Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Финмир – Оксфордширдегі ауыл және азаматтық приход, Ұлы Уз өзенінің оңтүстігінде орналасқан. Ол Букингемширмен графтық шекарасында, Букингемнен шамамен 6 шақырым батысқа және Нортгемптонширдегі Браклиден 6 шақырым шығысқа қарай жатыр. 2011 жылғы халық санауы бойынша приходтың халқы 466 адамды құрады.
Finmere is a village and civil parish in Oxfordshire, south of the River Great Ouse. It is on the county boundary with Buckinghamshire, almost 4 mile (6 km) west of Buckingham and just over 4 mile (6 km) east of Brackley in Northamptonshire. The 2011 Census recorded the parish's population as 466.
Археология
2000 жылы археологтар ауылдың батысында орналасқан Финмер карьерінде қола дәуірі, темір дәуірі және римдік қызметке қатысты дәлелдер тапты. Ерте қола дәуіріндегі бес кремация орны қазылып, олардың біреуінен екі мойынды құмыра табылды. Кремациялар шамамен б.з.д. 2040-1880 жылдар аралығында дауырланған. Темір дәуірінің соңғы кезеңіне жататын қоныс кремация орнының батысында және бұрынғы Ұлы Орталық магистральдық темір жолының жол төсегінің шығысында табылған. Қоныс бастапқыда бір-біріне тығыз орналасқан бірнеше дөңгелек үйлерден тұрды, содан кейін кезең-кезеңмен дамып, кейінгі құрылыстар алдыңғы үйлердің орнын жаба бастады. Мал ұстау үшін арналған қоршаулар әртүрлі уақытта және әртүрлі пішінде салынды, ал әртүрлі кезеңдерге жататын қоршаулардың шекаралары дөңгелек үйлердің және бір-бірінің орналасқан жерлерімен беттеседі. Бұл жерден табылған темір дәуіріне жататын керамикалық бұйымдар қоныстың б.з.д. 4-1 ғасырлар аралығында кезең-кезеңмен пайдаланылғанын көрсетеді. Шамамен бір-бірінен параллель және шығыс-батыс бағытында орналасқан екі канал табылды. Каналдар жолдың екі жағын шектегендігі анықталды, ал осы жерден табылған дөңгелекте жасалған керамикалық сынықтар каналдың Римнің Ұлыбританияны басып алған кезеңіне дейін салынғанын көрсетті. Бұл орын Финмир ауылының шығыс жағымен өтетін Бичестер маңындағы Алчестерді Лактодуруммен (қазіргі Тоучестер) байланыстырған римдік жолдан шамамен 1 км қашықтықта орналасқан.
In 2000 archaeologists found evidence of Bronze Age, Iron Age and Roman activity in Finmere Quarry about west of the village. Five early Bronze Age cremation pits were excavated, and from one pit two collared urns were recovered. The cremations were dated to about 2040 to 1880 BC. The site of a late Iron Age settlement was found west of the cremation pits and just east of the trackbed of the former Great Central Main Line railway. The settlement consisted originally of a number of roundhouses packed close together in a straight line, and then developed in phases with later structures overlapping the sites of some of the earlier ones. Enclosures, presumably to contain livestock, were created at different times and in different shapes, with the outlines of some enclosures from different periods overlapping the sites of the roundhouses and each other. Iron Age pottery recovered from the site suggests that the settlement was occupied in phases from the 4th to the 1st century BC. A pair of ditches were found running parallel across the site about apart and roughly east–west. The ditches were identified as flanking a track, and fragments of wheel thrown pottery found on part of the site led to the track being dated to the period of Roman occupation of Britain. The site is about 0.8 mile (1 km) from the course of the Roman road that linked Alchester near Bicester with Lactodurum (now Towcester), which runs through the eastern side of Finmere village.
