Хардболл сквош – Солтүстік Америкада пайда болған сквош спортының түрі. Қатты резеңке доп пен ерекше корт өлшемдерімен ерекшеленеді. Тарихы, ерекшеліктері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хардболл сквош – 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Солтүстік Америкада алғаш рет дамыған, жабық ракетка спорты сквош форматы. Ол кейде спорттың «американдық нұсқасы» деп аталады. Ойынның «британдық нұсқасымен» салыстырғанда – бүгінде көбінесе «халықаралық» нұсқа немесе «софтбол» сквошы деп аталады – хардболл ойыны жылдам ойналатын, қатты резеңке доппен, әдетте жеке ойын үшін кішірек кортта, ал жұп ойыны үшін әлдеқайда үлкен кортта өтеді. Канадада сквош ойналғандығы туралы жазбалар 1880 жылдардың басына дейін барады. Онда Британияда қолданылатын жұмсақ сквош доптарының Канаданың суық қыс жағдайында ойнауға тиімді емес екені анықталды, сондықтан қатты резеңке доп жасалды. Бұл доптың британдық нұсқадағыдан аздап тар корттарда ойнауға жақсырақ екені тез байқалды. Ойынның танымалдылығы Канада, АҚШ және Мексикаға тараған сайын корт талаптары қалыптастырылды. 1924 жылы хардболл ойыны үшін корт енін стандарттау туралы шешім қабылданды, ал британдық нұсқадағы корт 21 фут (6 метр) болатын, ал алдыңғы қабырғадағы «тин» 18 дюйм биіктікте орналасқан. 1929 жылға қарай АҚШ Сквош Ракеткалар Ассоциациясы (USSRA) (қазір U.S. Squash) ресми корт жоспарларын сатуды бастады, соның арқасында хардболл ойыны бақыланатын дамуға ие болды. Хардболл сквош 1980 жылдарға дейін Солтүстік Америкадағы сквош ойынының басты түрі болды. Ойынның халықаралық нұсқасына қызығушылықтың артуы Солтүстік Америкадағы көптеген клубтардың 21 фут (6 метр) корттар салуына және «жұмсақ» допты кең және тар корттарда пайдалануына әкелді. Сонымен қатар, USSRA халықаралық нұсқаны ойнау үшін 20 фут (6 метр) корт енін де қабылдады (бұл ені ракетбол корттарын сквош ойынына ауыстырудың өсу тенденциясынан туындаған). 1990 жылдардың ортасына қарай Солтүстік Америкадағы сквош ойыншыларының басым көпшілігі халықаралық нұсқаға көшті. 1996 жылы АҚШ-та сатылған сквош доптарының 80% халықаралық форматтағы доптарды құрады.
Hardball squash is a format of the indoor racquet sport squash which was first developed in North America in the late 19th century and early 20th century. It is sometimes referred to as being the "American version" of the sport. Compared to the "British version" of the game—which today is usually referred to as being the "international" version, or "softball" squash—the hardball game is played using a harder rubber ball which plays faster, and usually on a smaller court for singles play, or a much larger court for the doubles game. Records of squash being played in Canada go back to the early 1880s. There it was found that the softer squash balls being used in Britain were not ideally suited to playing in the extremely cold conditions of the Canadian winter, and so a harder rubber ball was developed. It was quickly discovered that this ball was better suited to playing on slightly narrower courts than were used in the British version of the game. As the popularity of the game spread around Canada, the United States and Mexico, court specifications were codified. In 1924, it was decided to standardize the court width for the hardball games at , with a 'tin' at the bottom of the front wall which was high—whereas the British version of the game was played on a 21 feet (6 m), with a By 1929, official court plans were being sold by the United States Squash Racquets Association (USSRA) (now called U. S. Squash), and the hardball game was brought into controlled growth. Hardball squash was largely the only form of the game played in North America until the 1980s. Growing exposure to the international version of the game then led to many clubs in North America building 21 feet (6 m), and the "soft" ball being used on wide and narrow courts. Additionally, the USSRA recognised a 20 feet (6 m) as being acceptable for playing the international version (this width being derived from an increasing trend of converting racquetball courts for squash play). By the mid 1990s, the vast majority of squash players in North America had switched to playing the international version of the game. In 1996, 80% of squash ball sales in the United States were of the international format balls.