Кіріспе

1954 жылы Рекс Стоуттың "Қара тау" романы – Рекс Стоуттың Неро Вулф детективтік романы, алғаш рет 1954 жылы Viking Press баспасында жарық көрді. Бұл оқиға "Үш козыр" (Viking 1955) жинағына да енген. Осы кітап пен соғысқа дейінгі "Менің өлігімнің үстінен" романы екеуі де Черногория төңірегіндегі халықаралық құпия әрекеттерді қамтиды, бірақ мүлдем басқа жағдайларда – біріншіден, Балқандағы нацистік жоспарларға байланысты, ал кейіннен Иосип Броз Титоның Югославиясы тұсында.

Сюжетке кіріспе

"Қара тау" романында Неро Вольфтің ең жақын досы және сондай-ақ черногориялық Марко Вукчичті Югославиялық агент өлтіреді, ол Нью-Йорктен қашқаннан кейін. Вольф Марконың өлімінен кек алу және оны американдық әділет алдына келтіру үшін туған жеріне қайтуға күдіксіз мәжбүр болады; осы ниеті Вольфтің асырап алған қызы Карла Бриттеннің де қаза тапқаны туралы хабармен одан да күшейеді. Олар ең қауіпті аймақтардың бірі арқылы құпия жолмен өтетін кезінде Арчи Вольфты бұрынғыдай белсенді адам ретінде көреді және мәдени шокқа ұшырайды: осы бейтаныс жерлерде Неро Арчидің орнын шебер оператор ретінде басады. "Менің үстімнен өтіп кетсе" (1940) романында Вольф Босния мен Хорватияны нацистік Германияның бақылауына өткізбеуге қатысады. "Қара тау" романында Марконың жүрегі туған інісі Черногорияның Югославиядан тәуелсіздік алуы үшін жұмыс істейтін бүлікшіл топтың мүшесі. 1953 жылы мұндай идея орынсыз болды, бірақ оны комитет және Зеленаши партизандық жасақтары қолдады. Черногория 2006 жылы тәуелсіз республика атанды.

