Кіріспе

Австралиялық жарыс жүргізушісі Марк Джеймс "Фрости" Уинтерботтом (20 мамыр 1981 жылы туған) – австралиялық кәсіби жарыс жүргізуші. Қазіргі уақытта ол Repco Supercars чемпионатында Team 18 командасы үшін No. 18 Chevrolet Camaro ZL1 көлігінде өнер көрсетеді. Оның мансабындағы ең маңызды жетістіктері: 2013 жылғы Supercheap Auto Bathurst 1000 жарысын (Стивен Ричардспен бірге), екі рет Sandown 500 жарысын (2006 және 2015 жылдары) жеңіп алуы және 2003 жылы Майк Кэблдің «Жас дарын» сыйлығын иеленуі. Сондай-ақ, Уинтерботтом 2015 жылғы Халықаралық V8 Supercars чемпионатында тұңғыш рет чемпиондық атаны жеңіп алды, бұл Ford командасы үшін соңғы бес жылдағы алғашқы титул болды. Ол 2011 жылы шыққан «Көліктер 2» мультфильмінің австралиялық нұсқасында өзінің даусын берді.

Басталуы

Уинтерботтом өзінің мотоспорттық дебютын мотоциклдермен жасады, клуб деңгейіндегі 50 куб.см жарыстарда өнер көрсетіп, 80 куб.см класына көтерілді. Ол Anthony Gobert және Chad Reed сияқты жүргізушілермен бірге жарысқан. Футболдық міндеттемелерінің арасында мүмкіндігі болған сайын жарысқа қатысты. Сонымен қатар, Mini Speedcar шаңды жол жарыстарында NSW және ACT штаттарының чемпионаттарын жеңіп алды.

Картинг

Уинтерботтом өзінің алғашқы картинг жарысын Кадет класында Вуллонгонгта (Нью-Саут-Уэльс) өткізді және 21 жасқа дейін сәтті түрде картингпен айналысты. Уинтерботтом Австралияның он картинг чемпионатында және 25 штаттық картинг чемпионатында жеңіске жетті. Уинтерботтомның ұлттық титулдары: алты Clubman Light, үш Junior National Lights және бір Junior Clubman титулы. 1998 жылы Уинтерботтом отбасымен Америкаға демалысқа барды және жақын жерде үлкен картинг жарысы өтіп жатқанын естіп, соңғы сәтте жергілікті картингті жалдап, қатысуға шешім қабылдады. Осы жарыста Уинтерботтом Ноксвилл штатының чемпионатында жеңімпаз атанды. 1999 жылы ол шақыру бойынша Жапониядағы Сузука Чемпиондар картинг жарысына қатысты. 2001 жылы Уинтерботтом Австралияның Формула А картинг чемпионы атанды.

Формула Форд

2001 жылы Уинтерботтом Виктория Формула Форд чемпионатында алғашқы рет жарысқа қатысты. Алты раундтың төртеуінде жеңіске жеткеннен кейін ол екінші орынды иеленді, бірақ картинг міндеттемелеріне байланысты бір раундты өткізіп жіберді. Ол Ford Kart Stars стипендиялық чемпионатында жеңімпаз атанды, осының арқасында 2002 жылғы Австралия Формула Форд чемпионатында Ford қолдауымен бақ сынасты. 2002 жылғы Австралия Формула Форд чемпионатында екі раундта жеңіске жетіп, бес жарыста жеңіске жетіп, екі рет pole position-ға ие болды, нәтижесінде екінші орынды алды. Чемпионатты Уинтерботтомның болашақ V8 Supercars қарсыласы Джейми Уинкуп жеңіп алды. Ол 2002 жылғы Avon Formula Ford жаңа жылдамдық үздігі сыйлығымен марапатталды.