Қожалық
Финмер топонимі "құрлы қазған құстар жиі баратын көл" деген мағына беретін көне ағылшын тілінен шыққан. Ауыл құрамына Кіші Тингевик шағын ауылы кіреді. Англияны нормандықтар басып алғанға дейін және одан кейін, Едуард Танушының патшайымы Эдиттің вассалы Уулфвард Ақ Финмер иелігінде болды. Бірақ 1086 жылы Нормандиялық Вильгельм осы иелікті Кутанс епископы және сонымен қатар Вильгельмнің жоғары әскери қолбасшыларының бірі болған Джеффри де Монбрейге берді. Соңынан иелік Глостер графтарына өтті, олардың отбасында 1314 жылы Глостердің 4-ші графы мұрагер қалдырмай қайтыс болғанға дейін сақталды. 1347 жылы иелік Стаффордтың 1-ші графына өтті және одан кейін олардың отбасында қалды.
Finmere's toponym is derived from the Old English for "pool frequented by woodpeckers". The village includes the hamlet of Little Tingewick. Before and after the Norman Conquest of England Wulfward the White, a thegn of King Edward the Confessor's Queen Edith, owned the Manor of Finmere. However, by 1086 William of Normandy had granted the manor to Geoffrey de Montbray, who was Bishop of Coutances but also one of William's senior military commanders. Subsequently, the manor passed to the Earls of Gloucester, in whose family it stayed until the 4th Earl of Gloucester died without a successor in 1314. In 1347 the manor passed to the 1st Earl of Stafford, in whose family it then remained.
Қауымдық шіркеу
1189 жылы Финмерде приход шіркеуі болған, сол кезде оның құқығы Бристольдегі Августин орденіне берілді. Сол дәуірдегі приход шіркеуінен сақталған жалғыз нәрсе – XII ғасырға жататын шомылу тағы. Қазіргі Англия шіркеуінің, яғни Әулие Михаил және Барлық Періштелер шіркеуінің ең көне бөліктері – мұнара, ғибадатхананың солтүстік қабырғасы, сондай-ақ ғибадатханадағы және кеменің оңтүстік қабырғасындағы сәнді готикалық терезелер. Кейіннен перпендикулярлы готикалық шатыр қосылды. Шіркеу 17, 18 және 19 ғасырларда бірнеше рет күрделі жөндеуден өтті. Шамамен 1760 жылдары батыс галереясы салынды. 1856–58 жылдары готикалық стильді жаңартушы архитектор Г. Э. Стрит батыс галереясын алып тастап, шіркеуді қалпына келтірді, ғибадатхана аркасын кеңейтті және солтүстік бөлімін (aisle) қосты. 1868 жылы киім ауыстыратын бөлме (vestry), ал 1876 жылы кіреберіс (porch) салынды. Архитектура тарихшылары Сэр Николаус Певснер мен Дженнифер Шервуд Стриттің өзгерістерін "тынышсыздық тудыратын" және ғимараттың қалған бөлігіне басымдық тануы үшін сынады. Әулие Михаил шіркеуінің мұнарасында үш қоңырау бар. Олльгейттен келген Уильям Чемберлен шамамен 1470 жылы ең ірі қоңырауды (tenor), ал белгісіз қоңырау құюшы 1599 жылы ең кішкентай қоңырауды (treble) құйды. Бұл Коттисфорд, Фрингфорд, Годингтон, Хардвик пен Тусмор, Хете, Миксбери, Ньютон Перселл, Сток Лайн және Страттон Одли приходтарын қамтиды.
Finmere had a parish church by 1189, when its advowson was granted to the Augustinian Friary in Bristol. The only surviving remnant from the parish church of that period seems to be the 12th century font. The earliest surviving parts of the present Church of England parish church of St Michael and All Angels are the tower, the north wall of the chancel and the Decorated Gothic windows in the chancel and the south wall of the nave. The Perpendicular Gothic clerestory was added later. The church underwent major repairs at various times in the 17th, 18th and 19th centuries. A west gallery was added, probably in the 1760s. In 1856–58 the Gothic Revival architect G. E. Street removed the west gallery, restored the church, widened the chancel arch and added the north aisle. A vestry was added in 1868 and a porch in 1876. The architectural historians Sir Nikolaus Pevsner and Jennifer Sherwood criticised Street's alterations for being "too aggressive" and dominating the rest of the building. St. Michael's bell tower has three bells. William Chamberlain of Aldgate cast the tenor in about 1470 and an unidentified bellfounder cast the treble in about 1599. which includes the parishes of Cottisford, Fringford, Godington, Hardwick cum Tusmore, Hethe, Mixbury, Newton Purcell, Stoke Lyne and Stratton Audley.
