Кіріспе
Австралиялық жарыс жүргізушісі Джейсон Пол Брайт (7 наурыз 1973 жылы туған) – «Virgin Australia Supercars Championship» жарысына қатысқан, зейнеткерлікке кеткен австралиялық жарыс жүргізуші. Ол «Britek Motorsport» командасы үшін, «Prodrive Racing Australia» командасының серік командасы, №56 Ford FG X Falcon көлігін жүргізді. 2017 жылдың соңында толық уақытты жарыстан шығып кеткен.
Jason Paul Bright (born 7 March 1973) is a retired Australian racing driver who competed in the Virgin Australia Supercars Championship. He drove the No. 56 Ford FG X Falcon for Britek Motorsport, a satellite team of Prodrive Racing Australia, before retiring from full time racing at the end of the 2017.
Австралия
Брайт автожарыстар мансабын 1988 жылы 15 жасында бастады және Гиппсленд Го-карт клубында Жастар клубтық чемпионатында жеңіске жетті. Бір жылдан кейін Брайт клубтар арасындағы үлкендер чемпионатында жеңімпаз атанды. 1990 жылы Брайт Виктория Го-карт чемпионатында екінші орын алды, ал 1991 жылы чемпион атанды. 1992 жылы Брайт бір орындық автомобильдерге және Виктория Формула Форд Чемпионатына көшті, төртінші орынды иеленді және осымен бірге тағы бір го-карт кампаниясын жүргізіп, Австралияда үшінші орынды жеңіп алды. 1993 жылы Брайт Австралия Формула Форд Чемпионатында зауыттық қолдауы бар Spectrum көлігімен дебют жасады. Маусымда ол Симмонс Плейнсте алтыншы орынды иеленді, бірақ Винтондағы Австралия Формула Форд фестивалінде екінші орынды жеңіп алды. 1994 жылы Австралия Формула Форд чемпионатында Стивен Ричардс пен Гэвин Монаганнан кейін үшінші орынды иеленді. Ол Австралия Гран-приін қолдаған Формула Форд жарысын жеңіп алды. 1995 жылы Брайт үшін керемет маусым болды – ол Австралия Формула Форд Чемпионатын, Австралия Гран-приін қолдаған жарысты және Lexmark Indy 300 жарысын жеңіп алды. Ол сондай-ақ екі ірі австралиялық сыйлыққа ие болды. 1996 жылы Австралия жүргізушілер чемпионатында Пол Стокеллдан кейін екінші орынды иеленді, үш жарыста жеңіске жетті. Бірақ 1997 жылы Брайт жеті жарыста жеңіске жетіп, осы чемпионатта үстемдік танытты. V8 Supercar дебютін Симмонс Плейнсте тоғызыншы орынмен бастады, бірақ Алан Джонспен Sandown 500 жарысында үшінші орын алды, бірақ бірнеше аптадан кейін Батерстте он бірінші орынға қанағаттанды. 1998 жылы Брайт толық уақытты тур автомобильдер жүргізушісі болды, Stone Brothers Racing командасына қосылды және бірнеше топ алты нәтижелермен және Кальдер Паркте үшінші орынмен үлкен перспектиива көрсетті. Ол және серігі Стивен Ричардс Батерст Классигін (сол жылы өткен Батерст 1000 жарысының V8 Supercar нұсқасы) жеңіп алды, Брайт жаттығуда ауыр апатқа ұшырағаннан кейін жарысқа бір ғана тез айналым жасауға мүмкіндік алды. 1999 жылы ол алты рет подиумға көтерілді, оның ішінде Hidden Valley Raceway-де жеңіске жетті және үш рет pole position-ді иеленді. Ол сондай-ақ 2000 жылды қарсы алу үшін Аделаидадағы спорттық автомобильдер жарысына қатысып, сыныпта үшінші орынды жеңіп алды. 2001 жылы Брайт V8 Supercar сериясына Champ Car жарысынан кейін (төменде қараңыз) көптеген чемпионаттарды жеңген Holden Racing Team командасымен оралды. Брайт маусымды ашқан Clipsal 500 жарысын жеңіп алды және маусымның бірінші жартысында көшбасшы болды, бірақ соңында үшінші орынға түсті. 2002 жылы HRT-де тағы бір жақсы маусым болды, екі жеңіс және pole position. 2003 жылы Брайт Пол Вил Рейсингке көшті, тұрақтылық оған турнир кестесінде төртінші орын алуға көмектесті. 