Даму сериясы

2003 жылы Уинтерботтом өзінің дебюттік маусымында Konica V8 Supercar Series чемпионы атанды. Уинтерботтом Ford командасы Stone Brothers Racing (SBR) командасымен жарыста бес турда жеңіске жетіп, алты рет pole position-ге ие болды. Уинтерботтомның жарыстағы екі жеңісі алаңның соңғы қатарынан кері старт алып шығу арқылы қол жеткізілді. Филип аралындағы бесінші раундта қозғалтқыштың бұзылуына байланысты ол серияда толық жеңіске жете алмады. Ол сондай-ақ V8 Supercars чемпионатында Sandown 500 және Bathurst 1000 жарыстарында SBR командасымен дебют жасады, Марк Носкемен бірге BA Falcon көлігін жүргізді. Уинтерботтом мен Носке Сандаунда 11-орынды алды, ал 2003 жылғы Bathurst 1000 жарысында 16-орынға іліккеннен кейін, үшінші орында келе жатып, жарысқа үштен бір бөлігі қалғанда қозғалтқыш проблемасынан жарыстан шықты. Ол Майк Кэйблдің «Жас дарын» сыйлығының иегері атанды.

Ларкхам моторлы спорт

Уинтерботтом Ford V8 Supercar командасы Larkham Motor Sport (LMS) құрамына қосылды және 2004 және 2005 жылдарғы V8 Supercar чемпионаттарында өнер көрсетті. Оның дебюттік маусымындағы жарқын сәттерінің қатарында 2004 жылы Батерстте алған бесінші орыны және Сандаундағы алтыншы орыны бар. Уинтерботтомның ең жақсы біліктілік нәтижесі 2005 жылы Дарвин кезеңінде бесінші орынға ие болды. Ал ең қиын сәт V8 Supercars China Round-та болды, онда Уинтерботтом шасси еденіне кіріп, жүргізуші орындығына зақым келтірген ағын суарнасының қақпағынан жарақаттан қорғалды.

2006 жыл

Уинтерботтом 2006 және 2007 жылғы V8 Supercar чемпионатында 5 нөміріндегі Ford Credit Falcon көлігінің жүргізушісі ретінде Ford Performance Racing (FPR) командасына қосылды. Бұл тағайындама Уинтерботтомның Ford Australia компаниясымен картингтен бастап, Ford компаниясының негізгі V8 Supercars командасындағы жетекші рөлге дейінгі мансабын жалғастырды. Ол 2006 жылғы Betta Electrical 500 жарысында Джейсон Брайтпен бірге жұптасып, алғашқы V8 Supercars кезеңінде жеңіске жетті және Pukekohe мен Surfers Paradise-де жалпы есеп бойынша екінші орынды иеленді. Маусымның ортасына қарай Уинтерботтом чемпионаттың турнирлік кестесінде 22-орыннан үшінші орынға көтерілді және Симмонс Плейнс Raceway-де үшінші, ал Филипп Айлендте екінші орын алып, тағы екі мәрте құрметті тұғырға көтерілді. Филипп Айлендте Уинтерботтом V8 Supercars спринттік жарысында алғаш рет жеңіске жетті. Маусым ішінде он мәрте үздік ондыққа кірген Уинтерботтом V8 Supercar сериясының үшінші маусымында жүргізушілер чемпионатында үшінші орынды жеңіп алды.

2007 жыл

Уинтерботтом чемпионатта 5-орынды жеңіп алды, ең жарқын сәті – Бахрейндегі Desert 400 кезеңінде өзінің алғашқы V8 Supercars жарысын жеңіп алуы, соның арқасында FPR халықаралық кезеңде жеңіліссіз тізімін сақтап қалды. Дегенмен, чемпионатты нашар бастағандықтан, Уинтерботтом чемпионатта төртінші орынға ғана қол жеткізе алды, үш жарыста жеңіске жетті. Командаласы Уилл Дэвисон үшінші орынды шамалы артықшылықпен жеңіп алды, бұл FPR-дің Командалар чемпионатында екінші орынға көтерілуіне көмектесті.

2014 жыл

2014 жылы Уинтерботтом маусымды өте жақсы бастады, маусымдағы 2014 Skycity Triple Crown жарысынан кейін чемпионатта 161 ұпаймен көш бастады. Алғашқы титулын жеңіп алуға үміт артып тұрғанмен, Уинтерботтомның күткені келмеді және ол Triple Eight командасының күшіне еңсере алмады. Дарвин кезеңінен кейін ол енді ешқандай жарыста жеңіске жетпеді. 2014 жылғы Supercheap Auto Bathurst 1000 жарысында Уинтерботтом жарыстың соңына қарай жеңіске үміттенді, бірақ шабуылдаған Крейг Лоундеспен болған жағдай оны кері тастап, ақырында бесінші орынға көтерілді. 2012 жылғы Сиднейдегі соңғы кезеңде болғандай, Уинтерботтом екінші орында, ал Уинкуп бірінші орында, қол жеткізе алмайтын биікте болды. Бірақ, Шейн ван Гисберген жексенбі күнгі жарыста жеңіске жетіп, Уинтерботтомды турнир кестесінде үшінші орынға түсірді.