Әлеуметтік және экономикалық тарих
1086 жылы ауылда су диірмені болғандығы Дomesday кітабында жазылған. Ауылда 19 ғасырдың басына дейін Ұлы Уз өзенінде диірмен болды, содан кейін Ричард Темпл Гренвилл, 1-ші Букингем және Чандос герцогы оны бұздырды. 1645 жылы Англия азамат соғысы кезінде Ньюпорт Пагнелден келген парламенттік күштер Финмерде орналасқан он сегіз роялист отрядын күтпеген жерден шабуылдады. Парламентшілер роялистерді ауылдан қуды, содан кейін ауыл парламенттік бақылауда қалды. 1667 жылға дейін, жалпы жерлер қоршалғанға дейін, ашық далалық шаруашылық жүйесі басым болды. Жерді қоршау заңына дейінгі белгісіз күні шамамен 12 акр жер ауылдың кедейлерінің пайдалануына бөлінді. Бұл жер "Кедейлердің учаскесі" деп аталады және 2023 жылға дейін сақталып келеді, ал одан түсетін табыс ауылдық баушаларды қаржыландыруға жартылай жұмсалады. 1824 жылы 1-ші Букингем және Чандос герцогы ауыл үшін Ұлттық мектеп салды. 1926 жылы ол бастауыш мектеп ретінде қайта ұйымдастырылды, ал үлкен оқушылар Фрингфордтағы мектепке баруын жалғастырды. Алғашқы Финмер мектебі 1948 жылы жабылды. 1959 жылы жаңа мектеп салынды және ашылды.
The Domesday book records that by 1086 the village had a watermill. The village continued to have a mill on the Great Ouse until early in the 19th century, when Richard Temple Grenville, 1st Duke of Buckingham and Chandos had it demolished. In 1645 during the English Civil War a Parliamentarian force from Newport Pagnell surprised a platoon of eighteen Royalists stationed in Finmere. The Parliamentarians drove the Royalists out of the village, which thereafter remained under Parliamentarian control. An open field system of farming predominated in the parish until 1667, when the common fields were enclosed. At an unrecorded date prior to the Enclosure act, a field of approx. 12 acres had been set aside for the use of the Poor of the village. It is known as the Poor's Plot and, as of 2023, still exists and income from the plot partly funds the village allotments. In 1824 the 1st Duke of Buckingham and Chandos built a National School for the village. In 1926 it was reorganised as a junior school, with senior pupils thereafter going to the school in Fringford. The first Finmere school was closed in 1948. A new school was built and opened in 1959.
Тарихи үйлер
Финмер шіркеуінің тарихы қиын-қыстау. 1634 жылы ол салыстырмалы түрде шағын, тек төрт қанатты үй болды. Кейіннен он қанатқа дейін кеңейтілді, бірақ 1662 жылы қатты дауылдан құлап бұзылды. Пастор оны бес қанатты үй ретінде қайта салды, бірақ 1668 жылы өртеніп кетті. 1685 жылға қарай шіркеуде тек үш қанат қалды, ал 1738 жылға қарай ол алты қанатқа дейін ұлғайтылды. Сондай-ақ 18 ғасырда "Capability" Браун оның бағын жобалады. Браунның еңбектерінен ешқандай із қалмаған, ал 1867 жылы үй бұзылып, оның орнына жаңа пасторлық үй салынды. Қазір бұл жеке үй, Финмир-плейс. Финмердегі басқа тарихи үйлерге 1600 жылы салынған және 1739 жылы жаңадан безендірілген Финмер үйі, сондай-ақ 1638 жылы салынған және 1879 жылы қайта салынған Леппер үйі жатады.
