Крокерн Тор – Девон, Англиядағы таулы аймақ. Тарихи қашанда қалайы өндірушілер жиыны өткен орын, парламент тасы және әсем пейзаж. Dartmoor ұлттық паркі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Дартмур аймағындағы Тор
Tor on Dartmoor, England
Крокерн Тор – Англияның Девон графтығындағы Дартмур ұлттық саябағындағы тор. Екі үлкен тау жынысынан тұрады және теңіз деңгейінен 396 метр биіктікте орналасқан. Төменгі жартасы 14-шы ғасырдың басынан 18-шы ғасырдың бірінші жартысына дейін Девонның қалайы жиналысының ашық ауадағы жиналыс орны болған. Суретте көрсетілген Парламент тасында Девон қалайы өндірушілерінің Ұлы сотының Лорд-қамқоршысы отырыстар кезінде отырған деп есептеледі. Тордың орналасқан жері Екі көпірден солтүстік-шығысқа қарай.
Crockern Tor is a tor in Dartmoor National Park, Devon, England. Composed of two large outcrops of rock, it is 396 metres above sea level. The lower outcrop was the open air meeting place of the Stannary Convocation of Devon from the early 14th century until the first half of the 18th century. On Parliament Rock, pictured here, the Lord Warden of the Great Court of the Devon Tinners supposedly sat during meetings of the Court. The location of the tor is just to the NE of Two Bridges.
Сипаттамалар
Дартмур төбелерінің арасындағы үш нысанның бірі, Тристрем Рисдонның 17 ғасырдың басында жасаған Девон шолуына енгізуге лайық деп есептегені осы. Онда ол "Кроккерн Торрдың" "тас (граниттен) үстелдері мен орындықтары, тастардан қазылып жасалған, кез келген ауа райына төзімді, жанында үй де, паналау орны да жоқ" екенін айтқан. Бұл төбе 1765 жылы Бенджамин Доннның Девон картасындағы бір дюймдік милялық картада көрсетілген сирек тарихи нысандардың бірі болды. Ол Дартмур арқылы жүк таситын ат жолының жанында орналасқан, сондықтан көне заманнан бері саяхатшылар үшін маңызды бағдар болып табылады.
The tor was one of only three features on Dartmoor that Tristram Risdon considered important enough to include in his Survey of Devon, which was compiled in the early 17th century. In it, he said that "Crockern Torr" had "a table and seats of moorstone [granite], hewn out of the rocks, lying in the force of all weather, no house or refuge being near it". The tor was also one of the few historic features to appear on Benjamin Donn's one inch to the mile map of Devon in 1765. It lies adjacent to the trans Dartmoor packhorse track, so it has been a significant landmark for travellers since time immemorial.
Стандарлық сот
Тор Дартмурдың төрт қалайы өндіру аймағының орталығы болды – Эшбертон, Чагфорд, Тависток және Плимптон, – олардың шекаралары одан сәулелі түрде таралатын. Стандартты сот мұнда, қажет деп танылғанда, белгілі бір мерзімде шақырылатын Лорд-қараушының шақыруымен өтетін. Ол әрбір төрт аймақтан 24 өкілді немесе «қазылар алқасын» шақыратын. Әрбір отырыс бірнеше күнге созылып, қалайы өндіру заңдарын бекіту, қалайы зауыттары мен диірмендерді тіркеу, петицияларды тыңдау және қалайы өндіру заңдарын бұзғандарға жаза тағайындау сияқты мәселелерді қарастыратын. Крокерн Торда өткен он жиналыс туралы мәліметтер бар: 1494, 1510, 1532, 1533, 1552, 1567, 1574, 1600, 1688 және 1703 жылдары. 