Кіріспе
Швейцариядағы тау Рейнвальдхорн – теңіз деңгейінен 3402 метр биіктіктегі Швейцарияның Тичино кантонындағы ең биік нүкте. Ол Граубюнден және Тичино кантондары арасындағы шекарада, Адула массивінде, Оңтүстік Швейцариядағы Адула Альптерінің Сент-Готтард массивінің бір бөлігінде орналасқан. Тау әртүрлі атаулармен белгілі: неміс тілінде Rheinwaldhorn немесе Adulahorn, итальян тілінде l'Adula немесе Piz Valrhein, романш тілінде Piz Valragn. Рейн өзенінің екі басты саласының арасындағы қарлы шыңдар тобы орта ғасырларда Mons Aquila немесе Mons Avium деп аталған. Осы атаудың романш түрінен Адула атауы шыққан, ол Лепонтин Альптерінің солтүстік-шығыс бөлігін белгілеу үшін қолданылады. "Райнвальдхорн" деген неміс атауы Рейнвальд аймағынан келген.
The Rheinwaldhorn is the highest point in the Swiss canton of Ticino at 3,402 metres above sea level. It lies on the border between the cantons of Graubünden and Ticino, in the Adula massif, part of the St. Gotthard massif of the Adula Alps in southern Switzerland. The mountain is known by different names, in German as Rheinwaldhorn or Adulahorn, in Italian as l'Adula or Piz Valrhein, in Romansh as Piz Valragn. The group of the snowy peaks lying between the two principal branches of the Rhine were known in the Middle Ages by the names Mons Aquila or Mons Avium. From the Romansh form of the first comes the name Adula, which is used to designate the north eastern portion of the Lepontine Alps. The German name "Rheinwaldhorn" comes from the Rheinwald region.
География
Рейнвальдхорн – Лепонтин Альптерінің шығыс бөлігінің және Адула тобының ең биік нүктесі болып табылады. Осы аймақта Рейн және По өзендері арасындағы суайырымының нақты бағыты жоқ және ол ығысқан сияқты көрінеді. Адуланың шыңдары біртекті топты құрайды, олардың ең жоғарылары орталық нүктеден бес километрден аспайтын қашықтықта орналасқан, осы нүктені Рейнвальд мұздығының табаны деп санауға болады. Орталық топтан бастап, 15 километрден астам қашықтыққа оңтүстікке қарай Валь Бленио мен Валь Каланка арасында биіктігі біртіндеп төмендейтін кеңдікке созылады. Басты массивпен байланысқан параллель қырқа Валь Каланканы Валь Месоккодан бөліп тұрады; оның биіктігі кейбір жерлерде 9000 футтан аспайды. Алғашқыдан ұзын, бірақ дұрыс емес солтүстік жотасы орталық топтан басталып, Сумвитке дейін, Вордеррайн өзенінің аңғарындағы Пиц Надилге дейін 20 километрге созылады. Саяси тұрғыдан Рейнвальдхорн шыңы екі кантон мен үш муниципалитет арасында бөлінген. Батыс жағында Бленьо (Тичино) муниципалитеті, ал шығыс жағында Вальс және Гинтеррайн (Граубюнден) муниципалитеттері орналасқан.
Тау-кен жорықтарының тарихы
Рейнвальдхорн шыңына алғаш рет 1789 жылы Плацид а Спеша жеткен. Жетпіс жыл бойы осы тауға қайта шабуыл жасалмаған сияқты. 1859 жылы Вайленманн шыңға жалғыз өрлеген. Келесі және үшінші тіркелген шабуыл 1861 жылы Пиз-Бернинаға алғаш көтерілген Коаз (топограф), үш серігі және Вальстік Пьтер Антон Желье атты шамыз аулаушысы жасады. Коаз экспедиция туралы Jahresbericht der Naturforschenden Gesellschaft Graubünden басылымында баяндады. Олар Запорт Альпісінде демалып, Парадис мұздығының төменгі жағында орналасқан Парадис деген жерге көтерілді. Біраз қашықтыққа әлсіз қой жолымен жүрді, содан кейін мұздыққа бет бұрды, бірақ уақыт өте келе оның оңтүстік жағалауына қайта оралды. Көтерілістің бірінші кезеңі Рейнвальдхорн мен Гюферхорн арасындағы жотадағы Лента өткелін бағындырғанда аяқталды. Одан әрі жол артесті бойымен жалғасты. Бұл өте тар және кейбір жерлерде қиын болды, тік жартастар қардан шығып тұрды. Жартастарды еңсергеннен кейін саяхатшылар жотаның төменгі бөлігіне қарағанда кең, бірақ тік екенін байқады. Ең жоғары нүктеге жету үшін шыңның солтүстік жағын айналып өту қажет болды, сондықтан соңғы көтеріліс солтүстік-батыстан жасалды. Шың – солтүстіктен оңтүстікке қарай 200 футқа созылған жота, бір бөлігі қардан бос. Осы жерде келесі екі шабуыл кезінде Плацид а Спеша жетпіс жыл бұрын орнатқан таудың қалдықтары табылды. Адула тобына 1863 жылға дейін шетелдік саяхатшылар бармаған, ол кезде Морсхед Фогельбергке алғаш көтерілді. Келесі жылы Фрешфилд екі досымен бірге Лента мұздығынан Рейнвальдхорн шыңына жетіп, Гюферхорнмен байланыстыратын жотаның ең төменгі нүктесінен жоғары орналасқан шыңның иығына шабуыл жасады. Алғашқы қысқы жеке шабуылды 1942 жылы Даниэле Джанора жасады.