Finmere rectory has had a chequered history. In 1634 it was a relatively small house of only four bays. Thereafter it was enlarged to ten bays, but in 1662 a violent storm blew it down. The rector had it rebuilt as a house of only five bays, but that burnt down in 1668. By 1685 the rectory consisted of only three bays, but by 1738 it had been enlarged to six. Also in the 18th century "Capability" Brown designed its gardens. No trace of Brown's work survives, and in 1867 the house was demolished and replaced with a new rectory. This is now a private house, Finmere Place. Other historic houses in Finmere include Finmere House (built in 1600 and re fronted in 1739) and Lepper's House (built in 1638 and rebuilt in 1879).
Көлік
Финмир Букингем мен Банбери арасындағы басты жолда орналасқан, ол 1744 жылы Парламент актісімен автокөлік жолына айналдырылды. 1920 жылдан бері жол A421 деп белгіленді, ал 20 ғасырдың соңында бұрынғы RAF Финмер әуежайының оңтүстігінен, Финмирден және көршілес Букингемширдің Тингивик ауылынан өтетін А421 жолын екі ауылдың басынан өткізу үшін айналма жол салынды. 1847–50 жылдары Букингемшир темір жолы үлкен Оуз өзенінің аңғарымен, приходтың солтүстік бөлігі арқылы тармақ желісін салды. Ауылдан солтүстік-батысқа қарай 2 шақырым жерде станция салынды. 1899 жылы Ұлы Орталық темір жолы Лондонға бағытталған негізгі желісін приходтың батыс бөлігі арқылы салды және ауылдан оңтүстікке қарай 2 шақырым жерде Бэкингем үшін Финмер станциясын салды. Бэкингемде Банбериден Верни Джанкшн тармағына дейінгі темір жол станциясы болған, және ол Ұлы Орталық станциясынан шамамен 8 шақырым қашықтықта болды, сондықтан атауы кейіннен "Финмер" деп қысқартылды. 1963 жылы Британ темір жолы Финмер станциясын, ал 1966 жылы станция арқылы өтетін Ұлы Орталық желісінің бөлігін жапты. BR сондай-ақ 1960 жылдары Фулвелл және Вестбери станцияларын, сондай-ақ Банбериге дейінгі тармақ желісін жапты.
Finmere was on the main road between Buckingham and Banbury, which was made into a turnpike by an Act of Parliament in 1744. Since the 1920s the road has been classified as the A421, and later in the 20th century a bypass was built past the former RAF Finmere airfield, south of Finmere and the neighbouring Buckinghamshire village of Tingewick, to take the A421 past the two villages. In 1847–50 the Buckinghamshire Railway built a branch line to through the northern part of the parish along the Great Ouse Valley. station was built on the line about 1.5 mile (2 km) northwest of the village. In 1899 the Great Central Railway built its main line to London through the western part of the parish and built Finmere for Buckingham station about 1 mile (2 km) south of the village. Buckingham already had a railway station on the Banbury to Verney Junction Branch Line and was almost 5 mile (8 km) from the Great Central station, so the name was subsequently shortened to the more appropriate "Finmere". British Railways closed Finmere station in 1963, and closed the section of the Great Central line through the station in 1966. BR also closed Fulwell and Westbury station and the branch line to Banbury in the 1960s.
