Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кембридж университеті ХХ ғасырдың басында "Аналитикалық" философия мектебінің пайда болған жері. Кафедра Сиджвик алаңындағы Көтерілген факультет ғимаратында орналасқан және Кембридж өнер және гуманитарлық ғылымдар мектебінің құрамына кіреді. Факультет The Times 2004 және QAA пән бойынша сараптамасы 2001 (24/24) бойынша ең жоғары нәтижелерге қол жеткізді. 2020 жылғы мәліметтер бойынша Ұлыбританияда Guardian журналы бойынша екінші, Philosophical Gourmet Report бойынша екінші, ал QS World University Rankings бойынша бесінші орынды иеленді.
The University of Cambridge was the birthplace of the 'Analytic' School of Philosophy in the early 20th century. The department is located in the Raised Faculty Building on the Sidgwick Site and is part of the Cambridge School of Arts and Humanities. The Faculty achieved the best possible results from The Times 2004 and the QAA Subject Review 2001 (24/24). In the UK as of 2020, it is ranked second by the Guardian, second by the Philosophical Gourmet Report, and fifth by the QS World University Rankings.
Кембриджтегі философия тарихы
1848 жылы Уильям Уивеллдің басшылығымен екі жаңа құрмет емтиханы енгізілді: біреуі – табиғат ғылымдары (физикалық ғылымдармен байланысты), екіншісі – моральдық ғылымдар (әдеп-ғұрыптар немесе әлеуметтік ғылымдар мағынасында). Моральдық ғылымдар пәнаралық сипатта болды және бес пәннен тұрды: моральдық философия, саяси экономика, қазіргі заманғы тарих, жалпы юриспруденция және Англия заңдары. Моральдық ғылымдар кең таралмады, себебі ол диплом беруге мүмкіндік бермеді, ал 1860 жылы емтиханға түскен үміткер болмады. 1861 жылы Джон Гроте мен Джозеф Мэйордың ұсыныстары негізінде Сенат моральдық ғылымдардың мәртебесін көтеріп, оны үш жылдық бакалавриат деңгейіндегі жеке мамандыққа айналдырды. Моральдық ғылымдарды зерттеу кеңесі (Факультеттің алдағысы) құрылды. Заң жеке пән ретінде бөлініп шықты және моральдық ғылымдар трипосында психикалық философиямен (психологиямен) алмастырылды. 1867 жылы Моральдық ғылымдарды зерттеу кеңесі тарихты да трипостан шығаруды ұсынды. Бұл Сенат кеңесімен бекітіліп, төрт пән қалды: моральдық философия, логика, экономика және психология. Осы кезде Дж.Н. Кейнс және Джеймс Уорд моральдық ғылымдар бойынша құрметті диплом алып, оның беделі арта түсті. Сапаның және шамалы дәрежеде санының өсуіне екі Моральдық ғылымдар профессорына (саяси экономика және моральдық философия) көмек көрсететін оқытушылар құрамының кеңеюі де ықпал етті. 1860-шы жылдардың соңынан бастап, Сент-Джон, Тринити, Кайус және Сент-Катариндағы колледж оқытушыларының көптеген қызметкерлері моральдық ғылымдар саласында тағайындалды, олардың ішінде Генри Сиджвик, Джозеф Мэйор, Джон Венн, Томас Вудхаус Левин және Альфред Маршалл болды. Альфред Маршаллтың күш-жігерінің арқасында экономика да 1903 жылы моральдық ғылымдар трипосынан алынып, жеке пәнге айналды. Бұл аналитикалық философияның оқу жоспарына айналды. Психология Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін формальды түрде моральдық ғылымдар трипосының бір бөлігі болып қала бергенімен, шындығында ХХ ғасырдың басында ол көбінесе жеке пән ретінде қарастырылды. ХХ ғасырдың бірінші жартысында Бертран Рассел, Г.Э. Мур және Людвиг Витгенштейн Кембриджде жұмыс істеді. Олар қазіргі заманғы логиканың қалыптасуына және аналитикалық философияның әдістері мен нәтижелеріне зор үлес қосты. 1970 жылы моральдық ғылымдар философия деп қайта аталды. Констанс Мейнард Кембриджде моральдық ғылымдарды оқыған алғашқы әйел болды және ол 1875 жылы оқуын аяқтады.
In 1848 under the direction of William Whewell, two new honour examinations, one in natural sciences (relating to physical science), the other in moral sciences (in the sense of mores or social sciences) were introduced. Moral Sciences was interdisciplinary and included five subjects: moral philosophy, political economy, modern history, general jurisprudence and the laws of England. Moral Sciences was not popular as it did not lead to a degree, and in 1860 no candidates took the examinations. In 1861 following recommendations made by John Grote and Joseph Mayor, the Senate upgraded the status of Moral Sciences to become a three year Undergraduate honours course in its own right. The Board of Moral Sciences Studies (a precursor to the Faculty) was also set up. Law became a separate subject and was replaced on the Moral Sciences Tripos by Mental philosophy (psychology). In 1867 the Board of Moral Sciences Studies recommended that History should also be omitted from the tripos. This was passed by the Council of the Senate, leaving four subjects: moral philosophy, logic, economics and psychology. At this time, J. N. Keynes and James Ward graduated with honours in Moral Sciences and its reputation grew. The increase in quality and to a lesser extent, in quantity, was assisted by the expansion of the teaching staff assisting the two Moral Sciences professors (Political Economy and Moral Philosophy). From the late 1860s a number of College lecturers in the Moral Sciences were appointed from St. John's, Trinity, Caius, and St. Catharine's who included Henry Sidgwick, Joseph Mayor, John Venn, Thomas Woodhouse Levin, and Alfred Marshall. Due to the efforts of Alfred Marshall, Economics was also dropped from the Moral Sciences Tripos, becoming a separate subject in 1903. This left a syllabus of analytic philosophy. Although Psychology remained nominally part of the Moral Sciences Tripos until after the Second World War, in practice it was an increasingly separate subject in the early part of the twentieth century. In the first half of the twentieth century Bertrand Russell, G. E. Moore, and Ludwig Wittgenstein were all at work in Cambridge. They were largely responsible for the rise of modern logic and the methods and results of analytic philosophy. Moral sciences was renamed philosophy in 1970. Constance Maynard was the first woman to read Moral Sciences at Cambridge, completing her studies in 1875.