Кіріспе

Британдық судья және саясаткер Джон Астбери (1688–1743) – ағылшын құмыра жасаушысы, Стаффордшир фигураларымен байланысты қыш ыдыстарды жаңару мен жетілдіруге үлес қосқан адам. Маңызды тұлға болғанымен, Томас Уилдон сияқты, оның шеберханасында қандай нақты туындылар жасалғаны әлі де күмәнді, сондықтан оларды Астбери ыдыстары деп атайды. Осы себепті, Метрополитен өнер мұражайы сияқты кейбір мұражайлар барлық бұйымдарын "Джон Астбери стилінде" деп таниды. "Астбери-Уилдон ыдыстары" деген де термин қолданылады.

Өмір және жұмыс

Астбери 1690 жылы Стаффордширдің Брэдвелл қаласына қоныс аударған голландиялық эмигранттар Джон Филипп пен Дэвид Элер ағайындыларының шеберханасына кіру үшін әдейі ақымаққа салған деген қағида бар. Ол олардың қызыл керамика жасау құпиясын ашып, сондай-ақ Керамика аймағындағы Шелтон қаласында бәсекелес кәсіпорын ашты. Ол Бидфорд құбырлық сазды қолдануды енгізді, ал 1720 жылы қызыл ысталған кремнийді ұнтақтап, аттың көзіне ем ретінде соққан шабандоздарды байқап, ысталған кремнийді керамика жасауда қолдануға келді, бұл оның өнімдерін едәуір жақсартты. Оның аппликациямен әшекейлеу стилі "спиргинг" деп аталады. Оның құмыра жасау сазына кремнезем сияқты материалдар қосу тәжірибелері басқалар еліктеген түс және текстура өзгерістеріне әкелді. Оның глазурьге қорғасын қосумен жасаған алғашқы жұмыстары кремашкаға және кейіннен Жосия Уеджудтың жұмыстарына әсер етті. Ол 1743 жылы Шелтон қаласында 55 жасында қайтыс болды, байлық жинап, бірнеше ұл қалдырып, Стоук шіркеуінің зиратына жерленді. Мүмкін, Сэмюэл Астбери Джонның өнерін жетілдіруге көмектескен шығар, бірақ оның ашылушысы Сэмюэл емес, Джон екеніне күмәндануға ешқандай себеп жоқ сияқты.