RAF Финмер
Соғыс департаменті 1941–1942 жылдары Финмир мен Тингевикке оңтүстікте әскери әуежай салды, ол 1942 жылдың шілдесінде RAF Finmere деп аталды. Ол Бомбалаушылар командасының оқу бөлімі ретінде қызмет етті, онда Бристоль Бленхейм орташа бомбалаушылары ұшырылды, ол кезде олар жауынгерлік операциялар үшін ескірген және тек оқу мақсатында қолданылды. Кейіннен олар осы рөлден де алынып, 1944 жылдың қаңтарынан бастап RAF Finmere-дегі оқу бөлімі де Хавилланд Mosquitoes ұшақтарымен ұшатын болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін RAF Finmere 1950 жылдарға дейін Транспорттық команданың қоймасы ретінде пайдаланылды, содан кейін ол қызметтен шығарылып, RAF әскери базасы ретінде жабылды. Бір ұшу-қону жолағының бөлігі жекеменшік әуежай ретінде қолданылуда. 1973 жылдан бері үш бетонды ұшу-қону жолағының қиылысқан жерінде сенбілік базар өткізіліп келеді. Бастапқыда Букингемшир округі кеңесі базарға қарсы болды және операторларды 1950 жылғы Дүкендер заңының талаптарын бұзғаны үшін соттады және айыппұл салды, бұл заң Англия мен Уэльсте сенбі күні көптеген сауда түрлерін тыйым салған. 1974 жылы Ұлыбританиядағы жергілікті басқаруды қайта ұйымдастыру барысында жоспарлауға жауапкершілік Айлсбери Вейл аудандық кеңесіне берілді, ол 1975 жылы базарға үш жылға жоспарлау рұқсатын берді және 1976 жылы осы рұқсатты 1981 жылға дейін ұзартты. 1994 жылы Парламент Сенбілік сауда заңын қабылдады, ол Англия мен Уэльсте сенбі күнгі саудаға қойылған шектеулерді күрт азайтты, содан бері Финмир базарындағы жұмыс азайды. Алайда, бұрынғы әуежай қазір жыл сайынғы Бичестер қой жәрмеңкесінің де орны болып табылады. 1992 жылдың 2 сәуірінде АҚШ Әуе күштеріне қарасты ұшақ Финмир маңында апатқа ұшырады. Зардап шеккендер мен қаза болғандар жоқ. Ұшақтың Финмирдегі пайдаланылмаған әуежайға шұғыл қонуға тырысқан болуы мүмкін деген болжам бар.
The War Department built a military airfield south of Finmere and Tingewick in 1941–42, which was commissioned in July 1942 as RAF Finmere. It served as a Bomber Command operational training unit, flying Bristol Blenheim medium bombers which by then were obsolete for combat operations and used only for training. They were eventually withdrawn from this role as well and from January 1944 the training unit at RAF Finmere flew de Havilland Mosquitoes. After the Second World War RAF Finmere served as a Transport Command storage depot until the 1950s, when it was decommissioned and closed as an RAF base. Part of one runway remains in use as a private airfield. Since 1973 a Sunday market has been held on the area where the three concrete runways converge. Initially Buckinghamshire County Council opposed the market and had the operators convicted and fined for breaking the Shops Act 1950 that forbade most forms of retailing in England and Wales on Sundays. In 1974 Britain's local government reorganisation transferred responsibility for planning to Aylesbury Vale District Council, which in 1975 granted the market planning permission for three years and in 1976 extended that permission until 1981. In 1994 Parliament adopted the Sunday Trading Act which greatly reduced restrictions on Sunday retailing in England and Wales, and since then Finmere Market has been less busy. However, the former airfield is now also the venue of the annual Bicester Sheep Fair. On 2 April 1992 a US Air Force plane crashed near Finmere. There were no fatalities or casualties. It was speculated that the plane was attempting to make an emergency landing at the disused airfield at Finmere.
Ыңғайлылықтар
Қауымда 17 немесе 18 ғасырда сабанмен жабылған, Кіші Тингевик ауылындағы "Қызыл Арыстан" атты халыққа арналған мейрамхана бар. Қазір ол гастропабқа айналған. Финмер ауылының солтүстік жағында ауылдық клуб және ойын алаңдары орналасқан.
The parish has a thatched 17th or 18th century public house, the Red Lion at Little Tingewick. It is now a gastropub. There is a village hall and playing fields at the north end of Finmere village.