2015 жыл

2015 жылы Prodrive Racing Australia (Фордтан қолдау азайғандықтан Ford Performance Racing компаниясының жаңа атауы) Ford FG X Falcon-ды дебют жасады және ол бірден үлкен жетістіктерге жетті. Винтерботтом Австралия Гран-приіндегі V8 Supercars Challenge жарысында төрт гонканың төртеуінде жеңіске жетті. Чемпионат маусымының ортасында Уинтерботтом тағы сегіз гонкада жеңіске жетті, соның ішінде 2015 жылғы Castrol Edge Townsville 400 жарысын толығымен жеңіп алды. Бұл Уинтерботтомның төзімділік жарыстарына үлкен артықшылықпен шығуына мүмкіндік берді. Стив Оуэнмен бірге жүргізіп, Уинтерботтом 2015 жылғы Wilson Security Sandown 500 жарысындағы тоғызыншы жеңісімен көшбасшылығын одан әрі арттырды, ал 2015 жылғы Supercheap Auto Bathurst 1000 жарысында екінші орынды иеленді. Сандоуннан кейін жарыс жеңіске жетпесе де, Уинтерботтом Сидней 500-дегі соңғы кезеңде Крейг Лоундспен болған тартыста өзінің алғашқы чемпиондық атағын сақтап қалды.

2016 жыл

Уинтерботтом чемпиондықты қорғауда баяу бастады, маусымның бесінші жарысына дейін, Симмонс Плейнсте, подиумға көтеріле алмады. Уинтерботтомның жылдағы алғашқы жеңісі Перт Суперспринтінде болды, онда ол ескі шиналармен Скотт Маклафлинді жарты секундтан да аз айырмамен ұтып кетті. Уинтондағы екі подиум Уинтерботтомға чемпионатта көшбасшылықты әкелді, бірақ Дарвиндегі нашар өнер көрсетуі оны турнирлік кестеде кері тастады. Таунсвилл мен Квинсленд жарыстарындағы тұрақты нәтижелер Уинтерботтомды қысқы үзіліске дейін чемпионатта үшінші орынға шығарды. Дегенмен, маусымның екінші жартысындағы жылдамдықтың төмендеуі Уинтерботтомды чемпионатта алтыншы орында қалдырды, ол Окленд Суперспринтінде ғана тағы бір жарыста жеңіске жетті.

2017 жыл

2017 жылы Уинтерботтом 2006 жылы Ford Performance Racing командасына өткеннен бері алғаш рет жеңіссіз жылды аяқтады. Ең жарқын сәттері – Филипп Айленд 500, Таунсвилл 400 және Окленд СуперСпринт жарыстарындағы пьедесталға көтерілуі болды, ал ең жағымсыз жағдай – Батурст 1000 жарысының соңғы бұрылысында бесінші орын үшін күрескенде жарыстан шығып қалуы. Уинтерботтом чемпионатта екінші жыл қатарынан алтыншы орынды иеленді, бірақ маусымның соңындағы Ньюкасл 500 жарысында Крейг Лоундстың жарыстан шығуынан кейін ғана.

2018 жыл

2018 жылы Prodrive Racing Australia тағы да Tickford Racing деп өзгертілді, ал Уинтерботтом Аделаида 500 жарысының сенбі күнгі кезеңінде алдыңғы бестікке енді, бірақ жексенбі күнгі жарыста пит-лейннен алған айыбы салдарынан жарыс жолында төмен түсті. Оның нәтижелері жақсармады, Tickford Racing маусымды қиын бастады, бірақ Уинтерботтом өзінің және Tickford Racing үшін жылдың алғашқы подиумын Барбагаллода өткен бесінші жарыста жеңіп алды. 1 қарашада Уинтерботтомның 2018 жылғы маусым аяқталысымен, командамен 13 жыл жұмыс істегеннен кейін Tickford Racing командасынан кететіні расталды. Командамен өткізген қиын соңғы маусымына қарамастан, ол чемпионатта 12-ші орынды иеленді, Уинтерботтом команданы 412 жарысқа қатысу, 38 жеңіс, 35 поул және 117 подиуммен тастап кетті.