2004 жылы Брайт үш жарыста жеңіске жетіп, чемпионатта үшінші орынды иеленді. Брайт 2003 жылы Батерст 24 сағаттық жарысын қайтыс болған Питер Брок, Грег Мерфи және Тодд Келлимен бірге Holden Monaro көлігімен жеңіп алды. Бұл машинаны бәсекелес V8 Supercar командасы Garry Rogers Motorsport жүргізді. 2005 жылы Брайт марканы өзгертіп, Ford Performance Racing командасына көшті. Брайт FPR үшін жалпы есепте тоғызыншы орынды иеленді. 2006 жылғы маусымды Брайт Аделаидада 15-ші және 25-ші орындармен нашар бастады. Алайда ол маусым бойы жақсарып, Sandown 500 және Бахрейн халықаралық трассасындағы Desert 400 жарыстарын жеңіп алды, сондай-ақ Surfers Paradise және Symmons Plains жарыстарында подиумға көтерілді. 2007 жылы Брайт FPR-ден шығып, өзінің қиындыққа тап болған Britek Motorsport командасына қосылды және орта алаңда күресті. Екі маусымнан кейін қаржылық қиындықтар туындағаннан кейін Брайт өзінің екі жарыс келісімшартының бірін жалға берді және бір ғана машинаға назар аударды. Команданы қысқартуға байланысты Брайт Stone Brothers Racing командасымен көлік дайындау және команданың жабдықтары мен цехтарының көп бөлігін сату туралы келісім жасады, нәтижесінде Britek жарыс командасы ретінде тоқтатылды. Оның көрсеткіштері SBR-де біртіндеп жақсарды және оның ескі Britek BF Falcon көлігі SBR FG Falcon көлігімен ауыстырылғаннан кейін Сидней 500 жарысында үшінші орын алды және жарысқа көшбасшы болды, бірақ осы кезде Брайттың негізгі демеушісі Fujitsu командадан кететінін жариялады. Brad Jones Racing командасының иесі Ким Джонс Брайттың 2010 жылғы маусымда командаға қосылатынын растады. Брайт 2017 жылғы Supercars чемпионаты үшін BJR-ден кеткеннен кейін Prodrive Racing Australia командасына қайта қосылатынын растады, Britek Motorsports командасы үшін кеткеннен кейін 10 жыл өткен соң, ол командадағы төртінші жүргізуші болды.
Шетелдер
Брайттың халықаралық жарыстардағы алғашқы тәжірибесі 1996 жылы болды, ол АҚШ және Австралияда жарысқан шаруалы жыл еді. Ол АҚШ Формула Форд 2000 чемпионатында Санкт-Петербург және Моспортта екі жарыста жеңіске жетті, чемпионатта Стив Кнапптан кейін екінші орын алды және «Жыл жаңашылы» наградасын иеленді. 2000 жылы Брайт Австралиядан Америкадағы Indy Lights сериясына қосылды, онда жарыс инженері Джеральд Тайлермен бірге бес мәрте үздік үштікке кірді және турнир кестесінде алтыншы орынды иеленді. Ол сол жылы Lexmark Indy 300 жарысында дебют жасады. 2006 жылы ол Prodrive командасының құрамында Aston Martin көлігімен Себринг 12 сағаттық жарысында төртінші орынды алды. 2013 жылы ол 8 Star Motorsports командасы үшін Ле-Ман 24 сағаттық жарысында тұңғыш рет қатысты. Олар өз классында 10-шы орынды иеленді.
Бритек Моторспорт
2005 жылы Брайт өзінің V8 суперкар командасы Britek Motorsport-ты құрды. Ол сол кезде Ford Performance Racing командасы үшін жүргізіп, осылайша оның командасына сынақтан өту және жүргізушілерді лицензиялау бойынша шектеулер салынды. Команда атақты демеушісінің атымен ресми түрде Fujitsu Racing деп аталды. Брайт 2007 жылы өз командасына қосылды. Ол 2007 жылғы Батерст 1000 жарысын жеңіп алуға жақын болды, бірақ пит-стоп кезінде дұрыс емес дөңгелек таңдауы салдарынан 10 айналым қалғанда Макфилами паркінде қабырғаға соқтығып қалды. Бритек сондай-ақ Австралия ралли чемпионатына Ford Australia атынан қатысып, Майкл Гест пен Даррен Виндус үшін Super 2000 Ford Fiesta машиналарын пайдаланды. 2008 жылғы маусымнан кейін команда жұмысын тоқтатты. Команданың франшизалары 2009 жылы сақталып, біреуі жалға берілді, ал екіншісі Брайттың Stone Brothers Racing клиенттік командасы ретінде жұмыс істеді. 2009 жылдың соңында жалға берілген франшиза Брэд Джонс Racing командасына сатылды.
