Реактивті жолдар ауруы және оның диагностикасы туралы мәліметтер
Reactive airway disease
Реактивті жолдар ауруы (РЖА) – астмаға ұқсас белгілерді білдіретін шарт. Дәл анықтамасы жоқ, көбінесе балаларға қойылады. Тыныс қиындықтары, жөтел, қақырық шығу сияқты көріністері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Реактивті тыныс жолдарының ауруы (РАД) – дәрігерлердің астмаға ұқсас белгілері бар пациенттерге қоятын бейресми диагноз. Бұл жағдайдың нақты анықтамасы жоқ. Көбінесе РАД диагнозы қойылған адамдардың тарихында ыңғу, жөтел, демқынқысылу және қақырық бөліну сияқты белгілер болады, олар астмамен байланысты болуы немесе болмауы мүмкін. Симптомдарға жөтел, тыныс алудың қиындауы, бронхтардағы артық шырыш, бронхтардың шырышты қабығының қабынуы және/немесе бронхтардың жоғары сезімталдығы да жатуы мүмкін. Дәрігерлер пациентке астма диагнозын қоюға күмәндағанда, әсіресе педиатриялық жағдайда РАД диагнозын қоюға бейім. Кейбір дәрігерлер РАД пен астма терминдерін синоним ретінде қолданғанымен, мұндай қолдануға қатысты пікір таластары бар. Жалпы алғанда, денсаулық сақтау жүйесінде РАД терминін диагноз ретінде қолдану да даулы, себебі терминнің мағынасы бұлыңғыр. Көбінесе дәрігерлер пациентке астма диагнозын қоюға күмәндағанда РАД терминін қолданады. Бұл педиатриялық жағдайда әртүрлі себептерге байланысты жиі кездеседі. Сәбилер ересектерге қарағанда жиірек ыңғуға бейім, бірақ олардың үштен бірі ғана соңында астмамен ауырады. Астма және вирустық бронхиолит өте кішкентай балаларда бір-біріне ұқсас болуы мүмкін, себебі екеуі де ыңғу, жөтел және мұрын бітуімен сипатталады. Сонымен қатар, балаларда астманы дәл анықтауға қолданылатын бронхтық сынақ сияқты стандартты тесттер бес жасқа дейінгі балалар үшін сенімді емес деп саналады. Бұл өте кішкентай балалардың сынаққа қатысуға келмейтін жағдайынан туындауы мүмкін. Балаға астма диагнозы қоюдың да кері әсері болуы мүмкін, сондықтан кейбір дәрігерлер осы диагнозды қоюға тартыншақ. Осы факторлардың барлығы дәрігерлерді жас балаларға астма емес, РАД диагнозын қоюға итермелейді, себебі ауру көбінесе күдік тудырады және педиатриялық пациенттерде растау мүмкін болмайды. Хлор, аммиак, сірке қышқылы немесе күкірт диоксиді сияқты заттарға ұшыраған ересектерде де РАД пайда болуы мүмкін, бұл астмаға ұқсас белгілерге әкеледі. Бұл белгілер жеңілден өлімге дейін жете алады және хлордың мөлшері мен концентрациясына байланысты тыныс жолдарына ұзақ мерзімді зиян келтіруі мүмкін. РАДС диагнозы қойылған пациенттерде метахолинге тыныс жолдарының гиперреактивтілігі болуы мүмкін, бірақ өкпе функциясын бағалайтын басқа да тесттердің нәтижелері қалыпты болуы мүмкін. РАДС-ты емдеу жедел ингаляция салдарынан туындаған басқа да ауруларды емдеуге ұқсас. Аллергияның болуы РАДС дамуының тәуекел факторы болуы мүмкін. РАД пен РАДС арасындағы басты айырмашылық – РАДС бір рет ингаляторға ұшырағаннан кейін, алдын ала сезімталдықсыз пайда болуы мүмкін. Сонымен қатар, РАДС симптомдары астма симптомдарына өте ұқсас болғанымен, олар толығымен жойылуы мүмкін. Кейбір дәрігерлер РАДС-ты нақты клиникалық синдром деп санамайды, бірақ ол РАД-қа қарағанда беделді ұйымдарда көбірек танылады. Мұндай ұйымдарға Американың кеуде аурулары қоғамы және Американың кеуде аурулары дәрігерлерінің колледжі жатады.
Reactive airway disease (RAD) is an informal label that physicians apply to patients with symptoms similar to those of asthma. An exact definition of the condition does not exist. Individuals who are typically labeled as having RAD generally have a history of wheezing, coughing, dyspnea, and production of sputum that may or may not be caused by asthma. Symptoms may also include, but are not limited to, coughing, shortness of breath, excess mucus in the bronchial tube, swollen mucous membrane in the bronchial tube, and/or hypersensitive bronchial tubes. Physicians most commonly label patients with RAD when they are hesitant about formally diagnosing a patient with asthma, which is most prevalent in the pediatric setting. While some physicians may use RAD and asthma synonymously, there is controversy over this usage. More generally, there is controversy over the use of RAD as a label in the healthcare setting, largely due to the ambiguous definition that the term has. More commonly, RAD is now mostly used by physicians when they are hesitant to diagnose a patient with asthma. This is most prominent in pediatric settings for a variety of reasons. While infants tend to wheeze more often than adults, only one third of them eventually go on to actually have asthma. Asthma and viral bronchiolitis can also be nearly identical to each other when presented in very young children, since they both consist of wheezing, coughing, and nasal congestion. In addition, typical tests used to accurately diagnose children with asthma, such as the bronchial challenge test, are not considered to be accurate for children under the age of five. This can be due to failure of very young children to cooperate. Diagnosing a child with asthma also carries a certain negative connotation, causing hesitancy from some physicians to do so. All of these factors lead physicians to label young children with RAD instead of asthma, since the disease is often only suspected and unable to be confirmed with pediatric patients. It can manifest in adults with exposure to high levels of chlorine, ammonia, acetic acid, or sulphur dioxide, creating symptoms like asthma. These symptoms can vary from mild to fatal and can even create long term airway damage, depending on the amount of exposure and the concentration of chlorine. Patients that have been diagnosed with RADS will likely have methacholine airway hyperreactivity, yet other tests that also measure pulmonary functions may appear normal. Treatment for RADS is similar to treatment for other disorders that result from acute inhalation. Preexisting allergies can be a risk factor for developing RADS. The main difference between RAD and RADS is that RADS can occur after just one exposure to the inhalants and without any prior sensitization. In addition, although the symptoms of RADS are very similar to those of asthma, they may be resolved. While some physicians argue that RADS is also not a real clinical syndrome, it is more commonly recognized in legitimate associations than RAD. These associations include the American Thoracic Society and the American College of Chest Physicians.
