Кіріспе
Американдық дипломат (1881-1958)
Сэмюэл Миллер Брекинридж Лонг (16 мамыр 1881 – 26 қыркүйек 1958) – Вудро Вильсон және Франклин Делано Рузвельт әкімшіліктерінде қызмет еткен американдық дипломат және саясаткер. Лонг, 1913-1916 жылдары Вильсон басшылығымен Соғыс министрлігінің көмекші хатшысы болған Генри Скиллман Брекинриджтің (1886-1960) алыс туысы болды. Оның қызы Қазынашылық министрлігінің көмекші хатшысы Джон Стивенс Грэмге және Ішкі кіріс қызметі мен Атом энергиясы жөніндегі комиссияның комиссарына тұрмысқа шықты. Лонг 1904 жылы Принстон университетін бітірді, 1905-1906 жылдары Вашингтон университетінің құқық мектебінде оқыды және 1909 жылы Принстон университетінен магистр дәрежесін алды.
Мансап
1906 жылы Лонг Миссури штатындағы адвокаттық алқаға қабылданды және 1907 жылы Сент-Луис қаласында кеңсе ашты. Ол 1917 жылға дейін тәуелсіз түрде заңгерлікпен айналысты. 1914 жылдан 1915 жылға дейін Лонг сот процедурасын қайта қарау жөніндегі Миссури кодексі комиссиясының мүшесі болды. Содан кейін ол Ұлттар Лигасын құруға жұмыс істеді және Вильсон демократиясын қолдады. Вудро Вильсонның 1916 жылы президенттікке қайта сайлануына көмектескен «Бізді соғыстан сақтап қалды» деген ұранын оның жасағаны айтылады. Ол сайлаудан кейін көп ұзамай Мемлекеттік департаментке қызметке кірді. 1917 жылы ол үшінші мемлекеттік хатшының көмекшісі болып тағайындалды және 1920 жылы Миссури штатынан АҚШ Сенатына сайлану мақсатымен отставкаға шыққанға дейін осы лауазымда қалды. Мемлекеттік департаментте жұмыс істеген кезінде ол Азия мәселелерін бақылаумен жауапты болды. Осы кезеңде Лонг АҚШ-тың сыртқы байланыс саясатын жақсартуға назар аударды және АҚШ-тың халықаралық байланыстары бойынша алғашқы ведомствоаралық сараптаманы ұйымдастырды. 1920 жылы Лонг Миссури штатындағы Сельден П. Спенсердің АҚШ Сенатының мандатына демократтық үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады, Спенсер 53,7% дауыс алса, Лонг 44,5% дауыс жинады. 1922 жылы ол Сенатқа екінші рет үміткер болып тағы жеңілді.
Ф.Д.Р. әкімшілігі, Екінші дүниежүзілік соғыс және антисемитизм
Лонг болашақ президент Франклин Делано Рузвельтпен жеке дос болды, оны Вильсон әкімшілігі кезінде Әскери-теңіз күштерінің көмекші хатшысы ретінде таныған және 1932 жылғы президенттік науқанға жомарт үлес қосты. Рузвельт оны 1933 жылдан 1936 жылға дейін Италиядағы АҚШ елшісі қызметіне тағайындады. Елшілік қызметін атқару кезінде Лонг президентке Муссолинидің Эфиопияға басып кіргеніне жауап ретінде Италияға мұнай эмбаргосы салуға кеңес бергені үшін сынға ұшырады. Дипломат және тарихшы Дэвид МакКиннің сөзіне қарағанда, ол «еуропалық фашизмді біршама бағалаған». Досына жазған хатында Лонг итальян фашизмін «Конституциямыз жасалғаннан бері көкжиектен шыққан ең қызықты үкіметтік тәжірибе» деп атады. 1938 жылы ол күнделігіне: «Гитлердің 'Менің күресімді' аяқтадым. Ол еврейлерге және коммунизм мен хаостың көрінісі ретінде еврейлерге қарсы сөздермен толы. Кітабын оқығаннан кейін Гитлерге деген бағалауым арта түсті» деп жазды. 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс басталғанда, ол соғыстан туындаған мәселелерді шешуге жауапты Мемлекеттік хатшының арнайы көмекшісі болып тағайындалды және 1940 жылдың қаңтарына дейін, содан кейін Мемлекеттік хатшының көмекшісі болып тағайындалды. 1941 жылдың ақпанына дейін Лонг басқа көмекші хатшылардың жұмыс жүктемесі қайта қарастырылғанға дейін департаменттегі 42 бөлімнің 23-ін бақылауға жауапты болды. 