1494 жылдың 1 қыркүйегінде өткен алғашқы отырыстың төрағасы Девон қалайы өндіру аймақтарының вице-қараушысы сэр Джон Степкотт болды. Сэр Уолтер Рэли көп жылдар бойы қалайы өндіру аймақтарының Лорд-қараушысы болды және ол 1600 жылдың 27 қазанында Крокерн Торда өткен сот отырысын басқарғаны туралы жазылған. Соңғы тіркелген отырыс 1703 жылдың 23 қыркүйегінде болды, онда Warden, Джон Гранвилл, 1-ші Барон Гранвилл және Вице-Warden, құрметті Сэмюэл Ролл сотты сағат 8-де ашты. Соңғы сот 1745 жылы немесе оған жақын уақытта өткен деген болжам бар, бірақ ешқандай құжаттама жоқ. Дартмурдағы қалайы өндірісі сол кезде күрт төмендегенін ескерсек, бұл шағын шара болған болуы мүмкін. Нақты емес және қайшылы мәліметтерге сәйкес, қазіргі күйдегі қарапайым жермен салыстырғанда, сот отырыстары кезінде пайдаланылған граниттен жасалған орындықтар, үстел және қорғаныс құрылыстары болған. Бұл заттар 18 ғасырдың соңында алынып тасталған немесе қиратылған болуы мүмкін, және жолдар жақсартылғаннан кейін бауызда пайда бола бастаған ғимараттар үшін тас ретінде қолданылған. Алайда, Дэвон тарихы бойынша белгілі жазушы Дуглас Сент-Лежер Гордон өзінің 1963 жылғы «Девон портреті» кітабында осы «өте қолайсыз» жерде маңызды отырыстар өткеніне күмән келтіреді. Ол кез келген мәселенің желдің біреудің шляпасын ұшырып әкетуімен немесе «қараушының суыған саусақтарындағы өткен отырыстың хаттамасын шашыратуымен» жиі бұзылуы керектігін атап өтті. Ол Парламенттің кейінгі жазбаларында Тавистокқа ауысу туралы айтылғанын және жақын маңдағы «Қалайы өндірушілер залы» – қазір жоғалған – олардың іс-қимылдарын жүзеге асырған орын болған болуы мүмкін екенін көрсетті.
The tor was the hub of the four Dartmoor stannary areas – Ashburton, Chagford, Tavistock and Plympton – whose boundaries radiate outwards from it. The Stannary Court was convoked here when deemed necessary, at irregular intervals, by the Lord Warden who summoned 24 representatives or "jurates" from each of the four stannaries. Each meeting probably continued for several days and dealt with matters such as setting stannary law, registering tinworks and mills, hearing petitions and imposing penalties on those guilty of breaking the stannary laws. There is evidence for ten assemblies at Crockern Tor: in 1494, 1510, 1532, 1533, 1552, 1567, 1574, 1600, 1688 and 1703. The earliest documented meeting on 1 September 1494 had Sir John Stepcote, vice warden of the Devon Stannaries, as chairman. Sir Walter Raleigh was Lord Warden of the Stannaries for many years, and it is recorded that he presided at one Court at Crockern Tor, on 27 October 1600. The last meeting for which records survive was on 23 September 1703 where the Warden, John Granville, 1st Baron Granville and the Vice Warden, the Honourable Samuel Rolle, opened the court at 8 a. m. The last court was said to have been held in or around 1745, but no documentation exists, and considering that the tin industry on Dartmoor had by then declined greatly, it could have been only a small affair. Patchy and conflicting evidence indicates that compared to the bare nature of the site today, there were chairs, seats, a table and a shelter, all made of granite, which were used when the court met. These items were supposedly taken away or broken up in the late 18th century, possibly used as a source of stone for the buildings that started to appear on the moor after the roads were improved. On the other hand, Douglas St Leger Gordon, the noted writer on Devon history, casts doubt on the existence of any substantial meetings at this "singularly unsuitable" place in his 1963 book, Portrait of Devon. He points out that any proceedings must have been frequently disrupted by the wind carrying away someone's hat, or "scattering the minutes of the last meeting insecurely held in the warden's numbed fingers". He notes that later records of the Parliament mention adjournments to Tavistock and suggests that a nearby "Tinners' Hall" now lost may have been where they actually conducted their business.