Брэд Джонс жарыстар
2010 жылғы маусымда Брайт Брэд Джонс Racing үшін Holden VE Commodore көлігін жүргізді. Джейсон Брайттың 2010 жылғы маусымы өте тұрақсыз болды, бірақ жылдың екінші жартысында жақсы іліккен нәтижелер, 2010 жылғы Батерст 1000-да 4-орын және Симмонс Плейнстегі тұғырға көтерілуі (Пауль Дамбрелл мен Марк Винтерботтомнан кейін) оны чемпионатта 14-орынға жеткізді. 8-ші жарыста Брайт Brad Jones Racing үшін V8 Supercars жарысында алғашқы жеңіске қол жеткізді. Брайт осы жеңіске Winton-дағы жеңіспен жауап берді және чемпионат рейтингінде 4-орынға иеленіп, чемпиондық атаван үшін басты үміткерлердің бірі болды. Алайда, Брайттың 2011 жылғы маусымы сәтсіз аяқталды. Маусымның соңында Брайт қабырғасын жарақаттап, нәтижесінде 3 жарыстан қалысты. 2012 жылғы маусымы да тұрақсыз болды, ол екінші жыл қатарынан 16-орынды иеленді. 2013 жылы «Келешектің көлігі» ережелері енгізілгеннен кейін, Brad Jones Racing командасы Брайт пен оның әріптесі Фабиан Колтардтың өнер көрсетуінде айтарлықтай өзгеріс байқалды. Жаңа Holden VF Commodore көлігін пайдаланып, команда Тасманияда екі рет қатарынан жеңіске жетті, ал Брайт 2011 жылғы Winton-нан бері алғашқы жарысын жеңіп алды. Брайт Pukekohe Raceway трассасындағы 4-ші жарыста да жеңіске жетті, бұл оған алғашқы Джейсон Ричардс еске алу кубогін сыйлады (демалыс күндері ең көп ұпай жинағаны үшін); оның қуанышты тойлауында шамды сындырып алды. Брайттың осы уақытқа дейінгі көрсеткіштері өте тұрақты болды, ол 2013 жылғы чемпионатта Top 10-ға ілесу үшін жеткілікті ұпай жинады. Алайда, нашар сәтім Брайттың Gold Coast-тағы 1-ші жарыста қатыса алмауына себеп болды, себебі Эндрю Джонс жаттығу кезінде көлікті қатты зақымдады. Бірақ олар көлікті жөндеуге қол жеткізіп, 2-ші жарыста 15-орынды иеленді. Брайт 2013 жылғы чемпионатты 7-орында аяқтады, бұл оның әріптесі Фабиан Колтардтан бір саты төмен. 2014 жылдың басы Брайт үшін апатты болды, Clipsal 500-дегі 3-ші жарыстағы ауыр апат оған маусымдағы бірінші және жалғыз DNF-ты (жарыстан шығу) сыйлады. Содан бері Брайт өте тұрақсыз болды, тек бір рет тұғырға көтерілді; ол Окленд 500 жарысында жеңіске жетті.
Толық FIA Дүниежүзілік төзімділік чемпионатының нәтижелері
Жыл Кіруші сынып Автомобиль Қозғалтқышы 1 2 3 4 5 6 7 8 Рангы Ұпайлары 2013 8 Star Motorsports LMGTE Am Ferrari 458 Italia GT2 Ferrari 4.5 L V8SILSPA LMSSÃOCOAFUJSHABHR 41-ші 1
Батурст 12 сағаттық нәтижелері
Жыл Команда Ко жүргізушілер Көлік Класс Айналымдар Жалпы орын Кластық орын 2010 Action Racing Маркус Зуканович Аллан Симонсен Ford Mustang Shelby GT500 I 121 26-шы 1-ші 2013 Team Peugeot RCZ Стефан Каильет Джулиен Руфлин Peugeot RCZ Cup I1 214 23-ші 2-ші 2014 skwirk.com.au Уоррен Лафф Род Салмон Лиам Талбот Audi R8 LMS Ultra A – Бәсекеден шығарылды Бәсекеден шығарылды