1940 жылдың маусымында таратылған ведомстволық меморандумда Лонг: «Біз Америка Құрама Штаттарына иммигранттардың санын белгісіз мерзімге тоқтата аламыз және оны тоқтата аламыз. Біз бұны консулдарымызға барлық кедергілерді қоюға, қосымша дәлелдерді талап етуге және виза беруді кейінге қалдыратын әртүрлі әкімшілік шараларға кеңес беру арқылы жасай аламыз» деп жазды. Оның ықтимал босқындар мен иммигранттарды ұстап тұрудың ең қуатты құралы мемлекеттік жәрдемге мұқтаж адамдар ережесі болды, ол мемлекетке ауыртпалық түсіруі мүмкін деп саналған адамдарды қабылдауға тыйым салды. Мемлекеттік жәрдемге мұқтаж емес екенін дәлелдеу стандарттары үнемі өзгеріп отырды, және бұл босқындар мен иммигранттардың қабылдануына кедергі келтіру үшін қасақана пайдаланылды. Рафаэль Медофф Лонгты еврейлердің библиялық жауы – Хаманмен салыстырды, өйткені ол АҚШ-қа мүмкіндігінше аз соғыс босқындарын қабылдауға тырысты, олардың көпшілігі еврейлер болды. 1943 жылдың қарашасында, Палата еврей босқындарын құтқаруды қамтамасыз етуді тапсырған жеке үкіметтік агенттік құруға мүмкіндік беретін екі заң жобасын қарастырған кезде, Лонг Палата Сыртқы істер комитетіне Еуропадан қабылданған 580 000 босқындардың көпшілігі еврейлер екенін және мұндай заңдар соғыс уақытында Мемлекеттік департаментке айып тағу болар еді деп құпия куәлік берді. Ол сол күні күнделігіне жазбасыз сөйлегені үшін қателік жасағанын жазды (нақты сандар 568 000 визаға рұқсат берілді және тек 545 000 ғана берілді), бірақ тарихшылар оның куәлігі шатастырушы болғанын атап өтті, өйткені ол барлық босқындар еврейлер екенін білдірді. Екстремалды нативист Лонг Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде босқындарға виза беруге жауапты лауазымды адам ретінде кедергі келтіруші рөлімен есінде қалды. Ол құтқару әрекеттеріне кедергі келтірді, иммиграцияны қатты шектеді және босқындардың санын жалған көрсетті. Лонгтың өтірігін оның әріптестері де байқады. 1943 жылдың соңында Қаржы департаментінің шағын топтық қызметкерлері нацистердің еврейлерді жаппай қырып-жоюы туралы хабарлардан қорқып, 70 000-ға жуық румындық еврейлерді нацистердің қолынан босатуды қаржыландыруға тырысты. Лонг оларды тиімді түрде тоқтатқаннан кейін, Қаржы департаментінің қызметкерлері АҚШ еврейлердің өмірін сақтау үшін қадамдардан белсенді түрде бас тартатынын дәлелдейтін дәлелдерді мұқият іздеуге кірісті. Бұл зерттеудің ең басты нәтижесі - 1944 жылдың басында Қаржы министрі Генри Моргентау-кене президент Франклин Рузвельтке ұсынған есеп болды. Есеп «Президентке жеке есеп» деп аталды, бірақ алғашқы жобалардың бастапқы атауы «Еврейлерді өлтіруге осы үкіметтің келісуі туралы хатшыға есеп» деген ашулы атау болды. Лонг есептегі айыптамаларда көрнекті орын алды. Алғашқы нұсқасының соңғы абзацында былай деп жазылған: «Мемлекеттік департамент босқындарға баспана берудің қашанда қастерленген қағидасынан бас тартты. Дауылға ұшырағандар Брекенридж Лонг сияқты адамдардан аз көңіл алады. Лонгтың айтуынша, қанаушылыққа жол ашық, бірақ ол «қатаң түрде тексерілген». Оның айтуы керек: «құлыпталған және мойынсұнушы». Лонгтың жасаған ісінің әшкереленуі оның төмендетілуіне әкелді. Ол 1944 жылдың қарашасында Мемлекеттік департаменттен кетіп, зейнетке шықты. Лонг өзінің іс-әрекеттерін АҚШ-тағы иммигранттар санына қатысты қатаң квоталарды белгілейтін заңдармен және Германия мен Кеңес Одағының көптеген босқындардың арасынан тыңшылар мен диверсанттарды АҚШ-қа жіберуі мүмкін деген алаңдаушылығымен түсіндірді.
