Кіріспе
Бенно мен Сильвия Рабиновтар скрипка мен фортепиано дуэті болды. Өмірінің барысында олар АҚШ, Еуропа, Азия және Африка бойынша кеңінен гастрольдеп, классикалық және заманауи туындыларды орындады.
Бенно Рабинов
Бенно Рабинов (1902–1975), скрипкашы, Леопольд Ауэрдің ең белгілі шәкірттерінің соңғысы болды, олардың қатарында Ефрем Зимбалист, Миша Элман және Яша Хайфец те бар. 1927 жылы Бенно Карнеги залында Элгар мен Чайковскийдің концерттерін орындап, тұңғыш рет сахнаға шықты, дирижерлік еткен – Ауэр. Содан кейін Бенно Америка мен Еуропа бойынша жеке концерттерде және оркестрлермен өнер көрсетті. 1930-шы жылдардың соңы мен 1940-шы жылдардың басында Бенно Альфред Валенштейн жетекшілігімен WOR радиосында апта сайынғы 28 хабарламада 28 түрлі концерттік туындыларды орындады.
Сильвия Рабинов
Сильвия Рабинов, пианист, мұғалім және композитор, 1913 жылдың 10 қазанында Нью-Йоркте Сильвия Смит болып дүниеге келді. Бала кезінде және жасөспірім шағында Сильвия Үшінші көшедегі Музыкалық мектепте оқыды, кейін Падеревски, Саймон Барер және Рудольф Серкинмен фортепиано сабақтарын жалғастырды. Сильвия 1937 жылы Парижде еуропалық дебютін жасады, ал 1938 жылы Нью-Йорктегі Town Hall-да концерт берді. Сильвия 2001 жылдың 20 қаңтарында Флоридада қайтыс болды.
Рабиноның әріптестігі мен Беннодан кейінгі өмірі
Сильвия мен Бенно танысқаннан кейін бір апта өткен соң, олар бірінші кездесулеріне жиналды, күнді Бетховеннің скрипка мен фортепианоға арналған он сонатасының барлығын орындап өткізді. Бенно мен Сильвия 1943 жылы үйленді және әлем бойынша бірге концерт беруді бастады, скрипка мен фортепиано сонаталарын орындады, сондай-ақ жеке концерттерде және ірі оркестрлермен солист ретінде өнер көрсетті. 1953 жылы үйлену тойының он жылдығына Сильвия мен Бенно Бетховеннің барлық 10 фортепиано мен скрипка сонаталарын бір күнде Таун-Холлда орындады, бұл жетістікті олар 1969 жылы Алиса Тулли-Холлда қайталады. 1954 жылы олар өздері тапсырыс берген чех композиторы Богуслав Мартинудың скрипка, фортепиано және оркестрге арналған концертін тұсаукесер етті. Бенно 1975 жылы қайтыс болғанға дейін Сильвия мен Бенно бірге өнер көрсетуді жалғастырды. Мансаптары бойы Бенно мен Сильвия тығыз концерттік және оқыту кестесін сақтады, жазуларға дайындалудан гөрі осыны басымдыққа қойды. Дегенмен, 1965 жылы Decca Records «Gypsy Violin Classics» альбомын шығарды, онда Бенно скрипкада, ал Сильвия фортепианода ойнады. 1965 жылдың мамыр айында High Fidelity журналының сыншысы былай деп жазды: «Рабинофтың күшті, жарқыраған тембрі және оның таңғажайып жылдамдығы, әрине, скрипка өнерінің тарихында ұзақ жылдар бойы ерекшеленетін Ауэр мектебінің белгісін алып жүреді. Ол бұл жинақта өзін әсерлі және қанағаттандырарлықтай көрсетеді». Сильвия Рабиноф сонымен қатар классикалық туындыларға негізделген импровизациялар жасауға маманданған. 1971 жылдан 1979 жылға дейін ол Джульярд мектебінің колледжге дейінгі бөлімінде сабақ берді және Солтүстік Каролинадағы Бревард музыка орталығында жазғы семинарлар өткізді. Сильвия шамамен 30 жыл бойы Ұлттық музыка клубтары федерациясының «Junior Keynotes» журналы үшін музыканттардың өмірбаяндарын және импровизация туралы мақалалар жазды. Ол сонымен қатар федерацияның импровизациялық іс-шараларының төрағасы болып қызмет етті және федерацияның жылдық конвенциясында үнемі өнер көрсетіп, семинарлар өткізді. 1978 жылы Сильвия заңгер және музыканы жақсы көретін Чарльз Ротенбергке тұрмысқа шықты. 1989 жылы Сильвия мен Чарльз, сол кезде Флоридада қыстап жүріп, Нью-Йорктен Флоридаға тұрақты көшіп барды. Чарльз 1992 жылы қайтыс болды. Сильвия 2001 жылдың 20 қаңтарында 87 жасында қайтыс болғанға дейін Сильвия Рабиноф деген атпен фортепианода ойнауды, композициялар жазуды және оқытуды жалғастырды. 1990 жылдары Сильвия жеке пианиношы ретінде және басқа музыканттармен, соның ішінде скрипкашы Руджиеро Риччимен бірге өнер көрсетті. 1990 жылдардың ортасында Риччи мен Сильвияның Сибелиус скрипкасы мен фортепиано сонатасын орындауы жазылған CD шығарылды. 2003 жылы Pavilion Records, LTD, Pearl лейблімен, 1940 және 1950 жылдардағы Рабиновтардың орындауларының жазбаларынан жасалған CD шығарды. Сильвияның шәкірттері Кен Нода, Ричард Оллстон және Хосе Рамос Сантана болды; ол Ричард Глейзерге кеңес берді және Глейзердің орындауы үшін Гершвиннің тақырыбына негізделген вариация жазды.
Sylvia Rabinof also taught and composed, specializing in composing improvisations based on the classics. From 1971 to 1979, she taught in the pre college division at Juilliard, and she gave summer workshops at the Brevard Music Center in North Carolina. For some 30 years, Sylvia wrote biographies of musicians and articles about improvisation for Junior Keynotes magazine, a publication of the National Federation of Music Clubs. Sylvia also served as chairperson of the federation's improvisation activities and regularly performed and gave workshops at the federation's annual convention. In 1978, Sylvia married Charles Rothenberg, a lawyer and music lover. In 1989, Sylvia and Charles, who by then were spending their winters in Florida, moved permanently from New York to Florida. Charles died in 1992. Sylvia continued to play the piano, compose, and teach, using the name Sylvia Rabinof, until her death at age 87 on January 20, 2001. During the 1990s, Sylvia performed as a solo pianist and with other musicians, including violinist Ruggiero Ricci. In the mid 1990s, a CD featuring Ricci and Sylvia in a performance of the Sibelius Violin and Piano Sonata was produced. In 2003, Pavilion Records, LTD, under the Pearl label, produced a CD made from tapes of performances by the Rabinofs in the 1940s and 1950s. Sylvia's students included Ken Noda, Richard Allston, and Jose Ramos Santana; and she mentored Richard Glazier, composing a variation on a theme by Gershwin for Glazier to perform.