Кіріспе

Бассигнана (Пьемонт диалектісінде Bassgnan na) – Италияның солтүстігіндегі Пьемонт аймағындағы Алессандрия провинциясындағы коммуна. Ауыл По және Танаро өзендерінің құсылған жеріне жақын орналасқан. Басты көрікті орындарына ломбард дәуірінен қалған қамалдың қиратындары және 12 ғасырлық византиялық фрескалары бар романдық шіркеу (10 ғасыр) кіреді.

Тарих

Жазбаша мәліметтердегі алғашқы тұрғындары Марици лигуриялық тайпасына жатады: олар мұздық дәуірден кейін Пенин тауларын кесіп өтіп, По өзенінің оңтүстігіне, Страделла мен Касале Монферрато арасындағы аймаққа қоныстанған. Ондай халықтар солтүстікке қарай қоныстанған левилермен тығыз байланыста болды: Тицинум, яғни қазіргі Павия қаласын левилер мен марицтер салған. Бұл аймақта сол кезеңге қатысты кейбір топонимдер сақталған: Боско Маренго – Лукус Марикумнан, ал Пиетра Марацци – Петра Марикорумнан немесе Марициорумнан шыққан. Б.з.д. VI ғасырында По аңғарын солтүстіктен келген келт тайпалары басып алды, сонымен қатар Бассигнана да осы тайпалармен байланыс пен араласуға ие болды. Б.з.д. 222 жылы рим қолбасшылары Маркус Клавдий Марцелл мен Гней Корнелий Сципион бүкіл аймақты жаулап алды, ал б.з.д. 166 жылы Гай Сулпиций Галл консулдығы кезінде лигурлердің жеңілуі осы жаулап алуды нығайтты. Бұл муниципалитеттің атауы сол дәуірге дейін сақталып келген, ол аумақтың иесі болған римдік Бассиния әулетінен шыққан. Батыс Рим империясы құлағаннан кейін және шапқыншылықтар кезінде Бассигнана алдымен Ломбардтардың, содан кейін франктердің билігінде болды. 10 ғасырда император Отто II Бассигнананы Павия епискобы Пьетроның қарауына берді, бұл юрисдикция Пиевеге (плебс) және оған байланысты мүліктерге қатысты болды. 13 ғасырдың басында аймақ императордың бұйрығымен Александрияның подставы болған Марграф Паллавичиноның қарауына өтті. 1350 жылы ол Милан герцогтігінің құрамына кірді. Утрехт шартынан (1713 жыл) кейін Савой Пьемонт үйіне берілді. Оның көптеген тұрғындары 20 ғасырдың басында АҚШ-тағы Мемфиске көшіп кетті.