Сюжет

Арчи баскетбол ойынына шығуға дайын тұрғанда, сержант Пурли Стеббинс қоңырау шалып, Уолфтың ескі досы Марко Вукчичтің атып өлтірілгенін хабарлайды. Арчи денесін танығаннан кейін, Уолф оған моргқа барады және алдымен қылмыс орнына, содан кейін Маркоға тиесілі Растерман мейрамханасына апаруды талап етеді. Уолф пен инспектор Крамер ондағы қызметкерлерді сұраққа алады, ал Уолф пен Арчи үйге келгенде күтпеген қонақ күтіп тұрады: Уолфтың асырап алған қызы Карла. Ол Маркомен бірге Черногорияның Югославиядан тәуелсіздік алу үшін күреске қатысқан, және Уолфтың осы күреске қолдау көрсетуден бас тартуына ашуланыпты. Уолф оны сұраққа тырысады, бірақ ол Югославия немесе Кеңес Одағы үкіметтерімен байланыста болуы мүмкін деп ойлағандықтан, ешқандай ақпарат беруге құлықсыз. Қылмыстан кейінгі үш апта ішінде Уолф түрлі бағыттарда тергеу жұмыстарын жүргізеді және Карладан екінші рет келіп, полиция қозғалыстың тарихын зерттеп жатқанына ашуланады. Осы кездесуден кейін ол Италияның Бари қаласындағы құпия агент Пауло Телезиодан үш хабарлама алады. Біріншісі Карланың Бариге оралғанын және Адриатика теңізі арқылы Черногорияға өтіп кеткенін хабарлайды; екіншісі – өлтірушінің орналасқан жері туралы шифрлы хабарлама: «Сіз іздеген адам таудың көрінісінде»; үшіншісі Карланың қаза тапқанын мәлімдейді. «Таудың» Черногориядағы Ловчен тауы болуы керек екенін түсінген Уолф Арчимен бірге Марконың кісі өлтірушісін табу үшін дереу сапарға шығуды жоспарлайды. Екеуі Еуропаға ұшып, Бариге жетеді және Телезионың досының үйінде уақытша жатақ табады. Телезио оларды Адриатика арқылы жеткізу үшін қайықшыны ұйымдастырады; содан кейін екеуі Ловчен тауының етегімен өрлеп, Риека Крноевицаға, содан кейін Подгорицаға жетеді. Колледж студенті Юбе Билич оларды Подгорицаға апарып, жергілікті полиция бастығы Госпо Стритардың кеңсесіне жеткізеді. Уолф жалған есім айтады және өзін көп жылдар бойы шетелде тұрып, енді Югославияның болашағы үшін күресте қай жаққа қосылуға шешім қабылдау үшін отанына оралған черногориялық ретінде таныстырады, ал Арчиді – өзінің америкалық туған ұлы ретінде көрсетеді (серб-хорват тілін білмейтіндігін түсіндіру үшін). Стритар Уолфтың түсіндірмесіне күмәнмен қараса да, оларға өз істерін жасауға рұқсат береді, бірақ оларды бақылау үшін Юбені жібереді. Уолф пен Арчи Марконың туысы Данилоның үйіне барады, ол хабарламаларды Телезиоға жеткізген және Марко мен Карлаға АҚШ-тан қару-жарақ пен жабдықтарды контрабандалық жолмен әкелуге көмектескен. Данило Юбенің бақылауын біліп, оны өлтіреді, содан кейін Уолф пен Арчиді тәуелсіздік қозғалысындағы партизан тобының мүшесі Йосип Пасичпен кездесу үшін тауларға алып кетуге келіседі. Пасичтен Уолф Карланың топқа тыңшы кіргенін күдіктенгенін біледі; ол Ресейліктер бақылап отырған бекініс туралы ақпарат жинау үшін Албанияға кірген, бірақ оның орнына қаза тапқан. Уолф пен Арчи бекініске кіріп, бір бөлмеден шыққан дауыстарды естиді. Олар Стритардың кеңсесінде көрген Питер Зовты үш ресейлік әскердің азаптап жатқанын көреді. Олардың басшысы Зовты Стритардың бұйрығымен Нью-Йоркке барып Марконы өлтіргені үшін айыптайды, бұл Тито режимі құлаған жағдайда Ресейдің Югославияны басып алу жоспарына кедергі келтіреді. Карла қалған екі ресейлік әскердің құрметіне ие болған, бірақ олар оның кім екенін білгенде, оны өлтіреді. Уолф пен Арчи бөлмеге шабуыл жасайды, Арчи ресейліктерді өлтіріп, Зовты босатады. Марконы өлтірген тапанша бекіністің басқа жерінен табылады, және Уолф оны Нью-Йоркке алып кетуге шешім қабылдайды. Үшеуі Подгорицаға оралғаннан кейін, Уолф Тито режиміне адал болуға шешім қабылдағанын айтады және оны қолдау үшін Стритарға үлкен пара ұсынады. Стритар Телезионың жіберген жалған хатын (Уолфтың Нью-Йоркте қалатынын және тәуелсіздік қозғалысын қолдау үшін қаржы жіберетінін мәлімдейтін) ұсынады. Зов Марконың серіктесі ретінде оны өлтіруге жіберіледі. Үшеуі Италияға оралады, онда Уолф пен Арчи өздерінің жалған есімдерімен Атлантикалық мұхиты арқылы кеме сапарына билет алады, ал Зов кемеде стюард болып жұмыс істейді. Уолф Зовты үйіне әкелуді талап етеді, сонда ол өзін ашып бере алады. Бірақ кеме Нью-Йорк портына келгенде, фотограф Уолфты палубада көріп, оның атын айқайлайды. Зов тапаншасын шығарып, Уолфты атып, аяғына жара береді, бірақ қалған қызметкерлер оны ұстап алады. Екі кісі өлтіру ісі де ашылғанына риза болған Уолф Арчиге Крамерді шақыруды бұйырады.

Санаулар мен түсініктемелер

Энтони Бучер, The New York Times Book Review (24 қазан 1954) — Рекс Стоут сияқты тәжірибелі маманның жаңа салаларға бейімделе алатынын көру жақсы. «Қара тау» романында ол Неро Вольф туындыларында бұрын-соңды болмаған жаңа тәсілді қолданып, Вольфты 35-ші көшеден алып, Черногория таулы даласына жібереді. Бернард Девотоның «Харперс» журналындағы «35-ші көшедегі бұзықшылықтар» туралы зерттеуіне қызыққандар Вольфтың Балқан тарихына қатысты жаңа мәліметтерді қуана қарсы алады. Детективтік — Вольф жаман ниетті халықаралық интригалармен күресу үшін және кісі өлтіруді жеңіл санаған қарсыласқа қарсы тұру үшін жасырын күйінде әрекет етеді. Сержант Кафф, Saturday Review of Literature (27 қараша 1954) — Неро Вольф Нью-Йоркте болған қылмысты шешу үшін Черногорияға (әрине) ұшады; Арчи онымен бірге барады. Қалыпты жолдан радикалды түрде кету қызықты оқиғаға айналады. Әбден жақсы. Джеймс Сандоу, New York Herald Tribune (24 қазан 1954) — Арчидің баяндамасы әдеттегідей қызықты, ал оқиғалар өте қызыл да, көбінесе өте күлкілі, әсіресе өзін-өзі бағалайтын Неро ауырған аяқтары бар тау ешкісі сияқты мінез-құлық танытқанда.