Стивен Аддингтон: Англиялық дін бағынысты пастор және педагогтың өмірі мен қызметі
Stephen Addington
Стивен Аддингтон (1729-1796) – ағылшын дін бағынысты пастор және ұстаз. Доктор Филипп Доддридж шәкірті, Market Harborough қаласында қызмет етті. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стивен Аддингтон Д.Д. (9 маусым 1729, Нортгемптон, Англия – 6 ақпан 1796, Минористер) – ағылшын диссидент пасторы және педагог.
English dissenting clergyman and teacher
Stephen Addington D. D. (9 June 1729, in Northampton, England – 6 February 1796, in Minories) was a scholarly English dissenting clergyman and teacher.
Өмір
Ол 1729 жылдың 9 маусымында Нортгемптон қаласында дүниеге келді және доктор Филип Доддриджтің басшылығымен білім алды, оның көп жылдар бойы мінбердегі сөйлеу өнерін ұстанды. Уағыз айтуға рұхсат алғаннан кейін, 1750 жылы Хантингдонширдегі Спэлдвикке көшті. 1752 жылы Норвичтен келген мисс Реймсқа үйленді, ол 1811 жылы қарттық шағында қайтыс болды. Отау құрғаннан кейін бірнеше апта өткен соң, Лестерширдегі Маркет-Харборо қаласындағы наразылар қауымының пасторы болуға шақырды. Оның осы лауазымға тағайындалуы халық сайлау тарихындағы ерекше оқиғамен байланысты болды. Қауымды екіге бөліп, ешқандай келісімге келу мүмкін болмады, егер екі кандидат та өз сүйіктілерінен бас тартып, барлығына ұнайтын үшінші кандидатты сайласа. Осы қиын жағдайда мырза Аддингтон ұсынылып, бірауыздан сайланды. Ол бұл жерде шамамен отыз жыл қалды және адал қызмет атқаруымен және мейірімді мінезімен қауымының арасында кең танылды. 1758 жылы ол үйін шәкірттерді қабылдауға ашты, бұл Харборо маңындағы бос орынды толтыру үшін Джон Айкиннің Уоррингтон академиясына көшуіне байланысты болды. Бұл жоспар сәтті аяқталды, және көп жыл бойы ол күн сайын тоғыз сағат шәкірттеріне сабақ беріп, олардың білімін арттыру үшін кітаптар жинады. Соңында, 1781 жылы Майлз-лейндегі қауымның пасторы болуға шақырылды. Одан кейін көп ұзамай Майл-Эндтегі жаңа наразы академиясының оқытушысы болып тағайындалды, онда ол денсаулығы нашарлағанға дейін, бірнеше паралич соққысынан кейін лауазымынан бас тартты. Дегенмен, ол қайтыс болғанға дейін бірнеше айға дейін қауымына қамқорлық жасады, содан кейін осы себепті қоғамдық қызметін тоқтатуға мәжбүр болды. Ол 1796 жылдың 6 ақпанында Миноридегі үйінде қайтыс болды. Лондонда ол елдегідей табысты немесе танымал болған жоқ, және ол Харбороны ұзақ жылдардан кейін тастап кеткені достарына ұнамаған сияқты, жаңа байланыстарының арасында оның пайдалылығын арттырмады.
He was born at Northampton, June 9, 1729, and was educated under Dr. Philip Doddridge, whose manner in the pulpit he closely followed for many years. After being admitted to preach, he removed in 1750, to Spaldwick in Huntingdonshire; where, in 1752, he married Miss Reymes of Norwich, a lady who died in 1811, at an advanced age. A few weeks after his marriage, he was called to be minister of a congregation of dissenters at Market Harborough, Leicestershire. His receiving this appointment was owing to a singular occurrence in the history of popular elections. Two candidates had appeared who divided the congregation so equally that a compromise was impossible, unless by each party giving up their favourite, and electing a third candidate, if one could be found agreeable to all. At this crisis Mr. Addington was recommended, and unanimously chosen. In this place he remained about thirty years, and became highly popular to his increasing congregation by the pious discharge of his pastoral duties, and by his conciliatory manners. In 1758 he opened his house for the reception of pupils to fill up a vacancy in the neighbourhood of Harborough, occasioned by John Aikin's move to Warrington Academy. This scheme succeeded; and for many years he devoted nine hours each day to the instruction of his pupils, and compiled books for their improvement. At length, in 1781 he received an invitation to become pastor of the congregation in Miles's lane, Cannon Street; and soon after his removal there was chosen tutor of a new dissenting academy at Mile End, where he resided until his growing infirmities, occasioned by several paralytic strokes, obliged him to relinquish the charge. He continued, however, in the care of his congregation till within a few months of his decease, when, from the same cause, he was compelled to discontinue his public services. He died Feb. 6, 1796, at his house in the Minories. In London he was neither so successful or popular as in the country; and his quitting Harborough after so long a residence appears to have displeased his friends, without adding to his usefulness among his new connections.
Шығармалары
Оның оқулықтары мен басқа да жазбаларының арасында мыналар бар: Арифметика жүйесі, 2 томдық. 8vo. Грек тілінің негіздері, 1761 ж., 12mo. Евсевийден Филетке; немесе Әкеден ұлына, ықылас пен ізгі өмір туралы хаттар, 1761, 12mo. Діни және сақтандыратын нақыл сөздер, жастарға арналған уағызбен бірге, 12mo. Жастардың географиялық грамматикасы, 1770, 8vo. Ежелгі яһудилер мен патриархтардың діни білімі туралы диссертация; оған грек-ағылшын сөздігінің үлгісі қоса берілген, 1757, 4to; денсаулығы мен уақыты болғанда оны аяқтауды жоспарлаған. Ол сонымен қатар, ішінара елде, ішінара Лондонда, бірнеше жобалы жерлеу және басқа да уағыздарды, нәрестелерді крещениелеу туралы екі трактатты, псалм әуендерінің жинағын және гимндер жинағын жариялады; сондай-ақ оның ең танымал еңбегі – Апостол Пауылдың өмірі, 1784, 8vo.
His textbooks and other writings include the following. A system of Arithmetic, 2 vols. 8vo. The Rudiments of the Greek tongue, 1761, 12mo. Eusebes to Philetus; or Letters from a Father to his Son, on a devout temper and life, 1761, 12mo. Maxims religious and prudential, with a Sermon to young People, 12mo. The Youth's Geographical Grammar, 1770, 8vo. Dissertation on the religious knowledge of the ancient Jews and Patriarchs; to which is annexed a specimen of a Greek and English Concordance, 1757, 4to; which he had a design of completing, if his health and time had permitted. He published also, partly in the country, and partly in London, some occasional funeral and other sermons; two tracts on infant baptism; a collection of psalm tunes, and another of anthems; and his most popular work, The Life of St. Paul the Apostle, 1784, 8vo.