Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Биканердің соңғы титулдық махаражасы (1924–1988)
Last titular Maharaja of Bikaner (1924–1988)
Махаража Карни Сингх джи (21 сәуір 1924 – 6 қыркүйек 1988), сондай-ақ доктор Карни Сингх деп белгілі, 1950 жылдан бастап Биканер мемлекетінің махаражасы атағын ресми түрде иеленген Биканердің соңғы махаражасы болды. Бұл атақ 1971 жылға дейін сақталды, сол жылы Үндістан Республикасы жеке қорларды және барлық патшалық атақтарды жойды. Ол сонымен қатар саясаткер, 1952 жылдан 1977 жылға дейін жиырма бес жыл Лок Саба мүшесі болып қызмет етті, және халықаралық деңгейдегі мылтықтан көгершін ату және стенд ату спортының чемпионы болды.
Maharaja Karni Singh ji (21 April 1924 – 6 September 1988), also known as Dr Karni Singh, was from 1950 the last Maharaja of Bikaner State to hold the title of Maharaja of Bikaner, officially, until 1971, when the privy purse and all the royal titles were abolished by the Republic of India. He was also a politician, serving as a member of the Lok Sabha for twenty five years, from 1952 to 1977, and an international clay pigeon and skeet champion.
Ерте өмір және білім
1924 жылғы 21 сәуірде Биканер княздығында Карни Сингх принці болып дүниеге келген Сингх алғашқы білімін сол жерде алды. Одан кейін Делидегі Сент-Стефан колледжінде және Бомбей қаласындағы Сент-Ксавьер колледжінде оқып, Тарих және Саясат пәні бойынша бакалавр дәрежесін (honours) алды.
Born as Prince Karni Singh on 21 April 1924 in the princely state of Bikaner, Singh's first schooling was there, after which he attended St Stephen's College, Delhi, and St. Xavier's College, Bombay, where he graduated BA with Honours in History and Politics.
Мансап
Ол Екінші дүниежүзілік соғыста белсенді қызмет етті, атасы, Биканердің 23-ші махаражасы генерал сэр Ганга Сингхпен бірге Таяу Шығыста қызмет өткерді. 1950 жылы ханзада Карни әкесі генерал-лейтенант Махаража Сэр Садул Сингхтен мұрагерлікке өтті. 1952 жылы жас Махараджа Карни Сингх Биканер сайлау округінен тәуелсіз кандидат ретінде Үндістанның Лок Сабхасының (Төменгі палата) депутаты болып сайланды, түрлі министрліктердің бірнеше консультативтік комиссияларында жұмыс істеді және 1977 жылға дейін мандатын сақтап қалды. 1964 жылы Бомбей университетінен «Биканер патшалық отбасының орталық билікпен қарым-қатынасы (1465–1949)» тақырыбындағы диссертациясы үшін философия докторы ғылымының кандидаты атағын алды. Ол раджастхани тілінің ынталы жақтасы болды және оны Үндістан Конституциясының 14-ші тізіміне енгізуді ұсынды. Көптеген спорт түрлерімен қатар, ол фотография мен сурет салуға да қызығушылық танытты. Махараджа Карни Сингх 1980 жылы соңғы Олимпиада ойындарына қатысты және 1988 жылдың 4 қыркүйегінде қайтыс болды.
He saw active service in the Second World War, serving in the Middle East with his grandfather, General Sir Ganga Singh, the 23rd Maharaja of Bikaner. Prince Karni succeeded his father, Lieutenant General Maharaja Sir Sadul Singh, in 1950. In 1952, the young Maharaja Karni Singh was elected Member of Parliament in the Lok Sabha (Lower House) of India from Bikaner constituency as an independent candidate, serving on several consultative committees of different ministries and holding his seat until 1977. In 1964 he received the degree of Doctor of Philosophy from Bombay University, for his thesis The relationship of the Bikaner royal family with central authority (1465–1949). He was an ardent supporter of the Rajasthani language and argued for its inclusion in the 14th schedule of the Indian Constitution. As well as many sports, his interests included photography and painting. Maharaja Karni Singh attended his last Olympic Games in 1980, and he died on 4 September 1988.