Пайдалану туралы дау
РАД-ны ресми емес диагноз ретінде қолдану туралы пікір таласы әлі де жалғасуда. Оның қолданылуы клиникалық терминологиямен ғана шектелмей, қазір клиникалық әдебиетке де көшіп, көптеген дәрігерлер денсаулық сақтау жүйесінде оны қолдануға қарсы болып отыр. РАД-ны диагностикалық белгі ретінде пайдаланудың басты мәселесі – оның мағынасының дұрыс болмауы, себебі РАД-ның нақты клиникалық анықтамасы жоқ. Барлық маңызды медициналық журналдар мен веб-сайттарда ол тізімде жоқ немесе «асма» деп бағытталған. Америкалық педиатрия академиясы, Америкалық торақтық қоғам және Ұлттық жүрек, өкпе және қан институты да оны мойындамайды. РАД-ны қолдану емдеудің жеткіліксіз болуына әкелуі мүмкін, өйткені астма, созылмалы бронхит, эмфизема немесе пневмонияға арналған ем реактивті тыныс жолдарының ауруы деген диагнозбен тағайындалмауы мүмкін. Сонымен қатар, пациенттерге астмаға қолданылатын ингаляциялық бета-агонисттер немесе ингаляциялық кортикостероидтар тағайындалуы мүмкін. Егер адамда РАД болса, бірақ астмасы болмаса, мұндай емнің тиімділігіне дәлел жоқ. Медициналық саланың осы мәселедегі беймәлімдігінен оны сипаттау үшін қолданылатын симптомдар көбінесе үйлесімсіз болады және денсаулық сақтау ортасында шатасуға себеп болуы мүмкін. Бұл көптеген дәрігерлерді алаңдатады, себебі күтім күрделене түседі; РАД диагнозы қойылған көптеген пациенттерде ақыр соңында астма анықталмайды, ал көптеген РАД пациенттерінің тыныс жолдарының реактивтілігі формалды түрде ешқашан өлшенбеген. Белгілеудегі бұл сәйкессіздіктерге қоса, Халықаралық аурулар мен денсаулыққа қатысты проблемалардың статистикалық жіктемесінде (ICD) РАД үшін есептесу белгісі қарастырылмаған, бұл денсаулық сақтау мекемелері үшін қиындықтар тудыруы мүмкін. ICD-де іздеу нәтижелері астма туралы ақпаратты көрсетеді. Кейбір медицина мамандары РАД-ны диагноз ретінде пайдалану клиникалық зерттеулер мен эпидемиологиялық зерттеулерде астмаға қатысты зерттеулерді қиындатады деп санайды. Пациентке РАД диагнозы қою дәрігерлерге нақты диагноз қойылмаған жағдайда, олар диагноз қойғандай сезім беруі мүмкін.
There remains controversy over the use of RAD as an unofficial diagnosis. With its use not only being limited to clinical lexicon, but also transitioning to clinical literature now, more physicians are now increasingly disapproving its use in the healthcare setting. One of the largest problems with the using RAD as a diagnostic label lies in the ambiguity of its meaning, as RAD has no true clinical definition. It is either not listed or redirects to "asthma" in all major medical journals and websites. It is also not recognized by the American Academy of Pediatrics; the American Thoracic Society; or the National Heart Lung and Blood Institute. Its use may result in undertreatment, as treatments for asthma, chronic bronchitis, emphysema, or pneumonia may not be prescribed under a label of reactive airway disease. Alternatively, overtreatment may occur, as patients can be prescribed inhaled beta agonists or inhaled corticosteroids, which are medications used for asthma. If an individual with RAD does not have asthma, there is no evidence these treatments are beneficial. As a result of its ambiguous place in the medical field, the symptoms used to characterize it are often inconsistent and can lead to confusion in a healthcare setting. This is a troubling issue for many physicians, as care can be made more complicated; many patients labeled with RAD do not ultimately have asthma, and most RAD patients have never formally had their airway reactivity measured. In addition to the inconsistencies of its labeling, there is no billing designation for RAD in the International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, or the ICD, which can lead to problems for healthcare facilities. Searches in the ICD point to content relating to asthma. Some medical professionals argue that using RAD as a diagnosis will only complicate research on asthma in the context of clinical research and epidemiology. The ability to label a patient with RAD may it give physicians a fabricated sense of security that they have made a diagnosis, when no real recognizable diagnosis has been made.