Have just finished Hitler’s Mein Kampf. It is eloquent in opposition to Jewry and to Jews as exponents of Communism & chaos My estimate of Hitler as a man rises with the reading of his book.”
Long was a member of a special mission to Brazil, Argentina, and Uruguay in 1938. Upon the outbreak of war in September 1939, he accepted appointment as a Special Assistant Secretary of State in charge of problems arising from the war, a position he held until January 1940, when he was appointed Assistant Secretary of State. Until February 1941, Long was responsible for overseeing 23 of the 42 divisions in the department, before a revision of the workload among the other assistant secretaries. In an intra department memo he circulated in June 1940, Long wrote: "We can delay and effectively stop for a temporary period of indefinite length the number of immigrants into the United States. We could do this by simply advising our consuls to put every obstacle in the way and to require additional evidence and to resort to various administrative devices which would postpone and postpone and postpone the granting of the visas." One of his most powerful tools to keep out potential refugees and immigrants was the public charge rule, which barred the admission of persons deemed likely to become a burden on the state. The standards of proof of not being a public charge were constantly shifting, and that was used to intentionally prevent refugees and immigrants from gaining admission. Rafael Medoff compared Long to Haman (Biblical nemesis of the Jews) due to his efforts to admit the least possible number of war refugees into the United States, a significant portion of whom were Jews. In November 1943, when the House was considering two bills that would have established a separate government agency charged with assisting the rescue of Jewish refugees, Long gave secret testimony to the House Foreign Affairs Committee that the majority of 580,000 refugees admitted from Europe were Jewish, and that such legislation would be a rebuke of the State Department in wartime. Long noted in his diary that day that he erred by speaking without notes (the actual numbers were 568,000 visas authorized and only 545,000 issued), but historians have noted his testimony was misleading because he implied that all of the refugees were Jews. An extreme nativist, Long is largely remembered for his obstructionist role as the official responsible for granting refugee visas during World War II. He obstructed rescue attempts, drastically restricted immigration, and falsified figures of refugees admitted. Long's deceptions were detected by his colleagues as well. In late 1943, a small group of Treasury Department career officials, horrified by reports of the mass slaughter of Jews by the Nazis, attempted to fund the release of some 70,000 Romanian Jews from Nazi hands. After Long effectively blocked them, the Treasury men began to look closely for evidence that the U. S. was actively avoiding steps that would save Jewish lives. The culmination of this research was a report presented to president Franklin Roosevelt in early 1944 by Treasury Secretary Henry Morgenthau Jr. The memo was titled, "Personal Report to the President," but the original title of the early drafts was the much angrier, "Report to the Secretary on the Acquiescence of This Government in the Murder of the Jews." Long featured prominently in the accusations in the report. The final paragraph of the earliest version read:
The State Department has turned its back on the time honored principle of granting haven to refugees. The tempest tossed get little comfort from men like Breckenridge Long. Long says the door to the oppressed is open but that it 'has been carefully screened.' What he should have said is 'barlocked and bolted.' If men of the temperament and philosophy of Long continue in control of immigration administration, we may as well take down that plaque from the Statue of Liberty and black out the 'lamp beside the golden door.' The exposure of Long's misdeeds led to his demotion. He resigned from the State Department in November 1944 and went into retirement. Long justified his actions in his diary by referring to the laws in the United States imposing strict quotas on the number of immigrants from particular countries, and his great concern about the possibility that Germany and the Soviet Union would infiltrate spies or subversive agents into the United States amidst the large numbers of refugees.
Жеке өмір
Ол Кристин Александр Грэмге үйленді, оның әйелі 1959 жылы Флорида штатының Палм-Бич қаласында 71 жасында қайтыс болды.
Мұра
Оның жеке қағаздары Конгресс кітапханасында зерттеу жұмыстары үшін қолжетімді. Әдебиетте "Брекинридж Лонг" кейіпкері, Мемлекеттік хатшының орынбасары, Герман Вуктың "Соғыс және естелік" және Б. А. Шапироның "Суретші" романдарында кездеседі. 1988 жылы Вуктың романы негізінде түсірілген мини-сериалда оны Эдди Альберт сомдады.