18-топ

Уинтерботтом 2018 жылғы Ньюкасл 500 жарысы алдында 2019 жылы 18-ші командаға өтетінін хабарлады, бұл оның мансабында алғаш рет Holden көлігін жүргізуі болады.

Бразилияның автокөлігі

2014 және 2015 жылдары Уинтерботтом Voxx Racing командасының құрамында Stock Car Brasil чемпионатының маусымды ашатын екі пилоттық кезеңінде өнер көрсетті. 2014 жылы ол Серджио Хименеспен бірге Хосе Карлос Пейс автодромында төртінші орынды алды, ал 2015 жылы Маркос Гомеспен бірге Интернациональ Айртон Сенна автодромында екінші орынды иеленді. Гомес та, Уинтерботтом сияқты, 2015 жылы өзінің чемпиондық атағын жеңіп алды. Уинтерботтом 2018 жылы Бразилияға қайта оралып, Áтila Abreu есімді пилотпен бірге Хосе Карлос Пейс автодромында 11-орынды қанағат етті, тіпті жарысқа қатардан соңғы орыннан бастаған болатын.

Жеке өмір

Уинтерботтом 1969 және 1974 жылдарғы Австралияның спринткар чемпионы, сондай-ақ Австралияның спринткарды бақылау кеңесінің бұрынғы төрағасы Джим Уинтерботтомның ұлы. Доунсайд технологиялық орта мектебінде оқыған Уинтерботтом алты жасынан бастап футболмен айналысты, ал он бір жасында штаттық деңгейдегі командамен (Блэктаун Юнайтед) Жаңа Оңтүстік Уэльс штанындағы матчтарда өнер көрсетті. Ол он бір жасында автоспортқа ұмтылысын іске асыру үшін футболды тастауға шешім қабылдады. Уинтерботтом 2011 жылы Pixar студиясының «Көліктер 2» фильмінің австралиялық нұсқасында «Frosty» кейіпкерін дауыстады. Сондай-ақ ол 2011 жылы Seven Network телеарнасының «Австралияның ең үздік спортшысы» атты атақтылар арасындағы жарысының үшінші маусымына қатысты.

Bathurst 1000-ның толық нәтижелері

Жыл Команда Автомобиль Серіктес орны Айналым 2003 Stone Brothers Racing Ford Falcon BA Mark Noske Аяқталмады 102 2004 Larkham Motorsport Ford Falcon BA Jason Bargwanna 5-орын 161 2005 Larkham Motorsport Ford Falcon BA Jason Bargwanna Аяқталмады 122 2006 Ford Performance Racing Ford Falcon BA Jason Bright Аяқталмады 28 2007 Ford Performance Racing Ford Falcon BF Steven Richards 10-орын 161 2008 Ford Performance Racing Ford Falcon BF Steven Richards 4-орын 161 2009 Ford Performance Racing Ford Falcon FG Steven Richards Аяқталмады 49 2010 Ford Performance Racing Ford Falcon FG Luke Youlden 9-орын 161 2011 Ford Performance Racing Ford Falcon FG Steven Richards 4-орын 161 2012 Ford Performance Racing Ford Falcon FG Steven Richards 11-орын 161 2013 Ford Performance Racing Ford Falcon FG Steven Richards 1-орын 161 2014 Ford Performance Racing Ford Falcon FG Steve Owen 6-орын 161 2015 Prodrive Racing Australia Ford Falcon FG X Steve Owen 2-орын 161 2016 Prodrive Racing Australia Ford Falcon FG X Dean Canto Аяқталмады 132 2017 Prodrive Racing Australia Ford Falcon FG X Dean Canto Аяқталмады 159 2018 Tickford Racing Ford Falcon FG X Dean Canto 12-орын 161 2019 Team 18 Holden Commodore ZB Steven Richards 6-орын 161 2020 Team 18 Holden Commodore ZB James Golding 8-орын 161 2021 Team 18 Holden Commodore ZB Michael Caruso 16-орын 161 2022 Team 18 Holden Commodore ZB Michael Caruso 15-орын 161 2023 Team 18 Chevrolet Camaro Mk.6 Michael Caruso Аяқталмады 160