Отбасы
Ол Махараджа Садул Сингхтің үлкен ұлы болды және оның есімі олардың қасиетті құдайы Карни Матаның атымен аталды. Сингх 1944 жылдың 25 ақпанында Дунгарпур ханшайымы Сушила Кумариға үйленді және олардың бір ұлы мен екі қызы болды: Нарендра Сингх, Раджашри Кумари және Мадулика Кумари. Оның қызы, ханшайым Раджашри Кумари да бірінші сыныпты ату спортымен айналысқан, ол 1968 жылы Арджуна сыйлығын алды. Оның орнын ұлы Нарендра Сингх басты, ол үш қызға ие: Дакша Кумари, Сиддхи Кумари және Махима Кумари. Принцесса Сиддхи Кумари бүгінгі саясатта белсенді, қазір Раджастан штатының Биканер Шығыс сайлау округінен депутат.
He was the elder son of Maharaja Sadul Singh, and his name was chosen after their (kul devi) deity's name Karni mata. Singh was married to princess Sushila Kumari of Dungarpur on 25 February 1944 and they had one son and two daughters: Narendra Singh, Rajyashree Kumari, and Madhulika Kumari. His daughter Princess Rajyashree Kumari was also a first class shooting sportswoman who received the Arjuna Award in 1968. He was succeeded by his son Narendra Singh, who has 3 daughters: Daksha Kumari, Siddhi Kumari, and Mahima Kumari. Princess Siddhi Kumari is active in today's politics, currently MLA from Bikaner East (Rajasthan).
Спорттық мансабы
Сингх балшықтан құс аулау және шұңқыр аулаудан 17 рет ұлттық чемпионатты жеңіп, халықаралық жарыстардың барлық деңгейінде Үндістанды өкілдік етті. Ол бес Олимпиада ойынына қатысқан алғашқы үнді азаматы болды – 1960 жылдан 1980 жылға дейін, 1976 жылғы ойындарды өткізіп алған. Ол 1960 жылы Римде, 1964 жылы Токиода (капитан), 1968 жылы Мексикада, 1972 жылы Мюнхенде және 1980 жылы Мәскеуде өткен жазғы Олимпиада ойындарында балшықтан көгершін атудан Үндістанды өкілдік етті. Жарыстардағы ең жақсы нәтижелері 1960 жылы 8-орын және 1968 жылы 10-орын болды. Ол 1961 жылы Ослода өткен әлем чемпионатында ел намысын қорғады, ал келесі жылы Каирде өткен 38-ші әлем чемпионатында бірінші орынды бөлісіп, күміс медаль жеңіп алды, сонымен қатар үнді командасының капитаны болды. Ол 1966 жылы Висбаденде, 1967 жылы Болоньяда және 1969 жылы Сан-Себастьянда өткен әлем чемпионаттарында да қатысты, команданың капитаны ретінде өнер көрсетті. 1967 жылы Токиода және 1971 жылы Сеулде өткен Азия ату чемпионаттарында алтын медаль жеңіп алды. 1974 жылы Тегеранда өткен Азия ойындарында күміс медаль, ал 1975 жылы Куала-Лумпурда өткен Азия ойындарында тағы бір күміс медальді қанжығасына ілді. 1981 жылы балшықтан көгершін атудан Уэльс Гран-присін, Солтүстік Уэльс кубогын және Солтүстік-Батыс Англия кубогын жеңіп алды. 1961 жылы Арджуна сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлықты алған әлемдегі ату спортынан алғашқы адам болды.
Singh won the National Championship in Clay Pigeon Trap and Skeet seventeen times and represented India at all levels of international competition. He was the first Indian to compete at five Olympic Games, which he did from 1960 to 1980, missing the Games of 1976, representing India at clay pigeon shooting at the Summer Olympics in Rome, 1960, Tokyo, 1964 (Captain), Mexico, 1968, Munich, 1972, and Moscow, 1980. His best positions in competition were eighth in 1960 and tenth in 1968. He represented his country in the World Shooting Championships at Oslo in 1961, and the next year won a silver medal at the 38th World Shooting Championships in Cairo, after tie for 1st place, captaining the Indian team. He also competed in the World Shooting Championships at Wiesbaden in 1966, again captaining the team, and at Bologna in 1967 and San Sebastian in 1969. He competed in the Asian Shooting Championships at Tokyo in 1967 and at Seoul in 1971, where he won a gold medal. He won a silver medal at the Asian Games in Tehran, 1974, and another in the Asian Games at Kuala Lumpur in 1975. In 1981 he won the Welsh Grand Prix for clay pigeon shooting, the North Wales Cup and the North West of England Cup. In 1961 he was given the Arjuna award, becoming the first person from the world of shooting to be rewarded with that national honour.