of Gawilghur. The Second Anglo Maratha War ended immediately afterward. A strong detachment, consisting of the 78th along with a proportion of natives and artillery under the command of Adams, was sent to reduce the hill fort of Lhoghur, whose governor proved hostile. Upon learning of preparations being made to storm the place, however, the governor became alarmed and surrendered. Wellesley once again thanked Adams, this time for the judiciousness of his preparations and his negotiations for the surrender, the fort being considered almost impregnable. About the middle of 1804, the 78th went into cantonments at Bombay, where it remained until 1806, when it was sent to Goa. Adams was nominated to the command of the British auxiliary force at that Portuguese settlement under very delicate circumstances, during the French occupation of Portugal. At one time, the British force was ordered to be prepared to take possession of the colony if necessary. In 1811, the 78th Regiment was ordered to Madras to augment the force which Sir Samuel Auchmuty, the Commander in Chief of the Madras Presidency, was about to lead to Java.
Жава
Адамс бригада командирі болып тағайындалды. Жава экспедициясы Коромадель жағалауын қиратып жіберген қатты дауылдан бір күн бұрын теңізге шықты. Экспедиция теңізде болғандықтан, тек аз ғана зақым шекті. Бенгалиядан келген әскерлер Малаккада күшейтілді, содан соң әскер Батавияға жақын жерге түсіріліп, оны басып алды және қаладан үш-төрт шақырым қашықтықтағы Корнелис бекінісіне шабуыл жасауға дайындық жүргізді. Екі тараптан бірнеше күн бойы ауыр артиллериялық оқтар атқызылғаннан кейін, бекініс шабуылмен алынды, одан кейін бірнеше шағын операциялар жүргізіліп, арал мен оның тәуелді аумақтары толығымен бағындырылды. Ява жайылғаннан кейін Адамс армияның орталық бөліміне командир болып тағайындалды және Солодағы император сарайындағы министрдің маңызды лауазымын атқарды. Ол бұл лауазымды жергілікті соттардың істерін бақылау үшін азаматтық комиссар тағайындалғанға дейін сақтап тұрды. Содан кейін Адамс Сурабаяда резидент болып тағайындалды және шығыс дивизиясының әскерлеріне қолбасшылық етті. Ол бұл лауазымды Сурабаяда және Самарангта Яваға бейбітшілік орнағанша және голландиялықтарға қайтарылғанша атқаруын жалғастырды.
Adams was appointed to the command of a brigade. The Java Expedition sailed the day before a tremendous hurricane which devastated the Coromandel coast. The expedition, which was well out to sea, suffered only trifling damage. Reinforced at Malacca by a body of troops from Bengal, the army disembarked near Batavia, took possession of it, and made preparations to attack the strongly fortified position of Cornelis, within three or four miles of that city. After a heavy cannonade from both sides for some days, it was taken by assault, resulting, after some subsequent minor operations, in the final surrender of the island and its dependencies. On the settlement of Java, Adams was appointed to the command of the central division of the army, and to the important office of minister at the court of the emperor at Solo. He held this office until it was merged in the appointment of a civil commissioner to superintend the affairs of the native courts. Adams was then nominated Resident at Sourabaya, and to the command of the troops of the eastern division. The latter position, he continued to exercise at Sourabaya and at Samarang, until the general peace and restitution of Java to the Dutch.
Зейнеткерлік
Генерал-майор дәрежесіне жеткен соң, ол Еуропаға оралып, Пембрук маңындағы әкесінің мүлігіне зейнетке шықты. 1830 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Ол 1835 жылдың 12 қыркүйегінде Пембрук маңында аң аулау кезінде қайтыс болды. Қоршаудан өте жатқанда, мылтығы, қауіпсіздігі қойылмаған болса да, кездейсоқ оқ атты; оқ оның сол көзіне кіріп, басының бір жағын жарып, сол жерде қаза тапты. Ол 1801 жылы пастор Уильям Холкомбтың қызы Франсис Луиза Холкомбқа үйленді. Ол одан кейін тірі қалды.
Having attained the rank of major general, he returned to Europe and retired to his paternal estate near Pembroke. In 1830, he was promoted to lieutenant general. He died on 12 September 1835 in a shooting accident in the vicinity of Pembroke. While in the act of getting over a hedge, his fowling piece, although at half cock, went off; the contents entered his left eye and blew off the entire side of his head, killing him instantly. He had married Frances Louisa Holcombe, daughter of the Reverend William Holcombe, in 1801. She survived him.