Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Триест синагогасы (итальянша: Tempio Israelitico di Trieste) – Солтүстік Италиядағы Триест қаласында орналасқан яһудилердің құдайға табыну үйі.
The Synagogue of Trieste (Italian: Tempio Israelitico di Trieste) is a Jewish house of worship located in the city of Trieste, northern Italy.
Тарих
Ол 1908-1912 жылдар аралығында Австрия үкімшілігі тұсында салынды және архитекторлар Руджеро мен Ардуино Берламның қолтаңбасын тасыды. Синагога 1912 жылы қалалық шенеуніктердің қатысуымен ашылды және бұрынғы, 18 ғасырдың ортасынан бастап болған төрт кішкентай (Scholae) синагоганы алмастырды. Олар Солтүстік-Шығыс Италияда кең таралған архитектуралық үлгіде салынған, төртбұрышты бөлмелерден және орталыққа немесе шығысқа қаратылған қатар-қатар орындықтардан тұрды; ішкі жағы нәзіктей безендіріліп, жиһазбен жабдықталған, бірақ сырттан қарағанда қарапайым және көз тартарлық емес болды. Ұлы ғибадатхана 1938 жылы шамамен 6000 мүшесі бар өсіп келе жатқан қауымның діни қажеттіліктерін қанағаттандыру мақсатында салынды. Оны салу үшін халықаралық конкурс ұйымдастырылды, бірақ нәтижесі болмады. Синагога 1942 жылы фашистік режимде нәсілдік заңдардың күшімен жабылды. Ол фашистік жасақтар тарапынан қиратылды, ал кейін нацистік оккупация кезінде еврейлердің үйлерінен тәркіленген өнер туындылары мен кітаптарды сақтау үшін қойма ретінде пайдаланылды. Қауымның күміс заттары ғимараттың ішінде жасырылған арнайы орынға сақталып, тонаудан құтылды. Соғыс аяқталғаннан кейін синагога қайтадан қызмет етуге кірісті. Бүгінде ол Еуропадағы еврейлер үшін ең ірі және маңызды ғибадат орындарының бірі болып есептеледі.
It was built under Austrian rule, between 1908 and 1912, and bears the hallmark of architects Ruggero and Arduino Berlam. The synagogue was unveiled in 1912 in the presence of municipal officials, and it replaced the four smaller ones (Scholae) that previously existed, from mid 18th century, and which were based on an architectural model quite common in northeastern Italy, with rectangular rooms with rows of pews orientated towards the centre or the eastern side; inside, they were delicately decorated and furnished but showed a humble and anonymous aspect from the outside. The Great Temple was meant to satisfy the religious need of a growing Community that, in 1938, had almost 6,000 members. For its construction an international contest was organized, but it had no results. The synagogue was closed in 1942 following the instigation of the race laws under the Fascist regime. It was devastated by fascist squads and later, during the Nazi occupation, it was used as a storehouse for works of art and books seized from the Jewish houses. The ritual silvers of the community were preserved from the plunder thanks to a clever hiding place inside the very building. As soon as the war finished the synagogue went back into operation. Today it is recognised as one of the largest and most important places of worship for Jews in Europe.
Интерьер
Ғимараттың көлемі мен құрылымы оны босатылу дәуірінің синагогасы екенін нақты көрсетеді, онда негізгі дұға залы тіктөртбұрышты еден жоспарымен үш бөлікке бөлініп, әсем апсидамен және алтын мозаикамен аяқталады. Бүкіл зал монументалды аронға қаратылған, оның мыс есіктері бар, ал үстінде төрт бағанмен заң кітабын ұстап тұрған қызғылт граниттен жасалған эдикула орналасқан. Оның екі жағында жеті тармақты қоладан жасалған екі үлкен менорот, бидай баспен әшекейленген мәрмәр балюстрадаға сүйеніп тұр, бұл Триест қауымдастығының символы. Төбесінде әсем әшекейлер, геометриялық өрнектер, ағаштар мен жұлдыздармен жиектелген күмбез, сондай-ақ Забур кітабынан аяттар мен өмір ағаштары бейнеленген үлкен аркалар бар. Аронның үстінде, үш жағында, әйелдер галереясы болған әдемі балкон орналасқан, бірақ қазіргі уақытта қауіпсіздік шаралары мен қауымдастықтың кішкентай болуына байланысты пайдаланылмайды. Осы галереяда, кіреберіс есігінің үстінде және цилиндрлі күмбездің астында, Дәуіт жұлдыздарымен шеңберленген құбырлары бар үлкен орган орналасқан.
The size and structure of the building clearly define it as a synagogue of the emancipation period, in which the main prayer room, with a rectangular floor plan, divides itself into three naves ending with the majestic apse and its vault with golden mosaic. The whole room is orientated towards a monumental aròn with copper doors, surmounted by a pink granite aedicule which sustains the tables of the law with four columns. At its sides, two big menoròt, bronze candelabra with seven branches, leaning on a marble balustrade with wheatsheaf, symbols of the Community of Trieste. On the ceiling, elegant pendants, banded decorations edging the dome with geometrical patterns, trees and stars and other bands on the great arches quoting verses from the book of the Psalms and showing trees of life. Above the aròn, on three sides, the beautiful balcony which used to be the women's gallery and that, nowadays, is not used anymore because of security reasons and the small dimensions of the Community. In this gallery, above the entrance door and under a barrel vault, there is a big organ with pipes framed by stars of David.